เช้าตรู่ของวันที่ 7 สิงหาคม ปี 1998 เวลา 05:20 เสียงทารกน้อยดังขึ้นในห้องผ่าตัด เสียงของพยาบาละโขานรับกันว่า “เด็กคนนี้ หนัก 1.8 กิโลกรัม ค่ะ” ทุกคนต่างดีใจที่เด็กน้อยผู้นี้ลืมตาขึ้นมาดูโลก ทว่าคนที่อยู่บนเตียงหรือแม่ของเธอนั้นได้สลบไปจากการใช้เเรงเบ่ง จากนั้นไม่นานแม่ของเธอ ก็ได้ฟื้นจากการสลบ พยาบาลสาวคนหนึ่ง เดินเข้ามาแล้วพูดกับเธอว่า “คุณแม่ฟื้นตัวแล้วฉันจะไปนำน้องมาให้นะคะ” ครู่หนึ่ง พยาบาลสาวผู้นี้ ก็เดินมากับทารกน้อย และส่งให้กับแม่ของเธอ “หน้าตาเหมือนพ่อแก จริงๆ” พยาบาลสาวยิ้มแล้วพูดว่า “เด็กเเข็งแรงดีนะคะ จ่ำม่ำเชียว” พร้อมกับเดินจากไป พ่อของเด็กน้อยรีบวิ่งเข้ามาพร้อมกับเสบียงมากมาย และหน้าตาดีใจสุดๆ “ลูกเราหน้าตาเหมือนผมมากคุณว่ามั้ย ที่รัก” แม่ตอบ “ค่ะ อย่างกับก็อปปี้วางเลย ฉันอยากนอนแล้วล่ะ คุณอุ้มแกไปก่อนนะ” เื้ัที่แม่หันหลังกลับมานอนแล้ว สีหน้าเปลี่ยนไป ผู้เป็พ่อยังคงดีใจ แต่ผู้เป็แม่ กลับคิดในหัวว่า “ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เด็กคนนี้เกิดมาสักหน่อย เจ็บก็เจ็บ เบื่อก็เบื่อที่อุ้มท้องมา 9 เดือน” จากนั้นเธอก็ผลอยหลับไป