แม่ได้สั่งขนมให้ลูกๆ เรียบร้อยแล้วและนำขนมส่งให้เด็กๆ เพื่อรองท้องกันก่อนที่จะถึงบ้าน
พอซื้อขนมเสร็จแล้ว ก็ไปที่ตลาดต่อเลยเพื่อซื้อเนื้อสัตว์ไปทำอาหารมื้อพิเศษฉลองให้กับลูกๆด้วย
“เด็กๆ แม่จะจอดเ้าแด๊งแดงตรงใต้ต้นไม้แถวนี้นะแล้วแม่จะข้ามไปซื้อเนื้อหมูฝั่งทางนู้นให้ พวกเรานั่งรอแม่อยู่ในรถนะลูก”แม่
“หง่ำ….หง่ำ…..”
“เนื้อหมู” พวกเด็กๆได้ยินว่าแม่จะซื้อเนื้อหมูกลับไปด้วยก็ดีใจมาก
“ใช่จ้ะวันนี้เราจะมีเนื้อหมูกินด้วย”แม่
“เย้….เย้….”พวกเด็กๆ
“รอแป๊บเดียวนะเด็กๆ อย่าลืมล็อคประตู และห้ามเปิดประตูให้กับคนแปลกหน้าที่เราไม่รู้จักด้วยนะ”แม่ ดูลูกๆ ล็อคประตูเรียบร้อยแล้วจึงจะเดินจากไป
“ได้ค่ะ” “ได้ครับ” พวกเด็กๆ
“แม่คะเดี๋ยวก่อนค่ะ”3ซิง เรียกแม่ของเธอก่อนที่จะเดินไปซื้อเนื้อหมู
“มีอะไรหรือเปล่าลูก”แม่
“นี่ค่ะ”3ซิงป้อนขนมให้แม่กิน
“ขอบใจจ้ะ อร่อยมากๆเลยนะขนมนี้เนี่ย”แม่ อ้าปากรับขนมที่ลูกสาวป้อนให้
“ใช่เลยมันอร่อยมากค่ะ”3ซิง
“งั้นนั่งกินขนมรองท้องไปก่อนนะ แม่ไปซื้อเนื้อหมูเอาไว้กับทำข้าวให้พวกเราได้กินกันแป๊บเดียว”แม่
และแน่นอนพวกเด็กๆ ไม่ลืมที่จะล็อคประตูด้านในหมดทุกประตู และเปิดแง้มหน้าตา้าไว้นิดหน่อยสองประตู เพื่อให้หายใจได้สะดวกขึ้น คุณแม่จอดเ้าแด๊งแดงอีกฝั่งหนึ่งติดกับลำต้นไม้เพื่อที่จะได้สามารถเปิดแง้มหน้าต่างฝั่งนู้นได้ และปลอดภัยขึ้นสำหรับเด็กๆ ที่อยู่กันตามลำพังบนรถ
“ขนมพวกนี้อร่อยมากจริงๆเลยนะ”พี่รองเยว่เลี่ยง
“อร่อยมาก”3ซิง
“ดูของด้านหลังรถสิเต็มเลยล่ะน้อง3ซิง”พี่สาวเยว่ชิง ที่หันไปมองกระจกด้านหลัง และก็อดดีใจเป็ไม่ได้ที่มีข้าวของเต็มหลังรถไปหมดเลย
“ไม่เคยคิดเลยว่าพวกเราจะได้มีโอกาสซื้อของกลับบ้านเยอะแยะมากมายขนาดนี้เหมือนฝันเลย”พี่รองเยว่เลี่ยง
“ของพวกนี้พวกเราคงใช้ได้อีกหลายสิบปีเลยนะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ถึงแม้จะดูว่าเราซื้อของมากจนเกินไปแต่ว่าราคาของมันไม่ใช่ราคาเต็ม มันคือของลดราคาค่ะไม่ต้องกังวลไปนะพี่ชาย พี่สาว เงินอยู่กับแม่ยังเหลืออีกเยอะแยะเลยเราใช้ไปไม่กี่ร้อยหยวนเท่านั้นแต่ดูของสิเต็มหลังเ้าแด๊งแดงเลยล่ะ”3ซิง ที่เห็นสีหน้าที่ดีใจพวกพี่ๆ แต่ในขณะเดียวกันพวกพี่ๆก็เสียดายเงินที่จ่ายไปด้วยเช่นกัน
“ก็จริงอย่างที่น้อง3ซิงพูด ของทุกอย่างลดราคาถูกมากเลยถึงแม้เราจะมีเงินแต่ก็ใช่ว่าจะมาเจอตอนที่พวกร้านค้าขายลดราคาพอดิบพอดีอย่างวันนี้นะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ใช่ๆ”พวกพี่ๆ
“ดูอย่างร้านขายเสื้อผ้าสิ เพียงแค่แป๊บเดียวคนมากันเต็มไปหมดของที่ว่าดูเยอะกลับลดลงภายในเวลาอันรวดเร็ว”พี่รองเยว่เลี่ยง
“ดีที่วันนี้พวกเราดวงดีกัน ไม่อย่างนั้นแล้วคงจะไม่ได้ของดีๆ กลับบ้านมากมายอย่างวันนี้”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ใช่ค่ะของพวกนี้มันคือของพวกเราทั้งหมดจริงๆ และอย่าลืมนะคะว่าทางร้านอาหารแห้งจะตามไปส่งอีกด้วย”3ซิง
“จริงด้วย”พวกพี่ๆ ที่ตอนนี้ยิ้มตลอดเวลาเลย
“ดีนะที่พวกเราไม่ขนมาด้วยไม่อย่างนั้นแล้วแย่แน่ๆ เ้าแด๊งแดงคงบรรทุกไม่ไหวแน่ๆเลย”พี่รองเยว่เลี่ยง
“ใช่แล้วล่ะ ดีที่แม่ให้ที่ร้านไปส่งพวกข้าวสารและเครื่องปรุงรสที่บ้านของพวกเรา”พี่ใหญ่เยว่เผิง
พวกเด็กๆ พากันนั่งคุยกันไปด้วย กินขนมรองท้องกันไปด้วย พอสักพักแม่ก็กลับมาพร้อมกับเนื้อหมูก้อนใหญ่ที่ติดมันและไม่ติดมันมาด้วย แถมมีกระดูกหมูอีกต่างหาก
“พวกเราพร้อมกันแล้วนะ ถึงเวลากลับบ้านกันแล้วนะเด็กๆ”แม่
“ค่ะ” “ครับ” “กลับบ้านเรา”พวกเด็กๆ
แม่ขับเ้าแด๊งแดงตรงไปที่หมู่บ้านของเราทันทีไม่ได้แวะที่ใดต่อแล้ว ระหว่างทาง3ซิงก็มองข้างทางไปด้วยบรรยากาศด้านนอกกับในเมืองแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงในตัวเมืองมีแต่ตึกร้านขายของมากมาย ถึงจะมีต้นไม้บ้างก็ไม่เยอะเท่าตอนนี้ที่เธอกำลังชื่นชมบรรยากาศอยู่
“อากาศดีมากเลย”3ซิง เปิดหน้าต่างเอาแขนวางและเท้าคางชื่นชมบรรยากาศที่แสนจะสดชื่นไร้มลภาวะจากควันรถ
ถึงที่นี่จะมีการใช้รถกันบ้าง แต่ก็ไม่เยอะเหมือนโลกที่เธอจากมาอย่างแน่นอน ส่วนมากจะปั่นจักรยานกันเยอะมากกว่า
สองข้างทางเป็แนวป่า ูเาที่ดูอุดมสมบูรณ์มากๆเลย ใบไม้สีเขียว ดอกไม้ ที่ขึ้นตามริมถนน ตามไล่เขาช่างสวยงามดูแล้วเพลินตาดี พอสักพัก3ซิง ก็เริ่มเปลี่ยนท่าอีกครั้งโดยการยื่นหัวน้อยๆของเธอโต้ลมนอกหน้าเสียเลย
“ถึงว่าทำไมน้องๆมีขนถึงชอบยื่นหัวยื่นหน้าออกมาโต้ลม ความรู้สึกมันดีแบบนี้นี่เองฮิ….ฮิ…..”3ซิง
ในระหว่างที่ตัวเองกำลังเพลิดเพลินกับการโต้ลมอยู่พี่สาวเยว่ชิงก็หันมาหาน้องสาวน้อยพอดีเลย ก็ใมากกลัวน้องสาวของเธอจะหล่นรถสามล้อไปเลยรีบตะครุบน้อง!!!
“น้อง3ซิง ระวังนะเดี๋ยวหล่นไปเจ็บตัวได้นะ”พี่สาวเยว่ชิงพูดเสียงดังอย่างใ
“น้อง3ซิง!!!”พวกพี่ชายก็รีบตรงมาหาและช่วยตะครุบน้องสาวอีก
“ไอ๊หยา !!!ใหมดเลย”3ซิง ที่อยู่ดีๆ พวกพี่ๆ ก็กอดตัวเธอแน่นคนกำลังเพลินๆโต้ลมเลย
แม่ที่ได้ยินเสียงลูกๆส่งเสียงดังก็มองไปที่กระจกหลังและใจึงค่อยๆจอดรถข้างทางก่อนหันมาหาเด็กๆ
“เด็กๆ เป็อะไรกันหรือเปล่าลูก”แม่ หันมาดูลูกๆ อย่างใ
“เฮ้อ……….”3ซิง
“พอดีน้อง3ซิงยื่นหัวออกไปนอกหน้าต่างรถ เยว่ชิงเลยจับน้องไว้ก่อน”พี่สาวเยว่ชิง
“พวกผมก็ช่วยจับน้องไว้ครับ”พวกพี่ชาย
“ซิงซิงไม่ตกหรอกค่ะ”3ซิง อยากจะพูดอธิบายมากกว่านี้แต่ลืมไปว่าตัวเธอเล็กนิดเดียว มันก็จะดูไม่ปลอดภัยจริงๆ นั่นแหละถ้านั่งท่าแบบนี้
“พวกลูกมานั่งที่กันให้เรียบร้อยนะ แม่จะออกรถแล้ว”แม่
“ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ รับคำและพากันนั่งที่ให้เรียบร้อยอีกครั้ง
“แม่คะเดี๋ยวก่อน นู้นใช่ต้นเก๋าลัดไหมคะ บนนู้นน่ะ”3ซิง ที่กำลังตั้งท่าเกาะหน้าต่างเพื่อชมวิวเหมือนเดิมแต่ว่าสายตาได้มองเห็นทางขึ้นูเามีต้นเก๋าลัดเต็มไปหมดเลย
“ใช่ลูก”แม่ มองตามที่ลูกสาวคนเล็กชี้ไปในูเาข้างทาง
“ต้นเก๋าลัดจริงๆด้วย”พวกพี่ๆ ต่างลุกจาที่นั่งและมองดูทิศทางที่3ซิงได้ชี้ไป
“เราแวะไปเก็บกันก่อนกลับบ้านได้หรือเปล่าคะแม่”3ซิง อยากกินเก๋าลัดคั่วมากๆเลยของโปรดอีกอย่างหนึ่งของเธอเลย
“คนอื่นๆว่าไงลูก”แม่ แกล้งถามไปอย่างนั้นเองเพราะตอนนี้สายตาของเด็กๆ เป็ประกายหลังจากเห็นต้นเก๋าลัดแถวนี้
“ไปเก็บค่ะ/ครับ”พวกพี่ๆ
“ถ้าอย่างนั้นรอแป๊บหนึ่งนะเด็กๆ แม่ขอจอดรถให้เรียบร้อยก่อนนะ”แม่
“ค่ะ” “ครับ” เด็กๆ ยิ้มแก้มปริกันเลยที่จะได้เก็บลูกเก๋าลัดกัน
“ไปกันจ้ะเด็กๆ แต่ต้องระวังนะตอนเก็บหนามที่เปลือกของมันแหลมนะ”แม่ เตือนเด็กๆ อีกรอบหนึ่ง
“ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ
“ดีนะที่เยว่เลี่ยงเก็บตะกร้าที่ใส่ของป่าขายออกมาไว้ด้วย”พี่รองเยว่เลี่ยง หยิบตะกร้าติดมือมาด้วย
“พอดีเลยเราจะได้เอาใส่ลูกเก๋าลัดล่ะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
สองสาวพากันเดินนำหน้าไปก่อนแล้วพวกพี่ชายเดินตามหลังและปิดท้ายด้วยแม่ที่ช้าสุดเพราะจัดการล็อครถให้เรียบร้อยก่อน
“ว้าว ดูสิที่พื้นมีลูกเก๋าลัดร่วงเต็มไปหมดเลย”3ซิง
“เดี๋ยวพวกพี่เหยียบเปลือกให้ ส่วนน้องหยิบเม็ดมันนะ”พี่เยว่เผิง
“ได้ค่ะ” สองสาวน้อย
พี่ชายช่วยกันเหยียบเปลือก สองสาวน้อยหยิบเม็ดเก๋าลัดต่างช่วยกันอย่างแข็งขันจนเก็บได้เยอะแยะกันเลย เก๋าลัดสามารถนำไปทำกับข้าว ทำของหวาน ได้สารพัดอย่างและมีประโยชน์ด้วย
“บริเวณแถวนี้พวกเราไม่ค่อยได้มากันเท่าไหร่นะ เพราะมันไกลจากบ้านของพวกเรา ถ้าไม่มีเ้าแด๊งแดงมาด้วยพวกเราคงจะไม่ทันได้สังเกตว่ามีต้นเก๋าลัดบนชายูเาแถบนี้”พี่รองเยว่เลี่ยง
“ใช่แล้วล่ะ กลับไปบ้านเราจะมีเก๋าลัดคั่วกินเพิ่มอีกอย่างด้วย”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“น้อง3ซิงเมื่อยไหม พักก่อนก็ได้นะ”พี่เยว่ชิง กลัวน้องสาวจะเหนื่อยเลยให้เธอนั่งพักก่อน
“อือ…ก็ได้ค่ะ”3ซิง เงยหน้าขึ้นและเดินดูบริเวณแถวนี้อย่างผ่อนคลาย
ในระหว่างที่เดินดูบรรยากาศรอบๆ แถวต้นเก๋าลัดอยู่ก็มีพุ่มไม้ประปรายเป็่ๆด้วย
ต้นไม้แถวนี้ค่อนข้างอุดมสมบูรณ์เลยแต่ละต้นคนโอบร่วม 4-5 คนได้เลย มันใหญ่และแข็งแรงมากบนูเาเต็มไปด้วยต้นไม้หลากหลาย
“อ๊ะ………..”3ซิง
3ซิงกำลังเดินอย่างเพลิดเพลินจู่ๆก็รู้สึกเหมือนกับว่าร่างกายของตัวเองกำลังโดนดึงดูดไปในทิศทางหนึ่งทำให้เธอเซถลาไปด้านหน้าอย่างรวดเร็วประมาณเกือบสิบก้าวได้ และจังหวะนั้นเองขาข้างซ้ายของเธอก็เกี่ยวพันกับอะไรบางอย่างทำให้ตัวเองสะดุดล้มลง
“โอ๊ย……..นี่มันเกิดโลกเอียงหรือแผ่นดินไหวเปล่าเนี่ยฮะ ดวงไม่ดีแล้วเหรอเนี่ยเรา”3ซิง บนโอดครวญไม่ได้
“น้อง3ซิง!!”พวกพี่ๆ ได้ยินเสียงน้องร้องและหันไปมองก็พากันใที่เห็นเธอล้มลงกับพื้นเสียแล้ว
“เป็อะไรมากไหมลูก”แม่ รีบวิ่งมาก่อนเป็คนแรกเลยและจับลูกสาวเล็กลุกขึ้นมาจากพื้น มองดูเนื้อตัวของลูกสาวว่ามีตรงไหนาเ็บ้าง
“เป็อะไรหรือเปล่าน้อง3ซิง”พวกพี่ๆ มาถึงก็ถามคำถามเดียวกันเลย ด้วยความเป็ห่วงน้องของพวกเขา
“ไม่เป็อะไรค่ะทุกคน ซิงซิงแค่เดินสะดุดบางอย่างน่ะค่ะ”3ซิง
“นี่ไง ห่วงอะไรก็ไม่รู้ค่ะแต่ที่แน่ๆมันทำให้น้อง3ซิงหน้าจิ้มดินค่ะ”พี่เยว่ชิง
“มันจะเหมือนห่วงจากหีบใส่ของหรือเปล่านะ??”พี่รองเยว่เลี่ยง
“เป็สนิมหมดแล้ว น่าจะโดนฝังใต้ดินมานานแล้วด้วยนะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ไหน ไหน ขอซิงซิงดูด้วย”3ซิง ก้มมองดูของเ้าปัญหาที่ทำให้เธอต้องรู้สึกแปลกใจ ข้อแรกเดินชมวิวอยู่ดีๆก็เหมือนโดนอะไรดูดให้ถลามาทางนี้ และล้มลงเพราะเท้าของเธอเกี่ยวกับห่วงที่ว่านี้มันโผล่ขึ้นมาพ้นพื้นดิน
“ฮึ้บ……ฮึ้บ……..ฮึ้บ…….”3ซิง มีหรือจะปล่อยอะไรค้างคาใจ อย่างแรกต้องดูว่าเ้าห่วงที่โผล่พื้นดินมานี่มันคืออะไรกันแน่เธอรีบดึงมันอย่างสุดแรง แต่ก็ไม่ทำให้มันขยับเขยื้อนได้เลย
“น้อง3ซิง ทำอะไรน่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“ซิงซิงอยากรู้ว่ามันคือห่วงของอะไรน่ะค่ะ แต่ดึงยังไงมันก็ดึงขึ้นไม่ได้ค่ะ”3ซิง
“มาเดี๋ยวพี่ช่วยเองนะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“พี่ด้วยจะช่วยเอง”พี่รองเยว่เลี่ยง
พวกพี่ชายต่างช่วยกันดึงเ้าห่วงที่ว่านี้กัน แต่ว่ามันดูเหมือนจะไม่ขยับเลย
“มันจะต้องมีอะไรแน่ๆเลยค่ะ พวกเราต้องเอามันขึ้นมาดูให้ได้นะ”3ซิง ที่เห็นแบบนี้แล้วก็ยิ่งตื่นเต้นมากมันจะต้องเป็ของดีอะไรสักอย่างแน่นอน คนสมัยก่อนชอบขุดฝังของมีค่าเอาไว้ใต้ดินไม่แน่เธออาจจะโชคดีเจออะไรสักอย่างก็เป็ไปได้ล่ะ
พวกพี่ชาย ช่วยกันหาพวกกิ่งไม้มาขุดและสิ่งที่พวกเด็กๆ และแม่ของพวกเขาเห็นก็คือมันน่าจะเป็หีบใส่ของบางอย่างแน่นอน
“หีบใส่ของ”ทุก ๆคน
พี่ชายช่วยกันขุดดินออกมาส่วนหนึ่งและทำให้ทุกๆคนเห็นส่วนอื่นที่บ่งบอกว่าคือหีบใส่ของ ยิ่งทำให้พวกเขาตื่นเต้นกันมากว่ามันจะใบใหญ่ขนาดไหน และด้านในมีอะไรอยู่ในหีบใบนี้กัน
“มาเด็กๆ แม่จะช่วยอีกแรงนะ”แม่ ก็อดใจไม่ไหวแล้วจากที่ดูลูกๆ อยู่ห่างๆ ตอนนี้หากิ่งไม้มาช่วยเด็กๆขุดกันอีกแรง
หลังจากเสียเวลาไปร่วมชั่วโมงได้ ก็เผยให้เห็นชัดมากขึ้นว่าหีบใส่ของใบนี้ไม่ใหญ่มากนักขนาดมันประมาณหีบใส่เครื่องประดับเล็กๆ ความสูง ความกว้าง ดูแล้วน่าจะไม่เกินความยาวหนึ่งไม้บรรทัด
“หีบไม่ใหญ่มาก”3ซิง
“เอาล่ะ เด็กๆ ถอยไปก่อนนะลูกแม่จะลองขยับและดึงมันขึ้นมาเผื่อจะยกขึ้นมาได้จะได้ไม่ต้องขุดต่อ และดินบริเวณนี้ก็ร่วนดีด้วยไม่แข็งมาก”แม่
“ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ ต่างถอยห่างไม่ให้ขวางทางแม่ของพวกเขา
“เอาล่ะ”แม่
เด็กๆ มองแม่ของพวกเขาที่จับที่ห่วงไว้ที่มือข้างหนึ่งอีกข้างแม่ก็ดันหีบส่วนที่โผล่ออกมาโยกไปโยกมาด้วย เด็กๆ ก็เกร็งทำท่าโยกซ้าย โยกขวาตามแม่ของพวกเขาไปด้วย
“ฮึ้บ………ฮึ้บ………”3ซิง ทั้งทำท่าประกอบและส่งเสียงไปพร้อมๆกับแม่ของเธอจนในที่สุดแม่ก็ดึงหีบใต้ดินใบนี้ออกมาได้สำเร็จ
“ผลั๊วะ……….”
“ได้แล้ว ได้แล้ว”3ซิง ส่งเสียงอย่างตื่นเต้น
“เย้…….เย้……เย้……”พวกเด็กๆ ต่างดีใจกันที่เ้าหีบนี้หลุดออกมากพื้นดินแล้ว
“แม่เก่งมากเลย เหนื่อยหรือเปล่าคะ”3ซิง
“ไม่เลย”แม่
“เปิดดูเลยค่ะแม่ ว่าในหีบนี้มีอะไรอยู่”3ซิงเองก็ไม่รอช้าในเมื่อดึงหีบนี้ขึ้นมาได้แล้ว เธออยากจะรู้เหลือเกินว่ามันมีอะไรที่มันดึงตัวเธอมาได้ทั้งตัวขนาดนี้ แต่ในใจก็นึกกลัวอยู่เหมือนกันว่าถ้ามันเป็อะไรที่น่ากลัวล่ะ???
“เดี๋ยวเยว่เลี่ยงหาหินก้อนใหญ่มาทุบกุญแจมันออกให้นะครับ”พี่รองเยว่เลี่ยง รีบเดินไปหาก้อนหินเพื่อมาทุกบตัวแม่กุญแจที่คล้องอยู่กับหีบใบนี้
แม่รับหินจากพี่รองเยว่เลี่ยงและทำการทุบ 2-3 ครั้งแม่กุญแจก็หลุดออกมาอย่างง่ายดาย ไม่อย่างงั้นแล้วคงจะต้องยกกลับไปที่บ้านหาเครื่องทุ่นแรงเพื่องัดออกมา
“หลุดแล้ว แม่กุญแจหลุดแล้วเปิดเลยคะแม่ เปิดหีบเลย”3ซิง ก็ส่งเสียงตลอดเวลา
“เปิดเลย….เปิดเลย…..เปิดเลย…..”เสียงเด็กๆ ต่างส่งเสียงเชียร์แม่ของพวกเขา
“ได้จ้ะ แม่เปิดหีบแล้วนะเด็กๆ”แม่ จับฝาหีบและค่อยๆเปิดออกมาอย่างช้าๆ เพื่อลุ้นไปกับลูกๆของเธอด้วย
และทันทีที่หีบใบน้อยเปิดออกมา สิ่งของที่อยู่ด้านในที่ทุกๆ คนเห็นนั้นถึงกับทำให้ทุกคนตาโต อ้าปากค้างกันไปหมดเลย
************
3ซิงเริ่มรู้สึกอะไรแปลกๆแล้วว่าเธอน่าจะมีอะไรพิเศษบางอย่างเกิดขึ้นกับตัวเองหลังจากมาอยู่ที่โลกนี้ ฟื้นมาแรกๆอยู่ดีๆเงินก็ลอยมาหา แล้วนี่แค่จะมาเก็บเก๋าลัดไปกินแต่เหมือนว่าตัวเองโดนอะไรบางอย่างดึงดูดเข้าไป และแน่นอนเธอไม่ได้คิดไปเองแน่ๆ เหมือนมีแม่เหล็กดึงดูดเธอไปหาเ้าหีบใบนี้ และหีบใบนี้มันมีอะไรกันนะลองเดาดูค่ะ??