“ตู้มมมมม” ประมุขหวงรีบพุ่งไปที่หวงหลงในทันทีก่อนจะพบว่าสายไปเสียแล้วเพราะบัดนี้หวงหลงถูกดูดเข้าไปยังถ้ำหลังน้ำตกธาร์ครั้นประมุขหวงคิดจะตามเข้าไปก็พบว่ามีหินขนาดใหญ่มาปิดทางเข้าไว้
“เ้าไม่ต้องห่วงบุตรชายของเ้าข้าจะดูแลเป็อย่างดี การที่มันมาเจอกับข้าต้องนับว่าเป็วาสนาอันยิ่งใหญ่ของมัน ฮ่าๆๆๆ” เสียงปริศนาดังขึ้นในหัวของประมุขหวง
“เรียนท่านผู้าุโ ข้าหวงตี๋ไม่ได้คิดจะล่วงเกินท่านได้โปรดคืนบุตรชายให้แก่ข้าน้อยด้วย” ประมุขหวงส่งพลังจิตของเข้าไปสื่อสารกับเสียงปริศนาอย่างนอบน้อมเพราะประมุขทราบดีว่าผู้อยู่ที่ใต้ถ้ำน้ำตกนั้นต่อให้มีประมุขหวงถึงสิบคนในตอนนี้ก็มิอาจต่อกรได้มีเพียงต้องได้พลังกลับคืนมา
“ เ้าไม่ได้ยินที่ข้าพูดใช่หรือไม่ ข้าบอกเ้าแล้วว่าบุตรชายของเ้าข้าจะดูแลเป็อย่างดี ดีไม่ดีเมื่อเ้าเจอมันอีกครั้งมันอาจแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก เ้ารีบไสหัวไปได้แล้ว” เสียงปริศนาดังขึ้นอีกครั้ง
“เหตุใดท่านถึงทำเช่นนี้ พวกข้าขออภัยที่ก้าวเข้ามารบกวนในดินแดนของท่าน ได้โปรดเถิดท่านผู้าุโปลดปล่อยบุตรชายของข้าด้วยมิเช่นนั้น ข้าจะไม่เกรงใจ” ประมุขหวงปลดปล่อยพลังปราณระดับราชันย์ ขั้นแปดออกมาหมายจะทำลายก้อนหินที่ปิดกั้นไว้
“เป็แค่เพียงระดับราชันย์ริอาจจะต่อต้านข้าเช่นนั้นรึ...ไสหัวไป” เมื่อกล่าวจบก็มีพลังหมัดสีทองปริศนาพวยพุ่งผ่านหินเข้าปะทะเข้าประมุขหวงอย่างรุนแรงจนทำให้ ประมุขหวงต้องกระเด็นออกนอกอาณาเขตน้ำตกธาร์อย่างรวดเร็วโดยมิอาจต้านทานได้เมื่อพลังหมัดหายไปประมุขหวงก็กระอักโลหิตออกมาคำโต
“หึ...เ้าก็ใช้ได้เหมือนกันแต่น่าเสียดายที่เ้าอายุมากเกินไป” เสียงปริศนาดังขึ้นอีกครั้ง
“ท่านผู้าุโ...ข้ารู้ข้ามิอาจต่อกรกับท่านได้...ท่านสังหารข้าเถิดแต่ได้โปรดปล่อยลูกชายข้าไป”ประมุขหวงอ้อนวอนแม้ตนจะาเ็หนักก็ตาม
“ข้าบอกเ้าแล้วไง ว่าข้าจะดูแลมันอย่างดี ถ้าเช่นนั้นถ้าเ้าไม่เชื่ออีกห้าเดือนข้าจะให้เ้าพบกับมัน หลังจากนี้ข้าจะให้เ้าไปป่าวประกาศว่าห้ามผู้ใดเข้าใกล้น้ำตกธาร์เป็เวลาห้าเดือน ถ้าผู้ใดคิดลองดีข้าจะสังหารมันซะ ส่วนเ้าตอนนี้ก็ไสหัวไปได้แล้ว อีกห้าเดือนค่อยกลับมา” เมื่อเสียงปริศนากล่าวจบก็ปรากฏพลังปราณสีทองขนาดใหญ่ขึ้นปกคลุมไปทั่วเขตน้ำตกธาร์
พลังปราณดังกล่าวแม้ประมุขหวงไม่เข้าไปด้วยตนเองก็ทราบดีถึงพลังจิตสังหารรุนแรงที่ปล่อยออกมาดังนั้นมันทำได้เพียงแค่ยอมรับและออกไปป่าวประกาศตามคำสั่งของเสียงปริศนาเนื่องจากประมุขชั่งใจแล้วว่าโอกาสที่บุตรมันจะรอดตามคำกล่าวของเสียงปริศนามีอยู่มากเพราะถ้ามันคิดจะสังหารทั้งสองแล้วไม่ได้ยากเย็นอะไรนัก และอีกห้าเดือนค่อยกลับมาอีกครั้งก็ยังไม่สายซึ่งประมุขได้เล่าเื่ราวทั้งหมดให้แก่ฮูหยินหวงฟัง เมื่อได้ฟังตอนแรกนางเสียใจจนสลบไปเพราะเป็หวงบุตรชายแต่เมื่อฟื้นขึ้นมาอีกครั้งประมุขหวงและซิ่วอิงจึงทำการปลอบประโลมจนนางดีขึ้นและทำได้เพียงรอคอยการกลับมาของบุตรชายในอีกห้าเดือนข้างหน้า
......
กลับมาที่หวงหลงหลังจากที่ประมุขหวงได้ใช้พลังปราณส่งตนเองเข้ามายังบริเวณน้ำตกฉับพลันเด็กหนุ่มก็รู้สึกเหมือนบรรยากาศรอบตัวเกิดการบิดเบี้ยวพร้อมกันนั้นเหมือนมีพลังบางอย่างพยายามฉุดเด็กหนุ่มให้ทะลุไปยังหลังน้ำตกเมื่อพลังดังกล่าวหยุดลง
หวงหลงก็พบว่าตนอยู่ในถ้ำขนาดใหญ่ที่มีก้อนหินขนาดใหญ่ปิดทางเข้าไว้…เด็กหนุ่มก็ััได้ถึงพลังปราณของบิดาแต่เพียงชั่วครู่เท่านั้น ก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว
“เกิดอะไรขึ้นทำไมข้ามาอยู่ที่นี่” หวงหลงพยายามหาช่องว่างที่โดนปิดด้วยหินขนาดใหญ่ ผ่านไปชั่วครู่เด็กหนุ่มก็ไม่สามารถหาทางออกได้จึงเสี่ยงเดินเข้าไปในถ้ำเผื่อจะเจอทางออก
“ฮ่าๆ ในที่สุดข้าก็จะมีผู้สืบทอด” เสียงปริศนาดังขึ้นสร้างความหวาดระแวงให้แก่หวงหลงเป็อย่างมาก อีกทั้งทุกวาจาที่ถูกเปล่งออกมาจากเสียงปริศนาแฝงไปด้วยพลังอำนาจ
“เ้าคือใคร” หวงหลงเอ่ยถาม
“ถ้าเ้าอยากรู้ว่าข้าเป็ใคร ก็จงฝ่าอุปสรรคของข้าแล้วมาพบข้าข้างในถ้ำให้ได้แล้วข้าจะบอกเ้าเอง” เสียงปริศนาตอบกลับ
“ถ้าเป็เช่นนั้น…ข้าก็ไม่อยากรู้” หวงหลงหันหลังและตรงไปยังหินที่ปิดปากถ้ำ
“เฮ้ยยยย…เดี๋ยวก่อนถ้าเ้าสามารถผ่านการทดสอบของข้าได้ ข้าจะมอบของวิเศษให้แก่เ้า” เสียงปริศนาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“ ข้าจะเชื่อท่านได้อย่างไร…ถ้าข้าเข้าไปแล้วท่านผิดคำพูดไม่เท่ากับว่าข้าเสียเวลา อีกทั้งข้ายังคาดการณ์ได้ว่าท่านเป็คนปิดปากถ้ำอีกด้วย” หวงหลงเอ่ย
“ ในเมื่อเ้ารู้แล้ว…ยังเพิกเฉยต่อข้า เ้าคงไม่อยากเติบโต” ปริศนาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“ ข้าไม่กลัวท่าน…เพราะข้าเชื่อว่าท่านพ่อของข้าคงจะมาตามหาข้าในไม่ช้า ” หวงหลงตอบกลับ
“ ฮ่าๆๆ …เ้าคิดว่าข้าเป็ใครต่อให้มีพ่อเ้าอีกสักร้อยหรือพันคนก็ไม่อาจช่วยเ้าออกไปได้ถ้าข้าไม่อนุญาติ…อีกอย่างตอนนี้ท่านพ่อของเ้าก็ไม่มาช่วยเ้าหรอกนะ…เ้าคงััพลังของพ่อของเ้าได้เมื่อสักครู่” เสียงปริศนาหัวเราะ
“เ้าทำอะไรพ่อของข้า” หวงหลงถามออกไป เพราะเมื่อสักครู่มันััพลังของบิดาได้ก่อนที่จะสูญหายไป
“ตอนนี้พ่อของเ้ายังสบายดี แต่หากเ้ายังดื้อดึงต่อไปไม่ทำตามคำที่ข้าบอก...ข้าอาจจะเปลี่ยนใจ” เสียงปริศนากล่าวออกมาด้วยนำเสียงจริงจังที่แฝงไปด้วยพลัง
“ก็ได้…ข้าจะทำตามที่เ้าบอก และเ้าต้องปลดปล่อยข้าให้ข้าได้พบกับท่านพ่อ” หวงหลงกำมัดแน่นด้วยความเป็ห่วงบิดา
“ย่อมได้" เสียงปริศนากล่าวออกมาอย่างพอใจ ก่อนจะใช้พลังของตนสร้างแสงนำทางให้แก่หวงหลง
…..
ภายในถ้ำมืดแต่ด้วยมีเส้นแสงนำทางยังพอทำให้หวงหลงสามารถสังเกตุรอบๆได้ว่าเต็มไปด้วยหินที่งอกบนผนังถ้ำคล้ายกับฟันของอสูรร้าย หวงหลงเดินเข้าไปเรื่อยๆแต่ก็ไม่พบกับอุปสรรคอะไรเลย แต่ด้วยความเงียบเช่นนี้ย่อมสร้างความหวาดระแวงให้แก่เด็กหนุ่มเป็จำนวนมาก
“คลื่นๆ” หวงหลงเดินได้สักครู่พร้อมปรากฏเสียงประหลาดดังขึ้น ก่อนเด็กหนุ่มจะพบว่าตนได้เผชิญหน้ากับดวงตาสองคู่แดงดุจโลหิตที่แฝงด้วยกลิ่นอายแห่งความบ้าคลั่ง ด้วยสัญชาตญาณทำให้หวงหลงต้องะโถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว
อสูรร้ายค่อยปรากฏกายอย่างช้าๆ มันมีค่อยๆก้าวเข้ามาหาเด็กหนุ่มร่างกายของมันปกคลุมด้วยขนสีดำ ขามีแปดขา และที่เด่นคือดวงตาสีแดงสองคู่ที่อยู่บนหัวของมัน และลำตัวที่ใหญ่กว่าเด็กหนุ่มเกือบสามเท่า
“ ปีศาจแมงมุมสี่ตา ” หวงหลงมองไปยังแมงมุมตรงหน้าด้วยสายตาที่ตื่นตระหนกเพราะหวงหลงเคยอ่านตำราเกี่ยวกับสัตว์ปีศาจซึ่งแมงมุมสี่ตา จัดเป็สัตว์ปีศาจที่ไม่เป็มิตรกับมนุษย์ อีกทั้งมันยังมีการที่จัดการเหยื่อที่แสนโหดร้ายคือมันจะไม่สังหารเหยื่อของมันก่อนกินแต่มันจะทำให้เหยื่อเป็อัมพาตและกลืนกินเข้าไปอย่างช้าๆ
โดยปีศาจแมงมุมสี่ตาที่หวงหลงเจอถือว่ามีอายุไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยปีไม่เกินสองร้อยปีซึ่งสังเกตุได้จากเส้นขีดขวางทางลำตัวของมันที่มีหนึ่งเส้นกว่าๆ แต่ถึงแม้อายุของมันจะไม่ถึงสองร้อยปีแต่ความสามารถของมันก็ใกล้เคียงกับระดับจอมยุทธ์ขั้นต้น
หวงหลงกลืนน้ำลายในทันทีเพราะชั่วชีวิตของเด็กหนุ่มไม่เคยเจอสัตว์ปีศาจใดเลย นอกจากการอ่านจากในตำราที่หอสมุดเพียงเท่านั้น
“ก๊าซซซ” ปีศาจแมงมุงส่งเสียงดังลั่นก่อนจะพุ่งตรงไปทางหวงหลงอย่างรวดเร็วด้วยขาทั้งแปดของมันก่อนจะใช้เขี้ยวที่ปากกัดตรงไปที่หวงหลง
หวงหลงหลบคมเขี้ยวของปีศาจแมงมุงอย่างรวดเร็วพร้อมกับมีเสียงของบุรุษปริศนาดังขึ้น
“บททดสอบแรกของเ้าคือสยบปีศาจตรงหน้าของเ้าให้ได้ และด้วยความใจดีของข้า…ข้าจะเตือนเ้าว่าอย่าได้โดนใยที่มันพ่นมาเป็อันขาด มิเช่นนั้นเ้าจะได้เป็อาหารมื้อเช้าของมันแน่ ข้าขอให้เ้าโชคดี ฮ่าๆ” เสียงหัวเราะของบุรุษปริศนาเงียบลง พร้อมกับปล่อยให้หวงหลงเผชิญหน้ากับปีศาจแมงมุมสี่ตาตามลำพัง
“บ้าอะไรเนี่ย…” หวงหลงคิดในใจและพยายามหาทางออกแต่ปีศาจแมงมุมให้เด็กหนุ่มคิดได้พร้อมกับเข้าโจมตีอีกครั้ง หวงหลงรีบะโหลบและไต่ไปตามลำตัวของปีศาจแมงมุมอย่างรวดเร็ว
เมื่อปีศาจแมงมุมสี่ตาพบว่าเหยื่อของมันวิ่งอยู่บนตัวของมัน…มันจึงพยายามสะบัดออกจนหวงหลงเกือบพลัดตกลงมาโชคดีที่คว้าจับขนของมันที่บริเวณหลังได้ก่อน
“เฮ้ออออ…เกือบไป” หวงหลงถอนหายใจอย่างโลงอกเพราะนอกจากเขี้ยวและใยของปีศาจแมงมุมสี่ตาจะน่ากลัวแล้วยังมีปลายขาอันแหลมคมที่พร้อมจะแทงทะลุร่างกายของเด็กหนุ่มทุกเมื่อ
“ ก่อนอื่นเลยขอทดสอบความแข็งแกร่งของเ้าหน่อยแล้วกัน” หวงหลงเอ่ยออกมาเบาๆ ก่อนจะง้างหมัดของตนชกเข้าไปบริเวณกลางหลังอย่างรวดเร็ว
“ตู้มมมมม” เสียงะเิจากหมัดและหลังของปีสาจแมงมุมดังขึ้นอย่างสนั่นหวั่นไหว แต่กับมิอาจทะลุเข้าไปในตัวของมันได้ทำเพียงแค่รอยถลอกและสร้างโกรธเกรี้ยวให้แก่ปีศาจแมงมุมสี่ตามากขึ้น
หวงหลงจึงต้องหาวิธีใหม่ก่อนสังเกตุรูปร่างของแมงมุมปีศาจมากขึ้นเพื่อหาจุดอ่อนของมันแต่ไม่ทันไรปีศาจแมงมุมเริ่มสะบัดแรงอีกครั้งแต่ครั้งนี้ด้วยความไม่ทันระวังทำให้หวงหลงหวงหลงพลัดตกจากหลังปีศาจแมงมุม และกระทบกับพื้นถ้ำอย่างจัง พร้อมกับตามมาด้วยขาหน้าอันแหลมคมของปีศาจแมงมุมที่หวังจะแทงทะลุตัวหวงหลงให้ได้
หวงหลงพลิกตัวหลบอย่างรวดเร็วแต่ก็ไม่ทันการณ์เมื่อขาของมันเฉี่ยวไปโดนหัวไหล่ขวาของหวงหลงจนโลหิตสีแดงไหลออกมา หวงหลงเ็ปแต่ก็ทำได้เพียงใช้มือของตนปิดาแเอาไว้เท่านั้นแลพยายามหาทางหลบหนี แต่มีหรือที่ปีศาจจะปล่อยเหยื่อของมัน…. ปีสาจแมงมุมได้แยกเขี้ยวของมันพร้อมกับพ่นใยสีขาวหม่นมาทางหวงหลงอย่างรวดเร็ว
หวงหลงหลบเส้นใยที่พ่นออกมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับโยนสะเก็ตหินที่เกิดจากการสะบัดตัวของปีศาจแมงมุมไปยังมันเพื่อเบี่ยงเบนสายตา ก่อนจะหาที่หลบแต่เพียงชั่วครู่ที่สะเก็ตหินกระทบกับปีศาจแมงมุมก็เกิดปฏิกิริยาบางอย่างแก่มันจนหวงหลงสามารถสังเกตุได้และค้นพบว่านี่คือจุดอ่อนของมันที่อาจจะทำให้หวงหลงหนีรอดจากมันได้
“หึๆ ในที่สุดข้าก็พบจุดอ่อนของเ้าแต่ถึงข้าจะรู้ก็มิอาจสังหารเ้าได้เว้นเสียแต่ว่าจะมีอาวุธคมพอจะทะลุผ่านตัวมันได้” เด้กหนุ่มครุ่นคิดอยู่เพียงชั่วครู่ก้เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ ก่อนจะพุ่งตัวออกไปเผชิญหน้ากับปีศาจแมงมุมอีกครั้งอย่างท้าทาย
“เ้าปีศาจหน้าโง่ แน่จริงก็มาจับข้าให้ได้ซิ” หวงหลงกล่าววาจาท้าทายออกไปและเหมือนปีศาจแมงมุมจะเข้าใจในสิ่งที่หวงหลงสื่อเป็อย่างดีจึงพุ่งเข้าไปหาเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว
หวงหลงเมื่อเห็นว่าปีศาจแมงมุมเริ่มหลงกลจึงรีบวิ่งย้อนกลับไปทางก่อนหน้าที่จะมาหวงหลงวิ่งไปจนเจอเส้นทางก่อนหน้าที่เต็มไปด้วยหินงอกขนาดใหญ่ หวงหลงจึงชะลอฝีเท้าลง โดยในความคิดของเด็กหนุ่มจะใช้หินงอกบนผนังถ้ำเป็อาวุธในหารสังหารปีศาจแมงมุมสี่ตา
แต่การจะสังหารมันได้นั้นหวงหลงจะต้องจัดการจุดอ่อนที่พบเมื่อสักครู่ซึ่งจุดอ่อนที่หวงหลงค้นพบคือดวงตาทั้งสี่ของมัน และในความคิดของหวงหลงคือจะจัดการดวงตาของปีศาจแมงมุมจากนั้นปีศาจก็จะอาละวาดด้วยความเ็ปทำให้ถำเกิดความสั่นไหวจนทำให้หินงอกเ่าั้ตกลงมาทิ่มแทงร่างกายของปีศาจแมงมุม
แต่ปัญหาของหวงหลงคือความเสี่ยงที่จะต้องเข้าใกล้ปีศาจแมงมุมระยะประชิดเพื่อทำลายดวงตาของมัน ดังนั้นความเร็วจึงเป็สิ่งสำคัญอย่างมากในแผนการนี้
เมื่อสบโอกาสหวงหลงได้ใช้หมัดของตนต่อยไปยังก้อนหินขนาดกลางจนกลายเป็สะเก็ตหินจำนวนมากพุ่งตรงไปยังปีศาจแมงมุมพร้อมกันนั้นเด็กหนุ่มได้พุ่งตามไปติดๆก่อนจะปล่อยหมัดของตนตรงเข้าไปยังตาทั้งสี่ของปีศาจแมงมุมอย่างรวดเร็ว สร้างความเ็ปให้แก่ปีศาจแมงมุมสี่ตาเป็อย่างมาก
จนมันดิ้นทุลนทุลายหวงหลงจึงเตรียมตัวที่จะหลบหนีขาทั้งแปดของมันที่บัดนี้โจมตีไปทั่วบริเวณถ้ำอย่างสะเปะสะปะแต่ก็พลาดท่าโดนหนึ่งในขาทั้งแปดของปีศาจแมงมุมแทงเข้าที่ขาซ้ายแม้าแจะไม่ลึกแต่ก็สร้างความเ็ปเป็อย่างมาก
แต่เด็กหนุ่มต้องกลั่นเสียงของตนไว้มิฉะนั้นจะเป็การบอกตำแหน่งของตนได้ถึงแม้ดวงตาของปีศาจแมงมุมจะได้รับาเ็ แต่หวงหลงกลัวว่ามันอาจจะมีความสามารในการรับรู้ในทางอื่นอีก โดยคิดว่าอะไรที่เลี่ยงได้คือเลี่ยง
ปีศาจแมงมุมดิ้นจนทำให้หินงอกบางส่วนตกลงมาแต่ไม่อาจทำอะไรมันได้เนื่องจากขนาดไม่ใหญ่พอที่จะสร้างาแหรือสังหารปีศาจแมงมุมได้
หวงหลงจึงสอดส่องไปทั่วถ้ำอีกทั้งจนพบเข้ากับหินงอกขนาดใหญ่ใจกลางถ้ำที่น่าจะพอสังหารมันได้ หวงหลงจึงต้องเสี่ยงอีกครั้งโดยการร้องท้าทายปีศาจแมงมุมสี่ตา และเหมือนว่ามันจะได้ยินและจดจำเสียงของผู้ที่ทำลายดวงตาของมันจึงพุ่งตรงไปยังเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว
หวงหลงเมื่อเห็นว่าแมงมุมเริ่มตามตนมาจึงวิ่งไปที่ใจกลางถ้ำอย่างเร็วและหลอกล่อปีศาจแมงมุมให้อาละวาดอีกครั้ง การอาละวาดของปีศาจแมงมุมรุนแรงมากกว่าก่อนหน้าด้วยความโกรธของจนทำให้ทั้งถ้ำสั่นะเื ที่แม้แต่หวงหลงก้เกือบทรงตัวไม่ได้
แต่ด้วยความรุนแรงนี้เองทำให้หินงอกที่ใจกลางถ้ำเริ่มปรากฏรอยร้าวขึ้นอย่างช้าๆจนมันค่อยๆหลุดจากผนังถ้ำและร่วงหล่นพื้นอย่างรวดเร็ว แต่เหมือนโชคจะไม่เข้าข้างเด็กหนุ่มเพราะระยะของหินงอกขนาดั์ที่ร่วงลงมาไม่ได้ระยะกับลำตัวของปีศาจแมงมุม
หวงหลงจึงต้องรีบวิ่งตรงไปยังหินงอกขนาดใหญ่ก่อนจะรวบรวมพลังกำลังทั้งหมดของตนเปลี่ยนทิศทางของหินงอกให้ตรงไปยังปีศาจแมงมุม
“ฉึก” เสียงหินงอกแทงเข้าไปในลำตัวของปีศาจแมงมุมสี่ตา แต่มันก็ยังไม่สิ้นฤทธิ์พร้อมพยายามพุ่งตรงมาหวงหลงโดยมีหินงอกติดมาด้วย
หวงหลงเมื่อเห็นดังนั้นจึงมองไปยังปีศาจแมงมุมสี่ตาอย่างไม่เกรงกลัวแม้ว่าตอนนี้หวงหลงแทบจะไม่มีแรงในการทรงตัวในท่ายืนด้วยซ้ำ
ปีศาจแมงมุมสี่ตาค่อยๆตรงมายังหวงหลงอย่างรวดเร็วจนห่างกันเพียงไม่กี่ก้าว ก่อนจะค่อยๆทิ้งตัวลงและสิ้นใจไปในที่สุด หวงหลงเมื่อเห็นว่าปีศาจแมงมุมสี่ตาสิ้นใจจึงๆค่อยๆผ่อนลมหายใจของตน
“ตู้มม” เสียงะเิดังขึ้นที่ปีศาจแมงมุมสี่ตาพร้อมกับปรากฏบางสิ่งออกมา….
6K
