พลอยขี้เหร่ เกิดใหม่เป็นสาวเริ่ด! ในยุคชิงต่างโลก!

​

 บันทึก ณ วันที่24 เดือน9 ค.ศ.1802

        เช้าวันที่18เดือน9 ค.ศ.1802 ฉัน “พลอย” นส.จินดารัตน์ เจิ้งพานิช อายุ20ปี ได้ทุเลาอาการไข้ ในร่างและชีวิตใหม่ของเซียวหนิงเอ๋อ! วัย16ปี.. วันนี้ (ที่24เดือน9) ฉันได้ทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นมาทั้งหมดอีกครั้ง เพื่อกำลังเขียนชีวประวัติย่อ ในใจ! ด้วยสติที่สมบูรณ์กว่าวันก่อนๆ

        ตั้งแต่เกิดมา พลอยคล้ายมีปมด้อยเรื่องหน้าตา ผิว รูปร่าง และกลิ่นตัว เหมือนรวมความอัปลักษณ์ทั้งหมดจากครอบครัว5คน มาไว้ที่พลอยคนเดียว

        คุณพ่อ=เก่งหล่อ, คุณแม่ พี่สาว และน้องสาว = เก่งสวย! , พลอย=กากขี้เหร่!

​

        โครงหน้าน้องพลอยไม่เสมอกันซ้ายขวา ทำให้แนวคิ้ว ตา จมูก แก้ม ปาก คาง มันบิดเบี้ยวไปหน่อย ประกอบกับผิวที่มีปัญหาสิว ฝ้า กระ ไฝฯ .. มันเลยออกมาอัปลักษณ์นั่นแหละ และตัวพลอยที่เหมือนบวมน้ำ ผิวหนัง ขน ผม มีกลิ่นเหม็นจากรักแร้และ.. ฯลฯ

        สิ่งเดียวที่ดูดี และช่วยชีวิตแม่และน้องสาวได้ในวาระสุดท้าย คือ พลอยมีปอดที่ใหญ่มาก ทำให้ดูหน้าอกใหญ่ และก็คล้ายกับมีช่องอากาศในไขมันสะสมอยู่ทั่วตัว พลอยจึงคล้ายห่วงยางมีชีวิต ลอยตัวเล่นเหนือน้ำได้ ไม่จมน้ำถ้าไม่มีใครกดลง

        วันที่20เดือน9 ตอนนี้หนิงเอ๋อ (และพลอย) ค่อยรู้ว่า มีบันทึกโบราณของพระอรหันต์มหากัจจายนะ (พระสังกระจาย) ซึ่งแปลจากภาษาบาลีเป็นภาษาจีนไว้ ว่าครั้งหนึ่งที่ กรุงอุชเชนี ก็มีหญิงที่มีร่างกายคล้ายกับพลอย เรียกว่า “ทรลักษณ์ภูตหยิน” ซึ่งเป็นร่างจะสะสมพลังปราณหยินจำนวนมากเกินปกติ และมีเส้นลมปราณที่หนากว่าคนทั่วไปมาก หากได้ฝึกปรือทะลวงลมปราณในอวัยวะกลวง และตันทั้งหมด หรือเดินลมปราณ12เส้นหลักได้ พลังจากแปลงกลับร่างให้เป็นนางอัปสร! (นางฟ้าน่ะแหละ) แต่ก็ช่างหัวมัน! ตายแล้วมาสู่สุขติที่นี่ ไม่ได้คิดจะย้อนกลับไปอดีตอีกแล้วล่ะนะ

        จากชีวิตเอ๋อๆ งงๆ ตั้งแต่เริ่มจำความได้ ก็เริ่มสว่างไสวขึ้นตอน10ขวบ ตอนป.4 ที่ได้เจอกับคุณปู่อิฐ! นั่นเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เจอคนที่ไม่รังเกียจน้องพลอย.. ทุกคน.. แม้แต่สมาชิกในบ้านทั้ง4คนที่รักน้องพลอย ในแววตายังมีความรังเกียจ สมเพช สงสาร // แต่แววตาที่ใจดีและทรงพลังของปู่อิฐที่มองดู และพูดคุยกันอย่างมีความสุขตลอดช่วงเวลา3ปีสุดท้ายของปู่อิฐ ก็ได้จุดประกายสิ่งดีต่างๆ ในตัวน้องพลอยขึ้น จนกระทั่งมาเป็นหนิงเอ้อดั่งเช่นทุกคนนี้ (ตอนนี้เอง พลอยถึงรู้ว่า นี่แหละความรัก)

        อ่า วันที่18 ที่พลอยบ่นว่า ฉันต้องมีแฟน และต้องเป็นแฟนระดับไฮคลาสไฮโซ และไฮเอน (ตอน พลอย1.2) พลอยเพ้อเพราะพิษไข้นะคะ! เพิ่งรู้ตัวว่านอกจากปู่อิฐ พลอยไม่เคยมีความรักแบบชู้สาวกับใครอีกเลย .. แล้วพลอยยังรู้ว่า ที่แท้ปู่อิฐก็บรรลุธรรมชั้นสูงเช่นกัน น่าจะสูงกว่าโสดาบันด้วย แต่ท่านก็ไม่ได้ฝึกยุทธน่ะนะ

        ขี้เหร่แล้วอย่างไร? “พลอยเป็นคนดี” ทุกคนรอบตัวก็ยืนยันช่วยว่า จริง!

        มีปมด้อยแล้วอย่างไร? เพราะมีแนวทางจากปู่อิฐ พลอยจึงไม่เคยคิดจะฆ่าตัวตาย แม้แต่ครั้งเดียว.. หากคิดจะพูดว่า “อยากตาย,จะตาย” ภาพปู่อิฐจะแวบมาเตือนสติ

        หัวไม่ดี เรียนไม่เก่ง ไม่มีความสามารถ ฯลฯ .. ก็ฝึกซิ! เรียนรู้ซิ! พลอยก็ไม่เคยเป็นที่สุดท้ายในชั้นเรียนเลยนะ .. อย่างมากแค่รองสุดท้าย!

        แล้วจากไอคิว85 ตอนช่วง10ขวบ ก็สามารถพัฒนาขึ้นมาเป็นไอคิว105 ได้ก่อน20ขวบ! เห็นไหมล่ะ!

​

        ความพยายามร่ำเรียนวันละกว่า14ชั่วโมง อย่างเต็มที่ ทบทวนความรู้ทุกชั่วโมง! เรียนรู้สิ่งต่างๆ เพื่อหาแนวทางของตน! อย่างที่ปู่อิฐและทุกคนในบ้านสอนน่ะ ไม่ได้สูญเปล่าเลยนะ!

        คนอื่นอ่าน2รอบเหรอ? .. พลอยอ่าน10! .. คนอื่นเร็วกว่าเหรอ? พลอยค่อยๆ เดินตามเส้นทางของตัว ก็ทันพวกเขาจนได้! (หรือว่าจะแซงมาแล้วหว่า?)

        อย่างน้อยพลอยก็มีสุขภาพแข็งแรง ไม่ป่วยง่าย แต่ก็ต้องออกกำลังกายคนเดียว เพราะถ้าเหงื่อออก ตัวพลอยจะเหม็นมาก และกลิ่นโชยออกจากตัวได้ไกลอยู่.. จึงต้องหลีกเลี่ยงอยู่กับผู้คน และพลอยจึงต้องอาบน้ำวันละหลายครั้ง

​

​