ในสำนักงานเฮียล้ง
“ ยาไอซ์ล็อตนี้มูลค่าเกือบสองพันล้าน บอสใหญ่โกรธมาก สั่งให้ตรวจสอบทุกคนที่รู้เื่ แสดงว่า คนในองค์กรของเรา ต้องมีหนอนบ่อนไส้ ยามแจ้ง มันต้องจำหน้าคนที่ปล้นยาไอซ์ล็อตนี้ได้แน่”
“ อีกไม่นาน พวกมันต้องรู้แน่ว่า ยามแจ้งไม่ตาย พวกมันต้องลงมือแน่”
“ อืม กูก็คิดอยู่ ส่งคนไปดูเหตการณ์อีก คอยจับตาดูเอาไว้ แล้วพยายามจับคนร้ายมาเป็ๆ ให้ได้ แล้วตอนนี้ พวกมึงไปสั่งให้คนที่รู้เื่ยาไอซ์ล็อตนี้ทั้งหมด เข้ามาหา แล้วไล่ตรวจสอบมือถือของพวกมันทั้งหมด งานนี้จะปล่อยหนอนบ่อนไส้ไปไม่ได้เด็ดขาด”
“ ครับเฮีย” สมบัติ มือขวาของเฮียล้ง เดินออกไปจัดการทันที
ณ ที่โรงพยาบาลกรุงเทพชัยปราการ
หลังจากออกจากห้องผ่าตัด พ่อของขจรก็ถูกส่งตัวมาที่ห้องพักฟื้น โดยที่ขจร นอนเฝ้าเพียงคนเดียว เพราะขจรกำลังคิดว่า พวกคนร้ายต้องไม่ยอมให้พ่อ เปิดปากบอกกับใครแน่ ห้องที่พ่ออยู่นั้นเป็ห้องส่วนตัว มีตำรวจ เฝ้าอยู่ด้านนอก สองคน และยังมีคนของเฮียล้ง คอยเฝ้ามองตามจุดต่างๆ อีกสี่คน
วันนี้ชายคนหนึ่งแต่งกายด้วยเสื้อคลุมคล้ายกับหมอ ใส่แว่นตา เดินถือแฟ้ม เดินเข้ามาทางห้องของ ยามแจ้ง พ่อของขจร
ตำรวจสองคนเห็นเป็หมอ ก็เลยไม่ได้สนใจอะไร พอเปิดประตูเข้ามาในห้อง หมอก็เดินเข้ามา พยักหน้าให้กับ ขจร แล้วไม่พูดอะไรสักอย่าง มันสะบัดมือ มีดเขี้ยวเสือ โผล่ออกมาที่มือขวา แล้วกำลังจะปาดเข้าที่คอของ ลุงแจ้ง แต่ยังช้ากว่าขจรที่จับมือของมันเอาไว้ได้ เพราะหมอที่นี่ทุกคน เขารู้จัก แทบทั้งนั้น แต่ว่า หน้าตาแปลกๆ แบบนี้เขาไม่เคยรู้จัก แม้จะใส่แมสอยู่ก็ตาม
“ แกเป็ใคร”
“ รนหาที่ตาย” มันพูดภาษาไทย สำเนียงจีนออกมา แล้วปล่อยมีดใส่มืออีกข้าง แล้วจ้วงแทงใส่ขจร แต่ว่าประสาทััของเขา กลับไวกว่าเดิมขึ้นมาก จึงเบี่ยงตัวหลบ แต่ก็ถูกมันเอาหัวโขก จนต้องกระเด็นถอยหลังไปกระแทกพื้นเสียงดัง
ตำรวจที่เฝ้าด้านนอก รีบเปิดประตูเข้ามา แต่ว่า ไม่ทันชักปืน นักฆ่าก็ปราดเข้ามา
ใช้มีดเฉือนเข้าที่คอ ของทั้งสองอย่างฉับไว ไม่มีเสียงพูด เืไหลพุ่งกระฉูด ตำรวจลงไปนอนดิ้น ชักกระตุกไร้เสียงร้องออกมา นักฆ่า กระโจนลอยตัว แล้วทิ่มมีดใส่ ยามแจ้งที่ยังคงนอนหลับสนิท แต่ไม่ทันได้ถึง ก็ถูกขจร ถีบเข้าที่สีข้าง จนมันกระเด็นไปติดข้างฝา มันลุกขึ้นมาได้ ก็ควงมีด หมุนแล้วจ้วงแทงใส่ขจรอย่างรวดเร็ว
แต่ว่า ในสถานการณ์ความเป็ความตายเช่นนี้ เขากลับยืนนิ่ง พอมีดเขี้ยวเสือใกล้ถึงตัว เขากลับเบี่ยงตัวหลบขวา คมมีดห่างหน้าอกเขาไปเส้นยาแดงผ่าแปด
แล้วศอกขวาของเขา ก็เสยเข้าที่ปลายคาง ของนักฆ่า จนมันลอยลิ่วลงไปนอนกับพื้น มันถึงกับมึนไปชั่วขณะ ขณะที่ขจรเดินย่างสามขุม เข้าหามัน มันพลันรู้สึกตัว ใช้มีดเขี้ยวเสือ วาดเป็แนวนอน คอยป้องกันไม่ขจรเข้าใกล้ แต่ว่าเหมือนขจรจะรู้ทัน ปล่อยให้มันวาดมีดขวางได้รอบเดียว ก่อนที่มันจะดึงมีดกลับ ก็ถูกลูกถีบ ยันเข้าไปเต็มใบหน้า ตัวมันถูกกระแทกประตู จนหลุดออกไป พยาบาล และ คนอื่นๆ ต่าง มองมาเป็จุดเดียว โดยเฉพาะคนของ เฮียล้ง พยายามจะเข้ามาช่วย แต่เห็นคนร้ายมีมีด ก็ได้แต่ยืนมอง ไม่กล้าเข้า
คนร้ายยืนขึ้น เืออกปาก จมูกหัก มองขจรอย่างอาฆาต ยังไม่หนีไปไหน มันนำมีดเขี้ยวเสือออกมาอีกเล่มหนึ่ง คราวนี้มันหมุนตัว ปาดมีดใส่ขจร อย่างรวดเร็ว
โจมตีทั้งบนและล่าง แต่ทว่า ขจรกลับ เคลื่อนไหวไปตามสัญชาตญาณ โดยที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ ว่าทำได้อย่างไร และสุดท้าย เขาก็สามารถจับข้อมือของมันบิด แล้วหักได้หนึ่งข้าง มันไม่ร้อง กลับจ้วงแทงใส่ขจรโดยที่ไม่สนใจข้อมือที่หักเลย
จนขจร ต้องยอมถอยหนีออกมาก้าวหนึ่ง หลบรอดคมมีดของมันได้อย่างหวุดหวิด นักฆ่ามันกระโจนเข้ากอดขจร แต่ทว่า ไม่อาจเข้าใกล้ โดนยันด้วยเท้า จนต้องถอยกลับมา มันพยายามจะเข้ามาอีก แต่คราวนี้ ถูกขจรจับข้อมือแล้วผลักมือเข้าแทงใส่ตัวของมันเอง มีดเขี้ยวเสือปักเข้าที่กลางอกของมัน มันถึงกับกระอักเืออกมา
มันยังไม่ตาย แต่กลับเอ่ยว่า
“ กูไม่เคยเจอใครมีฝีมือเช่นนี้มาก่อน และกูก็ไม่เคยพลาด วันนี้ก็เช่นกัน”
หว่านไจ๋ นักฆ่า ใช้มือที่ยังใช้ได้ ควักลูกะเิน้อยหน่า ออกมา แล้วใช้ปากดึงสลักออก แล้วโยนใส่ ขจรที่อยู่ในห้อง แล้วมันก็พยายามหนีออกจากห้อง แต่ว่า
ขจรกลับใช้ฝ่าเท้ายันลูกะเิกลับไปที่ ร่างของมันแทน ทำให้ร่างของมัน ถึงกับะเิเละเทะ อยู่หน้าประตูห้อง ส่วนขจรนั้น พลิกเตียงพาพ่อหลบ แรงะเิได้อย่างหวุดหวิด
เครื่องสปริงเกอร์ฉีดน้ำ ของโรงพยาบาล พ่นน้ำออกมาเพื่อดับไฟ คนจำนวนมากเข้ามามองดูแต่ไม่กล้าเข้าใกล้ เสียงรถตำรวจรถหวอ ดังกันลั่น หน้าโรงพยาบาล คนของเสี่ยล้ง โทรศัพท์กันวุ่นวาย ชั้นบน แอลกำลังนอนอยู่ในห้องกับเพื่อน ถึงกับสะดุ้ง ที่ได้ยินเสียงะเิ มีพยาบาลเริ่มขนย้ายคนไข้ ออกไปจากตึก เพราะคิดว่า โรงพยาบาลคงถูกวางะเิ คนไข้ถูกทยอยพากันลงมาจากตึก กันอย่างวุ่นวาย
พ่อของขจร ตอนนี้ถูกนำขึ้นมาบนเตียงนอนเหมือนเดิม และยังคงนอนหลับไม่รู้เื่อะไร ตำรวจเข้ามาพบศพของตำรวจ ร่างขาดวิ่นเพราะแรงะเิ ตายไปสองคน แล้วเห็นคนร้ายร่างเละเทะ ด้วยเช่นกัน ก็เลยสอบถาม ขจรอย่างละเอียด
“ คนร้ายปลอมเป็หมอ บุกเข้ามา พอดีพี่ตำรวจสองคน ช่วยกันต่อสู้ขัดขวาง คนร้ายเลยใช้ะเิ ทำให้พี่ตำรวจสองคน ต้องยอมสละชีวิต เพื่อจัดการกับคนร้าย”
ขจรเอ่ยสรุปสั้นๆ ให้พวกเขาไป หลังจากตำรวจตรวจนิ้วมือคนร้าย ก็พบว่า เขาเป็นักฆ่าอันดับ 1 หนีคดีมาจากไต้หวัน นึกไม่ถึงจะถูกตำรวจไทยสองคน จัดการได้ แม้ต้องแลกชีวิต ก็ตาม ตำรวจสองคนเลยได้ปูนบำเน็จ ยศกันอย่างเต็มที่
พอดีพ่อตื่นขึ้นมาตอนเย็น ก็รีบบอกว่า สมบัติ มือขวาของเฮียล้ง เป็คนพาพวกมาปล้น แล้วเอาสินค้าไป พอเฮียล้งรู้ข่าว มือขวาสมบัติ ก็หายสาบสูญไปแล้ว
ระหว่างที่กำลังวุ่นวาย ขจรพ่อก็ถูกย้ายห้องใหม่ มาอยู่ห้องข้างๆกับ แอล เน็ตไอดอล ที่เขาได้ช่วยชีวิตเอาไว้ ทั้งสองพบกันที่หน้าห้อง
“ นี่นาย”
“ คุณเอง หายดีแล้วใช่ไหม”
แอลที่ เก็บอารมณ์เอาไว้นาน กำลังจะะเิออกมาใส่ แต่ก็ขจรก็รีบเอ่ยก่อนว่า
“ ขอตัวก่อนนะ ผมต้องพาพ่อเข้าห้องก่อน ยินดีที่ได้เจอกันอีก”
พูดจบ ขจรก็รีบเข็นรถพาพ่อกลับเข้าไปในห้อง
“ ไอ้คนบ้า ฉัน...”
“ เขาก็เท่ห์ดีนะ ไม่เห็นมีทีท่าว่าจะลามกตรงไหนเลย” ม่อนมองขจรแล้วยิ้มออกมาไม่สนใจแอลที่หน้าดำคร่ำเครียดไปหมด ที่พอเจอหน้ากับ ขจรจริงๆแล้ว กลับไม่มีอะไรจะพูด
“ ทำไม ฉันเห็นหน้าเขาแล้ว ด่าไม่ลงนะ” แอลเข้ามาในห้องแล้วเริ่มพูดออกมาเบาๆ
“ ก็เขาไม่ได้ทำอะไรผิด แกควรที่จะขอบคุณเขานะ ตอนนี้อยู่ห้องติดกันด้วย ฉันจะไปบอกเขาให้มาเยี่ยมแกเอาไหม”
“ ไม่ต้อง” แอลรีบบอก ทันที
“ หน้าตาไม่หล่อเท่าไร แต่ดูดีชมัด แถมเป็นักเรียนแพทย์ จบมาก็เป็หมอ โอ้ อนาคตสดใส ฉันจะชักจะชอบเขาแล้วซิ”
แอลมองหน้าเพื่อนอย่างไม่พอใจ
“ เื่ของแก อายุห่างกันตั้งหลายปี แกอยากกินเด็กหรือไง?”
“ เดี๋ยวนี้ใครสนเื่นี้กันเล่า”
พ่อกลับมาที่ห้องพักใหม่ แม่กับจ้อยก็มาเฝ้าต่อจากเขา
เพราะเขาต้องไปเรียนหนังสือ แล้วตอนเย็นก็ต้องไปทำงานที่ค่ายมวยอีก
วันนี้ตอนเย็น ซาซ่า ก็มาซ้อมกับ ขจรตามปกติ คราวนี้ ซาซ่า กลับไม่สามารถทำให้ขจร ถอยหลังไปได้แม้แต่ก้าวเดียว แม้กระทั่งออกอาวุธโดยไม่ได้บอกล่วงหน้า ก็ถูกขจรรับได้ ทุกขบวนท่า ครบสามยก ทำให้ซาซ่า ถึงกับเอ่ยปากว่า
“ นี่นายเคยชกมวยมาก่อนเหรือเปล่าเนี่ย”
“ ไม่เคยเลยครับ”
“ อืม คราวหน้า เราลองมาลงนวมกัน ฉันอยากลองให้นายตอบโต้ฉันบ้าง”
“ ได้ครับ”
ซาซ่ากลับไปแล้ว คราวนี้ ขจรได้รับลูกค้าที่ซาซ่า แนะนำมาต้องขจรเท่านั้น ซึ่งเพื่อนๆ ของซาซ่า ก็ล้วนเป็ผู้หญิงที่หน้าตาดี และ จ่ายทิปให้ขจรอีกด้วย ทำให้เด็กคนอื่นๆ เริ่มไม่พอใจ ขจรนัก วันนี้พี่ธง กับ ครูทิม ก็ไม่อยู่ด้วย
ไอ้เข้ม เลยเป็ตัวแทน เข้ามาหาเื่ขจรทันที
“ เด็กใหม่ วันนี้พวกเรามาลงนวมจริง กันสักยกดีไหม”
“ ไม่อ่ะ ผมจะรีบกลับไปหาพ่อที่โรงพยาบาล” แต่ว่าพวกรุ่นพี่หลายคนเข้ามาล้อมขจรเอาไว้ไม่ให้กลับ
“ เฮ้ย นี่มึงไม่รู้หรือว่า แกล้งโง่กันแน่วะ เด็กใหม่ที่เข้ามา ต้องลงนวมจริงกับกับรุ่นพี่ เพื่อเป็การรับน้อง มึงคิดจะหนีแบบนี้ไปทุกวันหรือไงวะ?” ไอ้เข้มเอ่ยเสียงดัง คนในค่ายเริ่มหันมามอง ทำให้ขจรต้องยอมสู้ด้วย
“ ก็ได้ แค่ยกเดียวเท่านั้นนะ?”
“ ได้เลย อนุญาตให้มึงใส่เฮดการ์ดได้อย่างเดียว เวลาล้มแล้วจะได้หัวไม่ฟาดพื้น”
“ ได้ ได้”
ขจรขึ้นไปบนเวที ตั้งท่าการ์ดสูง ยืนเผชิญหน้ากับไอ้เข้ม ที่ตัวใหญ่กว่า สิบกว่าโล
พอระฆังดังเริ่มได้ ไอ้เข้มเดินเข้าใส่ไม่มีการตั้งการ์ด เหวี่ยงแข้งขวา เข้าใส่ก้านคอของ ขจรโดยไม่มีการ ดูฟอร์มอะไรกันเลย ขจรใช้แขนซ้ายต้านเอาไว้ เห็นไอ้เข้มเปิดหน้าล่อเป้าขนาดนี้ เลยยิงหมัดขวาตรงออกไป เข้าปากครึ่งจมูกครึ่ง ไอ้เข้ม ถึงกับกระเด็นไปติดเชือก เืกำเดาไหลออกมาทันที
ทุกคนต่างมองอย่างใ ไอ้เข้ม เห็นเืของตนออก ก็โกรธจัด วิ่งเข้าใส่ไม่ได้ใช้วิชามวยใดๆ แล้ว แต่ทว่าพอเข้าใกล้ระยะเท้า ถูกเท้าซ้ายของขจร ดีดเปรี้ยงเข้าที่ชายโครงขวา ไอ้เข้ม ถึงกับสะดุ้ง เซไปติดเชือก แล้วก็กุมที่ชายโครง แล้วลงไปนอนร้องกับพื้นอย่างทรมาน
“ ไม่เป็อะไรมากหรอก แค่ไตมันกระเทือนเท่านั้น มันจะเจ็บไปสักพัก พอเืลมเดินปกติมันก็จะคลายตัว ผมต้องไปก่อนละ” ทุกคนมองขจรเหมือนเห็นตัวประหลาด แม้แต้ขจรเองยังงงว่าเขาเตะไอ้เข้มลงไปนอนได้อย่างไร แต่เขาไม่มีเวลาสนใจ รีบะโข้ามเชือก ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วก็กลับไปที่โรงพยาบาลไปนอนเฝ้าพ่อของเขาต่อทันที โดยที่มีสายตาของครูยอดที่มองมา ด้วยสายตาที่ทอประกายบางอย่าง
พอไปถึงโรงพยาบาล ขจรก็รู้สึกว่ามีใครบางคนมองเขาอยู่ แต่ว่า ด้วยความเร่งรีบเลยไม่ได้สนใจ
ในมุมมืด นอกโรงพยาบาล ชายคนหนึ่ง มีผ้าพันที่หัวเอาไว้ คล้ายกับว่า กรามของมันจะได้รับาเ็ มันยืนอยู่กับเพื่อนอีก สี่ห้าคน
“ กูว่า มันนี่แหละ เป็คนเตะปากกู” ชายหนุ่มคนที่เอ่ยคือ โซ้ยตี๋ น้องของเซ่งคุน
ไม่รู้ว่ามันออกจากคุกมาได้อย่างไร
“ ถ้าเช่นนั้น ให้พวกเราเข้าไปรุมยำมันคืนนี้เลยไหมพี่”
“ เฮียเก้าสั่ง เฮียเซ่งคุนเอาไว้ อย่าเพิ่งก่อเื่ตอนนี้ รออีกเจ็ดวัน จะมีงานฝังลูกนิมิตที่วัดสถานทิพย์ คนแม่งมากันเยอะ จะได้ไม่เป็ที่สงสัย กูจะฉุดอีหมวยมาทำเมียให้ได้ แล้วพวกมึงก็จัดการกับมันซะ” โซ้ยตี๋ ลูบใบหน้าของตนด้วยความโกรธแค้น
“ ได้เลยลูกพี่ ว่าแต่จะให้จัดหนักแค่ไหนดีพี่”
“ หักขามันข้างหนึ่ง ให้แม่งพิการตลอดชีวิตไปเลย”
ทั้งหมดต่างยิ้มย่อง คล้ายกับว่า เื่เช่นนี้มันทำกันง่ายๆ....
![แรงอธิษฐาน แรงพยาบาท[จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1690086989_23603634.webp)
1K
