คุณสามี เราหย่ากันเถอะ

บทที่ 31 เพื่อนที่ดีที่สุด

เขายกมือทั้งสองของเธอขึ้นเหนือศีรษะ ราวกับกลัวว่าจะไปโดนแผลที่ข้อมือของเธอ มืออีกข้างประคองท้ายทอยของเธอไว้ กลัวว่าเธอจะหลบหนี พลางกดไม่ให้ขัดขืน

เธอตั้งใจจะกัดเขาตอนที่เขายื่นลิ้นมาพอดี แต่เขารู้ทัน เคลื่อนตัวอย่างว่องไวใช้โอกาสนี้งัดฟันของเธอออก

กลิ่นหอมเย็นของลูกอมรสมิ้นต์ติดอยู่ในปากเธอ เพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะคิดว่าทำไมถึงกินลูกอมรสมิ้นต์ หญิงสาวก็ถูกจูบจนแทบหายใจไม่ออก

สมองของเธอว่างเปล่า ยกมือขึ้นเกี่ยวคอเขาไว้โดยไม่รู้ตัว เพื่อไม่ให้ตัวเองล้มลงตอนที่เขาถอยกลับ เลยโอบแน่นขึ้น

เขาหัวเราะเบา ๆ กดหญิงสาวเข้ากับผนัง

จูบแสนยาวนาน พอปล่อย เธอได้แต่หายใจหอบ ใบหน้าแดงก่ำราวกับถูกไฟแผดเผา

มู่จือเหยียนคล้ายอารมณ์ดี ไม่ได้ซักไซ้เกี่ยวกับเรื่องไป๋จื่อซวินอีก กลับยิ้มมุมปากแล้วถามว่า “ลู่จิ่นเนี่ยน นอนไหม?”

“ฉันนอนอยู่แล้ว!”

ฉวยโอกาสตอนที่เขาปล่อยมือ ก็รีบวิ่งขึ้นไปห้องชั้นสอง

กลัวว่าผู้ชายคนนี้จะทำอะไรกับตัวเองอีก เธอจึงเสริมอีกประโยค “ฉันจะนอนคนเดียว!”

วิ่งกลับไปที่ห้อง รีบปิดประตู เขาไม่ได้ตามมา

ลู่จิ่นเนี่ยนเอาหลังพิงประตู เธอก็หอบหายใจอย่างหนัก

หัวใจเต้นเร็วขนาดนี้ คงเป็นเพราะตั้งท้อง ระบบฮอร์โมนภายในร่างกายคงแปรปรวนแน่ ๆ

เช้าวันต่อมา ลู่จิ่นเนี่ยนก็ไปตรวจตามนัดที่โรงพยาบาลตามแผนเดิม

มู่จือเหยียนไม่ได้ไปกับเธอ เช้าตรู่ เขาบอกว่าต้องไปต่างจังหวัด และไปขึ้นเครื่อง

เธอไปตรวจเลือดโดยมีคนใช้ของตระกูลมู่ไปด้วย และกำลังจะไปตรวจครรภ์ที่แผนกสูตินรีเวช

ร่างกายของลู่จิ่นเนี่ยนฟื้นฟูได้ดี แต่เพราะเกิดอุบัติเหตุในช่วงแรกของการตั้งครรภ์ จึงอ่อนแอกว่าผู้หญิงตั้งครรภ์ทั่วไป หญิงสาวไม่กล้ากินยาด้วยซ้ำ มันทรมานจริง ๆ

“ดูสิ นั่นเหนียนเมี่ยวเมี่ยว!”

ตอนที่กำลังจะออกจากโรงพยาบาล ลู่จิ่นเนี่ยนก็เห็นความวุ่นวายท่ามกลางฝูงชน

เธอมองตามทิศทางที่ทุกคนมองไป เห็นหญิงสาวคนหนึ่งแต่งตัวด้วยแบรนด์เนมสวมแว่นกันแดดเดินเข้ามาทางประตู

เธอสวมรองเท้าส้นสูง ท่าทางองอาจ ดูน่าเกรงขาม

“ใช่นั่นเหนียนเมี่ยวเมี่ยวจริง ๆ ด้วย! เธอมาโรงพยาบาลทำไม?”

ผู้คนเริ่มพูดคุยกันเสียงกระซิบกระซาบ

ลู่จิ่นเนี่ยนพยายามนึกอยู่นาน ในที่สุดก็จำใบหน้าของหญิงสาวคนนี้ได้จากรูปภาพที่เคยเห็นบนอินเทอร์เน็ต

เหนียนเมี่ยวเมี่ยวนักแสดงชื่อดัง เริ่มต้นจากการเป็นนักแสดงเด็ก แม้จะอายุเพียงยี่สิบต้น ๆ แต่เธอก็เป็นนักแสดงรุ่นใหญ่ในวงการบันเทิงมาแล้วสิบกว่าปี คว้ารางวัลมาแล้วมากมาย เป็นดาวรุ่งพุ่งแรงที่ได้รับความสนใจอย่างมาก

เหนียนเมี่ยวเมี่ยวเดินเป็นเส้นตรงมาตลอด แต่เมื่อเดินผ่านลู่จิ่นเนี่ยน เธอกลับหยุดชะงัก และถอดแว่นกันแดดออก

ลู่จิ่นเนี่ยนไม่เคยรู้จักเหนียนเมี่ยวเมี่ยว จึงอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า กระเป๋าที่เธอสะพายอยู่นั้นเป็นแบบเดียวกับหญิงสาว

กระเป๋าใบนี้ เป็นรุ่นลิมิเต็ดจากแบรนด์ดังที่เพิ่งออกใหม่ในปีนี้ ทั่วโลกมีไม่ถึงยี่สิบใบ

ลู่จิ่นเนี่ยนซื้อเองคงไม่ไหว แต่นี่เป็นกระเป๋าที่โจวหงผิง แม่ของเธอเก็บเงินซื้อให้ด้วยความยากลำบาก

ตอนนั้นแม่บอกว่า ‘แกเป็นลูกสะใภ้ของตระกูลมู่ จะไม่แต่งตัวให้สมกับฐานะได้ยังไง? อย่าให้คนตระกูลมู่ดูถูกได้!’

เธอรู้ว่าแม่เอาเงินที่พ่อให้ไว้ใช้จ่ายทั้งหมดมาซื้อกระเป๋า หญิงสาวรู้สึกปวดใจมาก

ตอนนั้นแม่ยังบอกอีกว่ากระเป๋าใบนี้ไม่ธรรมดา เป็นแบบเดียวกับที่ดาราใช้ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นแบบเดียวกันจริง ๆ

สีหน้าของเหนียนเมี่ยวเมี่ยวเปลี่ยนไปชั่วครู่ แล้วรีบใส่แว่นกันแดดเดินต่อไป

ลู่จิ่นเนี่ยนไม่ได้คิดอะไรมาก เตรียมจะออกจากโรงพยาบาล แต่ได้ยินเสียงไป๋จื่อซวินจากด้านหลัง “คุณมาแล้ว”

เธอหันกลับไป เห็นเหนียนเมี่ยวเมี่ยวเปลี่ยนสีหน้าจากเมื่อครู่ ถอดแว่นตากันแดดวิ่งเข้าไปหาเขา กอดเอวเขาไว้แน่น

“ไป๋จื่อซวิน คุณพูดจริงใช่ไหม?”

“อืม ฉันจริงจังสิ เธอลองดูตาฉันสิ ดูเหมือนโกหกไหมล่ะ?”

เหนียนเมี่ยวเมี่ยวดีใจจนยิ้มแก้มปริ กอดเขาไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยมือ ไม่สนใจว่านี่เป็นที่สาธารณะหรือไม่

ส่วนไป๋จื่อซวิน เห็นลู่จิ่นเนี่ยนแล้ว เรียกเธอ “ลู่จิ่นเนี่ยน มานี่สิ!”

เธอไม่อยากเข้าไปหรอก แต่เมื่อเขาเรียกแล้ว จะทำเป็นไม่ได้ยินก็ไม่ได้

ทั้งสามคนนั่งลงในออฟฟิศของไป๋จื่อซวิน เธอกับเหนียนเมี่ยวเมี่ยววางกระเป๋าไว้ข้างตัว เหนียนเมี่ยวเมี่ยวส่งเสียงฮึดฮัด เลื่อนกระเป๋าไปด้านหลังตัวเอง

“จิ่นเหนียน ฉันขอแนะนำ ‘นี่เหนียนเมี่ยวเมี่ยว’ แฟนของฉัน”

“เมี่ยวเมี่ยว นี่คือเพื่อนสนิทของฉัน ลู่จิ่นเนี่ยน” ไป๋จื่อซวินยิ้มแนะนำพวกเธอทั้งสองคน โดยเน้นคำว่า ‘เพื่อน’ เป็นพิเศษ

“เพื่อนที่ดีที่สุด” เหนียนเมี่ยวเมี่ยวเอ่ยปากพูด “ทำไมเพื่อนสนิทของคุณถึงเป็นผู้หญิงล่ะ”

“เพราะฉันหล่อไง ผู้หญิงเลยชอบฉัน”

เมื่อเห็นว่า ไป๋จื่อซวินกล้าพูดจาไร้ยางอายต่อหน้าแฟนสาวตัวน้อย ลู่จิ่นเนี่ยนรีบอธิบาย “คุณเมี่ยว อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันแต่งงานแล้ว”

สีหน้าของไป๋จื่อซวินหม่นลงเล็กน้อย เขาพูดเสริมอย่างเย็นชาว่า “ใช่แล้ว ไม่เพียงแต่แต่งงานแล้ว ยังมีลูกแล้วด้วย”

เหนียนเมี่ยวเมี่ยวไม่ได้ยินน้ำเสียงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันของแฟนหนุ่มเลย เธอตามจีบไป๋จื่อซวินมาเกือบสองเดือน วันนี้ในที่สุดก็ได้รับคำตอบรับ จึงจมอยู่ในความดีใจ ไม่รู้เลยว่าไป๋จื่อซวินคิดอะไรอยู่

ส่วนไป๋จื่อซวินยังคงทำหน้าตาเฮฮาปาก ราวกับว่าเรื่องเมื่อวานไม่เคยเกิดขึ้นเลย

ลู่จิ่นเนี่ยนถอนหายใจเบา ๆ

ถึงแม้เหนียนเมี่ยวเมี่ยวจะเติบโตมาในวงการบันเทิง แต่นิสัยของเธอก็ร่าเริงไร้เดียงสามาก นอกจากจะมีนิสัยเอาแต่ใจเล็กน้อยแล้ว เธอก็เป็นแฟนสาวที่ดีมาก ๆ คนหนึ่ง

ไป๋จื่อซวินสายตาเฉียบแหลม คัดเลือกมาแล้ว กว่าจะเลือกนักแสดงสาวชื่อดัง

“จื่อซวิน ฉันตรวจครรภ์เสร็จแล้ว ตอนนี้ต้องไปแล้ว นายกับคุณเมี่ยวคุยกันต่อเถอะ” เธอลุกขึ้นยืน ไม่ต้องการเป็นตะเกียงที่สาม

“รอก่อน” เขาจับมือเธอไว้ “ลู่จิ่นเนี่ยน ถึงแม้ว่าเมื่อวานฉันจะพูดอะไรไปเยอะ แต่มีประโยคหนึ่ง และมีเพียงประโยคเดียวเท่านั้นที่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น”

เขามองเธออย่างลึกซึ้ง ราวกับมีคำพูดนับพันนับหมื่นคำถูกกลืนลงท้อง ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรง

แฟนสาวตัวน้อยยังนั่งอยู่ข้าง ๆ ถ้าเขาพูดอะไรที่ไม่ควรออกมา…

“ไป๋จื่อซวิน ฉันคิดว่าเรื่องนี้เราคุยกันตามลำพังดีกว่า” เธอรีบพูด

“ทำไมต้องคุยตามลำพังด้วย?

“ลู่จิ่นเนี่ยนเราตกลงกันไว้ว่าเธอจะเลี้ยงข้าวฉัน ค่าจองห้องอาหารเมื่อวาน เธอคิดจะเบี้ยวเหรอ?”

ไป๋จื่อซวิน พูดเสียงดังขึ้นทันที

ทำให้ลู่จิ่นเนี่ยนเครียดมาก “นาย… พูดว่าอะไรนะ?”

“เอาเป็นว่าฉันส่งใบแจ้งหนี้ไปที่อีเมลเธอแล้ว ฉันจ่ายล่วงหน้าให้เธอแล้ว ถ้าตอนนี้เธอยังไม่มีเงินจ่าย ผ่อนชำระก็ได้ ฉันไม่คิดดอกเบี้ยหรอก” เขายิ้มเจ้าเล่ห์

“ไป๋จื่อซวิน นายนี่มันไร้ยางอายจริง ๆ!”