ผู้ที่เหมาะสมกับองค์หญิงสิบสอง ต้องเป็บุรุษที่สามารถคุ้มครองนางได้ และที่สำคัญต้องไม่มีชายาเอกหรือชายารองอยู่แล้ว
เพราะถ้าหากนางรู้ว่าต้องแต่งงานกับคนที่มีครอบครัวแล้ว คงไม่ยินยอมที่จะแต่งงานอย่างแน่นอน
นิสัยขององค์หญิงสิบสอง นั้นออกจะดื้อรั้นด้วยถูกเอาใจและตามใจมาั้แ่เด็ก การถูกแย่งความรักไปย่อมไม่ยินดี
จึงต้องเลือกบุรุษที่ยังไม่มีภรรยาให้แต่งงานด้วยเท่านั้น
"ข้าเหลือลูกชายเพียงสองคนที่ยังไม่มีครอบครัว คนแรกก็คือคนที่อยู่ตรงหน้าขององค์ชายห้า ส่วนคนที่สองก็คือลูกชายคนที่แปด "
แน่นอนว่าองค์ชายห้า นั้นไม่ค่อยถูกชะตากับท่านอ๋องหวงเจียหลุนสักเท่าไหร่ จึงได้ตัดสินใจว่าอยากจะขอพบกับท่านอ๋องแปด
ฮ่องเต้ก็ไม่รอช้ารีบเรียกท่านอ๋องแปด เข้าพบ การที่องค์ชายห้าขอพบกับท่านอ๋องแปดนั้นย่อมมีจุดประสงค์ในการทดสอบฝีมือและปัญญาของเขาว่าจะสามารถรับมือกับองค์หญิง สิบสองได้หรือเปล่า
คนผู้นั้นต้องเก่งทั้งบุ๋นและบู๊ ถึงจะสามารถแต่งงานกับองค์หญิงสิบสองได้ วิทยายุทธขององค์หญิงสิบสอง ไม่ได้เป็รองผู้ใดอีกทั้งสติปัญญาของนางก็หลักแหลม
ความเ้าเล่ห์ร้ายกาจมีอยู่ในตัวของนางหมด ดังนั้นสามีในอนาคตจะต้องมีปัญญาที่หลักแหลมเช่นเดียวกัน
ถ้ามีปัญญาด้อยกว่าก็จะถูกนางปั่นหัวได้ง่าย เผลอๆอาจถูกกลั่นแกล้ง และตามเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวไม่ทัน
เมื่อท่านอ๋องแปด มาถึงองค์ชายห้า แห่งเผ่าจิ้งจอกได้ทดสอบปัญญาของเขาโดยถามว่า
โดยที่ถามคำถามไปหลายคำถามมากมายบางคำตอบก็เป็ที่น่าพอใจแต่บางคำตอบก็ไม่เป็ที่น่าพอใจเท่าไหร่
อีกทั้งกว่าจะตอบคำถามของเขาได้ก็ใช้เวลาคิดนานไม่ค่อยชัดและว่องไวเท่าไหร่
ซึ่งยังไม่เป็ที่พอใจขององค์ชายห้า แต่ยังเหลือการทดสอบอีกอย่างหนึ่งนั่นก็คือการต่อสู้
ฮ่องเต้จึงมีรับสั่งให้ท่านอ๋องทั้งสองแสดงฝีมือการต่อสู้ให้องค์ชายห้าได้ชม
กติกาก็คือต้องล้มอีกฝ่ายให้ได้ภายในห้ากระบวนท่า และแน่นอนว่าอยู่ต่อหน้าฮ่องเต้ไม่สามารถใช้อาวุธใดๆได้
การต่อสู้ของคนทั้งสองเริ่มขึ้นด้วยท่านอ๋อง แปดเป็ผู้ลงมือก่อน ไม่ทันคาดคิดกระแสลมแรงที่พัดผ่านจากทางด้านหลังเข้ามาท่านอ๋องแปดไม่ทันที่จะลงมือ ร่างที่ใส่ชุดสีดำนั้นก็ใช้เท้าถีบ
ท่านอ๋องแปด ถูกถีบจนกระเด็นไปไกลพอสมควร กระบวนท่าเดียวเท่านั้นทำให้คนที่อยู่ในนั้นไม่คิดว่าท่านอ๋องหกจะฝีมือร้ายกาจขนาดนี้
หวงเจียหลุนไม่ได้อยากจะแต่งงานกับองค์หญิงสิบสอง แต่เป็เพราะเขาไม่ชอบท่านอ๋องแปด
ความบาดหมางในใจสองพี่น้องเกิดขึ้นั้แ่ตอนเป็เด็ก ท่านอ๋องแปดนั้นมักจะมีนิสัยชอบแกล้งผู้อื่นและท่านอ๋องหก ก็มักจะเป็เหยื่อของเขาเสมอ และถูกไทยเฮาลงโทษอยู่บ่อยๆ
"น้องแปด ไม่เป็อะไรมากใช่ไหมข้าไม่ได้มีเจตนาจะทำให้เ้าเจ็บตัวเลย แต่เมื่อสักครู่เกิดในิดหน่อยเพราะเห็นเ้าพุ่งเข้ามาจึงได้ยกเท้า..."
คนถีบถามด้วยความเป็ห่วงส่วนคนถูกถีบก็รู้สึกโมโหไม่น้อยแต่ก็ต้องเก็บอาการเพราะอยู่ต่อหน้าฮ่องเต้
แต่สายตานั้นแฝงความแค้นมากเอาไว้แทบอยากจะฉีกเขาเป็ชิ้นๆ เมื่อตอนเป็เด็กถูกเขากลั่นแกล้งไม่คิดว่าพอโตขึ้นมา
ไม่คิดว่าจะถูกหวงเจียหลุนเอาคืน แถมยังเอาคืนต่อหน้าคนมากมาย รู้สึกเจ็บใจเป็ที่สุด
"มิได้ พี่หกอย่าได้เป็กังวล ที่ท่านเตะมาเมื่อสักครู่ข้าไม่เจ็บเลยสักนิด อาจเป็เพราะท่านคงไม่ได้ออกแรงมากเท่าไหร่"
"คงจะเป็อย่างนั้น แต่ก็ทำให้เ้ากระเด็นตั้งไกลไม่ใช่เหรอ ลองให้หมอหลวงตรวจดูสักหน่อยดีไหมเผื่อจะาเ็ภายใน"
"เตะเบาๆคงไม่ถึงกับาเ็สักเท่าไหร่ ไม่จำเป็ต้องเรียกหมอหลวงมาดูหรอก"
ที่จริงแล้วท่านอ๋องแปดรู้สึกแน่นหน้าอกมาก และยังรู้สึกว่าภายในร่างกายแปรปรวน แต่ไม่อยากเสียหน้าจึงได้เก็บอาการเอาไว้
ท่านอ๋องหวงเจียหลุนหรี่ตาลงจ้องมองท่านอ๋องแปด กระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย เขารู้ดีว่าเมื่อสักครู่ได้ปล่อยพลังลมปราณไปกี่ส่วนจึงมั่นใจว่าผู้ที่ถูกเตะไปเมื่อสักครู่
อีกไม่นานก็คงจะกระอักเืเพราะาเ็ภายในอย่างแน่นอน
เมื่อฮ่องเต้เห็นฝีมือร้ายกาจของท่านอ๋องหวงเจียหลุน จึงได้ตัดสินใจพูดกับองค์ชายห้าแห่งเผ่าจิ้งจอก
"เจียหลุนเป็ตัวเลือกที่ดีที่สุดแล้ว"
องค์ชายห้านั้นไม่ได้ตอบกลับ มีแต่จ้องมองท่านอ๋องหวงเจียหลุน ภายในใจก็คิดว่าต้องเลือกบุรุษผู้นี้จริงๆหรอเขาไม่ถูกชะตาด้วยจริงๆยังมีคนอื่นอีกไหม
แต่ท่านอ๋องคนเมื่อสักครู่นี้สติปัญญาก็ใช้ได้อยู่แต่คิดช้าไปหน่อย ฝีมือการต่อสู้ก็ยังไม่เทียบเท่ากับท่านอ๋องหวงเจียหลุนก็ยังถือว่าอ่อนหัด
"องค์ชายห้าเห็นด้วยกับข้าหรือไม่"
"ถ้าในเมื่อฮ่องเต้เห็นชอบ ข้าน้อยก็ไม่มีความคิดเห็นที่แตกต่างพะยะค่ะ"
ใครจะกล้ามีความคิดเห็นที่แตกต่างไปจากฮ่องเต้ได้กัน เพราะถ้าพูดว่าไม่เห็นชอบไม่เห็นด้วยก็ถือว่าเขาหักหน้าองค์ฮ่องเต้จึงได้แต่จำใจยอมรับ
11K
