Chapter 01
ณ ประเทศไทย
อัสตินนักธุกิจหนุ่มได้มาเยือนประเทศไทยในรอบหลายปีั้แ่คุณย่าของเขาเสียเขาก็ไม่เคยมาที่ประเทศไทยอีกเลยจนมาวันนี้ที่เขาตัดสินมาทำธุรกิจที่นี่เเละใช้โอกาสมาพักผ่อนวันนี้เขาพึ่งมาถึงไทย เขากะว่าจะพักผ่อนที่ห้อง ไม่ออกไปไหน
.” วันนี้นายจะออกไปทานข้าวข้างนอกหรือให้ผมสั่งมาทานที่ห้องครับ” เจสันมือขวาของอัสตินถามเ้านาย
“ ไม่ละ ฉันอยากทานที่บ้านรบกวนนายสั่งแม่บ้านทำให้ด้วย “ อัสตินเอ่ย
หลังจากนั้นอัสตินก็กลับเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าไปออกกำลังกาย เขารู้สึกเบื่อๆเลยหาอะไรทำอัสตินใช้เวลาในยิมที่บ้าน 2ชั่วโมงหลังจากนั้นเขาก็กลับเข้าห้องมาอาบน้ำให้ร่างกายสดชื่นระหว่างอาบน้ำอัสตินคิดเห็นตอนที่เขาและคุณย่าที่มีเวลาร่วมกัน เขาคิดถึงท่านมากอัสตินหลับตาลงให้สายน้ำไหลรินกระทบบนร่างกายไป จนเวลาล่วงเลยมาถึง่เย็นเขาออกจากห้องน้ำ แต่งตัวเพื่อจะลงไปทานข้าวที่แม่บ้านทำไว้ให้
“ นายครับธุรกิจที่นายจะร่วมลงทุนกับนายอเนก นายคิดดีแล้วใช่มั้ยครับ?” เจสันเอ่ยถามขึ้น
อัสตินที่ทานข้าวอยู่ถึงกับต้องเงยหน้าขึ้น
“นายก็รู้นะว่าสิ่งที่ฉันติดสินใจไปแล้วคือคิดดีที่สุดแล้ว “ อัสตินตอบ
“ ครับ มีอีกเื่ที่ผมอยากแจ้งให้นายทราบเื่ที่นายให้ผมตามสืบเื่คุณโรเซล่าตอนนี้เธอกำลังโดนนายอเนกจับให้หมั้นกับคุณไบตั้น ลูกของนายตำใหญ่ครับ’’
อัสตินเมื่อได้ยินถึงเธอโรเซล่าถึงกับต้องหยุดชะงักโรเซล่าเด็กสาวที่เขาแอบรักต้องแต่วัยเยาว์ เหอะ! คิดว่าเขาจะยอมหรอ เดี๋ยวเราจะได้เจอกันเร็วๆนี้แน่
ตัดมาที่ โรเซล่า
“ แม่คะโรสไม่อยากหมั้นกับพี่ไบตั้นเลยค่ะ” โรเซล่าพูด
“โรส แม่กับพ่อหวังดีกับหนูนะลูกตอนนี้หนูก็อายุจะ22 แล้ว แม่อยากให้ลูกเจอคนดีๆไบตั้นเขาก็ดูแลลูกดีมาตลอดไม่ใช่หรอ” คุณหญิงทิพย์เอ่ยบอกลูกสาว
“ แต่โรส.......” แต่ยังไม่ทันจะตอบกลับแม่ตัวเองผู้เป็พ่อกับพูดขึ้นพร้อมกับมีบุคคลใหม่ข้างกายมาด้วย นั้นก็คือไบตั้น
“ ว่าไงน้องโรเซล่า สวาดีครับคุณน้า” ประโยคแรกเขาพูดกับโรสประโยคหลังเขาเอ่ยสวัสดีคุณหญิงทิพย์
“ ไหว้พระเถอะลูก” คุณหญิงตอบ
โรเซล่าที่ไม่รู้จะทำหน้ายังไงก็ได้แต่ยิ้มแห้งส่งกลับไป
“ วันนี้ไบตั้นมาขออนุญาตพ่อพาลูกออกไปทานข้าวข้างนอก ไปแต่งตัวซะสิ พี่เขาจะรอนานนะ” อเนกพูด
“ ค่ะ” โรเซล่าตอบกลับอย่างจำยอม
หลังจากโรเซล่าขึ้นไปแต่งตัวไบตั้นก็ได้พูดขึ้น
“ คุณอาครับ เอ่อคือ..ผมพร้อมที่จะดูแลน้องโรเซล่าแล้วนะครับผมอยากจะขออนุญาตคุณอาขอน้องโรสหมั้นให้เร็วขึ้นได้มั้ยครับ” ไบตั้นเอ่ย
“เื่หมั้นอาไม่เกี่ยงหรอกนะแต่ถ้าจะให้เร็วขึ้น อาก็เห็นด้วยนะ” อเนกพูดพร้อมยิ้มตอบ จนทำให้ไบตั้นถึงกับยิ้มรับด้วยความดีใจแต่โรเซล่าที่แอบได้ยินนั้นถึงน้ำตาคลอเบ้า เธอไม่อยากแต่งกับเขาเธอมีคนที่เธอรักแล้ว ถึงคนๆนั้นจะยังไม่ติดต่อกับมานานแสนนานแล้วแต่เธอก็เลือกที่จะรอเขา
“ มาแล้วหรอลูก ไปๆพากันเดินทางดีๆ อาฝากน้องด้วย” อเนกพูดขึ้น
ระหว่างที่โรเซล่ากำลังนั่งเหม่ออยู่นั้นเธอกับเหลือบมองข้างกระจก เพื่อมองไปข้างนอก เขาคนนั้น คนที่เธอรอมานานแสนนานและทันใดนั้นโรเซล่าก็ะโให้ไบตั้นหยุดรถ
“ หยุดรถก่อนค่ะ” โรเซลล่าพูด
เอี๊ยดดดดด (เสียงรถเบรก)
อยู่ๆทันใดนั้นโรเซล่าก็เปิดประตูและลงรถไปเพื่อจะรีบวิ่งไปหาเขาคนนั้น
“ พี่ติน” โรเซล่าะโ คนแถวนั้นหันมาห้องกันหมดรวมถึงอัสตินที่เขาพึ่งนัดมาเจอกลุ่มเพื่อนข้างนอกหันมามองเช่นกัน
จบตอน
1.35M
