ในขณะที่แสงแดดสดใสกำลังอาบไล้เกาะอิบิซ่า แต่ที่สำนักงานสุดหรูใจกลางกรุงอัมสเตอร์ดัม บรรยากาศกลับเหมือนภูเขาไฟที่กำลังระเบิด
เลโอ เอเย่นต์รุ่นเดอะผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเนเธอร์แลนด์ ทุบโต๊ะทำงานเสียงดังปังจนแก้วกาแฟสั่นสะเทือน ในมือของเขาคือหนังสือพิมพ์ De Telegraaf ที่พาดหัวข่าวสั้นๆ แต่สั่นประสาทว่า "ดีล แยน - PSV ส่อแววล่ม! ลือเจ้าตัวแอบบินพบสโมสรในอังกฤษ"
"มันเป็นไปได้ยังไง!" เลโอคำราม สายตาจ้องเขม็งไปที่ลูกน้อง "ฉันสั่งให้บล็อกสายโทรศัพท์มันทุกเส้นทางแล้วไอ้เด็กเมื่อวานซืนอย่าง อเล็กซ์ แซนเดอร์ มันพานักเตะมุดรูไหนหนีไปอังกฤษได้ยังไง!"
"เราเช็คแล้วครับท่าน... ดูเหมือนมันจะไม่ได้ใช้ช่องทางทางการเลย" ลูกน้องตอบเสียงสั่น "มีคนเห็นมันที่สนามบินนิวคาสเซิลเมื่อสองวันก่อน และตอนนี้สถานะของแยนที่ทเวนเต้ก็จบลงไปแล้วด้วยครับ"
เลโอกัดฟันกรอด ความโกรธแค้นพลุ่งพล่าน เขาไม่ใช่แค่เสียค่านายหน้าไปหลายล้านปอนด์ แต่เขากำลังเสีย "หน้า" อย่างรุนแรงในวงการที่เขาเคยเป็นเจ้าชีวิต " ฉันจะทำลายชื่อเสียงของอเล็กซ์ แซนเดอร์ ให้มันไม่มีที่ยืนในยุโรปให้ได้!"
-----
เมืองนิวคาสเซิล, ประเทศอังกฤษ
เช้าวันอังคารที่สนาม เซนต์ เจมส์ พาร์ค ท้องฟ้าเปิดโล่งอย่างเป็นใจ รถเบนซ์สีดำของสโมสรเคลื่อนมาจอดที่หน้าทางเข้าอัฒจันทร์เลซเซส (Leazes Stand) อเล็กซ์ แซนเดอร์ ก้าวลงจากรถพร้อมกับ แยน เวนเนกอร์ ที่วันนี้ดูสง่างามในชุดสูทสีเทาเข้มที่อเล็กซ์กำชับให้เตรียมมา
"ตื่นเต้นไหมแยน?" อเล็กซ์ถามพลางยิ้มให้
"หัวใจผมแทบจะหลุดออกมาข้างนอกเลยอเล็กซ์" แยนตอบพลางมองขึ้นไปบนยอดสนามที่จุคนได้กว่าห้าหมื่นคน "มันยิ่งใหญ่กว่าที่ผมจินตนาการไว้เยอะเลย"
พวกเขาทั้งคู่ถูกนำตัวเข้าไปในห้องแถลงข่าวที่อัดแน่นไปด้วยนักข่าวท้องถิ่นและนักข่าวจากลอนดอนที่สนใจใน "ดีลสายฟ้าแลบ" นี้ เซอร์ บ็อบบี้ ร็อบสัน นั่งรออยู่ตรงกลางด้วยรอยยิ้มกว้างขวางอันเป็นเอกลักษณ์
"สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี..." เซอร์ บ็อบบี้ เอ่ยขึ้น "ผมขอนำเสนอกองหน้าคนใหม่ของเรา แยน เวนเนกอร์ ออฟ ฮาสเซลลิงค์ ชายที่จะมาเป็นพละกำลังสำคัญให้กับนิวคาสเซิล ยูไนเต็ด"
แสงแฟลชจากกล้องนับสิบตัวรัวใส่แยนที่ชูเสื้อลายขาวดำขึ้นเหนือหัว อเล็กซ์ยืนกอดอกอยู่ที่มุมห้อง สายตาของเขามองภาพนั้นด้วยความภูมิใจ แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น...
หลังจบงานแถลงข่าว อเล็กซ์พาแยนไปเดินดูสนามหญ้าสีเขียวขจีที่เพิ่งถูกตัดแต่งอย่างประณีต
"ที่นี่คือนบ้านใหม่ของนาย" อเล็กซ์พูดย้ำ "ค่าเหนื่อย 700,000 ปอนด์ต่อปี และโบนัสอื่นๆ คือรางวัลของนาย แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ 'โอกาส' ที่นายจะได้ลงเล่นต่อหน้าคนห้าหมื่นคนที่เรียกนายว่าฮีโร่"
แยนมองไปรอบๆ สนามที่เงียบสงบแต่ทรงพลัง "ผมจะไม่ทำให้คุณและเซอร์ บ็อบบี้ ผิดหวังครับอเล็กซ์"
อเล็กซ์เดินเลี่ยงออกมาเมื่อโทรศัพท์ในกระเป๋าสั่นสะเทือน เป็นสายจาก ซิลเวีย นักข่าวสาวเพื่อนสนิทของเขาจากเนเธอร์แลนด์
"อเล็กซ์! นายทำบ้าอะไรลงไปรู้ไหม?" เสียงซิลเวียดูตื่นเต้นปนหวาดเสียว "ตอนนี้ที่เนเธอร์แลนด์ข่าวระเบิดไปหมดแล้ว เลโอกำลังไล่บี้ทุกคนที่เกี่ยวข้อง เขาประกาศสงครามกับนายอย่างเป็นทางการแล้วนะ!"
อเล็กซ์มองออกไปที่แม่น้ำไทน์ที่ไหลผ่านเมืองนิวคาสเซิลอย่างสงบ "ให้หมอนั้นทำตามใจไปเถอะซิลเวีย เพราะผมเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น... สงครามมันเริ่มขึ้นตั้งแต่วินาทีที่ผมพาแยนก้าวออกจากสนามบินชิโพลแล้ว"
เขาพ่นลมหายใจออกมาเบาๆท่ามกลางสายลมเย็นของอังกฤษ ชัยชนะครั้งแรกหอมหวานเสมอ แต่นี่คือจุดเริ่มต้นของการเป็นเอเย่นต์ฟุตบอลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก และเขาจะไม่หยุดอยู่แค่นี้
"เตรียมตัวให้พร้อมนะพรีเมียร์ลีก..." อเล็กซ์พึมพำ "เพราะ 'อเล็กซ์ แซนเดอร์' มาถึงแล้ว"
-----