ข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ

     เมื่อพวกท่านเร่งฝีเท้ากันเต็มที่แล้ว พวกกับที่รู้จักใช้พลังธาตุให้เป็นประโยชน์เพียงเวลาแค่ 1 เค่อก็มาถึงที่สวนทางด้านหลังบ้านของตระกูลหวังกันแล้ว (1 เค่อ 15 นาที) 

     จากที่ว่าท่านแม่ พี่สะใภ้ หลานสะใภ้ กำลังจะเริ่มเตรียมตัวตัดเสื้อผ้าชุดใหม่กันให้กับทุกๆคน เลยต้องเปลี่ยนแผนกันกระทันหัน เพื่อมารวมตัวกันที่สวนของตระกูลของตัวเองกันก่อนเลย เพราะมันสำคัญกว่า

     “ถึงแล้วเจ้าค่ะ ถึงแล้ว…”เหลนสาวสี่ทู่จึ

     “ใช่จ้ะ”หลานสะใภ้สี่ พูดคุยกับลูกสาว

     “ท่านพี่เจ้าคะ ท่านพี่..”ท่านแม่ พอมาถึงท่านก็กวาดตามองหาท่านพ่อ พร้อมร้องเรียกชื่อท่านพ่อไปด้วย น้ำเสียงของท่านนั้นตื่นเต้นมากๆอีกด้วย

     เหนี่ยวเหนี่ยวได้แต่มองยิ้มๆอย่างมีความสุขที่ได้เห็นสีหน้าแบบนี้จากพวกท่านกันอีกแล้ว

     “ท่านพ่อเจ้าคะ” “ท่านปู่เจ้าคะ”บรรดาสะใภ้

     “ท่านปู่ทวดเจ้าคะ”เหลนสาวทั้งสี่

     พวกสาวๆพากันประสานเสียงเรียกท่านพ่อของนางกันอย่างแข็งขัน เสียงดังลั่นทั่วไปหมด จนแม้แต้พวกพี่ชายฝาแฝด หลานชายทั้งสี่ และพวกเหลนชายทั้งหลายก็พากันหยุดชะงักและหันมามองตามเสียงกัน

     “เอ๋…ท่านย่าทวด ท่านย่าเล็ก ท่านแม่ และน้องสาว”พวกเหลนชายพากันมองและเอ่ยชื่อว่ามีใครมากันบ้าง

     “น้องหญิงงั้นเหรอ?”ท่านพ่อ ที่ไม่เคยรีรออะไรถ้าท่านแม่มาหรือเรียกหา ท่านแทบจะขว้างข้าวของทั้งหมดที่อยู่ในมือและวิ่งตรงมาหาท่านแม่อย่างรวดเร็วเสมอ

     “น้องหญิง เจ้ามีอันใดหรือ พวกเจ้าด้วย?? ข้าบอกแล้วอย่างไรเล่าให้รอที่บ้านกันไม่ต้องพากันมาช่วยทำงานที่สวนอีกต่อไปแล้ว ปล่อยให้เจ้าพวกตัวเหม็นพวกนั้นทำกัน”ท่านพ่อ

     “ไม่ใช่เจ้าค่ะท่านพี่ ท่านฟังข้าก่อนนะเจ้าค่ะ คืออย่างนี้เจ้าค่ะเหนี่ยวเหนี่ยวบอกน้องว่าจะสอนพวกเราทำการเกษตรแบบใช้พลังธาตุเกื้อหนุนกัน…บลา…บลา….”ท่านแม่

     “...........!!!”ท่านพ่อ 

     “............!!”พวกพี่ชาย หลานชาย เหลนชายที่ตามไล่หลังท่านพ่อของนางมาก็ได้ยินท่านแม่กำลังบอกกล่าวจุดประสงค์ที่มาถึงที่นี่ แต่ละคนยืนนิ่งค้างกันไปเลยด้วยความตกใจ

     “มันเป็นเรื่องจริงๆเหรอลูกเหนี่ยวเหนี่ยว..”ท่านพ่อ ที่ทำท่าจะผวามาอุ้มลูกสาว แต่ท่านแม่หรี่ตามองแรงรวดเร็วทันที

    “เอ่อ…แหะ..แหะ…โทษทีจ้ะน้องหญิง”ท่านพ่อ รีบลดมือและป้ายมือเพื่อทำความสะอาดตัวเองอย่างเก้อเขิน

     “จริงเจ้าค่ะท่านพ่อ เมื่อวานนี้ข้าลืมบอกพวกท่านไป”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ถ้าอย่างนั้นแล้วพวกเราจะเริ่มทำกันตอนนี้เลยหรือไม่เล่าลูกรัก”ท่านพ่อ เองก็รีบถามเข้าประเด็นด้วยความตื่นเต้นมากๆ คนอื่นๆก็ไม่แตกต่างกัน ต่างพากันจ้องมองมาที่เหนี่ยวเหนี่ยวพร้อมกันหมดแล้วในตอนนี้

     “ได้เลยเจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “เย้….เย้….”ทุกๆคนพากันครึกครื้นดีใจ และเริ่มเตรียมพร้อมกับการทำการเกษตรแบบใหม่ที่เหนี่ยวเหนี่ยวกำลังสอนพวกเขาเลยทันที

     ท่านแม่วางเหนี่ยวเหนี่ยวลงบนพื้นที่ดินที่เป็นดินแดนของตระกูลหวัง ตัวนางเมื่อเท้าน้อยๆเหยียบพื้นดินแล้ว เหนี่ยวเหนี่ยวก็เดินก้าวออกมาเพื่อกวาดตามอง และสังเกตุบริเวณโดยรอบที่ดินของบ้านของนางอีกครั้ง และหันมาถามท่านพ่อกับท่านแม่ว่า

     “ท่านพ่อ ท่านแม่เจ้าคะที่ดินของพวกเราจรดถึงตรงไหนบ้าง”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “จากหลังบ้านของพวกเรามา ทางด้านซ้ายมือจนถึงบ้านตระกูลอี้ ทางด้านขวามือก่อนถึงบ้านตระกูลฉือคือผืนที่ดินของตระกูลหวังของพวกเราทั้งหมดลูก”ท่านพ่อ

     “อือ….”เหนี่ยวเหนี่ยว มองทิศทางโดยรอบเสร็จแล้วก็เรียกหาเจ้าขาวผ่อง กับเจ้าเด้งดึ๋ง

    “ขาวผ่อง เด้งดึ๋งกลับมาหาข้า”เหนี่ยวเหนี่ยว เรียกหาสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของนางเอง

    “พั่บ…พั่บ….”ขาวผ่องโฉบตัวบินลงมาอย่างรวดเร็วตรงผ่าด้านขวาของเหนี่ยวเหนี่ยว ส่วนเด้งดึ๋งก็เด้งตัวของมันมาที่บ่าด้านซ้ายของเหนี่ยวเหนี่ยว

    “เจ้านาย…..”ขาวผ่อง เด้งดึ๋ง

    “เอาล่ะ ข้าต้องการกำหนดขอบเขตให้ชัดเจนของที่ดินเพาะปลูกครอบครัวข้า พวกเจ้าไปจัดการทีนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ได้เจ้านาย..”ขาวผ่อง กับเด้งดึ๋งแยกย้ายกันไปคนละมุมทันที โดยที่ไม่ได้บอกอะไรมากเลยเพราะมันเองมีประสาทรับรู้ที่ไกลมากๆระหว่างที่พวกมันไม่อยู่ใช่ว่ามันจะมิได้ยินสิ่งใดๆที่อยู่ใกล้ตัวนาง

     เจ้าขาวผ่อง กับเจ้าเด้งดึ๋งเริ่มปลดปล่อยพลังธาตุออกมาทำเขตกั้นขึ้นมาอย่างชัดเจน เสมือนเป็นกำแพงใสที่มีปะจุพลังขีดเส้นล้อมรอบพื้นที่ดินทำกินของตระกูลหวัง

     “ว้าว……สวยจังเลย”พวกเด็กๆ ที่เห็นกรอบกั้นเขตของสัตวว์อสูรในพันธะท่านย่าเล็กก็พากันตื่นตา ตื่นเต้นกันไปหมด

     “เจ้าเด้งดึ๋ง ล้างพื้นดินเสียหน่อยสิเอาแบบชุ่มชื้นลงไปถึงเบื้องล่างสุดเลยก็ได้นะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ได้เลยเจ้านาย สบายมาก”เจ้าเด้งดึ๋ง 

     “ล้างพื้นดิน??”พวกท่านต่างก็พากันงุนงงกันอยู่บ้าง ว่าเจ้าเด้งดึ๋งโดนเหนี่ยวเหนี่ยวสั่งให้ล้างพื้นดิน

    “วึ่บ…..”เจ้าเด้งดึ๋งกระโดดขึ้นท้องฟ้า และลองค้างอยู่บนนั้นพร้อมกับเหวี่ยงตัวหมุนไปมาและดิ่งตัวลงมาสู่พื้นดินอย่างรวดเร็ว ร่างกายของมันปลดปล่อยน้ำใสสะอาดที่เต็มไปด้วยละอองพลังธาตุทุกหยาดหยด และก็เด้งขึ้นไปบนท้องฟ้าสูงลิบอีกครั้งหนึ่ง และปล่อยตัวดิ่งลงมาพร้อมกับปลดปล่อยน้ำวิเศษอีกครั้งมันทำแบบนี้อยู่หลายรอบ ด้วยความสนุกสนาน

     “ดึ๋ง….ลง..”

     “ดึ๋ง….ขึ้น..”

     พวกเหลนๆก็พากันสนุกไปกับเจ้าเด้งดึ๋งไปด้วยเพราะเล่นลุก นั่งกันเป็นจังหวะเดียวกับเจ้าเด้งดึ๋งไปด้วยเลย พร้อมกับพูดให้จังหวะกันอีกต่างหาก

     “.................!!”พวกผู้ใหญ่ก็ได้แต่พากันมองอย่างงงๆไปกับการกระทำของเจ้าเด้งดึ๋ง และพวกเด็กๆ จนพวกท่านตาลายไปหมดแล้ว และพากันหลับตาลงเพื่อปรับสายตากัน บางคนถึงกับต้องหนวดขมับกันไปเลย

    “เอ่อ…ข้าว่าจริงๆเด้งดึ๋งน่าจะทำแบบสาดน้ำทีเดียวได้นะขอรับ”หลานชายสี่

     “ข้าก็ว่าเช่นนั้นเหมือนกันนะ”หลานชายสาม

     “แต่ว่าบางทีมันอาจจะอยู่ที่การปลดปล่อยน้ำของเจ้าเด้งดึ๋ง ที่จะต้องทำทีละครั้งก็เป็นได้นะ”หลานชายรอง

     “อือ……”ทำท่าครุ่นคิดกัน

     “พวกเจ้าคิดว่ามันจะเป็นอย่างนั้นจริงๆน่ะเหรอ?? นี่คือสัตว์อสูรระดับตำนานเชียวนะคิดว่ามีพลังธาตุน้อยนิดหรืออย่างไรเวลาจะนำออกมาใช้แต่ละครั้ง? และเจ้าดูนั่นเสียก่อนว่าผู้ใดกันที่เป็นเจ้าแห่งพันธะสัญญาสัตว์อสูรตรงหน้าน่ะ”หลานชายคนโต

     “...........!!!”พวกหลานชายคนอื่นๆ ที่ต่างก็คิดในแง่บวกก็ต้องรีบลบความคิดพวกนั้นไปอย่างรวดเร็วและหันมาเชื่อความเป็นจริงเช่นเดิม

     “ฮิ….ฮิ….”หลานสะใภ้ทั้งหลาย

     พวกหลานสะใภ้เองก็ได้ยินบรรดาสามีของพวกนางพูดถึง ก็แอบอมยิ้มกันไปหมด เพราะแน่นอนว่าพวกนางจะไม่มีทางคิดไปแนวอื่นได้เลย นอกเสียจากว่าท่านอาเล็กเหนี่ยวเหนี่ยว กับพวกสัตว์อสูรในพันธะสัญญากำลังเล่นสนุกกันอยู่!!

      “เหนี่ยวเหนี่ยวลูกรัก”ท่านแม่

      “เจ้าค่ะท่านแม่”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่กำลังเพลิดเพลินไปด้วยกับการเข้าจังหวะของเจ้าเด้งดึ๋งกับเหลนๆทั้งหลาย ก็หยุดและหันมาส่งยิ้มหวานให้กับท่านแม่ของนาง

     “เจ้าเด้งดึ๋งเสมือนกำลังรดน้ำให้ความชุ่มชื้นกับพื้นดินใช่หรือไม่”ท่านแม่

     “ยังไม่ใช่เจ้าค่ะท่านแม่ ตอนนี้เจ้าเด้งดึ๋งมันล้างพื้นดิน และดินทั้งหมดจริงๆ เพื่อให้ดินที่เสื่อมคุณภาพพวกนี้กลับมามีชีวิตมากขึ้นพร้อมกับพลังธาตุที่กำลังจะเกาะตัวขึ้นมาใหม่เจ้าค่ะ

     หลังจากนั้นมันก็จะปล่อยน้ำวิเศษที่มีเพียงเจ้าเด้งดึ๋งเท่านั้นที่ทำได้ออกมารดพื้นดินให้ดินได้อุ้มน้ำเจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “น้ำวิเศษ??”ทุกๆ คน

     “น้ำที่เจ้าเด้งดึ๋งใช้อยู่นี้นั้น มันวิเศษมากๆเจ้าค่ะเพียงแค่หยดเดียวก็สามารถทำให้ที่ดินหลายลี้ (1 ลี้ = 500 เมตร) ฟื้นคืนสภาพได้ดี เพาะปลูกอะไรก็ขึ้นอย่างรวดเร็ว ผลผลิตมีคุณภาพ ออกดอก ออกผลเยอะแยะเต็มต้น และที่สำคัญที่สุดก็คือมันช่วยให้เพาะปลูกต้นไม้ธรรมดาให้กลายเป็นต้นไม้ที่มีพลังธาตุอีกด้วยเจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ห๊าา……..”พวกท่านได้ยินสรรพคุณของน้ำที่เจ้าเด้งดึ๋งกำลังปล่อยออกมาทั่วบริเวณที่ทำกินแบบนี้ ก็พากันตกใจและอดที่จะเสียดายไม่ได้ เพียงแค่หยดเดียวอย่างที่เหนี่ยวเหนี่ยวบอก แต่นี่เจ้าเด้งดึ๋งใช้น้ำไปเป็นถังๆแล้ว

     ท่านพ่อ พี่ชาย หลานชาย ได้แต่มองด้วยความเสียดายน้ำวิเศษที่ดูเหมือนจะใช้ฟุ่มเฟือยมากเกินไปนัก ถ้าผู้ใดรับรู้เข้าว่าตระกูลหวังของพวกเราใช้น้ำวิเศษมาทำการเกษตรได้อย่างสิ้นเปลืองขนาดนี้คงจะขาดใจกันเป็นแน่แท้

     “ท่านพี่ น้องรู้ว่าท่านคงจะเสียดายน้ำวิเศษจากเจ้าเด้งดึ๋ง แต่ถ้าเหนี่ยวเหนี่ยวนางเป็นคนสั่งให้ทำในแบบนี้ ก็อย่าได้คิดมากไปเลยนะเจ้าคะ เชื่อใจลูกสาวพวกเราเถอะเจ้าค่ะ”ท่านแม่

     “พี่จะพยายามจะน้องหญิง แต่ว่ามันก็รู้สึกเสียดายมากจริงๆ น้ำวิเศษที่พวกเราเคยได้ยินกันมามันแพงมากนักขายเพียงหยดเดียวเป็นหมื่นเป็นแสนตำลึง แต่เจ้าดูสิ่งที่พวกเรากำลังเห็นอยู่นี่สิเฮ้อ……..”ท่านพ่อเหนี่ยวเหนี่ยว

     “น้องเข้าใจดีเจ้าค่ะ ทำใจให้สบายเถิดเจ้าค่ะนี่เพียงแค่เริ่มต้นเพียงเท่านั้นสำหรับการเริ่มทำการเกษตรโดยใช้พลังธาตุที่เหนี่ยวเหนี่ยวกำลังทำนะเจ้าคะท่านพี่”ท่านแม่

     “จริง นี่เพียงแค่เริ่มต้นแต่พี่เองก็จะแทบยืนทรงตัวไม่ไหวแล้วจริงๆ เหนี่ยวเหนี่ยวช่างฟุ่มเฟือยนัก!!”ท่านพ่อ

     ท่านแม่ ได้แต่มองยิ้มๆให้ท่านพ่อไปเพราะไม่ใช่ว่าท่านจะไม่รู้สึกเสียดายของวิเศษเหล่านี้ ทั้งชีวิตเคยเห็นน้ำวิเศษที่เขาว่ากันที่ไหน แต่พอได้เห็นกับตาดันเห็นเป็นถังๆ หรือเรียกได้ว่าเป็นบ่อน้ำเล็กๆได้เลยกับปริมาณที่เจ้าเด้งดึ๋งกำลังปลดปล่อยน้ำวิเศษออกมาจากตัวของมันในตอนนี้

     “เจ้านาย พอหรือยังเจ้าคะ”เจ้าเด้งดึ๋ง ส่งเสียมาถาม

     “อือ….ใช้ได้แล้วล่ะ ทีนี้ก็ขอบ่อน้ำเล็กๆสักหน่อยนะ ท่านพ่อ ท่านแม่เจ้าคะ ข้าจะขุดบ่อน้ำใส่น้ำวิเศษไว้ใกล้ๆกับที่ดินของบ้านพวกเราตรงไหนดีเจ้าค่ะ และพวกท่านอย่าลืมเก็บใส่ไว้ในแหวนมิติ กับกำไลมิติด้วยนะเจ้าคะ

     เพราะว่าน้ำทิพย์เมฆาของเจ้าเด้งดึ๋งสามารถรักษาโรคได้หมดทุกอย่างเลยเจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “...........!!”ทุกๆ คน

     “เอ่อ….แม่ว่าขุดไว้ตรงใกล้บ้านของพวกเราดีกว่านะลูกรัก”ท่านแม่ที่ใจเต้นไปหมดแล้ว

     “ได้เจ้าค่ะ เจ้าเด้งดึ๋งเล็งพิกัด….”เหนี่ยวเหนี่ยว 

     “ตู้ม…….ช่าาาา……”เจ้าเด้งดึ๋ง ที่เด้งตัวเองขึ้นสู่ท้องฟ้าอีกครั้ง และเหวี่ยงตัวเองให้หายไปจากสายตาของทุกๆคน ตรงไปยังบ่อน้ำใกล้บ้านที่อยู่อาศัยของเจ้านายมัน และดิ่งตัวเองลงจนพื้นดินเป็นหลุมขนาดใหญ่ และทำการปลดปล่อยน้ำทิพย์เมฆาลงมาจากนั้นก็เด้งตัวกลับมายังจุดเดิมอย่างรวดเร็ว เรียกได้ว่าเพียงแค่ ห้าลมหายใจเท่านั้นเห็นจะได้

     “.........!!”พวกผู้ใหญ่ ได้แต่ใช้สายตามองตามเจ้าเด้งดึ๋งไปแบบไม่กระพริบตากันเลย พวกท่านเริ่มสติหลุดกันไปอีกครั้งกับการขุดบ่อในแบบเจ้าเด้งดึ๋ง

     “เรียบร้อยแล้วเจ้านาย..”เจ้าเด้งดึ๋งกลายสภาพกลับมาตัวเล็กตัวน้อยอีกครั้งและเด้งไปอยู่บนบ่าของเหนี่ยวเหนี่ยว

     “ดีมากๆเจ้าเด้งดึ๋ง”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “เก่งมากเลยเด้งดึ๋ง….”พวกเหลนๆ พากันเอ่ยชมมันอยู่หลายรอบ ตัวของมันก็พองใสเป็นประกายพลังธาตุน้ำประกายทองอีกครั้งอย่างอวดเบ่ง

     “เอาล่ะทีนี้ก็ตาของเจ้าแล้วขาวผ่อง จัดการทำความสะอาดบริเวณที่ดินโดยรอบเลยให้เรียบกริบเลยนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ได้เจ้านาย”เจ้าขาวผ่องเองก็รอจะอวดฝีมือของมันแล้วเช่นกัน 

     “เรียบกริบ??”แต่ละคนงุนงงมากๆกับภาษาที่เหนี่ยวเหนี่ยวใช้กับสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของนาง แต่แน่นอนว่าย่อมไม่มีปัญหากับเจ้าขาวผ่องหรือเจ้าเด้งดึ๋ง ถึงแม้พวกมันจะไม่เข้าใจภาษาประหลาดของเจ้านายของมัน แต่ด้วยความนึกคิดที่รับรู้สึกถึงกันได้ระหว่างมันกับเจ้านาย จึงทำให้พวกมันรับรู้ว่าเหนี่ยวเหนี่ยวต้องการทำสิ่งใดต่อจากนี้

     เจ้าขาวผ่องเริ่มที่จะลอยตัวเหนือพื้นดินขึ้นสู่ด้านบนแต่ไม่สูงมากนัก และอยู่กับที่และเริ่มกระพือปีกประกายสีทองของมันเพียงแค่ครั้งสองครั้งเท่านั้น ก็เกิดลมหมุนพัดพวกเศษขยะ ใบไม้ กิ่งไม้ ต้นหญ้าต่างๆที่ดูรกในที่ดินทำกินมารวมตัวเป็นเสมือนพายุหย่อมๆก่อฐานขึ้นไปเรื่อยๆต่อหน้าทุกๆคน

     “ว้าว…..”พวกเหลนๆ ต่างก็พากันชอบใจมากๆที่ได้ดูการใชัพลังธาตุวิเศษแบบนี้อย่างใกล้ชิด 

      “ต้นหญ้ารกๆพวกนั้นก็โดนปั่นขึ้นไปในพายุลูกนั้นด้วยล่ะดีจังเลย ข้ากับพวกเจ้าไม่ต้องเหนื่อยถอนพวกมันทิ้งกันแล้วล่ะดูสิ”เหลนชายคนโตหยางหยาง

      “เศษใบไม้ต่างๆด้วยนะ ก็ไปกับพายุหมุนลูกนี้เช่นกันเยอะแยะเต็มไปหมดเลยด้วย”เหลนชายรองจูจู

      “ใช่ๆ”เหลนคนอื่นๆ

     “แบบนี้ก็หมายความว่าต้นหญ้าขยะต่างๆที่จะมาแย่งการเติบโตพวกต้นไม้ที่ครอบครัวของพวกเราปลูกไว้ ก็จะหายไปทั้งหมดน่ะสิดีจังเลย”เหลนชายสามจีจี

     “แน่นอน พวกเจ้าดูสิมันยังมีมาเรื่อยๆไม่หยุดเลยนะ มาจากทั่วทิศเลยด้วย”เหลนชายสี่เหล่าสู่ ที่มองตามทั่วบริเวณโดยรวมเห็นว่าเศษต้นไม้ ใบหญ้า รกๆพวกนั้นกำลังเหมือนโดนอะไรดึงให้มารวมกันตรงพายุลูกนี้ทั้งหมด

     “มันสุดยอดไปเลย”พวกเหลนชายเหลนสาว ต่างก็ชื่นชอบจริงๆ และต่างก็รอคอยว่าเมื่อไหร่พวกเขาจะได้ใช้พลังธาตุทำอะไรแบบนี้ได้บ้าง  

************
 

     เจ้าขาวผ่อง กับเจ้าเด้งดึ๋ง โชว์สกิลขั้นเทพเพื่อชำระล้างที่ดินทำมาหากินของเจ้านายมัน ให้มีกลิ่นไอพลังธาตุ เปรียบเสมือนกับป่าไร้ฤดู ไร้ห้วงเวลาขนาดย่อมๆแห่งหนึ่งเลยก็ว่าได้