"......."
เงิบ บอกได้คำเดียวว่าเงิบไปเลยสิคะอิงอิงถึงกับไปไม่เป็กันเลยทีเดียว
เซี่ยเยี่ยนเฉินหรี่ตามองใบหน้าที่แสดงอารมณ์หลากหลายของสตรีตรงหน้าเขาอย่างสนใจริมฝีปากอวบอิ่มที่ประเดี๋ยวอ้าประเดี๋ยวหุบอย่างเสียอาการช่างดูน่าขบขันในสายตาคนมองยิ่งนัก ดวงตางดงามคู่นี้เขาคิดว่ามันช่างน่ามองเมื่อครู่นี้มันดูซับซ้อน เ้าเล่ห์ ดังกับว่าเ้าของนั้นกำลังคิดแผนการบางอย่างที่ทำให้เ้าตัวรู้สึกฮึกเหิม แต่ในขณะนี้มันกลับดูเลิ่กลั่กตื่นตระหนก ประหม่า ปะปนกันไปหมด ก่อนจะเปลี่ยนมาคล้ายกับกำลังขบคิดลูกแก้วแวววาวคู่งามกลอกกลิ้งไปมาดูน่ามอง เขาเองก็อยากจะรู้ว่านางจะทำเช่นไรต่อไป
ฮ่าฮ่าฮ่า
"ท่านกล่าวอันใดเช่นนั้นเ้าคะ ล้อข้าเล่นแล้ว"
เสียงหัวเราะที่ฟังดูแห้งแล้งดังขึ้นกล่าวกับอีกฝ่ายเสียงเบาใบหน้างามยังคงฉีกยิ้มหวานมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างไร้เดียงสาแม้จะรู้สึกอับอายขายหน้าที่อีกฝ่ายดันรู้ทันแต่มันกลับมีความรู้สึกปลื้มปริ่มมากกว่า
หล่อเลิศ ฉลาด หลักแหลม โอ้ พ่อเ้าประคุณของอิงอิง จะหาบุรุษเช่นนี้ได้จากที่ใดอีกเห็นทีคงต้องจับเอาไว้ให้มั่น
อิงอิงลอบมองใบหน้าหล่อร้ายของอีกฝ่ายคิ้วหนาได้รูปเลิกขึ้นพร้อมกับจ้องหน้านางมุมปากหยักที่กดลึกลงทำให้คนมองรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ อิงอิงรอบกลืนน้ำลายลงคอหวังว่าอีกฝ่ายจะไม่ผุดขึ้นมาอีกว่านางช่างหน้าด้าน เอ่อ หน้าไม่อาย
นิ่งเข้าไว้อิงอิงเอ๋ยนิ่งเข้าไว้ หากอยากมีสามีที่สมบูรณ์แบบและตรงปกแบบนี้แล้วอีกอย่างยังดูเหนือกว่าผู้ที่จะพรากลมหายใจของนางไปดังนั้นนางต้องทำใจกล้าหน้าด้านเข้าไว้
แต่ดีเหลือเกินที่เขาหาได้เอ่ยคำใดออกมาให้นางได้อับอายทำเพียงปลายสายตาคมไปยังเก้าอี้ด้านข้างของนาง
"นั่งก่อนสิ"
เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นนั่นทำให้อิงอิงฉีกยิ้มหวานให้อีกฝ่ายกว้างขึ้นไปอีก
"ขอบคุณเ้าค่ะ"
เ้าของเรือนร่างเย้ายวนที่ขยับลงนั่งเอ่ยขอบคุณบุรุษรูปงามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลกิริยาท่าทางนั้นยังคงสำรวมเช่นดังสตรีในห้องหอ
เซี่ยเยี่ยนเฉินเห็นเช่นนั้นก็หาได้กล่าวสิ่งใดแอบซ่อนดวงตาขบขันไหวระริกของตนเอาไว้ภายใต้ขนตางอนยาวที่คนแอบมองรู้สึกอิจฉามือเรียวสวยแต่ดูแข็งแกร่งยกกาสุราขึ้น รินสุราที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ใส่จอกด้วยท่าทางน่ามองก่อนจะเลื่อนสุราจอกนั้นให้สตรีตรงหน้า
อิงอิงเห็นเช่นนั้นก็ให้รู้สึกหัวใจพองโตบุรุษผู้นี้ดูไม่ได้รังเกียจนาง เช่นนั้นนางก็ยังพอมีหวัง ใช่หรือไม่?
เห็นทีคงต้องเร่งทำคะแนนให้อีกฝ่ายประทับใจ
อะแฮ่ม
"เพื่อตอบแทนน้ำใจของนายท่านที่ให้การช่วยเหลือ เช่นนั้นมื้อนี้ข้าขอเป็เ้ามือแล้วกันนะเ้าคะ"
อิงอิงเอ่ยพร้อมยิ้มหวานให้บุรุษตรงหน้าแต่เพียงครู่เดียวเท่านั้นรอยยิ้มหวานหยดก็พลันเหือดแห้งเมื่อมือเล็กตบลงไปรอบเอวของตัวเองแล้วมันกลับว่างเปล่าก่อนจะนึกขึ้นได้ว่านางมอบถุงเงินให้ตู้เซิ่งไปแล้ว
"ขายหน้าท่านแล้ว ข้าขอเป็โอกาสหน้าได้หรือไม่เ้าคะพอดีข้ามิได้นำถุงเงินติดตัวมา"
อิงอิงเอ่ยบอกอีกฝ่ายด้วยใบหน้าเศร้าหมองราวกับรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้งทั้งที่ตอนนี้ภายในใจกำลังยิ้มกริ่มหากเป็เช่นนี้นั่นย่อมหมายถึงทั้งสองจะได้พบกันอีกครั้งและนางจะถือโอกาสสานสัมพันธ์กับอีกฝ่ายอย่างแเี
เซี่ยเยี่ยนเฉินยกจอกสุราของตัวเองขึ้นดื่มจนหมดจอกลอบมองใบหน้างามที่ตอนนี้คงกำลังวางแผนการบางอย่างอยู่เป็แน่ เพราะดวงตาคู่นั้นมันกำลังเปล่งประกายมิได้รู้สึกผิดเช่นดังที่แสดงออกมาแม้แต่น้อย และแผนการนั้นเขามั่นใจว่าคงมีเขาที่ตอนนี้ถูกดึงเข้าไปร่วมอยู่ด้วยอย่างแน่นอนเขาไม่รู้ว่าสตรีนางนี้เป็ใคร ้าจะทำอะไรและ้าอะไรจากเขา
แต่หากมันทำให้คนของเขามีอันตรายและเสื่อมเสียเขาเองก็คงไม่อาจที่จะปล่อยนางเช่นกัน ท่าทางสดใสไร้เดียงสานี้คงไม่อาจช่วยนางได้ดวงตาคู่คมมีประกายเ็าวาบผ่านวูบหนึ่งก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็วพยักพเยิดใบหน้าไปยังจอกสุรา
"อืม ดื่มเสียสิ"
คนที่กำลังคิดถึงการกระทำของอีกฝ่ายหารู้ไม่ว่าสตรีที่เขามองว่าช่างดูสดใสไร้เดียงสากำลังย่ำยีเขาในความคิดจนไม่เหลือชิ้นดี
บุรุษรูปร่างสูงใหญ่กำยำตรงหน้าทำให้อิงอิงอดไม่ได้ที่จะคิดเปรียบเทียบสรีระของตัวเองและบุรุษผู้นี้นางบอบบางถึงเพียงนี้หากได้แนบชิดไม่อยากจะคิดเลยว่ามันจะเป็เช่นไรเพียงแค่คิดใบหน้างามก็ร้อนผ่าว กึ่งกลางกายมันรู้สึกวูบวาบเสียวแปลบปลาบอย่างที่ไม่เคยเป็ดูท่านางจะอาการหนักความคิดของนางไปไกลจนกู่ไม่กลับเสียแล้ว
"ข้ามีนามว่าว่านเย่วอิงเ้าค่ะขอบพระคุณนายท่านอีกครั้งที่ให้การช่วยเหลือข้าในครั้งนี้นะเ้าค่ะ"
อิงอิงยิ้มหวานเอ่ยบอกอีกฝ่ายมือขาวนวลยกจอกสุราตรงหน้ามาถือเอาไว้ มองคนที่รินสุราให้อย่างซาบซึ้งใจเหลือแสน
ว่านเย่วอิง คิ้วเข้มเลิกขึ้นในทันทีที่ได้รับรู้ถึงชื่อเสียงเรียงนามของสตรีที่สวมบทบาทโฉมงามผู้บอบบางกับเขาดวงตาคมกริบหรี่ลง มองสตรีตรงหน้าอย่างพิจารณามากขึ้นบุตรีของท่านหมอเทวดาว่านกู่ถิงเช่นนั้นหรือ หากเขาจำไม่ผิดสตรีนางนี้คือสตรีที่ร่ำลือกันว่าหลงใหลในตัวบุตรชายของเขามิใช่หรอกหรือถึงแม้ว่าเขาจะอยู่ไกลถึงชายแดนแต่ก็ยังพอจะได้ยินเื่ราวของนางจากคนที่เขาส่งมาดูแลบุตรชายอยู่บ้างแต่เหตุใดที่เขาเห็นคล้ายกับมันมิได้เป็เช่นนั้น หรือเขาจะจำบางอย่างผิดพลาดไป
"เอ่อ ความจริงข้ามิชมชอบดื่มของมึนเมาแต่เพราะท่านได้ให้การช่วยเหลือข้าเอาไว้เช่นนั้นสุราจอกนี้ข้าขอดื่มให้ท่านเ้าค่ะ"
เห็นอีกฝ่ายจ้องนางไม่วางตาอิงอิงจึงเอ่ยกับตนตรงหน้าอย่างอ่อนหวานแม้ว่าตอนนี้น้ำลายในปากของนางจะพากันแตกซ่านกับกลิ่นหอมหวนอันยั่วยวนที่โชยออกมาก็ตามอยู่ต่อหน้าบุรุษที่หมายมั่นปั้นมือว่าจะเอามาเป็สามีนางจะเผลอทำตัวไม่น่ามองไม่ได้ แม้ว่านางจะอยากลิ้มลองรสสุราจอกนี้มากเพียงใดก็ตาม ในโลกเก่าของนางนางเคยแอบลิ้มลองรสชาติของไวน์ราคาแพงลิบของบิดา แต่เพียงแค่ได้ััรสชาติของมันในครั้งแรกนางก็หลงใหลจนหยุดดื่มไม่ได้แล้วนางก็เมามายจนไร้สตินั่นจึงทำให้ถูกบิดาลงโทษเพราะในโลกเดิมนางมีอายุมากกว่าเ้าของร่างนี้เพียงสองปีเท่านั้นยังไม่บรรลุนิติภาวะเลยด้วยซ้ำครั้งนี้โอกาสมาอยู่ตรงหน้าแล้วจะให้ปฏิเสธก็กระไรอยู่ กล่าวกับอีกฝ่ายพอเป็พิธีจึงกระดกจนหมดจอก
อ้า...นางคิดเอาไว้อยู่แล้วว่ามันต้องดีมากและรสชาติของสุราจอกนี้ก็ดีจริงๆจะเสียอย่างเดียวก็ตรงที่มีอีกคนกำลังจ้องมองนางอยู่และคนผู้นี้ยังเป็ว่าที่สามีของนางอีกด้วยนางจะกลายเป็สตรีขี้เมาต่อหน้าเขาไม่ได้เด็ดขาด
แต่ให้ตายเถอะสุรานี่รสดีจริงๆ นะ
เซี่ยเยี่ยนเฉินมองใบหน้าแดงซ่านของสตรีตรงหน้าแล้วให้รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเพราะตอนนี้ดวงตาของนางมันช่างหวานเยิ้มและดูเย้ายวนเหลือเกินริมฝีปากอวบอิ่มนั้นก็ช่างน่ามอง และโดยไม่คาดคิดปลายลิ้นเล็กๆสีชมพูระเรื่อก็ยื่นออกมาไล้เลียคราบสุราบนริมฝีปากจนมันชุ่มฉ่ำนั่นยิ่งทำให้หัวใจแกร่งเต้นแรงขึ้นมาเสียดื้อๆ ความคิดหนึ่งบังเกิดขึ้นมาในหัวเขาอยากจะรู้เหลือเกินว่าสุราที่ดื่มจากจอกในมือหรือสุราที่กำลังอวลอยู่ในโพรงปากของนางอันไหนมันจะหวานกว่ากัน
"สุรานี่ยอดเยี่ยมมากเ้าค่ะ"
เสียงหวานๆที่เอ่ยขึ้นเรียกสติของเขาให้กลับมาอยู่กับร่องกับรอยอีกครั้งเซี่ยเยี่ยนเฉินรู้สึกใมากกับความคิดนั้นของตนชายหนุ่มรีบสะบัดความคิดไม่เข้าท่านั้นออกไป เห็นทีเขาจะดื่มมากเกินไปจริงๆ
หลังจากที่สะกดความร้อนรุ่มในอกที่เกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว
"ความจริงเื่ที่ข้าช่วยเหลือเ้าเป็แค่เื่เล็กน้อยเท่านั้นเ้ามิจำเป็ต้องคิดมาก แต่หาก้าตอบแทนข้าจริงๆ เช่นนั้นเ้าช่วยตอบคำถามข้าดีหรือไม่"
เซี่ยเยี่ยนเฉินสบตากับสตรีตรงหน้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบเสน่ห์มือแกร่งทำหน้าที่รินสุราจอกที่สองส่งให้นาง ที่ดูท่าจะติดใจสุรากานี้ของเขาเข้าเสียแล้ว