“อย่างนั้นข้ากลับก่อนนะเ้าคะ...แล้วพวกเราจะได้เจอกันอีกเมื่อไร?” เงยศีรษะมองรอคำตอบการได้เจอหน้าเขานั้นเป็เื่ยากจริงๆนางต้องใช้ทั้งโชคและความพยายามกว่าจะได้พบกันแต่ละที
ด้วยท่าทางเช่นนี้มีหรือที่เข่อเทียนเล่อจะไม่ใจอ่อน
“เสี่ยวถิงอยากเจอข้าหรือเช่นนั้นอีกสองวันจะให้รถม้าไปรับมาขี่ม้าด้วยกันดีหรือไม่?”ยังไม่ทันไรเขาก็เริ่มรู้สึกว่าตนเองตามใจนางซะแล้วแต่ว่าไหนๆคราวก่อนเขาก็เป็ฝ่ายผิดครั้งนี้ก็ถือเป็การชดเชยก็แล้วกัน
“ดียิ่งเ้าค่ะ!”ไหนเลยจะมีเื่วิเศษไปกว่านี้ภายในใจเต้นโครมครามราวกับดอกไม้ไฟะเิ
“เช่นนั้นก็เป็เด็กดีรอข้า”เขาเกือบจะยกมือขึ้นลูบศีรษะของนางดีที่ว่าตั้งสติไว้ได้ทัน
“เ้าค่าาา” หยวนโย่วถิงแหงนใบหน้ายิ้มตาหยีตอบรับด้วยน้ำเสียงสดใสครั้นเมื่อทุกอย่างเป็ที่พึงพอใจแล้วก็เดินกลับไปหาไป๋หวงลู่ที่รออยู่
“พี่เทียนเล่อคุณหนูหยวนมีธุระอันใดกับท่านหรือเ้าคะ?”หย่าอวี่หนิงที่ยืนมองอยู่นานก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามั้แ่แรกที่ได้เจอกับคุณหนูหยวนผู้นั้นนางก็ไม่ชอบแล้วพอมาคราวนี้ยังทำตัวสนิทสนมกับพี่เทียนเล่ออีก
“ไม่มีอะไร”เข่อเทียนเล่อตอบกลับเสียงเรียบไม่มีปฎิกิริยาใดๆ แต่ดวงตากลับเ็าไร้ความอ่อนโยนต่างกับเมื่อครู่ลิบลับหย่าอวี่หนิงเห็นเช่นนั้นก็ไม่คิดจะซักไซ้ต่อเปลี่ยนไปคุยหัวข้ออื่นแทน
“วันก่อนที่ท่านแม่ส่งจดหมายมาท่านถามว่าข้าได้พบคนที่ถูกใจในเมืองหลวงหรือไม่หากชักช้าเกรงว่าจะกลายเป็สาวเทื้อข้า... จะตอบท่านแม่ว่าอย่างไรดีเ้าคะ” คำพูดนี้ย่อมมีความนัยแฝงและนางก็รู้ว่าเข่อเทียนเล่อเข้าใจ
“ท่านน้าคงเป็ห่วงเ้าหากพบคนที่ถูกใจก็เขียนจดหมายบอกนางสักหน่อยจะได้ไม่เป็ห่วงจนเกินไป”ทว่าเข่อเทียนกลับทำท่าเหมือนไม่เข้าใจ หย่าอวี่หนิงพูดไม่ออกไปชั่วขณะคิดจะเอ่ยอะไรบางอย่างก็ถูกเขาพูดขัดขึ้นมาเสียก่อน“หากท่านน้ายังไม่วางใจข้าจะช่วยเป็ธุระจัดการให้ก็ได้”
เพียงชั่วพริบตาก็เหมือนถูกคำพูดนี้ทุบเข้ากลางศีรษะเขาจะจัดการให้ได้อย่างไรในเมื่อคนที่นางหมายถึงก็คือเขาหย่าอวี่หนิงมองเข่อเทียนเล่อด้วยสีหน้าเหมือนจะร้องไห้ไม่เข้าใจจริงๆว่าเขาไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้กันแน่
พอนึกไปถึงท่าทางที่เขาพูดคุยกับหยวนโย่วถิงเมื่อครู่ยามนั้นพี่เทียนเล่อดูแปลกไปมากไม่เฉยชาอย่างเช่นตอนนี้สีหน้าจึงดำทะมึนขึ้นในทันที
หยวนโย่วถิงกล้าคิดแย่งพี่เทียนเล่อไปจากนางอย่างนั้นหรือคล้ายมีหนามแหลมทิ่มแทงอยู่ในหัวใจ นังเด็กหน้าไม่อาย
“ขอบคุณพี่เทียนเล่อที่เป็ธุระให้เ้าค่ะ”ทว่ายามนี้ต้องเชื่อฟังไปก่อนอย่างไรนางก็มีท่านลุงกับท่านป้าที่สนับสนุนอยู่เื้ั
เข่อเทียนเล่อไม่ได้สนใจอีกเดินไปขึ้นรถม้ากลับจวนแม้ว่าเขากับนางจะอยู่จวนเดียวกันแต่เวลาไปไหนมาไหนก็ยังคงใช้รถม้าคนละคันอยู่ดีเมื่อครู่เขาเข้าใจในสิ่งที่นาง้าสื่อสารทว่าความสัมพันธ์ชายหญิงเช่นนั้นเขาคงจะมอบให้ไม่ได้เมื่อก่อนมีเหตุผลอย่างไรก็ช่างมันเถอะแต่ว่ายามนี้เหตุผลเดียวก็คือเขามีคนจองแล้ว
หยวนโย่วถิงกลับมาถึงจวนด้วยอารมณ์ดีเป็พิเศษจึงได้เข้าไปคุยเล่นกับมารดาสักหน่อย
“กลับมาก็อารมณ์ดีเชียวที่งานแข่งธนูมีอะไรพิเศษอย่างนั้นหรือ?”เห็นบุตรสาวยิ้มแป้นมาแต่ไกลคนเป็แม่มีหรือจะอดแซวได้
“เ้าค่ะพิเศษมากๆด้วย” อีกไม่นานท่านแม่ก็คงจะได้ยินเื่ของนางกับเข่อเทียนเล่อเช่นนั้นก็ควรจะบอกให้ท่านรู้ไว้แต่เนิ่นๆจะได้ไม่ใ
“พิเศษมากเลยหรือไหนเล่าให้แม่ฟังหน่อยสิ” หยวนฮูหยินได้ยินเช่นนั้นก็ยิ่งมันเขี้ยวให้กับท่าทางน่าเอ็นดูของบุตรสาว
“ลูกมีคนที่ชอบแล้ว”หยวนโย่วถิงแสดงท่าทางกระตือรือร้นขึ้นมาทันทีดวงตาเปล่งประกายระยิบระยับด้วยความตื่นเต้น
เมื่อได้ยินบุตรสาวพูดเช่นนั้นหยวนฮูหยินก็หัวเราะร่วนหากให้นางเดาก็คงจะเป็คุณชายหลี่แน่ๆคุณหนูบ้านไหนจะไม่ชื่นชอบเขาบ้างล่ะบุตรสาวของนางก็คงเป็หนึ่งในนั้นด้วยเหมือนกัน
“ท่านแม่หัวเราะทำไมเ้าคะ?”หยวนโย่วถิงไม่เข้าใจการที่นางบอกว่ามีคนที่ชอบทำไมถึงกลายเป็เื่ตลกไปได้เล่า
“ถิงถิงลูกจะบอกว่าคนที่ลูกชอบคือคุณชายหลี่ใช่หรือไม่?”หยวนฮูหยินกล่าวด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจอย่างไรคุณชายหลี่ก็ถือเป็คุณชายอันดับหนึ่งหน้าตาหล่อเหลาพฤติกรรมก็สุภาพอ่อนโยนเป็ธรรมดาอยู่แล้วที่บุตรสาวของนางจะหลงเสน่ห์
“ไม่ใช่เ้าค่ะคนที่ลูกชอบก็คือคุณชายเข่อต่างหาก” จะต้องบอกท่านแม่ให้เข้าใจให้ถูกต้องแม้จะถูกถามคำถามมากมายหลังจากนี้ก็ตาม
“เห็นไหมแม่บอกหา! ใครนะ?” หยวนฮูหยินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงใเมื่อครู่นางคงจะฟังผิด
“คุณชายเข่อเข่อเทียนเล่อเ้าค่ะ” คราวนี้หยวนโย่วถิงกล่าวเน้นชัดทุกคำ
หยวนฮูหยินคล้ายกับจะไม่เชื่อหูตนเองจึงได้หันไปทางอาลี่เป็เชิงถามว่าใช่เื่จริงหรือไม่อีกฝ่ายก็พยักหน้าเบาๆกลับมา
นะนี่มันเกิดอะไรขึ้นบุตรสาวของนางเหตุใดจึงไปชอบคุณชายที่สวมหน้ากากเงินผู้นั้นได้
“ถิงถิงลูกแม่เ้าไม่ได้เข้าใจอะไรผิดไปใช่หรือไม่?”บุตรสาวของนางจะไปรู้จักมักคุ้นกับคุณชายเข่อผู้นั้นได้อย่างไรมิใช่ว่าใครๆต่างก็ร่ำลือถึงแผลเป็บนใบหน้าของเขาหรอกหรือทั้งยังไม่มีคุณหนูคนไหนกล้าเข้าใกล้แล้วบุตรสาวของนางจะไปชอบบุรุษเช่นนั้นได้อย่างไร
“ไม่ผิดเ้าค่ะลูกชอบเขาจริงๆแล้วก็จะแต่งให้เขาผู้เดียวด้วย” นี่คือเป้าหมายใหญ่ของนางไม่ว่าอย่างไรนางจะต้องแต่งงานกับบุรุษผู้นั้นให้ได้
หยวนฮูหยินได้ยินเช่นนั้นก็หน้ามืดเป็ลมเกือบหงายหลังไปดีที่ว่ามีสาวใช้คนสนิทรับไว้ได้ทันบุตรสาวของนางต้องมีปัญหาด้านสายตาแน่ๆบุรุษเพียบพร้อมอย่างคุณชายหลี่ไม่ชอบดันไปชอบอะไรก็ไม่รู้
ภายในห้องวุ่นวายกันอยู่ครู่หนึ่งถึงได้กลับมาเป็ปกติหยวนฮูหยินดื่มยาหอมไปถ้วยหนึ่งก็รู้สึกดีขึ้น
“ท่านแม่ท่านเป็อย่างไรบ้างเ้าคะ?”หยวนโย่วถิงแม้จะรู้สึกผิดแต่ไม่ว่าอย่างไรนางก็ต้องบอกเื่นี้กับท่านแม่
“เ้า... เฮ้อไหนพูดให้แม่ฟังหน่อยสิว่าเ้าชอบเขาได้อย่างไร” ความคิดคนเราล้วนแตกต่างกันแม้จะไม่เข้าใจบุตรสาวแต่อย่างน้อยก็ควรเปิดโอกาสให้ได้อธิบาย
“ท่านแม่ชื่อเสียงคุณชายเข่อไม่ดีนั้นเป็เพราะอะไรหากมิใช่ว่ามีคนไประรานก่อนเขาจะทำเช่นนั้นหรืออีกอย่างมีแผลเป็บนใบหน้าแล้วอย่างไรคนเราจะดีจะชั่วมิได้อยู่ที่รูปร่างหน้าตาเสียหน่อยท่านแม่อย่าตัดสินเขาที่ภายนอกเลยนะเ้าคะ”บทเรียนที่ต้องแลกด้วยหลายชีวิตทำเอานางกระจ่างแจ้งกว่าใคร
“แต่ว่า...เ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาไม่ได้มีนิสัยโหดร้ายมิใช่เขาเพียง้าหลอกลวงแล้วแสดงด้านที่ดีให้เห็นก็เท่านั้น”จิตใจคนนั้นลึกล้ำยิ่งกว่ามหาสมุทรเสียอีก
“ท่านแม่ลูกรู้ว่าเื่นี้มันทำใจเชื่อได้ยากแต่ว่าท่านแม่เชื่อใจลูกสักครั้งได้ไหมเ้าคะ”นางก็ไม่รู้ว่าจะต้องพิสูจน์อย่างไรให้ท่านแม่เชื่อคำพูดนี้เพราะตัวนางเองกว่าจะเห็นถึงข้อนี้ก็ผ่านการเป็คนโง่มาแล้ว
“คนผู้นั้น...เฮ้อ เอาเถอะๆอย่างไรก็ถือว่าเ้าบอกแม่ให้รับรู้แล้วต่อไปหากเกิดเื่อะไรขึ้นจะได้หาผู้ร้ายได้ถูกคน”นางจะทำอย่างไรได้อีกเล่าเห็นสายตาอ้อนวอนของบุตรสาวมีหรือจะไม่ใจอ่อนได้
เอ่อ ท่านแม่เหตุใดจึงหมายหัวว่าเขาเป็ผู้ร้ายแล้วล่ะเ้าคะแบบนี้จะเรียกว่าโล่งอกได้แล้วหรือยังนะ
“แล้วท่านพ่อ...”ยังเหลือท่านพ่ออีกคนนางอยากให้ท่านแม่ช่วยอย่างไรท่านพ่อก็ต้องเชื่อฟังท่านแม่อยู่แล้ว
“หากแม่บอกว่าได้คนผู้นั้นจะกล้าขัดหรือ”
“เ้าค่ะท่านแม่เก่งที่สุดเลย”มารดาออกหน้าให้ขนาดนี้มีหรือหยวนโย่วถิงจะไม่เข้าไปเอาอกเอาใจถ้อยคำหวานหูมากมายต่างก็พูดออกมาไม่หยุดจนหยวนฮูหยินต้องไล่ให้นางกลับเรือนไป
พอได้สมใจแล้วจะไม่ให้หยวนโย่วถิงยิ้มหน้าบานกลับเรือนได้อย่างไรกลับไปเตรียมชุดที่จะใส่ไปขี่ม้าในอีกสองวันข้างหน้าดีกว่า
“ไม่ได้!! จะให้ถิงถิงไปคบค้ากับคนเช่นนั้นได้อย่างไร”เสียงตบโต๊ะดังลั่นพร้อมกับเสียงร้องไม่พึงพอใจ
หยวนหวังเยี่ยนที่ได้ฟังเื่จากภรรยาว่าบุตรสาวมีคนที่ชอบแล้วทว่าไม่คาดคิดว่าจะเป็เข่อเทียนเล่อบุรุษสวมหน้ากากเงินผู้นั้นเขาทำใจยอมรับไม่ได้จริงๆ
“นั่งลง”หยวนฮูหยินเพียงเอ่ยเสียงเรียบหยวนหวังเยี่ยนที่ยืนถมึงทึงก็รีบนั่งลงทันทีทว่าสีหน้ายังเต็มไปด้วยการทักท้วงลูกน้อยของเขาจะไปรักชอบบุรุษเช่นนั้นได้อย่างไรจะต้องมีบางอย่างผิดพลาดแน่ๆ
“เจียวเอ๋อร์เ้าถามลูกดีแล้วใช่หรือไม่ต้องมีสิ่งใดผิดพลาดไปแน่ๆ”เหอหนิงเจียวคือนามของหยวนฮูหยิน
“ไม่ผิดหรอกถิงถิงบอกมาอย่างชัดเจนแล้ว”ครั้งแรกที่นางได้ยินอาการก็ไม่แตกต่างจากสามีสักเท่าไร
“จะจะเป็ได้อย่างไรถิงถิงของพวกเราถูกล่อลวงอย่างนั้นหรือต้องใช่แน่ๆคุณชายหน้าตาดีมีถมเถเหตุใดถึงไปชอบคนสวมหน้ากากได้เล่า” หยวนหวังเยี่ยนขมวดคิ้วแน่นบุตรสาวที่น่ารักไร้เดียงสาของเขาจะต้องถูกบุรุษผู้นั้นวางแผนร้ายใส่แน่ๆ
“ท่านเองก็อย่าเพิ่งตื่นตูมยังดีที่ลูกเอาเื่นี้มาบอกเสียก่อนถือว่าอยู่ในสายตาอีกอย่างท่านจะไม่ตรวจสอบคุณชายผู้นั้นเลยหรือไง”
“ข้าต้องตรวจสอบแน่นอน!” หยวนหวังเยี่ยนตอบรับอย่างหนักแน่นคล้ายมีประกายไฟลุกโชนในดวงตาหากคิดจะมาเล่นๆกับบุตรสาวของเขาแล้วล่ะก็ หึ ได้เห็นดีกันแน่
4K
