องครักษ์เงาของชินอ๋องเฝ้าแอบดูห้องที่พวกจอมโจรหมาดำห้าคนที่แอบเข้าไปในห้องยังคงเงียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ท่านชินอ๋อง ท่านอ๋องแปด ท่านผู้ตรวจการหลี่และองครักษ์เงาที่ไปรายงานใช้วิชาตัวเบามาที่ทุกคนกำลังแอบดู
ห้องประตูเปิดออก อันเล่อเดินออกมาคนเดียว ส่วนศพพวกจอมโจรหมาดำห้าคน อยู่ในมิติจะเอาออกไปทิ้งข้างนอก
อันเล่อ ฮึฮึ นังเฒ่าสารพัดพิษเตือนไปแล้วแต่ยังทำอีก งั้นต้องเจอของจริง อันเล่อเดินออกมายืนกลางลานหยิบพลุไฟออกมาจุดขึ้นท้องฟ้ายามค่ำคืนที่สวยงามมาก หลังจากนั้นตามมาด้วยเสียงะเิจวนฮูหยินผู้เฒ่าพร้อมๆกันอีกสามครั้งคาดว่าฮูหยินผู้เฒ่าตายแบบไม่รู้ตัวพร้อมสาวใช้คนสนิท ซุนมามาและสาวใช้ที่คอยดูแลอีกสิบกว่าคน
อันเล่อยืนมองจวนใหญ่ที่ะเิไฟไหม้ท่วมจวนวันนี้มีลมพัดแรงยิ่งทำให้ไฟไหม้โหมแรงขึ้น ใบหน้านิ่งสงบแล้วเดินเข้าห้องไปทันที
ท่านผู้ตรวจการหลี่ รีบสั่งคนงานช่วยกันดับไฟ แต่ก็ดับไม่ได้เพราะลมที่พัดแรงทำให้ไฟโหมเผาจวนมอดไหม้ในพริบตา
ท่านราชครูหลี่และคนอื่นๆต่างออกมาดูจวนฮูหยินผู้เฒ่าหลี่ที่โดนเผาไม่เหลือซากคนที่อยู่ในจวนโดนเผาไหม้เป็ตอดำๆ
ท่านผู้ตรวจการหลี่เดินไปดูทางห้องนอนที่เป็ที่พักของฮูหยินผู้เฒ่าหลี่ เห็นเครื่องประดับที่ท่านแม่ใช้อยู่เป็ประจำติดอยู่ที่ตอดำๆ ถัดไปมีเครื่องประดับของซุนมามาติดอยู่ที่ตอดำๆ กอดกันสองคน
ท่านราชครู "พ่อบ้านหลี่ ท่านให้คนงานชายไปเอาศพพวกนั้นออกมาส่วนศพฮูหยินกับซุนมามานำมาวางในห่อผ้านั้นแล้วเอาใส่โลงให้เรียบร้อย"
ท่านชินอ๋อง "ข้าเสียใจกับเ้าด้วยอาเฉิน"
ท่านอ๋องแปด "ข้าก็เสียใจกับเ้าด้วยอาเฉิน"
ท่านผู้ตรวจการหลี่ น้ำตานองหน้า "ท่านแม่เื่แบบนี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร"
อันเล่อแอบหนีออกจากเรือนมาตามท่านยายอี้ พี่ซูวาให้กลับเข้าห้องพักก่อน ทั้งสามคนรีบแอบเข้ามาทางด้านหลังเรือนพักแล้ววิ่งเข้าห้องทันที
ท่านยายอี้ "เกิดอะไรขึ้นกันแน่อันเล่อ เสียงอะไรดังสนั่นไปหมด"
ซูวา "ท่านยายอี้ ข้าได้กลิ่นไหม้ๆ นะเ้าค่ะ"
อันเล่อ" ก็ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะท่านยายอี้ ก็แค่จวนนังฮูหยินเฒ่าไฟไหม้แล้วตายในกองเพลิงก็เท่านั้น มันไม่ใช้เื่ของพวกเราอยู่แล้วเ้าค่ะ"
ท่านยายอี้ "อันเล่อเ้าว่าใครตายในกองเพลิงนะ"
ซูวา "ใช่ๆ ใครตายในกองเพลิงนะอันเล่อ "
อันเล่อ "เฮอะ..อะไรกันท่านยายอี้ พี่ซูวา ทำไมถึงไม่ได้ยินที่ข้าพูดล่ะเ้าคะ"
ท่านยายอี้ "ไม่ใช่ไม่ได้ยินแต่ถามให้แน่ใจกับสิ่งที่ได้ยินต่างหากล่ะ"
อันเล่อ "งั้นข้าขอพูดให้ชัดๆอีกครั้งว่านังฮูหยินเฒ่าโดนไฟโลกันต์จากนรกเผาตายไปหมดทั้งคนทั้งจวนเลยเ้าค่ะ ท่านยายอี้ พี่ซูวา ข้าก็เตือนแล้ว ไม่ฟังว่าถ้าแตะคนของข้า ข้าจะมาเอาิญญามันไปลงนรกก็ไม่ฟังเอง "
ท่านยายอี้ยืนน้ำตานองหน้า"อาปิงปิงของป้าในที่สุดคนที่คอยทำร้ายและพยายามที่จะฆ่าเ้าและอันเล่อก็ถึงจุดจบ ป้าคนนี้สะใจยิ่งนัก"
ซูวา "อันเล่อทำไมจู่ๆถึงไฟไหม้จวนได้ล่ะ.."
อันเล่อยิ้มอย่างน่ากลัวมาก"มันเป็การลงโทษจาก์ เพราะข้าเป็ยมทูตที่ลงมาเอาิญญาพวกมัน ใครที่ทำอะไรไว้กับท่านแม่ปิงปิง มันต้องโดน์ลงโทษ "
อันเล่อคิดในใจ..ท่านที่บน์ข้าต้องขออภัยจริงๆ ที่แอบอ้างชื่อเสียงอันสูงส่งของท่าน
องครักษ์เงาที่แอบฟังอยู่ถึงกับขนลุก เพราะเขาเห็นกับตา ที่นางแค่จุดพลุไฟ หลังจากนั้นก็มีเสียงะเิ ไฟไหม้จวน ลมพัดแรงมากยากที่จะช่วยกันดับไฟ แต่ที่นางบอกว่าเป็ยมทูตจากนรกนี่มันมีจริงๆหรือ
ท่านเสนาบดีทุกฝ่ายต่างมาแสดงความเสียใจกับท่านเสนาบดีหลี่หรือราชครูหลี่และท่านผู้ตรวจการหลี่เฉิน ตอนนี้จัดงานศพไปตามพิธี ลูกชาย ลูกสะใภ้ทุกคนยกเว้นฮูหยินใหญ่ที่ไม่ได้มาร่วมพิธิศพและหลานๆต่างยืนเคารพแขกที่มาร่วมงาน
ฮูหยินเสิ่นและท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายเสิ่น มองหาฮูหยินใหญ่จาง "ท่านราชครูหลี่ แล้วสะใภ้ใหญ่ของท่านล่ะหายไปไหนไม่มาทำพิธีให้แม่สามี"
ท่านราชครู "เอ้อ..นางป่วยมากเลยมาร่วมพิธีไม่ได้ ฮูหยินเสิ่น"
ฮูหยินเสิ่น "ให้เสร็จจากพิธีศพ ของฮูหยินผู้เฒ่าหลี่ก่อนข้าค่อยไปเยี่ยมนาง เ้าค่ะ ท่านราชครู"
ทางด้านฮูหยินใหญ่นอนเจ็บจากการถูกโบยยี่สิบเอ็ดไม้ ตอนนี้อาการหลังหัก ขาเดินไม่ได้
จึงสั่งให้จางมามากลับไปที่ตระกูลจางเล่าเื่ที่เกิดขึ้นให้ท่านหัวหน้ามือปรามและฮูหยินผู้เฒ่าจาง เมื่อรู้เื่ทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าจางโกรธมาก "ลูกสาวข้าั้แ่เล็กจนโตออกเรือนข้ายังไม่เคยตี แต่นังเด็กลูกของนังผู้หญิงแพศยากับกล้ามาโบยลูกสาวข้าหลังหัก ขาพิการเลยหรือ"
ฮูหยินผู้เฒ่าจาง "ท่านพี่ ท่านต้องแก้แค้นให้ชุนเหมยนะเ้าค่ะ"
ท่านหัวหน้ามือปรามจางเป็คนเที่ยงธรรม ฟังเื่ที่จางมามาเล่าก็รู้ว่ามันมีอะไรที่ไม่ตรงความจริง "เ้าเหมือนเล่าเื่ไม่ครบ นะจางมามาทำไมชุนเหมย ถึงต้องโดนโบยแทนเ้า เ้าไปทำอะไรผิดถึงต้องโดนโบย"
จางมามา."หน้าซีด..เออ...คือว่า..."
ท่านหัวหน้าจาง "ตบโต๊ะ เ้าเล่าความจริงมาเดี๋ยวนี้ "
จางมามาหน้าซีดที่เห็นท่านหัวหน้าจางโกรธตนหลังจากนั้นจึงจำเป็ต้องเล่าความจริงทั้งหมดให้ท่านหัวหน้าจางและฮูหยินจางฟัง..ร้องไห้ไปเล่าไป..ฮือ ฮือ
จางมามา"นายท่าน ฮูหยิน แต่ถึงอย่างไรนังเด็กคนนั้นก็ไม่มีสิทธิโบยฮูหยินใหญ่นะเ้าค่ะ"
ท่านหัวหน้าจาง หลับตา..."เ้าหยุดพูดมากได้แล้ว จางมามา ก่อนที่เ้ามาเล่าให้ข้าฟังเื่โกหกของเ้า ข้าได้ฟังท่านราชครูหลี่ ท่านผู้ตรวจการหลี่ ท่านอ๋องแปด เล่ามาทั้งหมดแล้ว ส่งให้เ้าไปดูแลลูกสาวข้ากับไปช่วยกันทำร้ายคนอื่น เ้ากลับไปดูแลฮูหยินใหญ่ให้ดี ตอนนี้ข้ากับท่านราชครูหลี่จะขอท่านหมอหลวงไปรักษานางที่จวน"
จางมามา เดินร้องไห้กับมา บอกเล่าเื่ให้ฮูหยินใหญ่จางรู้ว่าท่านพ่อท่านแม่พูดอะไรบ้าง ทำให้ฮูหยินใหญ่จางโกรธมาก ฮึฮึ
จางชุนเหมย "เมื่อท่านพ่อท่านแม่ไม่ช่วยข้า..ได้งั้นเราก็จัดการพวกมันกันเอง..จางมามา เ้าช่วยเอาจดหมายนี่ไปส่งให้พี่ใหญ่ข้าที่นอกด่าน แล้วฟังว่าพี่ใหญ่ข้าจะช่วยข้าหรือไม่"
จางมามา"เ้าค่ะ ฮูหยินใหญ่ ข้าจะรีบเดินทางไปส่งจดหมายให้คุณชายใหญ่จาง "
-------------------------------------------
???? นับว่าท่านหัวหน้ามือปราบเป็คนมีคุณธรรม...มาดูพี่ชายนังฮูหยินใหญ่ ว่าเป็คนแบบไหนกัน....
307
