senior รุ่นพี่ที่น่า... 2

         “สวัสดีค่ะ”

ไอยูหันไปทักทายธันย์และไบร์ท

         “สวัสดี”

ไบร์ททักทายกลับ

         “ให้พวกเรานั่งด้วยสิ”

ธันย์ขอก่อนจะเบียดไปนั่งข้างมีอาร์

เพราะเขาไม่อยากนั่งข้างซี

         “.............”

ส่วนไบร์ทก็นั่งลงข้างซีแทน

ต่อมาซีก็เริ่มติวให้ไอยูและมีอาร์ต่อ

มีอาร์ก็ยังคงบ่นอยู่เป็นระยะๆ

ไบร์ทและธันย์นั้นก็รู้สึกทำอะไรไม่ถูก

เพราะพวกเขาไม่เคยเห็นซี

สอนหรือติวหนังสือให้ใครมาก่อน

และที่น่าทึ่งกว่าคือ

เทคนิคการติวของซีมันเข้าใจง่าย

ถึงแม้ว่ามันจะโหดจนทั้งสองต้องลุกออกไป

และมันทำให้มีอาร์ร้องตาม

เหมือนเด็กที่อยากจะไปด้วย

แต่ก็ต้องกลับไปติวต่อเพราะสายตาของซี

         “วันนี้เราพอกันแค่นี้นะ”

ซีบอก

มันเหมือนระฆังจากสรวงสวรรค์

ที่ช่วยชีวิตของไอยูและมีอาร์

ทั้งสองยืดและเหยียดตัวอย่างหมดแรง

         “ขอบคุณนะคะ”

ไอยูพูด

         “ด้วยความยินดี”

ซียิ้มอย่างอ่อนโยนและลูบหัวไอยูเบาๆ

         “โอ๊ะ!! ต้องไปแล้ว

พอดีพี่ทิวรออยู่น่ะไปก่อนนะ”

มีอาร์รีบเก็บของแล้วออกไปทันที

         “สองคนนี้เลี่ยนกันจริง ๆ”

มีอาร์พูดขณะเดินออกมาจากห้องสมุด

และยิ้มให้ชายหนุ่มที่ยืนรอเธออยู่

ไอยูและซีที่เดิมตามมาก็ทักทายทิว

ก่อนที่ทิวและมีอาร์จะแยกออกไป

         “คู่นี้น่ารักจัง”

ไอยูมองตามหลังของทิวและมีอาร์

แล้วรู้สึกอิจฉานิดๆ

         “ชอบแบบนั้นเหรอ?”

ซีถาม

         “คะ? อ๋อ...

ใครๆ ก็ชอบแบบนั้นไม่ใช่เหรอคะ?”

ไอยูหลังไปมองทิวและมีอาร์อีกครั้งก่อนจะตอบ

         “อื้อ อย่างนี้นี่เอง”

ซีพยักหน้า

         “หรือว่ารุ่นพี่ไม่ชอบ

ความสัมพันธ์แบบนั้นเหรอคะ?”

ไอยูถามอย่างสนใจ

         “ไม่รู้สิ ยังไม่เคยลอง”

ซียักไหล่

         “มันดีนะคะ เวลาที่เราเหนื่อย

แล้วมีใครสักคนที่คอยอยู่เคียงข้าง

และคอยปลอบเรา

สามารถแชร์ทุกอย่างกับเขาได้

คุยได้ทุกเรื่องอยู่ด้วยแล้วสนุก

มีความสุขกับทุกการกระทำของเขา

อ๊ะ!!ดูเหมือนน้องจะพูดมากเกินไปแล้ว”

ไอยูเหม่อไปชั่วขณะ

ก่อนจะกลับมายิ้มแห้งๆ ให้ซี

         “แบบนั้นน่ะ พี่เป็นให้ได้นะ”

ซีมองไอยูแล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

         “คะ?”

ไอยูไม่เชื่อหูตัวเองที่ได้ยินแบบนี้

เธอเคยฝันว่าจะได้ยินคำพวกนี้จากปากของเขา

เมื่อตอนที่จบรับน้องใหม่ๆ

ถ้าเป็นตอนนั้น

เธอคงจะตอบรับไป

โดยที่ไม่ต้องคิดเลยด้วยซ้ำ

แต่ตอนนี้มันมีข่าวซุบซิบว่าซีเป็นมือที่3

ระหว่างเธอและไบร์ท

ถึงเธอจะไม่ค่อยสนใจมากนัก

แต่มันก็จะไม่เป็นผลดีต่อใครเลย

         “ไม่ต้องเป็นถึงขั้นนั้นก็ได้

ขอแค่น้องไม่หลบหน้าพี่หลังจากนี้ก็พอ”

ซีพูดเพราะเหมือนจะรู้ว่าไอยูลำบากใจ

         “ถึงจะหลบหน้า

แต่รุ่นพี่ก็คงหาเจออยู่ดีนี่คะ”

ไอยูพูดยิ้มๆ

         “ฮึ!!นั่นสินะ”

ซีแสยะยิ้มก่อนจะขยี้ผมไอยู

         “ผมน้องยุ่งหมดแล้วนะคะ”

ไอยูบ่น

         “งั้นเหรอ”

ซีมองหญิงสาวตรงหน้า

แล้วค่อยๆ จัดทรงผมให้เธออย่างอ่อนโยน

         “............”

ไอยูมองชายตรงหน้าแล้วหลุดยิ้มออกมา

         “แค่นี้ก็เรียบร้อย”

ซีจัดผมให้ไอยูเสร็จก็ก้มลงมองหน้าเธอ

แล้วรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนหน้าของซี

เมื่อเขาเห็นว่าไอยูมองเขาด้วยรอยยิ้ม

         “พี่หล่อใช่ปะ?”

ซีอดไม่ได้ที่จะแกล้งไอยู

         “ไม่ค่ะ ดูน่ากลัวสุด ๆ”

มันทำให้ไอยูต้องเถียงกลับ

ถึงแม้ว่าเขาจะดูหล่อเท่ก็จริง

แต่จะไปชมให้เขาหลงตัวเองไม่ได้

         “ดูน่ากลัวจริง ๆ เหรอ?”

ซียื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ

         “อือ น่า...กลัว..มาก”

ไอยูพูดช้าๆ แล้วหลบตาของชายตรงหน้า

         “พี่ก็หลงนึกว่าไม่กลัวพี่ซีอีก”

ทำหน้าหงอย

         “เอ่อ...เราไปกันเถอะค่ะ”

ไอยูเบี่ยงตัวออกมาแล้วเดินนำไป

         “..............”

ซียกยิ้มมุมปากก่อนจะเดินตามไป

ซีเดินไปส่งไอยูที่หน้าหอพัก

ก่อนจะเดินกลับบ้าน

...........................

         “มีอะไรหรือเปล่า?”

ซีถามชายที่มายืนด้อม ๆมอง ๆ

อยู่แถวหน้าบ้านของเขา

         “เอ่อ...คือว่าผมมีของมาส่งครับ”

เขาตอบอย่างกลัว ๆ

         “มีอะไรเหรอ?”