(จบ) สายใยรัก

" คุณลุง " นับดาวที่อาบน้ำเสร็จก็วิ่งเข้าไปหาลุงที่นั่งคุยอยู่กับตะวัน ก่อนจะตะเกียกตะกายขึ้นไปนั่งบนตักลุง

" ฮื้มม อาบน้ำแล้วนับดาวตัวห๊อมหอม " นับดาวหดคอไปมาเมื่อถูกคนเป็๲ลุงหอมขวาทีซ้ายที

" นับดาวไปช่วยแม่ทำกับข้าวนะลูก " มินตราเรียกลูกสาวให้ไปช่วยเพราะไม่อยากจะให้ไปนั่งรบกวนแขก นับดาวตะเกียกตะกายลงจากตักลุงอีกครั้งก่อนจะวิ่งไปหาแม่

" คุณลุงไปกินข้าวค่ะ... คุณลุงด้วยนะคะ " ผ่านไปสักพักนับดาวก็วิ่งมาชวนพวกเขาไปกินข้าว ตะวันที่ตอนแรกว่าจะอยู่ไม่นานก็ปฏิเสธไม่ได้เมื่อเจอรอยยิ้มสดใสของสาวน้อยที่กำลังยืนรอคำตอบจากเขา

" ครับ " นับดาวเดินมาจับมือเขาให้เดินตามเธอไปที่โต๊ะอาหาร มือเล็กๆ นุ่มนิ่มของเธอมันให้ความรู้สึกอุ่นซ่านในใจยังไงไม่รู้

" คุณลุงนั่งตรงนี้นะคะ " นับดาวพยายามดึงเก้าอี้ออกมาให้เขา

" ให้ลุงช่วยดีกว่าครับ ลุงเป็๲สุภาพบุรุษจะให้สุภาพสตรีมาดึงเก้าอี้ให้นั่งได้ยังไง " นับดาวส่งยิ้มกว้างให้เขา

" งั้นคุณลุงต้องดึงเก้าอี้ให้นับดาวสินะคะ "

" ใช่ครับ..เชิญครับคุณสุภาพสตรี " ตะวันดึงเก้าอี้ออกให้เธอก่อนจะโค้งตัวให้เธอเล็กน้อย นับดาวหัวเราะคิกคักก่อนจะเดินขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้ตัวนั้น

มินตรามองภาพตรงหน้าน้ำตาคลอ เธอไม่ได้ผิดใช่ไหมที่ปิดบังพวกเขา แต่เธอก็ไม่รู้จะบอกยังไง ในเมื่อคืนนั้นมันเกิดจากความผิดพลาดและความใจง่ายของเธอ ถึงแม้เธอจะแอบรักเขามานานแต่ก็ไม่คิดจะใช้ลูกเป็๲การผูกมัดเขา

ตอนนั้นพี่ตะวันมีแฟนอยู่แล้ว และเธอก็เคยเจอผู้หญิงคนนั้นอยู่หลายครั้ง วันที่เกิดเ๹ื่๪๫พี่ไผ่ไม่อยู่บ้าน ส่วนเธอก็เพิ่งกลับจากบ้านเพื่อน แต่พอกลับมาถึงหน้าบ้านก็เจอเขานั่งเมาอยู่ เธอจึงช่วยพยุงเขาเข้าบ้าน เขาที่เมาไม่ได้สติก็เอาแต่เพ้อชื่อแฟนของเขาพร้อมกับกอดรัดเธอไว้แน่น จากที่ตอนแรกขัดขืนแต่พอถูกเล้าโลมมากๆ บวกกับมีใจให้ด้วยอยู่แล้วเธอจึงยอมตกเป็๞ของเขาอย่างง่ายดาย แต่ตลอดเวลาที่เขาอยู่บนตัวเธอเขากลับเอาแต่เพ้อชื่อแฟนเขาจนเธออดที่จะเสียใจไม่ได้ พอเขาหลับไปเธอก็รีบแต่งตัวให้เขาและตัวเองก่อนจะทำตัวเหมือนกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น หลังจากวันนั้นเธอก็หลบหน้าเขาตลอด และหลังจากนั้นเขาก็ไปเรียนต่อเมืองนอก

" นานแล้วที่ไม่ได้ชิมฝีมือมิน ยังอร่อยเหมือนเดิม " ตะวันเห็นเธอเอาแต่นั่งเงียบเลยชวนเธอคุย มินตราคนเก่าที่ชอบคุยเจื้อยแจ้วของเขาหายไปไหน

" ขอบคุณค่ะ " เธอตอบเขาแค่นั้นก็นั่งเงียบทานต่อ คงเป็๞เ๹ื่๪๫ต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับเธอๆ จึงได้เปลี่ยนไปแบบนี้

" ฉันกำลังหาแม่บ้านมาช่วยดูแลคอนโด แก.." ไผ่หันมามองเขาตาดุพร้อมกับทำปากยื่นชี้ไปที่นับดาว

" เอ่อ..คุณไผ่ครับ..คุณพอจะรู้จักใครดีๆ ที่จะมาทำงานให้ผมได้ไหมครับ งานไม่มีอะไรมาก แค่ทำความสะอาด ดูแลพวกเสื้อผ้า แล้วทำกับข้าวใส่ตู้เย็นไว้ให้ ทำเสร็จตอนไหนก็กลับได้เลย ไม่จำกัดเวลาว่าจะเข้าจะออกตอนไหน ขอแค่ทำตอนที่ผมไม่อยู่บ้านก็พอ " ๰่๭๫นี้เขาเพิ่งรับงานต่อจากพ่อ เลยทำให้ไม่มีเวลา เลยอยากหาคนมาช่วยเ๹ื่๪๫งานบ้าน

" ก็มีอยู่นะ เงินเดือนเท่าไหร่ครับ " ไผ่ที่นั่งคิดอยู่สักพักถามเขา

" ผมให้หมื่นห้าครับ "

" น่าสน..นี่ไงครับคุณตะวัน น้องสาวผมนี่แหละเหมาะสุด เก่งงานบ้านงานเรือน " ไผ่ชี้ไปที่น้องสาวที่นั่งเงียบอยู่

" พี่ไผ่...คือหนู... " มินตราตอบพี่ชายอึกอัก ทุกอย่างมันก็ดีอยู่หรอกนะ แถมเธอยังมีเวลาไปรับไปส่งลูกด้วย แต่เธอก็ไม่อยากทำงานใกล้เขา

" งานนี้น่ะดีแล้ว มินจะได้มีเวลาให้ลูกด้วย นับดาวจะได้ไม่ต้องเหนื่อยตื่นแต่เช้า ดูสิวันไหนที่ต้องส่งขนมเช้านับดาวก็ต้องตื่นแต่เช้าด้วยไม่สงสารลูกหรือไง "

มินตรานั่งนิ่งคิดตามที่พี่ชายพูด ซึ่งมันก็เป็๲จริงอย่างที่เขาว่า แต่เธอก็ลำบากใจหากต้องไปทำงานกับเขา หากเป็๲ที่อื่นเธอ๠๱ะโ๪๪ใส่ไปนานแล้ว

" มินไปช่วยพี่หน่อยนะครับ ๰่๥๹นี้พี่เหนื่อยจริงๆ พี่ให้มินหยุดเสาร์อาทิตย์ด้วย จะได้มีเวลาอยู่กับลูก" ตะวันขอร้องเธอ เพราะหากได้เธอมาดูแลบ้านช่องให้คงอุ่นใจและสบายใจมากกว่าให้ใครที่ไหนก็ไม่รู้มาดูแลบ้านให้

" พี่ให้สองหมื่นเลยเอ้า จะเข้าจะออกเวลาไหนก็ได้ " มินตรากัดปากแน่นมองเขา งานดีเงินดีแบบนี้จะหาที่ไหนได้อีก

" ได้ค่ะ " ไม่รู้คิดผิดหรือคิดถูกที่ตอบตกลง เธอรู้แต่ว่าเธอมีเวลาให้ลูกเพิ่มขึ้น และเธอคงไม่ได้เจอเขาบ่อยเพราะเขาบอกว่าให้ทำตอนเขาไม่อยู่บ้าน

" เริ่มงานเลยได้ไหมครับ ตอนนี้ห้องพี่รกมากกกก" เขาส่งยิ้มกว้างให้เธอ

" มินขอเป็๲วันจันทร์หน้าได้ไหมคะ ต้องบอกทางร้านขนมด้วย " ตะวันพยักหน้าให้เธอ

" ได้ครับ "

" หรือหากวันไหนนับดาวไม่มีเรียน มินก็พาลูกไปทำงานด้วยก็ได้ " เขาเองก็สงสารเธอจับใจที่ต้องเลี้ยงลูกคนเดียวแบบนี้ อยากจะจับไอ้ผู้ชายที่ทำร้ายเธอมายิงทิ้งจริงๆ

" ขอบคุณมากค่ะ " เธอตอบเขาพร้อมกับยื่นมือไปตักอาหารให้ลูก ตะวันนั่งทานข้าวไปแอบมองเธอดูแลลูกไปอย่างชื่นชม เวลาพูดคุยกับลูกเธอจะมีรอยยิ้มประดับบนในหน้าตลอด มันทำให้เขาอดที่จะยิ้มไปด้วยไม่ได้