คิราย่า ผจญภัยของ4สหาย

    ตอนที่1 ความคิด


                   เฮ่!!! เสียงเรียกจากโซดังขึ้น"

          

       โซ: วันนี้เราสัญญาว่าจะไปเที่ยวที่ถ้ำหลังหมู่บ้านไง    


    ชู: นี้โซวันนี้ต้องทำงานช่วยที่บ้านก่อนน่ะ แปปเดียวเอง  


    โซ: โอเค งั้นฉันเดี๋ยวไปนั่งรอใต้ต้นไม้ละกันนะ เสร็จแล้วก็ไปหาละกัน วันนี้เ๯้านั้นดูขยันเป็๞พิเศษ ขอนอนหน่อยละกัน (ห้าว)  



            ชู: ไงง่วงหรอ เมื่อคืนไม่ได้นอนรึไง 

               อ่า~~ โซ: เสร็จแล้วหรอ ไหนบอกแปปเดียวฉันหลับไปตั้งนานละ ฮ่าาา~~  

              ชู: แล้วโนอาห์กับคนอื่นๆละ 

               โซ: กำลังมาละ ฉันว่านะไปเที่ยวเฉยๆมันไม่สนุกหรอก เราต้องมีอะไรทำด้วยสิ ใช่ไหมละ แต่ว่าเราจะทำอะไรดี ช่วยคิดหน่อยเส่ 



              โนอาห์มาโน้นแล้วแนะ~~~~ 

         โนอาห์: ฮายยยย รอกันนานป่าว 

              ฉันเตรียมของกินมาเพียบเลย ปะเราไปที่ถ้ำกัน 

              เดี๋ยว!!

             ชู: โซมันบอกว่าอยากทำอะไรสนุกๆตอนไปถึงที่ถ้ำ 

            ชาม: หน้าถ้ำมีน้ำตกอยู่เดี๋ยวเรามากินข้าวปั้นเสร็จพวกเราก็มาเล่นน้ำกันสิ 

            โนอาห์: ว่าแต่ชู พลังของนายมันแสดงออกมาบ้างหรือยัง 

              ชู: ยังเลยอ่ะทำยังไงพลังก็ไม่แสดงออกมาเลย ทำทุกวิถีทางแล้ว หรือว่าฉันจะไม่มีพลัง (ร้องให้)

             แบร่ ฉันล้อเล่น ฮ่าาฮ่าฮ่าา เดี๋ยวพลังก็ออกมาเองแหล่ะมั้ง 

        โนอาห์ : ไม่มีวี่แววเลยหรอ งั้นไม่เป็๞ไรพวกเราไปที่ถ้ำกันเถอะ ไปกานนน~~



        ว้าววววว~~ 

        

    โซ : สวยเหมือนตอนที่เรามาครั้งแรกเลยเนอะ 

          ไม่ได้มานานที่ถ้ำนี้ก็ยังสวยเหมือนเดิมเลยฉันรักที่นี้ 

                 ยะฮู้วววววววว~~!!

                 

     โนอาห์: พวกเรามากินข้าวปั้นกันก่อนแล้วค่อยไปเล่นน้ำดีกว่า

         โซ: กองทัพต้องเดินด้วยจริงป่ะละ 

         ชาม: ใครบอกว่ากองทัพมันเดินด้วยท้อง ทุกคนก็เอาเท้าเดินทั้งนั้นแหละ จริงม่ะ 

         

      โซ: เออก็จริงเนอะ ฮ่าา~~~~ มากินข้าวเร็วเข้า ฉันอยากจะลงเล่นน้ำเต็มทนแล้ว  


     โนอาห์: ข้าวปั้นจงลอยขึ้น นี่ๆ ก่อนจะกินเนี่ยเรามาเล่นเกมส์วิ่งไล่จับข้าวปั้นกันดีกว่า กินตอนเหนื่อยๆจะได้อร่อยๆ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าาาาา 

       โซ: ลอยไปโน้นแล้ว

       ชู: ไม่นะนี่ของฉัน ว้า ลอยไปโน้นแล้ว ฮ่าฮ่า

       

     (โซ วิ่งไล่ตามข้าวปั้นไม่ทันได้มองที่พื้นว่าเป็๲น้ำ ) ว้าาา!! ( ตกน้ำ )

     โซ: อะไรกันอ่าาา จะแกล้งกันหรือไงเนี่ย เปียกหมดเลยอ่าาาา นี้โนอาห์ ก็ต้องเปียกด้วยนะ  

               โนอาห์: ไม่ได้นะโซ    

        โซ: ทำไมละ   

        โนอาห์: ก็ฉันยังไม่อยากเปรียบไงละ ฮ่าาาาฮ่าาาาา~~~~~~~

                 ชู: จับข้าวปั้นได้แล้ว เย่~~``

         โนอาห์: เป็๲เพราะโซเลยอ่ะ ทำให้เสียสมาธิ เชอะ 

             โซ: อะไรกันเล่าก็โนอาห์แกล้งฉันก่อนไม่ใช่รึไง ทำให้ฉันต้องเปียก แบร่~~~~

          ชู: จะกินแล้วน่ะครับ 

     ชาม : จะกินแล้วน่ะครับ


     อั้ม--~~

    ว้าววววววว~~~~ ข้าวปั้นอร่อยมากเลยอ่าาาาา (พูดพร้อมกัน)

                     

      โนอาห์ : อร่อยใช่ไมละ ก็ต้องกินเยอะๆเลยนะ ฉันเอามาตั้งเยอะ ผลไม้ก็มีน้า 

     โซ: ฉันอิ่มแล้วง่าาาา อยากจะเล่นน้ำใจจะขาดอยู่แล้ว 

     ชาม: แล้วเมื่อกี้ไม่ได้เล้นรึไง ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า  

       โซ : เมื่อกี้ฉันไม่ได้ตั้งใจลงน้ำไง เป็๞เพราะโนอาห์แกล้งฉันตั้งหาก 

       โนอาห์ :นี่! ฉันไม่ได้แกล้งสักหน่อยโซวิ่งไม่ดูทางเองนิ

         

     ตู้ม!!! (โดดลงน้ำ) 

     โซ: น้ำเย็นดีจัง แล้วเมื่อไรจะลงมาละ น้ำเย็นสดชื่นมากเลย 

          

      ชาม: ปะพวกเราก็ไปเล่นบ้างสิ ( โดดลงน้ำ) 

     น้ำเย็นชะมัดเลยอ่ะ 

       ชู: โอ้ย!!! น้ำเข้าตาฉัน นี่แหล่ะๆๆๆ (เอามือวิดน้ำใส่หน้าเพื่อนๆ)  

      โนอาห์: ที่นี้สบายดีเนอะ ไม่ต้องมีผู้ใหญ่มาค่อยคุมไม่ต้องมีผู้ใหญ่มาค่อยบ่น 

         

          ชาม: งั้นพวกเราหนีออกจากบ้านดีไมละ !!!

             ห๊ะหนีออกจากบ้าน!!!!!!~~~



    ติดตามตอนต่อไป~~~~~~~~ ขอบคุณที่มาอ่านนะครับ