ดึกดื่นค่ำคืนอันเงียบสงัดในบ้านหลังใหญ่สุดหรูมีชายหนุ่มที่กำลังหลับอยู่บนเตียงนุ่มด้วยอาการทุรนทุรายสองมือบีบจิกอยู่กับขมับเหงื่อออกซิกสีหน้าเหยเกตัวบิดงอเหมือนกับกำลังฝันร้าย
"อะ...อ้าสสสสส..อึก..เธอเป็...ใครกันแน่"
และแล้วชายหนุ่มร่างสูงก็ตื่นจากความฝันแต่ความปวดหัวของเขาก็ยังคงอยู่ยิ่งพยายามนึกให้ออกว่าผู้หญิงที่เขาฝันเห็นทุกคืนคือใครก็นึกไม่ออกเสียที
"คุณชาวี!!"
หมอแดนเทพหมอหนุ่มวัย35เป็หมอประจำตัวของชาวีมาเกือบสามปีแล้วั้แ่เขาเข้ารับการรักษาจากการเกิดอุบัติเหตุครั้งนั้นชนะพลก็จ้างเขาด้วยราคาแสนแพงให้ดูแลชายหนุ่มเป็หมอประจำตัวเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้
แดนเทพรีบเปิดประตูห้องที่มันสามารถเชื่อมถึงกันกับห้องเขาและชาวีออกพร้อมหยิบกระเป๋ายาและรีบฉีดยาระงับอาการปวดให้ชาวีทันที
ครู่ต่อมา
"ยังพยายามนึกอีกหรอครับบอกแล้วไงหากมีอาการปวดหัวแบบนี้อีกให้เรียกผม"
แดนเทพนั่งรอดูอาการชายหนุ่มครู่หนึ่งจนเขาเป็ปกติดีด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเพราะดูออกว่าอาการปวดหัวของเขาจะรุนแรงขึ้นทุกวันๆจนเขารู้สึกว่าจะต้องทำอะไรบางอย่างแล้ว
"ฉันอยากจะรู้ว่าคนที่อยู่ในฝันของฉันคือใคร"
ชาวีบอกกับหมอหนุ่มด้วยสีหน้าที่ยังพยายามครุ่นคิดแต่เื่ความฝันในหัวของเขาก็เลือนลางลงไปทุกทีและผลอยหลับไปด้วยฤทธิ์ยาจะเป็แบบนี้ทุกครั้งไปถ้าหากเขาได้รับยาที่หมอแดนเทพฉีดให้
"อย่าพยายามอีกเลยครับความฝันก็คือความฝันพักผ่อนเถอะครับ"
แดนเทพมีสีหน้าไม่สบายใจอย่างมากเมื่อชายหนุ่มหลับลงแล้วเขาจึงเดินถือกระเป๋ายากลับไปที่ห้อง
เช้าวันต่อมา
คฤหาสน์xxx
"คุณพ่อคิดบ้าอะไรอยู่ครับถึงให้ไอ้ลูกนอกไส้นั่นมันบริหารงานในบริษัทใหญ่ของเราแบบนั้น"
ชนะภพลูกชายคนเดียวของชนะพลนักธุรกิจส่งออกข้าวรายใหญ่ของประเทศและเป็เ้าของโรงสีหลายแห่งในประเทศอีกด้วย
ชนะภพชายหนุ่มวัยสามสิบปีลูกคุณหนูจอมเอาแต่ใจเพราะถูกตามใจมาั้แ่เด็กนิสัยชอบเอาชนะทุกอย่างเื่เรียนเขาก็ไม่เคยตกเพราะ้าจะเป็ที่หนึ่งและเื่อื่นๆด้วยเช่นกันตอนนี้เขาเป็คนที่เล่นหุ้นเก่งที่สุดคนหนึ่งแต่เื่ที่เขาต้องเข้ามาหาพ่อของเขาด้วยท่าทีไม่พอใจเช่นนี้ก็เป็เพราะว่าพ่อของเขาดันให้ลูกนอกไส้อย่างชาวีบริหารบริษัทแม่ซึ่งเป็บริษัทใหญ่ที่เขาควรจะได้เข้าบริหาร
"มันเื่ของฉันรู้แค่ว่าฉันทำทุกอย่างก็เพื่อแกเท่านั้น"
ชนะพลชายวัยเกือบหกสิบเป็นักธุรกิจที่เก่งหาคนเทียบยากคนหนึ่งก่อนที่เขาจะตัดสินใจทำอะไรลงไปเขาได้คิดไตร่ตรองมาถี่ถ้วนแล้ว
"เพื่อผมยังไงครับผมไปเรียนถึงเมืองนอกเมืองนาจบมาคว้าเกียรตินิยมคุณพ่อไม่เห็นสนใจจะให้ผมเป็ผู้บริหารบ้างเลยแถมงานอะไรก็ไม่อยากจะให้ทำให้ลูกนอกไส้ของพ่อมันโชว์ฝีมืออยู่คนเดียว"
ชนะภพไม่เข้าใจคำพูดของคนเป็พ่อเท่าไรเพราะการกระทำของเขามันย้อนแย้งกับคำพูด
"ฉันทำทุกอย่างก็เพื่อแกอยู่บนกองเงินกองทองสบายๆไม่ชอบหรือไงหุ้นแกก็มีอยู่เต็มมือเอาเวลาไปดูแลหุ้นแกดีกว่า"
"มันไม่เหมือนกันนี่ครับพ่อแล้วคนอื่นจะมองผมยังไงที่พ่อตัวเองให้คนอื่นบริหารงานในบริษัทแทนลูกแท้ๆตัวเองเค้าจะมองว่าผมไม่เอาไหนน่ะสิครับพ่อ"
ชนะภพรู้สึกไม่ชอบหน้าชาวีั้แ่เมื่อเจอเมื่อสามปีก่อนแล้วที่จู่ๆก็มารู้ว่าพ่อตัวเองมีลูกบุญธรรมแถมส่งเสียั้แ่ยังเล็กโดยที่เขาไม่รู้เื่อีกด้วย
"สักวันแกจะเข้าใจในสิ่งที่ฉันทำ"
ชนะพลเดินเข้ามาตบบ่าลูกชายคนเดียวของเขาด้วยสายตาที่ห่วงใย
"ผมว่าผมไม่น่าจะเข้าใจได้นะครับ"
ชนะภพกัดฟันกรอดเดินหนีออกไปอย่างรวดเร็วในเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่ควรจะเป็ของเขาพ่อของเขาก็ไปให้ชาวีดูแลแทนดังนั้นชีวิตของพ่อเขาก็ให้ลูกนอกไส้อย่างชาวีดูแลไปก็แล้วกัน
"ท่าทางคุณภพจะไม่พอใจเอามากๆเลยนะครับท่าน"
ธีราทรมองดูภาพตรงหน้าอย่างไม่สบายใจเขารู้ดีทุกอย่างว่าที่ชนะพลนายของเขาทำลงไปนั้นมีเหตุผล
"ปล่อยมันไปก่อน"
ชนะพลเห็นว่าวันนึงลูกชายของเขาจะเข้าใจเองว่าที่เขาทำไปทุกอย่างก็เพื่ิอลูกชายคนเดียวของเขาเท่านั้น
"ท่านครับหมอแดนเทพมาขอพบครับ"
บอดี้การ์ดหนุ่มมารายงานคนเป็นายในห้องโถงใหญ่
"ให้เค้าตามฉันไปที่ห้องใต้ดิน"
ชนะพลไม่รู้ว่าแดนเทพมาหาเขาด้วยเื่อะไรแต่หากหมอหนุ่มมาถึงที่นี่ก็คงจะมีเื่ด่วนจึงต้องให้ไปคุยในห้องใต้ดินของบ้าน
"ครับท่าน"
....................................................
ฝากติดตามอ่านต่อกันด้วยนะคะ
3K
