อลิสลุกขึ้นมาตรวจดูภาพในกล้องวงจรปิดอีกรอบก่อนจะเริ่มฝึกใช้ทักษะหยุดเวลา หลังจากใช้ทักษะหยุดเวลาครั้งที่3 เธอก็รู้เทคนิคและหลักการของมันเกือบหมด อย่างแรกที่เธอได้รู้คือ การใช้ทักษะนั้นมันสามารถใช้ผ่านความคิดได้! ใช่ มันใช่งานผ่านทางความคิดได้ แล้วเมื่อวันเธอทำอะไร ะโเรียกซะเสียงดัง ทำเหมือนพวกป่วยม.2ไปได้ ดีที่ไม่มีใครเห็น ไม่อย่างนั่นเธอคงอายตายชักเลย
อย่างที่สองที่เธอได้รู้ก็คือ เวลาใช้ทักษะหยุดเวลานั้น จะมีบางสิ่งคล้ายม่านพลังบางๆคลุมตัวเธอเอาไว้ ทำให้สิ่งที่เธอสำผัสจะไม่ถูกหยุดเวลาเอาไว้ด้วย แต่ถ้าหลุดจากการััเกินระยะเมื่อไร มันก็จะถูกหยุดเวลาเช่นเดียวกัน เธอได้ทดลองโดยการใช้หมอนอิงบนโซฟาขว้างไปที่ประตูขณะใช้ทักษะหยุดเวลา แต่พอหมอนหลุดจากมือเธอไป มันกลับหยุดนิ่งกลางอากาศ และเมื่อเวลากลับมาเดิน หมอนอิงใบนั้นก็ลอยไปยังประตูตามที่เธอ้าจะปามันไปในตอนแรก
น่าลองใช้กับปืนดูแฮะ
คิดได้ดังนั้นแล้ว เด็กสาวก็สะบายปืน G11 K2 ของเธอเดินออกไปที่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ข้างๆสระว่ายน้ำ แล้วมองไปรอบๆเพื่อหาเป้าซ้อมยิง
ดวงตาคมสวยหลี่มองกวาดไปรอบๆ จนกระทั่งพบป้ายโฆษณาอันหนึ่งอยู่บนดาดฟ้าตึกข้างเคียงที่ห่างออกไปเกือบร้อยเมตร เธอจึงใช้มันเป็เป้าซ้อมยิง
เด็กสาวยกปืนประทับบ่าก่อนปลดเซฟตี้ไปที่เลข 1 เพื่อทำการยิงแบบทีละนัด เธอสูดหายใจเข้าลึกก่อนแล้วกลั้นเอาไว้ก่อนจะลั่นไกต่อเนื่อง15ครั้ง
พิ้วๆๆๆๆๆ
ะุทั้ง15นัดสร้างรูบนแผ่นป้ายโฆษณาเรียงกันเป็รูปเครื่องหมายกากบาท แม้บางรูจะเบี้ยวไม่ตรงแถวไปบ้างแต่ก็นับได้ว่าความแม่นยำของเธออยู่ในระดับเยี่ยม ถึงจะไม่แม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์ก็เถอะ เป็เพราะเธอห่างซ้อมมานาน แค่ฝึกอีกหน่อยก็น่าจะเข้าที่แล้ว
โอ้! ปลอกลดเสียงนี่มันคุณภาพดีสุดๆเลยจริงๆ เก็บเสียงได้เกือบหมดเลย สมราคาจริงๆ แต่เราก็ฝีมือตกไปนิดนึงแฮะ เฮ้อ~ ชั่งเหอะ นับว่าในระยะร้อยเมตรไม่น่าจะมีปัญหา ต่อไปก็ลองะุล็อคเป้าดูบ้าง
เมื่อเธอคิดจะใช้ทักษะะุล็อคเป้า ในสายตาของเธอก็มีเครื่องหมายกากบาทสีแดงขึ้นมาที่จุดโฟกัสสายตาของเธอ เธอจึงเล็งไปบนที่ว่างๆบนแผ่นป้ายโฆษณาแล้วเล็งปืนขึ้นฟ้าก่อนเหนี่ยวไกหนึ่งครั้ง
พิ้ว
เพียงเสี้ยววินาทีที่ะุลั่นออกมา มันก็พุ่งทะลุป้ายโฆษณาในจุดที่เล็งเอาไว้ทันที ทำเอาอลิสตะลึงจนอุทานออกมา
" ร้ายกาจ! "
ตอนแรกนึกว่ามันจะคล้ายๆพวกมิสไซล์นำวิถีที่เลี้ยวหาเป้าได้ แต่นี่มันเกินคาดไปเยอะ นี่มันะุวาร์ปได้ชัดๆ! ยิงปุ๊บโดนปั๊บเหมือนเอาปืนไปจ่อยิงเลย แจ่มแมวฝุดๆ
เอาหละ พักรอคลูดาวน์หยุดเวลาซักหน่อยดีกว่า จะได้ฝึกยิงตอนหยุดเวลา
อลิสนั่งลงแล้วหยิบเอาอาหารที่กินค้างไว้เมื่อเช้าออกมากินต่อเพราะท้องเริ่มร้องเพราะความหิวแล้ว
ผ่านไปเกือบชั่วโมง ในที่สุดทักษะหยุดเวลาก็คลูดาวน์เสร็จแล้ว อลิสลุกขึ้นแล้วประทับบ่าเล็งปืนไปทางป้ายโฆษณาอีกครั้งพร้อมเรียกใช้ทักษะหยุดเวลาในใจ
ทันทีที่เวลาหยุดเดิน เธอก็เหนี่ยวไกทันที
ะุที่ยิงออกไปหยุดอยู่ตรงปากกระบอกปืนห่างออกไปประมาณหนึ่งเิเและไม่มีเสียงปืนแม้แต่นิด แต่เธอก็ยังรู้สึกถึงแรงดีดและเสียงเข็มแทงชนวนของปืนเวลายิง เห็นดังนั้น เธอก็เปลี่ยนทิศทางของกระบอกปืนแล้วยิงออกไปอีกสามครั้ง ทุกนัดที่ยิงเธอจะเปลี่ยนทิศปืนด้วยทุกครั้ง
พริ้ว!
เมื่อเวลากลับมาเดิน เสียงของปืนถึงได้ดังขึ้นสี่ครั้งซ้อนกันจนเป็เสียงเดียว ส่วนะุที่เคยหยุดค้างกลางอากาศได้หายไปแล้ว ปรากฏเป็รูะุบนป้ายโฆษณาแทนตรงตำแหน่งที่เล็งเอาไว้แบบไม่คลาดเคลื่อน
ผลลัพธ์ที่ได้ทำให้อลิสพึงพอใจเป็อย่างยิ่ง แต่เธอยังคงขัดใจอย่างเดียวที่เธอใช้เวลามากไปในการยิงแต่ละนัดโดยเฉลี่ยแล้ว1นัดต่อ1วินาที
เฮ้อ~ คงต้องฝึกจนกว่าจะยิงได้วิละสองนัดขึ้นไปแล้วหละ ไม่งั้นคงไม่คุ้มกับเวลาที่หยุดไว้ แถมยังต้องรอคลูดาวน์นานมากๆอีก ยามคับขันจะได้สบายหน่อย
อลิสฝึกใช้ทักษะพิเศษทั้งสองของเธอรวมทั้งฝึกยิงต่อไปจนกระทั้งทักษะทั้งสองของเธอเลื่อนระดับขึ้นมา แถมเธอยังพัฒนาความเร็วในการยิงขึ้นอีกเฉลี่ย2วินาทีต่อ3นัดแล้ว แต่เธอก็ปวดใจไม่น้อยที่เห็นpointค่าะุที่ใช้ซ้อมยิง เพราะเธอใช้ไปมากถึง 1,800 pointเลยทีเดียวสำหรับะุ300นัดกับในแม๊กกาซีนตอนนี้150นัด
" ไหนๆ ดูซิ อัพระดับแล้วได้อะไรเพิ่ม " เด็กสาวเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมา
' ทักษะ หยุดเวลา Lv. 2 คำอธิบาย สามารถหยุดเวลาได้ 6 วินาที คลูดาวน์ 3,000 วินาที ้าประสบการณ์ 3/20 เพื่อเพิ่มระดับ '
' ทักษะ ะุล็อคเป้าหมาย Lv. 2 คำอธิบาย สามารถยิงะุถูกเป้าหมายที่ตั้งใจเอาไว้ 100% ในระยะ 150 เมตร จำนวน 2 นัด คลูดาวน์ 3,000 วินาที ต่อะุ 1 นัด ้าประสบการณ์ 0/20 เพื่อเพิ่มระดับ '
" อืม ดีขึ้นแฮะ หยุดเวลาได้หกวิ ยิงล็อคเป้าได้สองนัด แถมคลูดาวน์ยังลดลงตั้งสิบนาที " อลิสมองดูผลที่ได้อย่างพึ่งพอใจก่อนจะเปิดนาฬิกาในหน้าต่างระบบขึ้นมาดู
" จะสองทุ่มแล้วนี่ สองแม่ลูกนั้นได้กินอะไรบ้างหรือยังเนี่ย ลืมไปเลยแฮะ ไปดูหน่อยดีกว่า " เด็กสาวเก็บของทุกอย่างกลับเข้าช่องเก็บของแล้วจึงเดินกลับเข้าห้องไปก่อนจะปิดล็อคประตูและปิดม่านอย่างดี เพราะดูเหมือนคืนนี้ฝนจะตก จากนั้นจึงติดต่อผ่านหูฟังไปหาทั้งสองคน
" ฮัลโหลๆ ได้ยินกันมั้ย "
ไม่นานนักก็มีเสียงของซาร่าตอบกลับมา
" ได้ยินค่ะ คุณมีอะไรหรือเปล่าคะ? "
" พอดีจะบอกว่าถ้าหิวก็มาเอาของกินกลับไปห้องได้นะ แต่รีบมาหน่อยนะ ฉันจะอาบน้ำแล้ว "
" ได้ค่ะ ฉันจะรีบไป "
หลังจากวางสาย อลิสก็หยิบเอาปืนออกมาแกะทำความสะอาดเตรียมพร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้
ก็อก!ๆๆ
ไม่นานนักเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เธอจึงลุกขึ้นไปเปิดประตู ทำให้เห็นสองแม่ลูกเปลี่ยนชุดกันเรียบร้อยแล้ว คาดว่าน่าจะเป็ชุดที่เอามาด้วยเพราะเธอจำได้ว่าลิซ่าสพายเป้ขนาดเล็กใบหนึ่งมาด้วย
" อยากได้เท่าไรก็เอาไป รีบกินแล้วรีบพักผ่อนซะ พรุ่งนี้มีงานใหญ่ เข้าใจนะ? "
" รับทราบค่ะ "
" ค่ะ "
สองแม่ลูกรีบตรงเข้าไปในครัวทันที ก่อนจะกลับออกมาพร้อมน้ำ4ขวด บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป3แพ๊ค ทูน่ากระป๋อง 10กระป๋อง และแฮมหนึ่งก้อน ก่อนจะกลับห้องไป อลิสจึงปิดล็อคประตูแล้วดันโซฟาขวางไว้เหมือนเดิม
" ไปอาบน้ำดีกว่า " เธออาบน้ำอย่างสบายอารมณ์เกือบชั่วโมง และในขณะนั้นก็ใช้หยุดเวลาไปด้วยครั้งหนึ่ง ก่อนจะแต่งตัวแล้วทิ้งตัวลงนอนทันที การใช้ทักษะพิเศษนั้นค่อนข้างสร้างภาระให้จิดใจและสมองพอสมควร ทำให้เด็กสาวหลับเป็ตายทันทีที่หัวถึงหมอน
.
.
กลางดึกเวลาตีหนึ่ง ณ สนามกีฬาขนาดใหญ่ในตัวเมือง ขณะนี้กำลังเกิดเหตุวุ่นวายใหญ่หลวง เมื่อฝูงซอมบี้นับหมื่นกำลังบุกเข้าไปด้านในเพื่อจัดการกับอาหารอันโอชาที่ยังรอดชีวิตอยู่หลายร้อย
ปั้ง!!ๆๆๆๆๆๆ
บรึ้ม!!!ๆๆ
เสียงปืนเสียงะเิดังสนั่นไปทั่วบริเวณจากฝีมือของเหล่าทหารที่ตรึงกำลังป้องกันผู้รอดชีวิตที่กำลังอพยพขึ้นเฮลิคอปเตอร์นับสิบลำด้านในสนามกีฬา
ปัง!!ๆๆๆๆ
" จะต้านไม่ไหวแล้วครับหัวหน้า!! ะุใกล้จะหมดแล้ว!! "
" เข้าไปเอาะุด้านในมาจ่ากิ๊ฟสัน!!! " ผู้ที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าออกคำสั่งในขณะขว้างะเิสามลูกออกไปรวดเดียว
บรึ้ม!!!ๆๆ
ฝูงซอมบี้โดนแรงะเิกระแทกกลายเป็เศษเนื้อ พวกที่ไม่ตายต่างก็ล้มระเนระนาด แต่ไม่นานก็มีพวกมันวิ่งดาหน้าเข้ามาแทนที่พวกที่ล้มไป
" ครับ!! " จ่ากิ๊ฟสันรีบวิ่งกลับเข้าไปในสนามกีฬาเพื่อเอาะุมาเพิ่ม
" สิบโทโคลนี่!! โยนะุตรงนั้นมา!! "
" รับ!! หัวหน้า!! "
" หัวหน้า!! แย่แล้วครับ พวกเราโดนลอยแพแล้ว พวกเขาอพยพกันเสร็จโดยไม่บอกพวกเราเลย แถมยังเอาของทุกอย่างกลับไปเกือบหมดเลยครับ นี่เป็ะุชุดสุดท้ายแล้วครับ!! "
" บัดซบ!! " ผู้เป็หัวหน้าขมวดคิ้วเขม็งในใจนึกสบถด่าพวกที่ใช้ตัวเขาเป็เหยื่อล่อทั้งๆที่ตั้งใจทำทุกอย่างเต็มที่ไม่ปริปากบ่นเลยแม้แต่น้อย
" เราจะทำยังไงดีครับ!! " กิ๊ฟสันทั้งร้อนรนทั้งเจ็บแค้นมากที่ถูกหักหลังโดยเบื้องบนอย่างนี้ เพราะเขายังไม่อยากตาย แถมลูกสาวของเขาก็ยังอยู่ในกลุ่มผู้อพยพด้วย ทหารที่อยู่ที่นี่อีก6นายก็รู้สึกไม่ต่างกัน
ในขณะนั้น สถานการณ์ทุกอย่างเริ่มแย่ลงเข้าไปอีก เมื่อมีซอมบี้ตัวใหญ่โตเกือบหกเมตรตัวสีแดงก่ำเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อและกระดูกแหลมคมกำลังวิ่งตรงมาทางนี้
" พวกแกเอาะเิครึ่งนึงมา!! แล้วก็หนีกันไปด้านในสนามกีฬา ด้านหลังมีรถจิ๊ฟที่ใช้ได้อยู่ พวกแกขับหนีไปซะ!! "
" แต่หัวหน้า!! "
" บอกให้ไปไงโว้ย!! นี่เป็คำสั่ง!! "
ทุกคนต่างกัดฟันกรอดกำหมัดแน่น ก่อนตัดใจส่งะเิให้กับหัวหน้าของพวกเขา
" ขอบคุณที่ช่วยดูแลมาตลอดครับหัวหน้า!! " ทหารทุกนายกล่าวพร้อมทำวันทยาหัตถ์เป็ครั้งสุดท้าย
" เออ! แล้วอย่ารีบตายกันหละ ไม่งั้นพวกแกถูกชั้นหักขาแน่!! ไปซะ!! "
" ครับ!! " ทหารทั้งหกนายจ้องมองภาพแผ่นหลังที่ยิ่งใหญ่ของชายตรงหน้าเป็ครั้งสุดท้ายก่อนจะพากันวิ่งเข้าไปในสนามกีฬา
" เข้ามาไอ้พวกนรก!! "
ปัง!!ๆๆๆๆๆๆ
หัวหน้าทหารกระชับปืนในมือยิงกราดใส่ฝูงซอมบี้อย่างบ้าคลั่ง จนกระทั่งะุหมด จึงได้หยิบะเิสองลูกขึ้นมางับสลักออกด้วยปาก
" กลับนรกด้วยกันเถอะไอ้พวกเวร!!..ย้ากก!!! " เขาทิ่งะเิสองลูกไปที่กองะเิตรงประตูสนามกีฬา แล้วหยิบะเิอีกสองลูกขึ้นมางับสลักออกก่อนจะวิ่งเข้าใส่ซอมบี้กลายพันธุ์ตัวโต
บรึ้ม!!!ๆๆๆ
บรึ้ม!!!ๆๆๆๆๆ
เสียงะเิดังสนั่นหวั่นไหว ประตูสนามกีฬาถูกแรงะเิถล่มจนพังลงมาปิดทางเข้า ซอมบี้ตัวโตถูกแรงะเิฉีกแขนทั้งสองข้างออกทำให้มันร้องคำรามลั่นก่อนจะงอกแขนออกมาใหม่แล้วพยายามพุ่งเข้าชนเศษซากที่ขวางทางเข้าสนามกีฬา
ทางด้านทหารทั้งหกนายที่ขับรถหนีออกมาจากสนามกีฬาต่างนำ้ตาไหลรินเมื่อได้ยินเสียงะเิที่เกิดขึ้น แต่ก็ต้องข่มใจแล้วเร่งความเร็วรถขับหนีต่อไปอย่างไร้จุดหมาย
point 41,595
Day 3
ชอบกันหรือป่าว คอมเม้นหน่อยนะ จะติตรงไหนหรือแนะนำก็ได้นะ เพื่อการเขียนที่ดียิ่งขึ้น
541
![[END]ทะลุมิติมาเป็นนางเอกนิยายในยุค70s](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1685761984_14213840.webp)
