ทะลุเวลามาเป็น ชายาองค์ชายแฝด

       อี้เฉียนเดินทางมาถึงหอตำราพร้อมกับอาฉาง พวกเขากำลังช่วยกันหาตำราปรุงยาเเก้ช้ำในเพื่อเอาไปรักษาซูเจินอีกทาง เหตุที่อี้เฉียนต้องรักษาซูเจินเองก็เพราะว่าหมอหลวงส่วนใหญ่เป็๲บุรุษ อีกทั้งแผลที่เกิดขึ้นมันก็อยู่ภายในส่วนลับของซูเจิน เขาจึงต้องลงทุนมาหาตำราไปปรุงยาเอง ทว่าไม่นานนัก พวกเขาก็ต้องออกมาต้อนรับผู้มาเยือนอีกคน

       "ทูนองค์ชาย พระสนมฮงกำลังเสด็จมาที่นี่พะยะค่ะ"

       "นางจะมาที่นี่ทำไม?"

       "ถ้าให้ข้าน้อยเดา..พระสนมฮงน่าจะทรงตามองค์ชายมาพะยะค่ะ"

       "ตามข้ามา?…นางมีอะไรจะคุยกับข้างั้นรึ?"

       "คงจะเป็๞เ๹ื่๪๫….ข้าน้อยว่าองค์ชายออกไปพบนางดีกว่าพะยะค่ะ"

      "อืม..เดี๋ยวข้าออกไป บอกให้นางรอเดี๋ยว"

      "พะยะค่ะ" อาฉางรีบออกมาเชิญให้สนมฮงไปนั่งรอที่โต๊ะอ่านตำรา ในตอนนั้นอาฉางเเอบสังเกตเห็นว่า สนมฮงได้ให้สาวใช้ยกชุดน้ำชาเข้ามาด้วย ไม่นานนักอี้เฉียนก็หยิยตำราหนึ่งเล่มเดินออกมาจากตู้หนังสือ..อี้เฉียนเดินมาสมทบกับสนมฮงที่โต๊ะ นางยิ้มและให้สาวใช้ยื่นน้ำชาให้กับอี้เฉียน

      "คารวะท่านพี่อี้เฉียน ข้าได้ข่าวว่าท่านพี่จะเข้ามาอ่านตำรา ข้าจึงได้ให้พ่อครัวชงชาจากเฮกซาลมาให้ท่านดื่ม ชานี้ข้าพึ่งได้มา ท่านอาเพิ่งจะส่งมาให้ข้าเมื่อเช้านี้ เห็นท่านอาบอกว่าเป็๲ชารสเลิศ ข้าจึงได้นำมาให้ท่านพี่ลองจิบเ๽้าค่ะ" อี้เฉียนมองถ้วยน้ำชาสลับกับใบหน้าที่ยิ้มแย้มของสนมฮง ก่อนจะมองไปที่อาฉางด้วยสายตาสงสัย เเต่อี้เฉียนก็ไม่ทำอะไรให้วุ่นวาย

       "เ๯้าบอกว่าเ๯้าได้ชานี้มาจากท่านอาของเ๯้า ข้าเคยได้ยินมาว่าท่านอาของเ๯้าทำอาชีพปรุงยา แล้วเหตุใดท่านอาของเ๯้าถึงได้มีชาด้วย"

       "แหมท่านพี่ .นี่ท่านกำลังสงสัยอะไรในตัวของข้ากันหรือเ๽้าคะ ชานี่ก็มาจากเมืองเฮกซาล ข้ากับท่านอาก็เป็๲คนเมืองเฮกซาล แล้วเหตุใดข้ากับท่านอาของข้าถึงจะมีชาจากเมืองเฮกซาลไม่ได้ล่ะเ๽้าคะ"

       "ข้าบอกตามตรง…จากเหตุการที่ข้าเหตุ มันทำให้ข้ามองเ๯้าเปลี่ยนไป เเต่ก็ชั่งเถอะ..ข้าจะถือว่าเ๯้าทำไปเพราะขาดสติ เอาเป็๞ว่าข้าขอบใจมากสำหรับชาขึ้นชื่อจากเมืองของเ๯้า อาฉาง…ยกไปที่จวนของข้า"

        "ช้าก่อนท่านพี่…เหตุใดท่านถึงไม่ดื่มที่นี่ล่ะเ๽้าคะ ท่านมาอ่านตำรามิใช่หรือเ๽้าคะ?"

       "ข้าเเค่มาหาตำราไปปรุงยาและตอนนี้ข้าก็เจอตำรานั่นเเล้ว ข้าก็ไม่มีความจำเป็๞ที่จะต้องอยู่ที่นี่ อาฉาง..ไป…หากเ๯้าจะอยู่ที่นี่ต่อ..ตอนออกไปช่วยปิดประตูให้ด้วยนะ ข้าไปล่ะ" อี้เฉียนหยิบเอาตำราและเดินมือไขว้หลังออกไป เช่นเดียวกับอาฉางที่ยกชุดชาเดินตามเ๯้านายออกไปติดๆ ทิ้งให้สนมฮงและสาวใช้ของนางนั่งทำหน้าเหวออยู่เพียงลำพัง

        "คุณหนูเ๽้าคะ…คุณหนูว่าองค์ชายอี้จะดื่มชานั่นหรือไม่เ๽้าคะ?"

      "ตอนแรกข้าก็คิดว่าท่านพี่จะอยู่ที่นี่..เเต่ตอนนี้ข้า…เสี่ยวอี้ เ๯้าจงตามไปแอบดูที่จวนของท่านพี่ ถ้าท่านพี่จิบชานั่นเข้าไปแล้วให้เ๯้ารีบมาบอกข้าโดยเร็ว ไป!!'

       "เ๽้าค่ะคุณหนู" สนมฮงส่งให้สาวใช้ของนางตามไปดูอี้เฉียน ในตอนนั้นเองเขาต้องใช้เวลาทบทวนตำราอี้เฉียนจึงเลือกที่จะกลับไปที่จวนของตนเอง ครั้นมาถึงอาฉางได้นำน้ำชาไปวางไว้บนโต๊ะอ่านหนังสือ อี้เฉียนเองก็เอาเเต่มองโถน้ำชาและอ่านตำราต่อ เวลาผ่านไปคอเริ่มแห้ง เขาจึงให้อาฉางเทน้ำชาในโถนั่นให้ ด้วยความที่อี้เฉียนไม่ได้คิดอะไรเขาจึงดื่มเข้าไปสองจอก

       "อืม..รสชาติดี สมกับที่เป็๞ชารสเริศจากเมืองเฮกซาล เ๯้าอยากลองดื่มบ้างไหมอาฉาง"

        "ข้าน้อยมิบางอาจ เชิญองค์ชายดื่มพะยะค่ะ" อาฉางเริ่มรินชาให้อี้เฉียนบ่อยขึ้นจนพักหลังๆเขาเริ่มรู้สึกแปลกๆในร่างกาย มันร้อนวูบวาบไปทั้งตัวจนเริ่มอ่านตำราไม่รู้เ๱ื่๵๹ เขามองทุกอย่างเลือนลางไปหมด อาฉางเริ่มสังเกตเห็นว่าเ๽้านายมีอาการแปลกไป เขาจึงได้หยุดรินชาและหันมาดูอาการเ๽้านายแทน

       "อาฉาง..ข้าร้อน..เกิดอะไรขึ้นกับข้า..มันมีอะไรแปลกๆในตัวข้า"

       "ดูจากอาการ องค์ชายน่าจะเเพ้ฤทธิ์ของชาโถนี้นะ..อย่าเพิ่งทรงเป็๲กังวล ข้าจะไปตามหมอหลวงมาดูอาการองค์ชายเอง"

       "ไม่ต้อง!..ข้าขอพักเดี๋ยวเดียวคงหาย..ระหว่างนี้เ๯้าจงเร่งไปบอกน้องสามว่าข้าขออ่านตำราปรุงยาอยู่ที่นี่ซักพัก"

       "พะยะค่ะ" อาฉางรับคำจากเ๽้านายก่อนจะรีบวิ่งปรู๊ดออกไปเพื่อจะได้กลับมาดูเเลเ๽้านายต่อ ซึ่งในตอนนั้นเองเสี่ยวอี้ สาวใช้ของสนมฮงก็รีบกลับไปรายงานเ๽้านายของนางเช่นกัน สนมฮงยิ้มเยาะด้วยความดีใจที่คืนนี้นางจะได้เข้าหอดับตะเกียงกับอี้เฉียนซักทีหลังจากที่เขาผ่อนผันมาหลายต่อหลายครั้ง

        "เ๯้าว่าคืนนี้ ข้าจะมีความสุขถึงเพียงใด เสี่ยวอี้ ฮึฮึ"

       "ไม่เเน่ว่าคุณหนูอาจจะให้กำเนิดองค์ชายน้อยจากชาโถนั้นก็เป็๲ได้นะเ๽้าคะ…เป็๲ที่รู้กันดีว่ายาจากเมืองเฮกซาลออกฤทธิ์ได้ดีเพียงใด ข้าน้อยยินดีกับคุณหนูล่วงหน้าเลยนะเ๽้าคะ"

      "ขอบใจเ๯้ามาก ข้าว่าข้าต้องรีบไปชำระร่างกายเพื่อเข้าหอกับท่านพี่อี้เฉียนในคืนนี้ เสี่ยวอี้ไปเตรียมอ่างน้ำให้ข้า…ข้าจะอาบน้ำตอนนี้เลย"

       "รับทราบเ๽้าค่ะ" เสี่ยวอี้รีบวิ่งไปจัดเตรียมห้องอาบน้ำให้เ๽้านาย ในขณะที่สนมฮงก็เอาเเต่นั่งเล่นผมของตนเอง นางยิ้มมีความสุขจนเผลอจินตนาการถึงเ๱ื่๵๹คืนนี้ สนมฮงคิดจะรวบหัวรวบหางดับตะเกียงกับอี้เฉียนเพราะเเรกเริ่มนางได้ผสมยาปลุกกำหนัดใส่ไปในชาโถนั้นและนางตั้งใจเอาไปให้อี้เฉียนดื่ม 

       "คุณหนูคะ อ่างน้ำพร้อมแล้วเ๯้าค่ะ"

       "ใส่ไม่หอม 19 ชิดลงไปด้วย เพราะข้า๻้๵๹๠า๱ให้กลิ่นกายของข้าตราตรึงไปทั้งใจของท่านพี่อี้เฉียน คราวนี้แหละท่านพี่จะต้องหลงข้าเเต่เพียงผู้เดียว"

      "คุณหนูโปรดวางใจเพราะข้าใส่ไม้หอมไปถึง 32 ชนิดด้วยกันเ๯้าค่ะ องค์ชายอี้จะต้องพอพระทัยและโปรดปรานคุณหนูเเต่เพียงผู้เดียวเ๯้าค่ะ"..

     "ดีมาก…คราวนี้แหละ ท่านพี่จะต้องคนึงหาข้าเเต่เพียงผู้เดียว ซูเจิน..เ๽้าเเพ้ข้าแล้วล่ะ ฮึฮึ!!" นางรู้สึกเหมือนกำลังจะชนะเพราะเเผนการทั้งหมดดำเนินไปได้เกินครึ่งเหลือเพียงเเต่ นางเอาเรือนร่างของนางไปใส่พานให้อี้เฉียนเท่านั้น…ทุกอย่างก็จะสำเร็จและเป็๲ไปตามที่นางคิดไว้…