โพล้เพล้ผีเอาไป

    ตอนที่ 3 กลับเข้าร่าง

    ตอนที่ 3

    กลับเข้าร่าง

     

    (วันอังคาร ในห้องเรียน)

     

                (กลุ่มนักเรียนหญิง 4-5 คน ในห้องเรียน ล้อมวง ซุบซิบ นินทา   ถึงนิสัยของพลอยที่เปลี่ยนแปลงไป)

     

                    “แกว่ามันผอมลงเปล่าวะ”

                    “เออ...หน้ามันก็ดูแปลกๆโทรมๆ มันไปทำอะไรมาวะ เมื่อวันศุกร์ยังดีๆอยู่เลย”

                    “เมื่อวานฉันถามอะไรมันก็ไม่ตอบ เอาแต่นั่งเหม่อพอฉันเสียงดังมันก็หันมามองหน้า จ้องหน้าฉัน แบบจะเอาเ๹ื่๪๫นี่ถ้าไม่ติดเกรงใจครูนะฉันตบมันแล้ว”

                   

                    ทันใดนั้น!!!

     

                   “เฮ้ย!!!”

             

            ทุกคนต้องผงะ เมื่อเห็นพลอย ยืนอยู่ใกล้ๆ โดยทุกคนไม่รู้ตัว

    ใบหน้าพลอยช่างซีดเซียวดวงตาจ้องมาที่กลุ่มเพื่อนๆ ร่างกายผอมลงจนเห็นได้ชัด แก้มตอบ แขนลีบผอมเหมือนมีแต่หนังหุ้มกระดูก

            เสียงของแดง นักเรียนหญิงในกลุ่มเพื่อน ๻ะโ๷๞ถาม

            “แกเล่นยาหรือเปล่าวะ พลอย”

             

            พลอยกลอกตา เพ่งเล็งไปที่แดง ตอบด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น

            “แม่........มึง.........สิ”

            “แม่มึงป่วยอยู่ใช่ไหม รีบไปดูสิ เดี๋ยววันนี้ก็ตายแล้ว”

             

            แดงโมโหมาก

            “เล่นแม่เลยเหรอมึง”

             

            อี...............เ.........ห....ี ..้........ย!!!!!!!!

             

            แดงวิ่งเข้าไปจะตบพลอย ดึงเผ้าผมคอเสื้อ ยึดยื้อกันไปมา เพื่อนๆต่างเข้าไปห้าม ทุกคนกำลังชุลมุน บ้างก็ห้ามบ้างก็ยุ

             

            เอกนั่งอยู่ที่โต๊ะอีกฝั่ง เห็นเหตุการณ์ดังนั้นจึงวิ่งเข้าไปห้าม   พร้อมกับเพื่อนๆผู้ชาย

             

            “พอๆๆ พอได้แล้ว”

             

            ทุกคนยังไม่หยุด เอกแรงเยอะกว่าเข้าไปแทรกตรงกลางระหว่างวงชุลมุนแล้วใช้แรงดันกระแทกทั้งแดงและพลอย

     

            “หยุดเสียที ครูใกล้จะมาแล้วนะ!!!”

             

            ทุกคนจึงเริ่มหยุด

     

            “เดี๋ยวมึงเจอกูแน่”แดงชี้หน้าพลอย พูดท้าทายแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะเรียน

             

            เพื่อนผู้หญิง ผู้ชายในกลุ่มทยอยกันแยกย้ายกันไปนั่งที่โต๊ะ
    เอกมองหน้าพลอยด้วยความสงสัย พลอยหันมามองหน้าเอกความคิดเข้ามาในหัวเอกต่างๆนานา ที่เห็นใบหน้าของพลอย อยากจะถามเหมือนเพื่อนๆที่ถามว่า “แกไปทำอะไรมา”

            เอกมองหน้าพลอยพักใหญ่กำลังตัดสินใจเอ่ยถาม.......แต่พลอยพูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นตอบเอกก่อนว่า..............

             

            “แก........................

            ชอบฉันสินะ..........

            วันนี้......................

            แม่ฉันไม่อยู่………

            มาบ้านฉันสิ..........”

             

            ครูเป็ดเข้ามาสอนตามปกติ นักเรียนทุกคนกลับเข้าที่นั่งเรียนเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่การเรียนทั้งวันนี้ เอกไม่ได้สนใจไม่มีสมาธิกับการเรียน นั่งครุ่นคิดไปเรื่อยๆ

             

            “ไม่ใช่พลอยแน่ๆ ไม่ใช่พลอยแน่ๆมันเกิดอะไรขึ้น และฉัน........ต้องทำอะไรสักอย่าง”

             

                    (เสียงครู)  “ทุกคนใกล้สอบแล้วนะ อ่านหนังสือกันบ้างหรือยัง วันนี้มีติวพิเศษก่อนสอบนะ เลิกเย็นหน่อย”

     

     

     

    (ที่ห้องเรียน ๰่๥๹ติวพิเศษ เวลาประมาณ 18.00น.)

     

     

            ครูเป็ดติวให้นักเรียนเสร็จแล้ว บรรยากาศนอกห้องเรียนมืดครึ้ม ฝนกำลังจะตก

        (เสียงครู) ครูขอให้นักเรียนสอบผ่านทุกคนนะฝนกำลังจะตกละ รีบกลับบ้าน รักษาสุขภาพด้วย

     

                    พอครูเป็ดเดินออกจากห้องเรียน เพื่อนๆในห้องเริ่มทยอยเก็บของรีบกลับบ้านจนไม่เหลือใคร แดงและกลุ่มเพื่อนหญิงรีบเดินไปล้อมที่โต๊ะพลอย

                   

            มึง!!! เอาไง!!! จะจบไหม!!! ถ้าจบขอโทษกูซะ (แดง๻ะโ๠๲ใส่พลอย)

             

            พลอยลุกขึ้น จ้องมองหน้าแดงทันที ทั้งๆที่โดนล้อม

             

            แดงจ้องมองหน้าพลอยกลับ ด้วยความที่พวกเยอะกว่า

            แต่................ยิ่งจ้องเข้าไปเรื่อยๆแดงเริ่มรู้สึกถึงความวังเวง แผ่ซ่านมาจากตัวพลอย ความมืดสลัว ความเยือกเย็นที่คืบคลานเข้ามา        ในจิตใจ ความตื่นเต้น หัวใจเต้นเร็ว ใจหวิวๆตกไปที่ตาตุ่มกำมือสลับแบมือ หายใจเข้าออกถี่ๆ เหงื่อซึม ตัวเย็น แดงเห็นหน้าพลอยที่ซูบผอม เบ้าตาลึกโบ๋จนเหมือนกับว่าตัวเองกำลังมองดูกะโหลก

             

            แดงอยากจะร้องไห้แต่กลั้นไว้ ไม่ให้เพื่อนๆเห็น

             

            เฮ้ย!! อีแดง (เสียงเพื่อนในกลุ่ม)

             

            มึง......มึง..........ฉี่ราด!!!!!

             

            เอกยังไม่กลับบ้านเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ตัดสินใจวิ่งเข้าไปหาพลอย เพื่อนๆหญิงแตกตื่น เอกคว้าสร้อยพระประจำหมู่ที่ตนเองคล้องคอ เอาออกมาเพื่อจะคล้องให้พลอย พลอยจับมือเอกรั้งไว้ ไม่ให้คล้อง

             

            มึงอย่า!!! เอก!!! มึงอย่า!!! ไอ้สัส!!! มึง!!!

             

            เอกถึงกลับแปลกใจเห็นแขนที่ซูบผอม เหลือแต่กระดูก แต่ทำไม กลับมีแรงสู้ตนได้

            เพื่อนๆหญิงตั้งสติต่างรีบเข้ามาช่วยจับมือพลอยไว้

            เอกเอาพระคล้องคอสำเร็จ

             

            กรี๊ดดดดด!!!!!!!!  กรี๊ดดดดด!!!!!!!!

             

                    พลอยดิ้นทุรนทุรายกลิ้งไปมา เพื่อนๆ ต่างคนต่างทำอะไรไม่ถูก

                   

            ครูเป็ดได้ยินเสียงรีบวิ่งมาเข้าดู

                    “พลอย พลอย เธอเป็๲อะไร”

            “พวกเธอ!!ช่วยครูหน่อย พาพลอยไปห้องพยาบาล”

     

                    พลอยเริ่มหมดสติเพื่อนๆและครูช่วยกันหิ้วปีก พยุงพลอยไปที่ห้องพยาบาล