HACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook)

19 | โจรกรรมอันอุกอาจ ถึงเวลาแล้วที่ผมต้องตั้งสติทบทวนทุกอย่าง แล้วก็พบว่า ความผิดพลาดอันร้ายกาจของตัวเองก็คือ ผมไม่ได้ log out ออกจาก user ของ Ribbon และนั่นก็ทำให้ CSG ของ Dazzle สามารถตามดูการกระทำทุกอย่างของผมในนาม Ribbon ได้ แต่ที่ร้ายกาจกว่านั้นคือ สามารถส่งโปรแกรมลับเข้ามาในตัว user ปลอมนี้เงียบ ๆ และถ้าโปรแกรมนี้เจ๋งพอ มันจะสามารถฝังลงในคอมพิวเตอร์ของผมได้พอฝังลงในคอมพิวเตอร์ของผม ก็สามารถเชื่อมต่อเพื่อรบกวนระบบรักษาความปลอดภัยและเมื่อระบบรักษาความปลอดภัยถูกทำลาย อะไรต่อมิอะไรก็จะถูกขนย้าย หอบหิ้ว ขโมยกลับไปได้ทั้งนั้นสะเพร่าชะมัด!พอจับต้นชนปลายได้ถูก ผมก็รู้แล้วละครับว่าใคร คือ โจรCZiS!ผมลุกพรวดตรงไปนั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง กะว่าจะใช้กล่องสนทนาลับที่ผมสร้างเพื่อคุยกับยัยแฮ็กเกอร์ตัวแสบนี่โดยเฉพาะมาคุยกันให้รู้เรื่อง และถ้าการเจรจาไม่ได้ผล ผมก็คงต้องจัดการขั้นเด็ดขาดแต่ว่า...ยังไม่ทันจะได้พิมพ์ประโยคแรกเลย โทรศัพท์มือถือของผมก็ดังขึ้นซะก่อนหัวหน้าโทร. มา! โอ๊ะโอ ระบบปฏิบัติการ Cosmic ในที่สุดมันก็มาอยู่ในมือฉันแล้ว!ถึงแม้จะได้มาไม่สมบูรณ์นักก็เถอะ แต่ก็เกือบหมดละน่า แถมยังได้มาง่ายดายเกินคาดอีกด้วย โฮะๆๆ แต่ก็แปลกนะ วันนี้ the Ripper เป็นอะไรไป ทำไมถึงได้ตกหลุมตื้น ๆ ของฉันอย่างหมดท่าจนกลับไปตั้งหลักใหม่แทบไม่ทัน ปล่อยให้ฉันคว้าเอาข้อมูลลับสุดยอดของ Cosmos มาได้ตั้ง 94%! ถึงแม้ว่าฉันจะชอบด่าว่าเขากระจอกอยู่บ่อย ๆ ก็เถอะ แต่ที่ด่าก็เพราะอยากจะยั่วโทสะมากกว่า เพราะที่จริงแล้วฝีมือนายนั่นจัดว่าเป็นแฮ็กเกอร์ขั้นเทพเลยก็ว่าได้ ไม่น่าจะพลาดง่าย ๆ เพราะความสะเพร่าแบบนี้ หรือว่าตานั่นจะเกิดฝีมือตก สมองเพี้ยน เอ๊ะ! หรือว่ามัวแต่เมาหัวทิ่มเพราะอกหักรักร้าวโดนสาวเขี่ยทิ้ง ฮ่า ๆจะยังไงก็ช่างเถอะ ลองชิ้นเนื้อหลุดเข้าปากแม่เสืออย่างฉันแล้วละก็ แม่จะขย้ำไม่ให้เหลือซากเลย คอยดูฉันยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ในหัวก็วางแผนการร้ายเอาไว้คร่าว ๆ ว่าจะทำยังไงกับเนื้อชิ้นโตนี่ดี เอาให้ทั้ง Cosmos และ the Ripper กระอักตายไปเลย หึหึ ขอย้ำอีกทีเถอะ ไอ้กระจอก! แล้วฉันก็ปิ๊งไอเดียหนึ่งขึ้นมาได้ ฉันจะต่อเติมเจ้าระบบปฏิบัติการ Cosmic 94% ที่ได้มาให้ครบสมบูรณ์ หลังจากนั้นก็หาโอกาสนำเจ้าระบบ Cosmic edited by CZiS ไปวางแทนที่ระบบตัวจริงในฐานข้อมูลของ Cosmos และก็จะไม่มีใครรู้จนกว่าระบบมันจะแสดงอิทธิฤทธิ์ของมันออกมาเอง เพราะรูปร่างหน้าตาแทบจะเหมือนกันเป๊ะ ทีนี้ละรับรองเลยว่าสมาร์ตโฟนหรือคอมพิวเตอร์รุ่นหลังของ Cosmos ที่ใช้ระบบตัวใหม่นี้จะต้องโด่งดังลำโพงแตกในชั่วข้ามคืนจะเป็นยังไงนะ ถ้าระหว่างที่คุณกำลังใช้สมาร์ตโฟนตัวใหม่ของ Cosmos ที่เพิ่งซื้อมาอย่างเพลิดเพลิน แต่จู่ ๆ มันก็เกิดนับเวลาถอยหลังจะระเบิดตัวเองขึ้นมา ฮ่า ๆ คงตื่นเต้นดีพิลึก แล้วถ้าคุณใช้มันโทร. ไปหาภรรยาสุดที่รักแต่เกิดมีชายหนุ่มรับสายแทนด้วยเสียงกระเส่าล่ะ หึหึ คงได้บ้านแตกกันไปข้างหนึ่ง หรือว่าจู่ ๆ สมาร์ตโฟนของคุณก็มีปัญหาใช้งานไม่ได้ พอนำไปให้ช่างตรวจเช็กอาการกลับพบว่ามันปกติดี แต่เมื่อคุณนำกลับมามันก็เกเรใช้ไม่ได้อยู่อย่างนั้น เกิดขึ้นซ้ำ ๆ หลายต่อหลายครั้ง คุณคงแทบจะเอามันไปปาคืนที่บริษัทเลยใช่ไหมล่ะแค่คิดก็สนุกจนแทบรอไม่ไหว สงสัยต้องรีบจัดการแล้วละ ผมถูกหัวหน้า CSG เรียกตัวมาพบ ณ สถานที่แห่งหนึ่งซึ่งเป็นความลับ อย่าคาดคั้นเลยครับ ผมบอกใครไม่ได้จริง ๆ ว่าที่นี่คือที่ไหน ตอนนี้ไว้ใจใครไม่ได้ทั้งนั้น “ผมได้รับรายงานว่าระบบปฏิบัติการใหม่ Cosmic ของเรา ถูกโจรกรรมไปได้” หัวหน้ายิงตรงประเด็นไม่อ้อมค้อม ผมลอบถอนหายใจ เตรียมตัวโดนด่า “ถูกโจรกรรมไป 94% ครับ” หัวหน้าเงียบไปอึดใจใหญ่ ผมแทบไม่กล้าสบสายตาเพราะรู้ว่าหัวหน้าต้องโกรธมากถึงมากที่สุด ไม่ต้องถึงหัวหน้าหรอกครับ ผมเองยังโกรธตัวเองชนิดที่ไม่คิดจะให้อภัย หัวหน้าของผมสุขุมและเฉียบขาดเสมอ ในช่วงเวลาเร่งด่วนอย่างนี้เขาไม่ถามหรอกครับว่าเกิดความผิดพลาดขึ้นเพราะอะไร แต่จะถามเลยว่าคิดจะแก้ไขยังไงมากกว่า “ผม...” แต่ผมก็ยังคิดอะไรไม่ออกในตอนนี้ สมองมึนชาและตื้อไปหมด อยากจะนอนพักอีกสักตื่นแต่เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ก็ทำไม่ลง “คุณรู้ไหมว่าถ้าบริษัทเราสูญเสียระบบ Cosmic ไป คุณต้องรับผิดชอบยังไง” ผมพยักหน้า “ทราบดีครับ ผมยินดีลาออก” “แค่คุณลาออก ผมลาออก หรือ Cyber Security Guard ลาออกกันยกหน่วย ตัดโบนัสและเงินเดือนย้อนหลังอีกคนละสิบปี ก็ยังเทียบไม่ได้กับความเสียหายครั้งนี้เลย!” ผมแทบผงะเพราะไม่เคยเห็นหัวหน้าโกรธเท่านี้มาก่อน ยัย CZiS นี่ก็เหลือเกิน เล่นขโมยไปซะดื้อ ๆ อย่าให้ผมเล่นงาน Dazzle บ้างก็แล้วกัน “แล้วโปรเจกต์เจาะระบบปฏิบัติการ D.O.S. ที่ผมเคยมอบหมายไป คุณดำเนินการไปถึงไหนแล้ว” “ผม...เอ่อ ยังพยายามอยู่ครับ” “ดี! ทำลายคู่แข่งไม่ได้ แล้วยังโดนขโมยระบบไปอีก คุณทำให้ผมผิดหวังมากนะ the Ripper” “ผมคิดว่า มันยังพอมีทางอยู่ครับ” “ไปตามระบบ Cosmic กลับมาให้ได้เร็วที่สุด! ไม่ว่าจะต้องใช้เงินเท่าไร ต้องทำยังไง เล่นสกปรกแค่ไหน คุณก็ต้องตามระบบของพวกเรากลับมาให้ได้ เข้าใจไหม!” “ครับ หัวหน้า ผมขอให้สัญญา” วันนี้ฉันตื่นแต่เช้ามาช่วยงานแม่ที่ร้านดอกไม้ อากาศยามเช้าช่างสดชื่น ดอกไม้สดก็เบ่งบานอวดสีสวยน่าจัดเข้าช่อไปหมด “ลูกสาวอารมณ์ดีจังเลยน้า...” แม่หลิ่วตามอง ฉันยิ้มกว้างกว่าเดิมแล้วกอดรัดแม่อย่างหมั่นเขี้ยว ซุกหัวถูไปถูมากับเอวจนแม่หัวเราะคิกคักจั๊กจี้ คุณนายจันทร์ก็ดุพลางตีแขนฉันเป็นเชิงห้ามให้หยุดแกล้ง แต่ยังไม่วายหัวเราะคิกคักเสียงใส เสียงกุ๊งกิ๊งที่ประตูร้านบ่งบอกให้รู้ว่ามีลูกค้าเข้ามา ฉันเลยปล่อยแขนจากตัวแม่ก่อนจะหันไปต้อนรับลูกค้า แล้วก็พบว่าเป็นขาประจำของแม่นี่เอง “สวัสดีจ้ะ คุณภาคิณ” แม่ส่งเสียงแจ๋วนำไปก่อนตัวซะอีก คุยทักทายเขาอีกนิดหน่อยแล้วหันมาทางฉัน “ซันคุยกับคุณภาคิณไปก่อนนะลูก” แล้วก็หายเข้าไปทางหลังร้าน คงจะไปเตรียมขนมกับน้ำหวานมาต้อนรับขวัญใจของแม่นั่นแหละ “คุณซัน วันนี้ไม่เข้าสตูดิโอเหรอครับ” เขาเปิดบทสนทนาขึ้นมาหลังจากที่ฉันนั่งลงที่โซฟาข้าง ๆ “ค่ะ วันนี้ช่วงเช้าซันว่าง คุณเองก็แวะมาแต่เช้าเลยนะคะ” ฉันถามกลับเพราะเห็นว่านี่เพิ่งจะแปดโมงกว่า ๆ เท่านั้นเอง “ครับ พอดีว่าผมกำลังจะเข้าบริษัท แต่ผ่านมาทางนี้เลยแวะเข้ามาทักทายคุณน้าสักหน่อยน่ะครับ แล้วก็มาเจอคุณซันพอดีเลย...” เขาหยุดอยู่แค่นั้นเพราะแม่ยกถาดขนมเข้ามาพอดี เขาลุกขึ้นไปช่วยรับมา “คุยกันตามสบายนะจ๊ะ เดี๋ยวแม่ไปเตรียมของหลังร้านก่อนนะลูก” แม่หันมาพูดกับฉันและส่งยิ้มหวานให้คุณภาคิณก่อนจะกลับเข้าหลังร้านไป “คือว่า วันเสาร์หน้านี้คุณซันว่างไหมครับ” คุณภาคิณถามขึ้นหลังจากยกแก้วน้ำหวานขึ้นดื่ม “เอ่อ...วันนั้นซันมีงานพอดีเลยค่ะ คุณมีอะไรหรือเปล่าคะ” ถึงจะไม่ว่าง แต่ก็ยังอยากรู้ว่าเขาจะชวนไปไหน “น่าเสียดายจัง ผมว่าจะชวนคุณซันไปงานเปิดตัวแท็บเล็ตรุ่นใหม่ของ Dazzle น่ะครับ” ฉันถึงกับสำลักน้ำหวานที่เพิ่งจะจิบเข้าไปพอได้ยินว่าคุณภาคิณชวนไปไหน จะไม่ให้สำลักได้ยังไงล่ะ ที่ฉันไม่ว่างก็เพราะงานนี้นั่นแหละ ฉันถูกสั่งให้แฝงตัวอยู่ในงานเพื่อดูแลความเรียบร้อยและคอยเฝ้าสังเกตความผิดปกติ หากมีผู้ไม่ประสงค์ดีกับบริษัทเข้ามาก่อความวุ่นวาย แล้วคุณภาคิณดันจะไปงานนี้อีก! “คุณซัน เป็นอะไรไหมครับ” เขาถามท่าทางตกใจ เอื้อมไปดึงกระดาษทิชชูส่งให้ฉัน“เอ่อ คุณภาคิณจะไปงานนั้นจริง ๆ เหรอคะ” ฉันถามย้ำเพื่อความแน่ใจอีกที “ครับ คุณซันมีอะไรหรือเปล่าครับ” เขาคงสงสัยว่าทำไมฉันถึงมีทีท่าแปลก ๆ “ก็ Dazzle เป็นคู่แข่งของคุณไม่ใช่เหรอ แล้วจะไปงานเขาทำไมล่ะคะ” ฉันหาข้ออ้างเผื่อเขาจะเปลี่ยนใจ “รู้เขารู้เราน่ะครับ ผมอยากไปดูว่าคู่แข่งพัฒนาไปถึงไหนแล้ว จะได้กลับมาพัฒนาของผมให้ดีกว่าน่ะครับ”อื้ม สมกับเป็นแนวคิดของนักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรงอย่างคุณภาคิณจริง ๆแต่ว่านะ แบบนี้ยังไงฉันกับเขาก็ต้องไปเจอกันที่งานอยู่ดีน่ะสิ แล้วถ้าเกิดเจอกันจริง ๆ ฉันจะบอกเขายังไงล่ะเนี่ย หรือถ้าไปพร้อมกับเขาเลยจะมีปัญหาอะไรไหมนะ แต่...ถ้าในงานไม่มีเรื่องผิดปกติร้ายแรงมากจนทีมการ์ดและทีม CSG รับมือไม่ไหว ฉันก็คงไม่ต้องออกโรงเองหรอก แค่เดินดูความเรียบร้อยเฉย ๆ ก็พอแล้วระหว่างที่ครุ่นคิดหนัก คุณภาคิณก็มองหน้าฉันอย่างงง ๆ “คือ...ที่ซันบอกว่าไม่ว่างก็เพราะจะไปงานนี้แหละค่ะ” ฉันตอบตามตรง “อ้าว บังเอิญจังเลยนะครับ” เขาถามอย่างแปลกใจ แต่ก็มีรอยยิ้มฉายความดีใจออกมาด้วย ส่วนฉันก็ได้แต่พยักหน้ารับ ไม่อยากพูดอะไรมาก“ถ้าอย่างนั้นเราไปด้วยกันนะครับ” คุณภาคิณออกปากชวนฉันก็คงต้อง...ปล่อยเลยตามเลยแล้วแหละ ถ้ามันจะบังเอิญขนาดนี้น่ะนะ โอ้...ชีวิต หลังจากที่ฉันอยู่ช่วยแม่ที่ร้านดอกไม้ในช่วงเช้า พอตกบ่ายก็รีบออกมาที่ฐานลับเพราะมีภารกิจสำคัญรออยู่ ก็ภารกิจแปลงโฉมเจ้าระบบปฏิบัติการ Cosmic ที่ขโมยมาได้ถึง 94% อย่างฟลุก ๆ ไงล่ะ หึหึ คิดแล้วก็ยังสะใจไม่หาย ป่านนี้ the Ripper คงแทบคลั่งตายไปแล้ว อย่ามาโทษฉันเลยนะ นายมันห่วยเองนี่ ฮ่า ๆแต่พอเปิดระบบฐานลับพร้อมแล้ว ก็กลับต้องมานั่งเครียดอยู่หน้าคอมนี่ละ! เครียดมาก ๆ เลยนะเนี่ย คิดไม่ตกจริง ๆเครียดเรื่องอะไรน่ะเหรอ ก็เครียดว่าจะเอาโปรแกรมอะไรใส่ลงไปก่อนดีน่ะสิ ฮ่า ๆ โปรแกรมระเบิดตัวเอง หรือจะโปรแกรมเสียงกระเส่าของชายหนุ่ม เอ๊ะ! นึกออกแล้ว โปรแกรมปล้นเงินในระบบลูกค้าดีกว่า เจ๋ง! ลงมือละนะฉันเริ่มรัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดเลเซอร์อย่างที่ใจคิด สลับกับแตะหน้าจอสัมผัสเลือกฟังก์ชันโน่นนี่เป็นระยะ จดจ้องอยู่ที่หน้าจอแสดงผลพร้อม ๆ กับยิ้มด้วยความสะใจแต่แล้วจู่ ๆ ก็มีกล่องสนทนาเด้งขึ้นมาขัดจังหวะความสนุกของฉัน ฉันรู้ทันทีว่าไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกนอกจากนายแฮ็กเกอร์จอมเปิ่นที่เพิ่งจะเอาระบบปฏิบัติการ Cosmic ใส่พานถวายให้ฉันหมาด ๆ ๐ สวัสดีครับคุณผู้หญิง ๐ ยังไม่ตายอีกเหรอฉันกล่าวทักทายด้วยภาษาดอกไม้สุด ๆ ๐ โอ้โฮ พูดจาหวานเยิ้มซะขนาดนี้ เดี๋ยวผมก็หลงตายกันพอดี แค่นี้ก็ถอนตัวจากคุณไม่ขึ้นแล้วนะครับ ฮึ่ย...ไอ้บ้า กวนประสาท ดูมันสิ แล้วจะไม่ให้ด่าได้ยังไง!ฉันข่มใจเฉยไว้ไม่โต้ตอบ อยากรู้เหมือนกันว่าหมอนี่จะมาไม้ไหน ๐ เขินละสิ เงียบเลย ยัง...ยังกวนไม่เลิก หาเรื่องโดนด่าไม่เว้นแต่ละวันเลยนะไอ้บ้าในที่สุดฉันก็หมดความอดทน ๐ อย่าลีลาได้ไหม ฉันมีงานสำคัญต้องทำ มีอะไรจะพูดก็รีบ ๆ พล่ามมาเร็ว ๆ เลย ๐ โอ๊ะโอ งานสำคัญอะไรเหรอ ถ้าให้เดาคุณต้องกำลังวางแผนร้าย ๆ กับ Cosmic อยู่แน่เลย ใช่ไหม หึ รู้ทันตลอดเลยนะนายแฮ็กเกอร์แสนรู้ เกาคางหน่อยก็ครางหงิงแล้วละมั้ง อย่างนายเนี่ย ๐ เดาเก่งนี่ แล้วไง รู้แล้วแกจะทำไมของสำคัญขนาดนี้แกยังปล่อยให้ฉันฉกมาได้ง่าย ๆ แล้วจะมีปัญญามาทำอะไรฉันได้ ๐ มีสิ แต่ผมจะให้โอกาสคุณ รีบคืนระบบ Cosmic มาซะดี ๆ ก่อนที่ผมจะจัดการคุณขั้นเด็ดขาด ๐ หึ ถ้าแกเป็นฉัน แกจะคืนไหมล่ะ ๐ นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของคุณนะคนสวย ตัดสินใจใหม่ยังทันอย่าเอาตัวเองมาเสี่ยงกับผมดีกว่า มันไม่คุ้มกันหรอก เชื่อผมสิ ฉันขบกรามแน่นอย่างโมโห คิดเหรอว่าคำขู่แค่นี้จะทำให้ฉันหยุด มันก็เหมือนเสียงเห่าโฮ่ง ๆ เท่านั้นแหละ ๐ เชื่อก็กลัวสิ! แล้วถ้าฉันกลัวแก คงไม่อยู่เป็นหนามยอกอกแกมาจนถึงทุกวันนี้หรอกแกมันเก่งแต่ปาก the Ripper! ฝ่ายตรงข้ามเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะตอบกลับมาสั้น ๆ ว่า ๐ คุณเลือกเองนะ CZiS แล้วเขาก็ตัดการเชื่อมต่อไปฉันนั่งนิ่งอยู่หน้าจอเงียบ ๆ คิดถึงคำขู่ของ the Ripper วนไปวนมา ยอมรับว่าส่วนลึกในใจก็อดกังวลไม่ได้ว่าเขาอาจจะทำจริงอย่างที่ขู่ไว้ แต่ก็อีกนั่นแหละ ถึงเขาจะทำจริง ฉันจะต้องกลัวทำไม ฉันเป็นใคร อย่าลืมสิว่าฉันเองก็ทำเขาเจ็บแสบจนแทบกระอักเหมือนกัน ตาต่อตา ฟันต่อฟันอยู่แล้ว แรงมาก็แรงไป!จากที่นายนั่นทำงานพลาดจนฉันขโมยของสำคัญของ Cosmos มาได้ ก็แสดงให้เห็นว่า the Ripper น่ะกระจอกจะตายไป แล้วก็เห็นขู่แบบนี้มาตั้งหลายครั้งแล้ว ไม่เคยจะทำได้อย่างที่ปากว่าสักที แล้วทำไมฉันจะต้องกลัวด้วย เฮอะ! เลิกฟุ้งซ่านแล้วทำงานต่อดีกว่าทำงานต่อได้สักพัก ฉันก็เริ่มเมื่อยเลยลุกขึ้นมายืดเส้นยืดสาย หาน้ำเย็น ๆ ดื่มให้ชื่นใจสักหน่อย ระหว่างที่กำลังยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม หางตาก็เหลือบไปเห็นกระดาษใบหนึ่งสอดคาอยู่ใต้ประตูหน้าห้อง เลยเดินไปหยิบขึ้นมาดู คงจะเป็นโบรชัวร์ร้านค้าใหม่ใต้คอนโดฯ ละมั้งไม่ใช่แฮะ สิ่งที่อยู่บนกระดาษมีแค่ตัวอักษรภาษาอังกฤษสามตัวTRP“TRP คืออะไร แล้วใครเอามาเสียบไว้เนี่ย”ฉันมองลอดตาแมวประตูออกไปด้านนอกก็ไม่เห็นมีใครสักคน พลิกกระดาษใบนั้นดูอีกครั้งก็ไม่พบอะไรอีกนอกจากสามตัวนี้เท่านั้น เอ...มันหมายถึงอะไรนะฉันพยายามนึกถึงพวกตัวอักษรย่อที่เคยใช้มาก็ไม่มีตัวพวกนี้อยู่เลย หรือว่าจะส่งผิดห้อง ก็อาจจะใช่ โฮะ! เลิกสนใจเถอะ เสียเวลาเปล่า ๆ ฉันขยำกระดาษเป็นก้อนกลม โยนมันลงถังขยะไปแต่พอหันหลังกลับมาก็นึกอะไรขึ้นได้TRP…TRP…the Ripper!ฉันกระโจนกลับมาคว้าก้อนกระดาษจากถังขยะ คลี่ออกแล้วจ้องมองมันอีกครั้งเต็มตาTRP หมายถึง the Ripper! ต้องใช่แน่ ๆ ต้องเป็นฝีมือของเขาแน่หึ เริ่มลงมือแล้วเหรอ รวดเร็วดีนี่ ที่แกทำแบบนี้ก็เพื่อแสดงให้รู้ว่า แกคอยตามวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ ฉันละสิ หึ...ฉันไม่กลัวแกหรอก ถึงตอนนี้ใจมันจะสั่น ๆ และรู้สึกหนาว ๆ ชอบกลก็เถอะ ฉันไม่ยอมอ่อนข้อให้แกง่าย ๆ แน่จากนี้คงต้องระวังตัวให้มากขึ้น มันคงถึงเวลาที่ the Ripper เอาจริงแล้ว ก็ขอดูหน่อยเถอะว่า มือมีดปริศนาแห่งโลกไซเบอร์ที่เขาร่ำลือ จะมีพิษสงแค่ไหนกัน!
****************************************************************ฝากผลงานจ้า...Messy Buddy คุณบัดเดอร์ใช่เธอหรือเปล่า? (พิมพ์โดย สนพ. กรู๊ฟ พับลิชชิ่ง) error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่#E-Bookพร้อมให้ดาวน์โหลด ที่ MEB ขอหัวใจ 5 ดวงด้วยนะค้าาา#หนังสือเล่มสั่งซื้อได้ที่เพจเฟสบุ๊ก Groove Publishingหรือเพจแสนแก้ว ได้เลยค่ะ ยินดีพูดคุยและเซ็นให้ทุกเล่มค่ะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 19 โจรกรรมอันอุกอาจ

นิยายแนะนำ

HACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 19 โจรกรรมอันอุกอาจ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้