ลุงเขยพูดพลางลูบไล้มือไปทั่วแผ่นหลังของหญิงสาวพร้อมกับกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นอีก จนหน้าอกอวบใหญ่ของช้องนางถูกดันให้แนบเข้ากับหน้าอกของลุงเขย
“ช้องนางไม่กล้าคิดขนาดนั้นหรอกค่ะคุณลุงช้องนางรู้ตัวดีว่ายังไงก็เป็แค่คนมาขออาศัยค่ะ”
ช้องนางกล่าวขึ้นอย่างเจียมตัวพร้อมกับพยายามจะดันตัวเองให้หลุดออกจากอ้อมกอดของชายแก่ตรงหน้า
“คุณลุงปล่อยช้องนางเถอะค่ะเดี๋ยวใครมาเห็นเข้า…”
“ไม่เอาสิ อย่าคิดมากไปเลยนะหนูช้องนาง มาๆ ลุงจะพาไปดูห้องนอนส่วนตัว ที่ให้แม่บ้านเค้าจัดเตรียมไว้ให้หลานนะ... มาทางนี้เลยจ้ะ”
ลุงสง่ายอมปล่อยหล่อนออกจากอ้อมกอดที่รัดรึงเปลี่ยนเป็โอบไหล่ให้ช้องนางลุกขึ้นยืนแล้วพาเดินไปทางหลังบ้านโดยไม่ยอมปล่อยมือออกห่างจากกายหล่อน
ชายแก่จงใจโอบประคองสาวน้อยเข้ามาแนบชิด
แม้ช้องนางจะรู้สึกแปลก ๆ อยู่บ้างแต่ก็ชอบในความเป็คนอบอุ่นของลุงเขย อาจเป็เพราะหล่อนกำพร้าพ่อมาั้แ่เด็ก
เมื่อมาถึงห้องนอนหลังบ้านลุงสง่าก็เปิดประตูเข้าไป
“นี่ไงจ๊ะห้องนอนของหนูช้องนาง”
ช้องนางเดินตรงไปที่โต๊ะเครื่องแป้งสีขาวสไตล์โมเดิร์น
“สวยจังเลยค่ะคุณลุง”
“ลุงว่าแล้วว่าหนูจะต้องชอบ เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นในห้องนี้ลุงจ้างนักออกแบบเขาดีไซน์และสั่งทำใหม่ทั้งหมดเลยนะ”
ชายแก่พูดพลางจ้องมองสะโพกอวบใหญ่ที่ดันกระโปรงทรงสอบของสาวน้อยออกมาจนเห็นเป็ก้อนเนื้อกลมกลึง
รวมถึงเต้านมใหญ่โตขนาดเท่าลูกมะพร้าวสองใบที่กระเพื่อมขึ้นลงยามที่หลานสาวนอกไส้ะโโลดเต้นด้วยความดีใจไปรอบ ๆ ห้องนอนสีขาวสว่างสดใส
“ทีแรกป้าชดช้อยของหลานเค้าก็ไม่เห็นด้วยหรอกที่ลุงจะใช้เงินเป็แสนมาตกแต่งรื้อเฟอร์นิเจอร์ในห้องนี้ใหม่ทั้งหมดเพื่อรับขวัญหลานน่ะจนลุงต้องชักแม่น้ำทั้งห้าสารพัด อ้างว่าหลานจะได้มีกำลังใจในการเรียนหนังสือให้จบปริญญาตรีคุยกันอยู่ตั้งนานเลยนะ กว่าป้าของหลานเค้าจะยอมให้ลุงทำห้องนี้ให้ใหม่น่ะ”
ลุงสง่าร่ายยาวหวังให้หญิงสาวสำนึกในบุญคุณของเขาที่เสียเงินทองไปมากมายทั้งตกแต่งห้องนอนใหม่และจ่ายค่าเล่าเรียนให้ช้องนางได้มีโอกาสได้เรียนต่อ
เมื่อหล่อนได้ฟังคำพูดของลุงเขยก็รู้สึกได้ว่าเขา้าให้หล่อนกล่าวขอบคุณหรือตอบแทนบุญคุณเขาบ้าง
มิใช่มัวแต่ะโโลดเต้นดีใจกับห้องนอนใหม่ดังเช่นที่หล่อนกำลังทำอยู่ตอนนี้
“ช้องนางกราบขอบพระคุณคุณลุงมาก ๆ ค่ะที่เมตตาช้องนางมากขนาดนี้ หากจะมีอะไรที่พอจะตอบแทนบุญคุณของคุณลุงได้บ้างขอให้คุณลุงรีบบอกหนูได้เลยนะคะหากไม่เหลือบ่ากว่าแรงรับรองว่าหนูจะรีบทำให้คุณลุงทันทีค่ะ”
สาวน้อยเดินเข้าไปกราบแนบอกของชายแก่อย่างอ่อนน้อม
เป็โอกาสให้ลุงสง่ารวบร่างสะโอดสะองค์ของช้องนางเข้ามาไว้ในอ้อมกอดแล้วก้มลงสูดดมความหอมของเรือนผมยาวสลวยเป็เงางาม
“่นี้ลุงปวดเมื่อยไปหมดไม่รู้ว่าหลานพอจะช่วยนวดแข้งนวดขาให้ลุงได้บ้างหรือเปล่า”
ชายแก่กอดรัดช้องนางไว้แน่นพร้อมกับใช้สองมือหนาบีบคลำสะโพกอวบโตของหล่อนอย่างมันมือ
“ตอนอยู่บ้านนอก นางก็เคยนวดให้แม่ค่ะคุณลุงถ้าคุณลุงอยากให้นางนวด นางก็ทำให้ได้ค่ะ”
“จริงหรือ ถ้างั้นก็เอากัน เอ๊ย…นวดกันตอนนี้เลยดีไหมล่ะหลาน ลุงกำลังปวดเมื่อยต้นขาอยู่พอดีเชียว”
ลุงสง่าหัวเราะชอบใจแล้วล้มตัวลงนั่งบนเตียงนอนขนาด5 ฟุต เอามือดันร่างอวบอิ่มของช้องนางให้ลงไปนั่งอยู่กับพื้นห้อง
“ลุงเมื่อยตรงต้นขา่นี้น่ะ”
ชายแก่เอามือชี้ไปที่ต้นขาขวาแม้จะมีกางเกงแพรปกปิดอยู่ แต่เมื่อช้องนางใช้มือบีบนวดเข้าไปตรงบริเวณที่ลุงสง่าบอกหล่อนก็รู้สึกได้ทันทีว่าชายตรงหน้ายังหนุ่มแน่นอยู่เหลือเกินเพราะมันเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ
“เข้ามานวดใกล้ ๆ สิหลานนั่งเสียห่างเชียว ไม่ต้องกลัวลุงหรอก”
ลุงสง่าโอบไหล่หญิงสาวให้ตัวหล่อนเข้ามาแนบชิดอยู่กับท่อนขาแกร่งของเขาจนหน้าอกอวบอัดเบียดอยู่กับต้นขา
ช้องนางรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งกายด้วยความตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกขณะที่ใช้สองมือบีบนวดท่อนขาให้ลุงเขย
“เอ้อ ดี ๆ นวดตรงนั้นแหละ ดีจริง ๆหลานนี่นวดเก่งใช้ได้เลยเชียว”
ช้องนางหน้าแดงก่ำเมื่อเห็นัั์ของลุงสง่าผงกหัวดันกางเกงแพรขึ้นมาตั้งโด่เป็ลำ
หล่อนไม่ใช่เด็กแล้วย่อมรู้ดีว่าลุงสง่ามีความ้าถึงได้แข็งโด่เด่เสียขนาดนี้
…
ทันใดนั้น….
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ
ป้าพุ่มแง้มประตูโผล่หน้าเข้ามาแจ้งว่าอาหารเย็นเตรียมไว้ใกล้จะเสร็จแล้วอีกสักยี่สิบนาทีให้ออกไปรับประทานได้เลย
ลุงสง่าจึงรีบตัดบท
“หลานช้องนางอาบน้ำอาบท่าแล้วออกไปทานอาหารเย็นกันเถอะนะลูกเอาไว้มีเวลาว่าง ๆ เราค่อยมาคุยกันใหม่ยังมีเวลาอีกเยอะแยะที่จะได้ทำความรู้จักกัน ลุงขอตัวออกไปก่อนนะ”
พูดจบชายแก่ก็ค่อย ๆลุกขึ้นจากเตียงด้วยใบหน้าแสนเสียดาย
“เอาไว้่เวลาที่ไม่มีใครอยู่บ้านลุงจะแวะเข้ามาให้หลานนวดขาให้ต่อนะ ่นี้ปวดเมื่อยเหลือเกิน”
“ทำไมถึงต้องนวดตอนที่ไม่มีคนอยู่บ้านด้วยหรือคะคุณลุง?”
“เพราะลุงไม่อยากให้คนในบ้านเข้าใจผิดน่ะสิแค่นวดขาให้เท่านั้นแหละ แต่พวกคนใช้คนครัวถ้ามันมาเห็นเข้าแล้วเอาไปบอกป้าช้อยเดี๋ยวจะเป็เื่ราวใหญ่โตกันไปซะเปล่า ๆ”
จากนั้นลุงสง่าก็ออกจากห้องไปด้วยท่าเดินอันแปลกประหลาดเพราะแกต้องปกปิดเป้ากางเกงแพรที่ปูดโปนออกมาเป็ลำยาวชี้เด่
พอได้มีเวลาอยู่ตามลำพังในห้องนอนใหม่แสนสวยช้องนางก็ะโขึ้นไปนอนบนเตียงด้วยความดีใจ
ในที่สุดเธอก็ได้มีห้องส่วนตัวสวย ๆ เสียทีั้แ่เกิดมาเธออยู่แต่ในกระท่อมไม้หลังเล็กที่ทั้งเก่าซอมซ่อไม่มีแอร์เย็นฉ่ำเหมือนห้องที่เพิ่งได้มาอยู่ใหม่นี้
ช้องนางนอนเล่นอยู่พักหนึ่งก็เดินสำรวจดูสิ่งของในห้องนอนของตัวเอง ทั้งโต๊ะเขียนหนังสือ โต๊ะเครื่องแป้งตู้เสื้อผ้า ของทุกชิ้นล้วนออกแบบไว้ให้น่าใช้สอยเป็อย่างมาก
หล่อนใช้มือลูบคลำของแทบจะทุกชิ้นที่อยู่ในห้องด้วยความตื่นเต้นและเมื่อเปิดประตูตู้เสื้อผ้าออกจากกัน ก็พบเสื้อผ้าหลายสิบชุดแขวนเรียงกันตามสี
เสื้อสีขาวอยู่ริมซ้ายสุด ตามมาด้วยสีอ่อนและขวาสุดคือเสื้อผ้าสีเข้มไล่สีั้แ่เทาอ่อน เทาเข้ม น้ำเงิน ไปจนถึงสีดำ
เสื้อผ้าที่แขวนอยู่มีทั้งแบบเรียบร้อยและที่ดูทันสมัยแบบที่วัยรุ่นชื่นชอบ จำพวกเสื้อยืดคอกว้าง เสื้อแขนกุดและเสื้อสายเดี่ยวที่เปิดเผยเนื้อหนังมากสักหน่อย
ช้องนางเลือกหยิบเสื้อยืดคอกว้างแขนเต่อออกมาลองสวมดูพอส่องกระจกแล้วมันก็ยังดูเรียบร้อยเกินไป ไม่เหมือนนางแบบสาว ๆที่เค้านิยมใส่กันในทีวี
หล่อนจึงใช้สองมือจับกระชากคอเสื้อให้ยืดออกจากกันจนคอเสื้อย้วยลงมาคว้านลึกจนเห็นเนินนมโผล่พ้นขึ้นมาเหนือคอเสื้อเกือบครึ่งเต้า
“ต้องแบบนี้สิถึงจะสวย ขืนแต่งตัวเรียบ ๆผู้ชายเมืองกรุงที่ไหนมันจะหันมามอง”