ทางด้านของโนอาห์ที่กลับไปที่ห้องแล้วถึงกับทรุดลงกับพื้นพร้อมกับมองไปยังเมญ่าด้วยแววตาสิ้นหวัง
“เรื่องใหญ่แล้วเมญ่างานเลี้ยงของประมุขที่จัดขึ้นทุกปีมันถูกเลื่อนมาเป็นอีกห้าวันข้างหน้านี้ก็จะเป็นวันงานแล้ว ตระกูลทั้งหลายก็ถูกเชิญไปร่วมงานในครั้งนี้มากมายด้วย โดยเฉพาะตัวพี่ที่ต้องเข้าร่วมในฐานะแขกคนสำคัญระดับสูง คนที่จะได้เป็นแขกระดับนี้ได้ต้องเป็นคนที่ประมุขให้เกียรติอย่างมาก”
“เมญ่าว่าพี่สาวไม่ต้องไปเครียดมากก็ได้ยังไงท่านประมุขก็เป็นคนที่พี่รู้จักดีอยู่แล้ว”
“มันก็ใช่ถ้าเป็นผู้ชายเขาจะเข้าหาด้วยมิตรภาพแต่ถ้าเป็นผู้หญิงเขาจะเข้าหาโดยล่อลวงให้ไปเป็นภรรยาและจะไม่ยอมปล่อยหญิงที่หมายตาไปง่ายๆเด็ดขาดนอกจากจะเป็นหญิงที่มีสามีแล้วเท่านั้น”
“เรื่องแบบนี้เมญ่าเชื่อว่าพี่สาวต้องสามารถผ่านพ้นมันไปได้ ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกเมญ่าก็จะไปกับพี่สาวด้วย”
คำพูดของเมญ่าไม่ได้ช่วยให้โนอาห์ดีใจขึ้นเลยแม้แต่น้อยกลับทำให้เธอเครียดยิ่งกว่าเดิมเสียอีก แล้วต่อจากนี้ชีวิตเธอจะเป็นยังไงกันแน่นะ
…..
ในที่สุดโนอาห์ก็ได้มีเวลาในการอยู่คนเดียวเนื่องจากทุกทีนั้นที่อยู่ในช่วงเวลาในการฝึกเป็นเลดี้นั้นต้องมีเมญ่าคอยควบคุมอยู่ทุกอิริยาบถทำให้แทบไม่มีเวลาอยู่ตัวคนเดียวนอกจากว่าจะเป็นเวลานอนหลับพักผ่อนเท่านั้น
สิ่งที่โนอาห์จะเริ่มทำต่อจากนี้ก็คือการเริ่มฝึกเวทมนตร์ แน่นอนว่าเป็นถึงผู้นำตระกูลการที่มีพลังความสามารถนั่นก็เป็นสิ่งที่พึ่งมีเอาไว้ หลังจากการที่ได้รับชีวิตใหม่มานั้นพลังความสามารถที่มีตั้งแต่ที่ผู้กล้าอยู่นั้นมันก็ได้หายไปจนหมดทำให้ต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่หนึ่ง
เธอเลือกจุดที่จะนั่งลงไปจากนั้นก็วางมือทั้งสองข้างไว้ที่เข่าของตนเองปล่อยร่างกายให้เป็นไปตามธรรมชาติเพ่งสมาธิไปที่การก่อตัวของเส้นทางเดินพลังเวทย์ทั่วร่างกายโดยใช้การดูดซับผลึกคริสตัลก่อพลังเวทย์
ร่างกายของเธอได้ดูดซับพลังของคริสตัลแล้วแผ่ไปทั่วร่างกาย เดิมทีแล้วภายในร่างกายของสิ่งมีชีวิตทุกชีวิตจะประกอบไปด้วยเส้นแห่งพลังเวทย์ที่จะผูกมัดกันยุ่งเหยิงไปหมดและไม่เป็นระเบียบดังนั้นจำเป็นต้องจัดการก่อตัวของเส้นทางเดินพลังเวทย์ขึ้นมาให้ได้เสียก่อน
โนอาห์เลือกที่จะก่อตัวเส้นทางเดินพลังเวทย์ทีละเส้นสองเส้นไปเรื่อยๆเริ่มต้นจากจุดศูนย์กลางของร่างกายบริเวณท้องของเธอ การกระทำแบบนั้นกลับไม่ได้ง่ายดายอย่างที่ควรเป็น
เพราะร่างกายของเธอรับภาระที่สะท้อนกลับมาของพลังเวทย์จนเลือดในร่างกายเกิดการไหลย้อนกลับจากนั้นก็ไหลออกมานอกร่างกายโดยที่ชัดเจนที่สุดตอนนี้ก็คงเป็นเลือดที่ไหลออกมาที่มุมปากของเธอพร้อมกับความเจ็บปวดที่คนทั่วไปยากจะทานทนได้
ร่างกายที่ไม่ได้เป็นผู้กล้าดั่งเช่นเมื่อก่อนที่มีพละกำลังความสามารถทางร่างกายมากกว่ามนุษย์ทั่วไปหลายเท่าและการฝึกฝนก็ง่ายดายกว่ามาก ตอนนี้เธอกลับต้องมาฝึกฝนในร่างกายที่ไร้ซึ่งพรสวรรค์การฝึกเวทมนตร์โดยสิ้นเชิง
ถ้าฝึกเวทมนตร์ไม่ได้เธอก็จะไม่สามารถฝึกพลังวิญญาณได้เพราะการที่จะฝึกพลังวิญญาณนั้นต้องใช้พลังเวทมนตร์ในการหนุนเสริมควบคู่กันไป
ความร้ายแรงมันยังไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่นั้นความยากลำบากในการก่อตัวนั้นยากในระดับที่เธอเองยังแทบจะถอดใจการก่อตัวให้สำเร็จในแต่ละครั้งนั้น ส่งผลต่อการสะท้อนกลับที่รุนแรงตามไปด้วย ความเจ็บปวดที่เหมือนกับเอามีดมากีดร่างกายของเธอพร้อมกับการปิดกั้นการหายใจไปในเวลาเดียวกัน
ความเจ็บปวดแบบนี้มันอะไร ทำไมมันถึงได้ทรมานขนาดนี้
ไม่นานนักเลือดของเธอก็ไหลออกมาจาก ตา หู จมูก ปาก ผิวหนังเริ่มเกิดการแตกร้าวขึ้นเล็กน้อย
ไม่ได้ ฉันจะมายอมแพ้ไปแบบนี้ไม่ได้ การก่อตัวของเส้นทางเดินพลังเวทย์นั้นมันมีโอกาสแค่ครั้งเดียวในชีวิตเท่านั้น
จากนั้นไม่นานเธอก็กระอักเลือดติดต่อกันไม่มีหยุดเรี่ยวแรงในร่างกายก็เริ่มที่จะหายไป ดวงตาก็เริ่มพร่ามัว ประสาทสัมผัสทุกส่วนก็เริ่มที่จะไม่รับรู้อะไรรอบตัว
การก่อตัวของเส้นทางเดินพลังเวทย์เหลืออีกแค่สองจุดเท่านั้นก็คือส่วนหัวและส่วนหน้าอก เธอกัดฟันสู้ในช่วงเวลาสุดท้ายในขณะที่กำลังก่อตัวอยู่นั้นปัญหาอีกอย่างก็ตามมาในทันทีนั่นก็คือคริสตัลที่ดูดซับมานั้นกลับหมดไปโดยที่เธอไม่รู้ตัวทำให้ผลสะท้อนของพลังเวทย์ทวีคูณขึ้นไปอีกระดับ
ร่างกายของเธอที่เริ่มเกิดการแตกรอยร้าวเล็กน้อยก็เกิดการแตกร้าวแผ่ขยายออกไปจนทั่วทั้งร่างกาย
เหลืออีกแค่หนึ่งจุดแล้วนั่นก็คือส่วนหัว ฉันต้องทำได้! ฉันต้องสู้!
โนอาห์เร่งรุดการก่อตัวให้รวดเร็วยิ่งขึ้นไปอีกถึงจะทำให้รับความเจ็บปวดมากขึ้นแต่ก็ลดความเสี่ยงในด้านต่างๆลงไปเส้นสายสุดท้ายก็เริ่มต่อเชื่อมโยงซึ่งกันและกัน กำลังที่จะสมบูรณ์ในที่สุด แต่ว่าหัวใจของเธอกลับหยุดเต้นไปเสียก่อนเลือดในร่างกายหมดไปพอดิบพอดี
ภาพของโลกที่มืดมิดแห่งนั้นได้กลับมาอีกครั้ง
นี่ฉันทำไม่สำเร็จหรอกเหรอ ทั่งที่ได้รับโอกาสอีกครั้งในการมีชีวิตใหม่ ฉันยังไม่ได้แก้แค้นคนพวกนั้นและก็ยังไม่ได้ทำตามความฝันที่ตลอดชีวิตของการเป็นผู้กล้าใฝ่ฝันไว้เลยนะ นั่นก็คือการมีครอบครัวเป็นของตนเองแต่ฉันกลับต้องมาตายแบบนี้เหรอ
มันจบแล้วจริงๆเหรอ
ไม่ ฉันไม่ยอมเด็ดขาด ฉันไม่ยอมรับมันอย่างแน่นอน
ฉันจะต้องกลับไป ฉันจะต้องทำตามที่ใจฉันปรารถนา ครั้งนี้ฉันจะไม่เดินตามโชคชะตาเรื่องราวไร้สาระพวกนั้นที่มากำหนดชีวิตความเป็นไปอีกต่อไปแล้ว
ฉันจะลิขิตมันขึ้นมา ด้วยตัวเอง ด้วยมือคู่นี้เอง
ทันใดนั้นเองแสงสว่างที่ริบหรี่ก็สว่างขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิดอันเป็นนิจนิรันดร์ โนอาห์ไม่รอช้ายื่นมือออกไปทั้งสองข้างเพื่อที่จะคว้าแสงนั่นมาให้ได้ ร่างกายทุกส่วนของเธอก็มีพลังงานสีดำก่อตัวขึ้นกลายเป็นรัศมีครอบคลุมร่างกายเอาไว้เธอพยุงร่างกายของตนเองขึ้นมามุ่งหน้าไปยังแสงสุดท้ายที่ริบหรี่นั่น
สภาพแวดล้อมก็กลับมายังห้องของเธออีกครั้งโดยที่เธอยังอยู่ในท่านั่งฝึกฝนตามเดิมเธอรีบตรวจเช็คร่างกายของตนเองในทันที มันกลับทำให้เธอตกตะลึงร่างกายที่แทบจะตายไปแล้วไม่ก็พิการไปตลอดชีวิตตอนนี้กลับมาสมบูรณ์แข็งแรงไร้ซึ่งร่องรอยบาดเจ็บใดๆ
รัศมีพลังงานสีน้ำเงินและรัศมีพลังงานสีดำก็ก่อตัวขึ้นมาทั้งสองพลังงานนั้นก็คือสีของพลังเวทย์ของโนอาห์ทำให้เธอต้องประหลาดใจไปกับสีของมันที่มีสีน้ำเงินกับสีดำ
เพราะปกติแล้วไม่ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตใดก็ตามก็จะมีสีของพลังเวทย์เพียงหนึ่งเดียว แต่ว่าเธอกลับมีมันถึงสองสีถ้าหากจะบอกว่าเธอมีความสามารถของผู้กล้ามาแต่เก่าก่อนหรือไม่ก็คงไม่ใช่เพราะตอนที่ยังเป็นผู้กล้านั้นสีของพลังเวทย์ของเธอนั้นเป็นสีทองเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
มันยังไงกันแน่นะ
. . .