H.D : แฟนปลอมๆ NC18+

16.20 น.

พวกเราเดินทางมาถึงบ้านน้ำขิงที่ต่างจังหวัดแล้ว

"น้ำอุ่นนนนน" เสียง๻ะโ๠๲เรียกของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้น 

"บูมมมม" น้องน้ำอุ่น๻ะโ๷๞กลับไป

"พี่น้ำขิง น้ำอุ่นไปหาบูมแปปนึงนะคะ" 

"เพื่อนน้ำอุ่นน่ะคิม เข้าบ้านเถอะ" น้ำขิงพูดกับไอ้คิมยิ้มๆ

"อืม" 

น้ำขิงเดินนำเข้ามาในบ้าน พบหญิงวัยกลางคนนั่งรออยู่ที่โซฟาโซนรับแขก

"ป้าพรขาาา สวัสดีค่ะ" น้ำขิงเดินเข้าไปกอดคุณป้าคนนั้น

"สวัสดีจ๊ะ"

"ป้าพรคะ นี่อาร์มค่ะ แฟนน้ำขิงเอง" น้ำขิงแนะนำผม

"สวัสดีครับ" ผมยกมือไหว้สวัสดีคุณป้า

"สวัสดีจ๊ะ หลานป้าขายออกด้วยหรอเนี่ย"

"โธ่ป้าพรอ่ะ / นี่คิมค่ะ แฟนยัยน้ำอุ่น" น้ำขิงเอ่ยแนะนำไอ้คิม

"สวัสดีครับ" ไอ้คิมยกมือไหว้คุณป้า

"สวัสดีจ้า นี่หลานป้าขายออกทั้ง2คนเลยหรอเนี่ย"

"ใช่ค่ะ คิกๆ"

"แล้วนี่ยัยตัวแสบหายไปไหน" คุณป้าเอ่ยถามหาน้ำอุ่น

"ไปคุยกับบูมค่ะ"

"อ๋อ งั้นน้ำขิงขึ้นไปพักก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวให้น้ำอุ่นมานอนห้องน้ำขิง แล้วพ่อหนุ่ม2คนนี้ไปนอนห้องน้ำอุ่นก็แล้วกัน"  ทำไมให้นอนแบบนี้ล่ะครับคุณป้า T^T

"ผมขอนอนกับน้ำขิงได้มั้ยครับ ผมมีอะไรกันแล้วครับ" ผมเอ่ยออกไปตรงๆ

"ฮ่าๆๆ กล้าพูดจัง ป้าว่าแล้วเชียว หนุ่มสาวสมัยนี้ไวจริงๆ ห้ามทิ้งหลานป้านะ" คุณป้าเอ่ยออกมายิ้มๆ

"ไม่ทิ้งแน่นอนครับ ผมรักน้ำขิงมาก" ผมพูดกับคุณป้าด้วยสีหน้าจริงจัง

"ผมก็รักน้ำอุ่นมากครับ" ไอ้คิมเอ่ยเสริม

"ขอผมนอนห้องเดียวกับน้ำขิงนะครับ" ผมเอ่ยขอคุณป้าอีกครั้ง

"จ๊ะ คิมก็เข้าไปนอนห้องน้ำอุ่นนะ" ในที่สุดคุณป้าก็อนุญาต 

"ขอบคุณมากครับ/ ขอบคุณครับ" ผมและไอ้คิมรีบเอ่ยขอบคุณคุณป้า

น้ำขิงพาผมและไอ้อาร์มขึ้นมาที่บริเวณชั้น2 มีห้องนอนอยู่ 4ห้อง ห้องนึงเป็๞ห้องคุณพ่อคุณแม่ของน้ำอุ่น ห้องนึงเป็๞ห้องคุณป้า ห้องนึงเป็๞ห้องน้องน้ำอุ่น และอีกห้องเป็๞ห้องของน้ำขิง

ผมเดินตามน้ำขิงเข้าห้อง จัดเสื้อผ้าเข้าตู้ และนั่งเล่นกันในห้อง

"อาร์มง่วงมั้ย ขับรถมาตั้งนาน" น้ำขิงเอ่ยถาม

"ง่วงนิดหน่อย" 

"นอนสิ่ เดี๋ยวน้ำขิงปลุก"

"มานั่งข้างๆอาร์มสิ่"​

น้ำขิงทำหน้างงๆแต่ก็ยอมลุกมานั่งข้างผม ผมนอนหนุนตักน้ำขิง

"ไม่นอนหนุนหมอนล่ะจะได้หลับสบาย" น้ำขิงพูดพร้อมเอามือลูบหัวผมอย่างเบามือ

"ตักน้ำขิงก็นุ่ม นอนสบาย" ผมตอบยิ้มๆ

น้ำขิงยังคงลูบหัวผม จนผมเคลิ้มหลับไป...

19.00น

"อาร์มตื่นนน" เสียงน้ำขิงดังขึ้น

"คร้าบบ" ผมตอบรับอย่างงัวเงีย

"ไปล้างหน้าและลงไปกินข้าวกัน"

ผมพยักหน้ารับและเดินเข้าไปล้างหน้า จากนั้นเราก็ลงไปด้านล่าง เจอไอ้คิมและน้องน้ำอุ่นกำลังช่วยกันจัดโต๊ะอาหาร

"ว๊าว กับข้าวน่ากินจัง" น้ำขิงเอ่ยขึ้น

"มาๆ ป้าตักข้าวให้" 

คุณป้าตักข้าวใส่จานให้กับทุกคน คุณป้านั่งหัวโต๊ะ ด้านขวาของคุณป้าเป็๲น้ำขิง และผม ด้านซ้ายเป็๲น้องน้ำอุ่นและไอ้คิม

"กินข้าวกันอยู่หรอครับ ผมขอกินด้วยคนสิ่" เสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้น ผมหันไปหาต้นเสียง พบว่าเป็๞ไอ้คนที่น้ำอุ่นไปคุยด้วย

"อ้าว บูม มากินข้าวด้วยกันลูก" คุณป้าเอ่ยชวนชายคนนั้น

"ครับผม" บูมนั่งลงตรงหัวโต๊ะอีกฝั่ง คือนั่งตรงข้ามคุณป้า

"เรายังไม่เคาะถ้วยเลย มาได้ไง" น้ำอุ่นพูดกับบูม

"แหมๆ จะว่าเราเป็๞หมาหรอ ยัยอ้วน" 

"อารายๆ เราไม่อ้วนซะหน่อย" น้ำอุ่นเถียงพร้อมยู่หน้าใส่บูม

ผมและน้ำขิงมองหน้าไอ้คิม หน้ามันนี่บึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด

"ฮ่าๆ ดูหน้าสิ่บานเชียว" 

"ไม่บานย่ะ กินข้าวไปเลยนะ"

"น้ำอุ่น พรุ่งนี้ไปบ้านเรามั้ย เดี๋ยวเราให้แม่ทำขนมเค้กให้กิน" บูมเอ่ยชวนน้องน้ำอุ่น

"ว๊าว ไปๆ เดี๋ยวเราไปแต่เช้าเลยนะ"

~เกร๊งงง~ ไอ้คิมวางช้อนเสียงดัง ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เพราะรู้ว่ามันกำลังโมโหมาก

"วางเบาๆสิ่คะ" น้องน้ำอุ่นหันไปดุไอ้คิม

"ขอโทษครับ" ไอ้คิมพูดด้วยสีหน้าเรียบๆ ทำให้ผมหันไปมองหน้าน้ำขิง น้ำขิงก็ทำสีหน้าเรียบๆ 

"ไปกี่โมงล่ะน้ำอุ่น" บูมถามต่อ

"ไปไม่ได้หรอก" น้ำขิงเอ่ยขึ้น หลังจากที่เงียบอยู่นาน

"ทำไมล่ะคะ" น้องน้ำอุ่นหันมาถามน้ำขิง

"พรุ่งนี้ไปไร่โบว์" น้ำขิงตอบเรียบๆ

"ว๊าาา ไว้ไปบ้านบูมวันหลังก็ได้" น้ำอุ่นพูดพร้อมยิ้มกว้าง

"วันหลังก็ได้ เดี๋ยวบูมรอ บูมรอน้ำอุ่นได้เสมอแหละ" มันพูดงี้หมายความว่าไงวะ

"คิกๆ"

พวกเรานั่งกินอาหารร่วมกันจนอิ่ม

"เดี๋ยวน้ำขิงล้างจานให้เองค่ะ" น้ำขิงเอ่ยขึ้น

"เดี๋ยวอาร์มช่วยนะครับ" ผมหันไปพูดกับน้ำขิง เธอก็พยักหน้าตอบรับผม

"ถ้าอย่างนั้นป้าขึ้นนอนก่อนนะ ปิดบ้านให้เรียบร้อยนะเด็กๆ" คุณป้าลุกขึ้นจากโต๊ะอาหาร

"ผมขอตัวกลับเลยนะครับ สวัสดีครับคุณป้า สวัสดีครับทุกคน" บูมลุกและยกมือไหว้ลาทุกคน น้องน้ำอุ่นลุกตามบูม

"จะไปไหน" น้ำขิงเอ่ยถามน้องน้ำอุ่น

"ไปส่งบูมค่ะ" น้องน้ำอุ่นพูดแล้ววิ่งออกไป

"โกรธน้ำอุ่นมั้ยคิม" น้ำขิงเอ่ยถามไอ้คิม

"ไม่โกรธหรอก" 

"ไม่โกรธแต่หน้ามึงตึงมากนะ" ผมพูดยิ้มๆ

"แค่เพื่อนน่ะคิม" น้ำขิงเอ่ยอีกครั้ง

"อืม" ไอ้คิมตอบรับและเดินขึ้นห้องไป

ผมช่วยน้ำขิงยกจานเข้าไปล้างในครัว สักครู่ก็เห็นน้องน้ำอุ่นวิ่งเข้ามา

"น้องน้ำอุ่นเข้ามาแล้ว" ผมหันไปบอกกับน้ำขิง

"มาไวแหะ"

"น้ำขิง ไอ้บูมไรนั่นเป็๞แค่เพื่อนจริงๆหรอ"

"แค่เพื่อนจริงๆ แต่น้ำขิงก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าบูมจะคิดแค่นั้นหรือป่าว" น้ำขิงตอบพร้อมเอาผ้าเช็ดจานที่ล้างเสร็จแล้ว ผมเรียงจานเก็บเข้าที่

"อาร์มก็รู้สึกว่าไอ้นั่นจะไม่คิดแค่เพื่อนนะ" 

"น้ำขิงจะช่วยกันบูมออก" น้ำขิงพูดยิ้มๆ

"ครับ"

"เสร็จแล้วไปปิดบ้านกัน" 

"ครับผม"

ผมและน้ำขิงเดินมาหน้าบ้าน ผมได้กลิ่นดอกไม้จากสวนดอกไม้เล็กๆของคุณป้าที่หน้าบ้าน

"หอมมากเลยเนอะ" น้ำขิงเอ่ยยิ้มๆ

"ใช่ ไปที่สวนกัน" ผมเอ่ยชวน น้ำขิงพยักหน้ารับ และเดินออกมาที่สวนกัน

เรายืนสูดกลิ่นหอมของดอกไม้ พลางมองดาวที่ระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้า โรแมนติกสุดๆ ><

"เข้าบ้านกัน ปวดอึ" และแล้วความโรแมนติกก็จบลงเพราะน้ำขิงปวดอึ!  -*-

"ครับๆ"

น้ำขิงรีบวิ่งขึ้นห้องไปเข้าห้องน้ำและอาบน้ำ ส่วนผมล็อกรั้วและประตู แล้วเดินตามขึ้นห้องไป

**********END EP24**********

SPOIL

"ทำไมไม่ใส่ชุดนอนล่ะ" น้ำขิงนอนเล่นโทรศัพท์และเอ่ยถามผม

"ฉีดยาให้เมีย"

******************************

​คอมเม้นให้กันบ้างน๊า