ตอนที่ 32 เสนอชื่อพีทเป็กรณีพิเศษ
พีทได้อธิบายโค้ดต่างๆ ให้กับอาจารย์ทั้งสองได้ฟังอย่างละเอียด เขาอธิบายอยู่สักพักหนึ่ง ไม่ได้นานมากเท่าไร อาจารย์หญิงและอาจารย์จ๋า ก็ได้ขอให้พีทหยุด ไม่ต้องอธิบายต่อแล้ว ตอนนี้พวกเธอเชื่อแล้วว่าพีทเป็คนเขียนโปรแกรมทั้งหมดนี้ด้วยตัวเองและเธอก็ภาคภูมิใจมากที่พีททำมันสำเร็จ เหนือความคาดหมายของเธอเป็อย่างมากด้วย
“ถ้าเช่นนั้นก็ไม่จำเป็ต้องมารายงานความคืบหน้าแล้ว ส่วนรูปเล่มที่ส่งมาอาจารย์จะตรวจอย่างละเอียดอีกที ถ้าหากมีตรงไหนที่จะต้องแก้ เดี๋ยวอาจารย์จะส่งอีเมล์ไปบอก ระหว่างนี้ก็ตั้งใจเรียนกลับวิชาอื่นที่ยังเหลือหน่อยนะ อาจารย์คิดว่าอาจารย์อมรคงไม่ปล่อยเกรดให้เธอง่ายๆ แน่” อาจารย์หญิงได้เตือนพีทให้ตั้งใจเรียน แม้บางรายวิชาจะไม่มีเก็บคะแนนตอนเข้าเรียน ใช้คะแนนสอบเป็เกณฑ์ล้วนๆ ถึงกระนั้นเธอก็อยากให้พีทเข้าเรียนวิชาของอาจารย์อมรบ้าง
เพราะกลัวว่าอาจารย์อมรจะเล่นไม่ซื่อ ทำร้ายลูกศิษย์คนหนึ่งด้วยป้ายปากกาของตัวเอง
โดยที่ไม่รู้เลยว่าในก่อนหน้านี้ ตัวของพีทก็พึ่งตบหน้าฉาดใหญ่ ใส่อาจารย์อมรจนหงายเงิบไปเมื่อครู่
“ครับ ถ้าอย่างนั้นผมไปก่อนนะครับ” พีทได้ลาจากไป ซึ่งพอพีทหายลับสายตาไป อาจารย์หญิงและอาจารย์จ๋าก็ได้เริ่มพูดคุยกันถึงเื่ความเก่งของพีทที่ได้แสดงออกมา
“หญิง…เ้าพีทได้ไปติวเสริมที่ไหนมาหรือเปล่า ทำไมถึงเขียนโปรแกรมได้ดีมากขนาดนั้น” อาจารย์จ๋าได้เอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน วันนี้ก็ใกับโปรเจกต์ของพีทอยู่ไม่น้อย แต่จากการตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว พีทน่าจะเป็คนเขียนโปรแกรมนี้เองทั้งหมด ดูแล้วโปรเจกต์ของพีทคงต้องได้ A อย่างแน่นอน” อาจารย์หญิงดีใจมากที่ลูกศิษย์ของเธอ สามารถทำโปรเจกต์ออกมาได้เกินความคาดหวัง โดยที่เธอแทบจะไม่จำเป็ต้องแนะนำหรือสอนอะไรเลย
พีทแสดงให้เห็นว่า ตัวเขาพร้อมแล้วที่จะออกไปเผชิญโลกภายนอกอย่างการทำงาน แต่จากศักยภาพของพีท ถึงแม้ว่าเขาจะเขียนโปรแกรมได้เก่งแค่ไหน แต่จากเกรดเฉลี่ยที่อยู่ใน่ 2.9 ปลายๆ ถึงจะได้หน่วยกิตจากโปรเจกต์มาฉุดให้ได้ A
ลำพังเกรดเฉลี่ย 3.0 ของพีทก็ยังยาก หากจะเข้าทำงานในบริษัทเอกชนใหญ่ๆ อยู่ดี ที่ต้องแข่งกับนักศึกษาจากมหาลัยชั้นนำในประเทศไทยอย่าง จุฬา ธรรมศาสตร์ ฯลฯ
ต้องอย่าลืมว่า มหาลัยชั้นนำพวกนี้ มีแต้มต่อที่สูงมาก บริษัทน้อยใหญ่ต่างก็เล็งนักศึกษาจากสถาบันชั้นนำพวกนี้เป็ตัวเลือกแรกๆ อยู่แล้ว แม้มหาลัยธาราบุรีจะเป็ถึงมหาลัยชั้นนำในตัวจังหวัด
แต่เมื่อเทียบศักยภาพแล้ว มหาลัยธาราบุรีเป็เพียงมหาลัยระดับกลางเท่านั้น สำหรับประเทศไทย
“ถ้าอย่างนั้น ลองเสนอชื่อพีทเข้าร่วมอบรมที่จะจัดขึ้นในตอนกลางเดือนนี้ดูไหม ให้เขาได้เปิดหูเปิดตาหน่อย เผื่อจะได้เปิดประสบการณ์เขาบ้าง” อาจารย์จ๋าเสนอ
ซึ่งการอบรมนี้เป็ทางมหาลัยธาราบุรีเป็คนจัดขึ้น ในหัวข้อแรงบันดาลใจสำหรับนักศึกษาปี 4 โดยจะเป็การเชิญเหล่า แพทย์ ดารานักแสดง พิธีกร ผู้บริหารและตำแหน่งงานชั้นนำในสายอาชีพต่างๆ มาบรรยายที่มหาลัย
เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักศึกษาชั้นปีที่ 4 ที่กำลังจะเรียนจบ ซึ่งงานนี้ทางมหาลัยก็ได้กำหนดเกณฑ์นักศึกษาที่จะเข้าร่วมการอบรมนี้เอาไว้แล้ว โดยจะจำกัดเฉพาะนักศึกษาที่กำลังลุ้นเกียรตินิยมอันดับ 1 และ 2 ให้ได้เข้าร่วมนั่นเอง
ทั้งนี้เกรดเฉลี่ยของพีทในตอนนี้ แน่นอนว่ามันไม่ถึงเกณฑ์ที่กำหนด หากแต่อาจารย์หญิงและอาจารย์จ๋าก็อยากที่จะเสนอชื่อของพีทเข้าไปในการอบรมนี้ เพื่อที่จะทำให้พีทพอที่จะมีโปรไฟล์ไว้ใช้ในการสมัครงานในอนาคต
ถึงอย่างนั้นแม้อาจารย์หญิงและอาจารย์จ๋าจะเห็นด้วยที่จะเสนอชื่อของพีทเข้าไปในการอบรม แต่พวกเขาก็จำเป็ต้องขอคำปรึกษากับหัวหน้าคณะของพวกเขาเสียก่อนหรือก็คืออาจารย์สุดา ที่มีสิทธิ์ในการตัดสินใจกับเื่นี้
อาจารย์หญิงและอาจารย์จ๋าไม่รอช้า รีบขอเข้าพบกับอาจารย์สุดาที่อยู่ในห้องถัดไปทันทีและเตรียมที่จะเสนอชื่อของพีทให้กับอาจารย์สุดาได้ตัดสินใจ
แต่ทว่า ยังไม่ทันที่อาจารย์หญิงและอาจารย์จ๋าจะทันพูดชื่อของพีท…อาจารย์สุดาก็โพลงชื่อของพีทขึ้นมาก่อนเสียอย่างนั้น “หญิง จ๋า รู้ไหมลูกศิษย์ของเธอได้ก่อเื่กับอาจารย์อมร เมื่อคาบเรียนเช้า?” อาจารย์สุดาเป็หัวหน้าคณะที่ทุกคนต่างให้ความเคารพ เธอเป็อาจารย์ที่ทรงคุณวุฒิ วัยวุฒิ ที่อาจารย์ทุกคนก็ยังเกรงกลัว
เธอเป็คนที่จริงจัง แค่สายตาของเธอก็ทำให้นักศึกษาต่างก็พากันกลัวอยู่แล้ว ประกอบกับเธอจะสอนเฉพาะวิชาของนักศึกษาปีที่ 4 เท่านั้น จึงไม่ค่อยมีประติสัมพันธ์กับนักศึกษาสักเท่าไรและด้วยความที่เป็คนจริงจังของเธอ จึงทำให้เธอถูกมองว่าเป็อาจารย์ที่เข้มงวด
แต่ทว่าความเป็จริงแล้ว อาจารย์สุดานี้แหละ ใจดีที่สุดแล้วกับนักศึกษา
“อะไรนะคะ? พีทไปก่อเื่กับคลาสของอาจารย์อมรเหรอคะ?” อาจารย์หญิงและอาจารย์จ๋า หน้าแห้งไปเลย เมื่อรู้ว่าพีทได้ไปก่อเื่กับอาจารย์อมร
“ใช่นะสิ ฉันก็พึ่งได้ยินมาจากเพื่อนของเ้าพีทมานั่นแหละ เห็นว่าป่านนี้อาจารย์อมรยังไม่ออกจากห้องสอนเลย” อาจารย์สุดาเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่พีทได้ตอบคำถามของอาจารย์อมรให้กับสองอาจารย์ที่ปรึกษาได้ฟัง
พอได้ยินเื่นี้อาจารย์หญิงและอาจารย์จ๋าก็อึ้งไปสักพัก แต่ก็รีบรวบรวมสติบอกเล่าโปรเจกต์ของพีทที่ได้มารายงานให้กับอาจารย์สุดาได้ฟังบ้าง
“นับั้แ่อกหักมา ดูจะเป็ผู้เป็คนขึ้นเยอะเลย…ฉันอนุญาตให้เพิ่มชื่อของพีทเข้าไปในการอบรมเป็กรณีพิเศษ พวกเธอสองคนไปจัดการได้…ถึงยังไงผู้บริหารที่จะมาบรรยายในงานอบรมนี้ ก็เป็เธอที่เชิญมา ถ้าคิดว่าพีทเหมาะสมก็จัดการได้เลย” อาจารย์สุดาพยักหน้าเห็นด้วยไปกับข้อเสนอของอาจารย์ที่ปรึกษาทั้งสอง ที่อยากจะให้พีทได้เข้าอบรมที่จะถึงนี้
ซึ่งผู้บริหารที่อาจารย์หญิงเชิญมา ก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล คือรุ่นน้องในโรงเรียนสมัยที่อาจารย์หญิงยังเป็นักเรียนนั่นเอง
โดยรุ่นน้องของอาจารย์หญิงคนนี้ก็มีดีกรีเป็ถึงผู้บริหารบริษัทเอกชนชั้นนำของประเทศไทย โปรไฟล์การศึกษาก็ไม่น้อยหน้า จบปริญญาตรีจากมหาลัยจุฬา ปริญญาโทจากมหาลัย ปักกิ่ง จากประเทศจีน ด้วยอายุเพียงแค่ 27 ปีเท่านั้น
ด้วยโปรไฟล์ระดับนี้ จึงไม่แปลกที่อาจารย์หญิงจะเชิญเธอมาให้คำแนะนำกับนักศึกษาบริหารธุรกิจที่กำลังจะเรียนจบและถ้าหากฝากฝังได้ อาจารย์หญิงก็อยากที่จะให้นักศึกษาในคณะของเธอ ได้เข้าทำงานที่บริษัทที่รุ่นน้องของเธอเป็ผู้บริหารอีกด้วย
อาจจะเป็นักศึกษาเกียรตินิยมอันดับ 1 สักคน เพียงแค่นี้มหาลัยธาราบุรีก็พอจะมีหน้ามีตาขึ้นมาได้บ้างแล้ว ส่วนพีทนะเหรอ…แค่ให้เขาได้เข้าฟังก็ถือว่าดีที่สุดแล้ว
พีทไม่รู้เลยว่า อาจารย์ที่ปรึกษาของเขา จะพยายามช่วยหนุนหลังเข้าแบบนี้ ในตอนนี้เขาได้ลงมาสมทบกับกองถ่ายรายการ WeAreOne ที่กำลังอยู่ใน่สุดท้ายของการถ่ายทำแล้ว
“ขอโทษด้วยนะครับพี่ ที่ไม่ได้มาดูแลพวกพี่เลย พอดีมีโปรเจกต์ที่ต้องเข้ารายงานกับอาจารย์ที่ปรึกษาครับ” เมื่อมาถึงกองถ่าย พีทก็ได้รีบเข้ามาขอโทษทีมงาน WeAreOne กันยกใหญ่ หากแต่ทุกคนก็ไม่ได้โกรธหรือน้อยใจอะไรพีทเลย
ทุกคนต่างมีงานและภาระที่ต้องรับผิดชอบของตัวเองกันทั้งนั้น อีกอย่างพีทคือผู้สนับสนุน ลำพังแค่จ่ายเงินตรงเวลาก็เพียงพอแล้ว ไม่ต้องมาดูแลพวกเขาที่เป็ลูกค้าเลยด้วยซ้ำ
“นี้ก็ถ่ายเสร็จพอดี งั้นเดี๋ยวพี่แวะไปซื้อไก่ทอดที่ร้านของพีทก่อนจะกลับก็แล้วกัน” พี่จ๊อบเดินเข้ามาตบไหล่พีทเบาๆ พลางพูดคุยกันถึงการถ่ายทำที่เป็ไปอย่างราบรื่น ให้พีทเตรียมตัวรับกระแสลูกค้าที่จะมาถึงได้เลย
ตอนนี้พีทไม่กล้าที่จะไม่เชื่ออีกแล้ว ว่ากระแสที่ของ WeAreOne มันรุนแรงและเรียกลมเรียกฝนในหมู่วัยรุ่นได้มากแค่ไหน
ลำพังเมื่อวาน แม้วิดีโอ จะเผยแพร่ไปได้แค่วันเดียว แต่ยอดขายไก่ทอดของวันนั้นก็มากมายมหาศาล จนพีทแทบจะขายไม่ทันเลยทีเดียว
พูดถึงตรงนี้ พีทที่ไม่มีอะไรทำที่มหาลัยแล้ว เขาจึงรีบกลับไปช่วยงานที่ร้าน ที่มีแค่ฝ้ายกับแชมป์เท่านั้นที่ช่วยกันขายของอยู่
และเมื่อกลับมาถึงร้าน พีทก็ต้องผงะด้วยความประหลาดใจอีกครั้ง มีลูกค้าจำนวนมาก ราวๆ ไม่ต่ำกว่า 40 คน กำลังยืนรอคิวไก่ทอดอยู่ที่หน้าร้านของเขา
“พีทมาช่วยหน่อย ทอดไก่ไม่ทันแล้ว!” พีทรีบวิ่งเข้าไปช่วยแชมป์ที่หลังร้านทันที ซึ่งพอแชมป์ได้เห็นเพื่อนรักของตัวเองกลับมาที่ร้านแล้ว ก็ไม่รอช้ารีบโยนผ้ากันเปื้อนให้กับพีททันที
“วันนี้ขายหมดไป 200 กว่าชุดแล้ว ฝ้ายเองก็เหนื่อยจนเกือบจะเป็ลมอยู่แล้ว” แชมป์ได้รายงานการขายของวันนี้ให้กับพีทได้รู้ ทั้งๆ ที่ตอนนี้พึ่งจะ 4 โมงเย็นเท่านั้น แต่กลับขายไก่ทอดไปแล้วไม่ต่ำกว่า 200 ชุด
และในขณะที่พีทกำลังช่วยแชมป์ทอดไก่อยู่นั่นเอง พีทก็ถือโอกาสนี้เข้าไปตรวจสอบภารกิจที่ระบบมอบให้กับเขา [ภารกิจ ‘าโปรโมชั่น’ กับร้าน QFC กำลังดำเนินการ]
[แจ้งเตือน: วันนี้ร้านไก่ทอด Chicky CPF มีโอกาสสำเร็จภารกิจ 69%]
การแจ้งเตือนโอกาสสำเร็จภารกิจที่ระบบแจ้งเตือนให้กับพีทนั้น ได้หมายความว่าวันนี้ยอดเฉลี่ยของลูกค้าที่เข้ามาซื้อไก่ทอดจากร้านของพีท นั้นสูงกว่าร้าน QFC แล้ว
พีทได้เห็นก็รู้สึกดีใจเป็อย่างมาก ที่ร้านของเขากำลังไปได้สวยแบบนี้ แต่กระนั้นเมื่อมองไปที่สภาพของฝ้ายและแชมป์ ที่วันนี้เกือบตลอดทั้งวัน ทั้งสองคนต้องอยู่ดูแลร้านโดยไม่มีพีทคอยช่วย
ก็ทำให้ทั้งสองคนดูเหน็ดเหนื่อยกับการขายในวันนี้มาก ‘คงต้องหาคนมาช่วยแบ่งเบาภาระงานแล้ว’ พีทไม่คิดจะดื้อรั้นหรือตระหนี่กับเงินที่ต้องลงทุนอยู่แล้ว
เขาดูแล้ว ด้วยภาระงานและความยุ่งของร้านที่เพิ่มเข้ามา เขาจำเป็ต้องหาคนงานมาช่วยแบ่งเบาภาระงานในร้านของเขา โดยอาจจะจ้างเป็พนักงานพาร์ตไทม์ตามรายชั่วโมง ที่น่าจะมีนักศึกษาที่อยากจะหาเงินเพิ่มเติม มาทำงานพิเศษที่ร้านของเขาใน่เย็นจนถึงค่ำ
พีทไม่รอช้าในระหว่างที่ทุกคนในร้านกำลังยุ่งวุ่นวาย เขาถือโอกาสนี้เขียนข้อความลงบนกระดาษ A4 ก่อนจะนำมันไปติดที่หน้าร้านของเขา โดยมีใจความว่า [รับสมัครพนักงานพาร์ตไทม์ จำนวน 2 ตำแหน่ง ค่าแรง 38 บาท/ชั่วโมง]
ท่ามกลางสายตาของลูกค้าที่กำลังรอต่อแถวซื้อไก่นับหลายสิบคน มีหนึ่งในลูกค้ายกมือขึ้นทันที
“พี่ครับ ผมอยากทำงานที่ร้านของพี่ครับ” เป็เสียงของนักศึกษาปีที่ 2 ที่ได้ยกมือขึ้นในทันทีที่พีทเขียนใบประกาศรับสมัครงาน
พีทไม่รอช้า รีบกวักมือเรียกนักศึกษาคนนั้นมาพูดคุยที่หลังร้านในตอนนั้นเลย “ผมชื่อโอมครับ อยู่คณะบริหารสาขาการจัดการครับ” นักศึกษาคนนั้นได้แนะนำตัว พลางยื่นบัตรนักศึกษาและบัตรประชาชนให้กับพีทได้ทำการตรวจสอบ
“รู้ใช่ไหมว่าร้านของพี่ พึ่งจะเปิดได้ไม่นาน อะไรหลายอย่างยังไม่เข้าที่เข้าทางนัก ตอนนี้อาจจะยังไม่มีสวัสดิการมอบให้ แต่พี่สัญญาว่าจะรีบจดทะเบียนเป็บริษัทให้เร็วที่สุดและจะชดเชยเป็ค่าตอบแทนให้ ส่วนค่าแรงเอาเป็ 38 บาท/ชั่วโมง ตกลงไหม” พีทเสนอค่าแรงตามเกณฑ์ที่รัฐบาลกำหนด
โดยค่าแรงขั้นต่ำในปี 2556 ของลูกจ้างจะอยู่ที่ 300บาทต่อวัน หากตีเป็รายชั่วโมงก็จะอยู่ที่ 37.50 บาท ซึ่งพีทมองว่ายุ่งยากเลยปัดเศษขึ้นเป็ 38 บาทไปเลย
ทั้งนี้ ค่าแรง 38 ต่อชั่วโมง นับว่าสูงมากแล้วสำหรับพนักงานพาร์ตไทม์ แม้ตอนนี้รัฐบาลจะออกนโยบายกำหนดค่าแรงขั้นต่ำที่ 300 บาท หรือเงินเดือนของผู้ที่จบปริญญาจะอยู่ที่ 15,000 ต่อเดือน
แต่เชื่อเถอะว่า ร้อยละ 90% ของบริษัทในประเทศไทย ยังไม่มีบริษัทไหนที่สามารถปรับตัวกับนโยบายที่รัฐบาลออกมาได้ ขนาดพีท ฝ้ายและแชมป์ที่ทำงานกับร้าน QFC ก่อนจะลาออกมาเมื่อเดือนที่แล้ว ก็ยังได้ค่าแรงเพียง 33บาท/ชั่วโมงด้วยซ้ำ
การที่พีทเสนอค่าแรง 38 บาท/ชั่วโมงให้แบบนี้ จึงถือเป็ค่าแรงที่หาได้ยากมาก ซึ่งน้องนักศึกษาที่ชื่อโอมคนนี้ ก็ตอบรับกับข้อเสนอที่พีทยื่นให้ในทันที
โอมะโโลดเต้นด้วยความดีใจที่ได้งานและค่าแรงดีๆ แบบนี้ แต่ด้วยความกลัวว่าพีทจะเปลี่ยนใจกลางคัน กลัวว่าพีทจะหันไปจ้างคนอื่น น้องโอมเลยเสนอตัวทำงานให้ในวันนี้เลย แม้ว่าเอกสารการรับสมัครงานจะยังไม่ทันได้เซ็นกันเลยก็ตาม
“แชมป์ได้คนมาช่วยร้านแล้ว ช่วยสอนงานน้องด้วยนะ วันแรกยังไม่ต้องทำอะไรมาก ให้ดูและปรับตัวเข้ากับร้านไปก่อน” พีทฝากน้องโอมให้กับแชมป์ได้ดูและสอนงาน ซึ่งแชมป์ก็คุ้นชินกับการดูแลเด็กใหม่อยู่แล้ว จากการที่เคยเป็รุ่นพี่ในร้าน QFC ดังนั้นจึงต้อนรับโอมที่เป็พนักงานได้อย่างไม่เคอะเขิน
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่รับสมัครเสร็จ ยังไม่ทันที่พีทจะพาโอมไปแนะนำตัวกับฝ้ายที่กำลังขายไก่อยู่หน้าร้าน ขณะเดียวกันก็มีนักศึกษาชายอีกหนึ่งคนที่ออกจะมีความรักสวยรักงามมากหน่อย เดินเข้ามาดูป้ายรับสมัครงานที่หน้าร้านของเขา
“หนูมาสมัครงานค่ะ” นักศึกษาปรายตามองมา ก่อนจะยิ้มให้กับพีทและฝ้ายด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยลิปสติกสีแดง งามผุดผ่องของเธอ
...โปรดติดตามตอนต่อไป...
นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ
สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ
www.facebook.com/WritelazyV2
นามปากกา.Writelazy
100K
