"ส่งของมีค่าและผู้หญิงมาซะแล้วพวกข้าจะให้พวกเ้าตายแบบไม่ทรมาน....เคียกๆๆ" หนึ่งในโจรหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้าย
ใช่แล้วฉากที่อยู่เบื้องหน้าของเทียนอี้ตอนนี้ เหมือนกับเหตุการณ์เมื่อ 5 ปีที่แล้วเกิดขึ้นกับตัวเขา กลุ่มกองโจรทุ่งหญ้ากำลังปล้นกองคาราวานพ่อค้าอยู่นั้นเอง เส้นทางเขตทุ่งหญ้านี้เป็เส้นทางที่ผู้คนนิยมใช้ในการเดินทางค้าขาย
เพราะเป็เส้นทางอ้อมป่าอสูรถึงจะใช้เวลามากกว่าแต่ก็ปลอดภัยมากกว่าที่ต้องผ่านเส้นทางปี่อสูร แต่ก็ยังไม่วายมีกลุ่มโจรอีกเช่นกันถึงจะมีกลุ่มโจรอยู่บ้างแต่อัตราการเจอกลุ่มโจรก็มีน้อยกว่า การเจอสัตว์อสูรอยู่มากพวกพ่อค้าจึงนิยมใช้เส้นทางนี้แทน
เทียนอี้มองดูกองโจรกว่า 50 คนกำลังโจมตีคาราวานพ่อค้าและผู้คุ้มกัน 30 คนสถานการณ์ของกลุ่มพ่อค้านับว่าเสียเปรียบอยู่นิดหน่อย ถ้าต่อสู้นานไปความเสียเปรียบก็มีแต่จะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
ระหว่างสังเกตการณ์อยู่นั้นสายตาของเทียนอี้ก็ต้องไปสะดุดอยู่ ที่หลังม้าตัวหนึ่งเทียนอี้พบกับคนคุ้นเคยคนหนึ่งเข้าให้แล้ว เป็ชายร่างผอมสูง ใบหน้ายาวปากกว้างพร้อมรอยยิ้มที่หน้าขยะแขยงนั้นมันคือ รองหัวหน้ากองโจรที่เข้าโจมตีขบวนของเทียนอี้เมื่อ 5 ปีที่แล้ว
และเป็มันที่ทำร้ายเทียนอี้จนเกือบตาย เทียนอี้ถึงกับหัวเราะหึๆออกมาเบาๆ ไม่คิดเลยว่าจะได้แก้แค้เร็วขนาดนี้ เทียนอี้ควบอาชาวาโยลงไปยังจุดประทะทันที. เมื่อเห็นว่ามีชายหนุ่มรูปงามขี่สัตว์อสูรระดับสูงเข้ามา ชายร่างผอมจึงสั่งให้หยุดการต่อสู้ และรอบสำรวจระดับพลังของเทียนอี้
"น้องชายเ้ามีธุระอันไดหรือเปล่า? ถ้าไม่มีก็เชิญเ้าออกไปจากตรงนี้เถอะ" ชายร่างผอมพูดกับเทียนอี้ มันรู้ว่าเทียนอี้อยู่ในขอบเขตปฐีขั้น 1 ตัวมันเองอยู่ในขอบเขตปฐีขั้น 7 จึงไม่ได้กลัวเทียนอี้
แต่มันก็ไมอยากมีปัญหากับเทียนอี้ในตอนนี้ เพราะเทียนอี้มีอาชาวาโยอยู่ ถ้ามันลงมือกับเทียนอี้แล้วเทียนอี้สามารถหนีออกไปได้เทียนอี้อาจจะพาคนกลับมาตลบหลังมันได้ เมื่อถึงตอนนั้นมันต้องมีปัญหาอย่างแน่นอน
มีหรือเทียนอี้จะอ่านความคิดมันไม่ออกเขาจึงแสร้งลงจากหลังอาชาแล้วเดินไปที่กลุ่มพ่อค้า เมื่อเห็นเทียนอี้ลงจากหลังอาชาวาโยชายร่างผอมทำได้เพียงยิ้มเหี้ยมออกมา มันไม่คิดเลยว่าชายหนุ่มคนนี้จะโง่เง่าถึงขนาดนี้
"น้องชายเ้าจะเล่นบทผู้กล้าหรือยังไง ข้าว่าเ้าประเมินตนเองสูงไปหน่อยนะ" ชายหน้าผอมแสร้งทำเป็ถามเทียนอี้ด้วยรอยยิ้มอันน่าขยะแขยงของมัน
"เปล่า...ข้าแค่พบเจอคนคุ้นเคยเลยจะเข้ามาทดแทนบุญคุณก็เท่านั้นเอง" เทียนอี้กล่าวตอบไปด้วยรอยยิ้มเช่นกัน
"โห่...น่าทราบซึ่งใจจริงๆนะเนี้ย ไหนใครล่ะที่เป็คนคุ้นเคยของเ้าข้าจะดูแลมันเป็อย่างดีเอง" ชายร่างผอมพูดพร้อมรอยยิ้มเย็น ตัวมันชมชอบการเล่นกับเหยื่อเป็ที่สุดจึงอยากทำให้เทียนอี้ต้องเสียใจที่เข้ามาแส่เื่นี้
"ก็เ้ายังไงล่ะเมื่อ 5 ปีที่แล้วขนวนของฆ่าถูกพวกเ้าดักปล้นทุกคนถูกฆ่าตายจนหมด บังเอิญข้าโชคดีที่รอดชีวิตมาได้" เทียนอี้ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ
พอได้ยินดังนั้นชายร่างผอมก็หุบยิ้มทันที เห็นได้ชัดเลยว่าเทียนอี้กลับมาแก้แค้น แต่ก็เพียงเท่านั้นเมื่อมันเห็นว่าเทียนอี้มีระดับพลังต่ำกว่าตนจึงได้แต่พูดอย่าเย้ยหยัน
"จะมาแก้แค้พวกข้าก็ดี หรือมาตอบแทนก็ช่างแต่ต้องดูว่าเ้ามีความสามารถเพียงพอไหม?" หลังพูดจบมันให้สัญญาณโจมตีอีกครั้งอย่างไม่ใส่ใจ
"ข้าฝากพวกท่านรับมือพวกที่เหลือด้วยข้าจะจัดการหัวหน้าของพวกมันเอง" เทียนอี้หันไปบอกผู้คุ้มกันกองคาราวานด้านหลัง
ก่อนจะเรียกกระบี่ไร้ใจออกมาแล้วพุ่งทะยานไปหาชายร่างผอม เมื่อชายร่างผอมเห็นว่าเทียนอี้พุ่งเป้าเข้ามาหาตนเองมันจึงนำตะบองหนามของตนเองออกมาเช่นกันก่อนจะควบม้าตรงเข้าไปหาเทียนอี้
"เข้ามาเลยหนุ่มน้อยข้าจะให้เ้าได้ลิ่มรส ตะบองหนามของข้าอีกครั้ง .เคียกๆๆๆ" ชายร่างผอมหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้าย
เคร่ง! เคร่ง! ปัง! การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งเสียงเสียงอึกทึกวุ่นวายดังไปทั่วทุ่งหญ้า ฝังของเทียนอี้ก็ปะทะกับชายร่างผอมอย่างรวดเร็วโดยที่เทียนอี้ใช้แรงไปเพียง 10 ส่วนเท่านั้น ผ่านไป่หนึ่งเมื่อชายร่างผอมเห็นว่าตนเองไม่สามารถทำอะไรเทียนอี้ได้สักอย่างจึงเริ่มหวาดกลัวขึ้นมา
"เ้าเป็ตัวอะไรกันแน่ ทำไมถึงรับการโจมตีของข้าได้โดยไม่เป็อะไรเลย" ชายร่างผอมร้องออกมาอย่างแปลกใจ
เทียนอี้ต่อสู้อยู่พักหนึ่งก็ไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้แล้วจึงใช้กระบี่ฟาดฟันไปที่ตะบองหนามอย่างแรง ทำให้ตะบองหนามขาดเป็สองท่อนทันทีก่อนจะตะวัดกระบี่อีกครั้งเพื่อตัดแขนทั้งสองข้างของชายร่างผอมออกจากร่างทันที
"อ๊ากกก....แขนข้า .แขนข้า" ชายร่างผอมกรีดร้องออกมาด้วยความเ็ปก่อนจะตกลงจากหลังม้าหน้าทิ่มดิน
เมื่อจัดการชายร่างผอมเสร็จแล้วเทียนอี้ เคลื่อนตัวไปช่วยทางฝังคาราวานพ่อค้า ไม่นานการต่อสู้ก็จบลงโจรหลายคนถูกเทียนอี้ฆ่าตายด้วยกระบี่ มีบางคนหนีไปได้ซึ่งเทียนอี้จงใจปล่อยมันไป.....
966
