“ระบบ ปรับให้ร่างจำแลงเก็บหินทั้งหมดที่สูงกว่าหินปราณขั้นสูงไปด้วย” หลินฝานกล่าวออกคำสั่งออกมาใหม่
[ทำการปรับเรียบร้อย]
“เมืองที่ใกล้ที่สุด อยู่ห่างออกไปเท่าไร” หลินฝานกล่าวถามระบบออกมา
[เมืองที่ใกล้ที่สุด อยู่ห่างออกไป 100 กิโลเมตร ขอรับ หากจะเดินทางไปอาจจะต้องใช้เวลา 7 วันในการเดินทาง เนื่องจากในโลกนี้ท่านยังไม่สามารถบินได้เหมือนโลกที่ท่านจากมา] ระบบกล่าวบอกหลินฝาน
“หะ เ้าว่าอะไรนะ ฉันต้องเดินทางด้วยการเดินอย่างงั้นหรอ แบบนี้ไม่ไปดีกว่า พาฉันกลับไปยังโลกเดิมเดียวนี้” หลินฝานออกคำสั่งออกมา
กลับมาทางโลกเดิมของหลินฝาน ในตอนนี้เขตที่ 10 กำลังโดนคลื่นสัตว์อสูรที่ไม่ทราบจำนวนกำลังบุกประชิดกำแพง
“ตามหาตัวเขาไม่เจอเลยอย่างงั้นหรอ” หัวหน้าเขตกล่าวออกมา
“ใช่แล้วครับ พวกเราตามหาไปทั่วทั้งเขตที่ 10 แล้วยังไม่พบเขาเลยแม้กระทั่งร้านขายยาเขาก็ไม่ได้อยู่ที่นั่น มีเพียงน้องสาวของเขาอาศัยอยู่แค่ 2 คนเท่านั้น” ชายคนหนึ่งกล่าวออกมา
“ไม่ได้การแล้วแบบนี้ สัตว์อสูรจำนวนมากกำลังบุกเข้ามาเขตที่ 10 กำแพงอาจจะทนได้ไม่นานนัก พวกเราต้องออกไปสกัดพวกสัตว์อสูรระดับสูงเอาไว้ก่อน ส่วนพวกที่มีระดับต่ำนั้นให้นักล่าระดับ A คอยจัดการที่เหลือ” หัวหน้าเขตกล่าวออกมา
“รับทราบ” ชายคนหนึ่งกล่าวออกมา
“ข้าเคยบอกท่านไปแล้ว เด็กคนนั้นคงหนีไปแล้วคงจะกลัวคลื่นสัตว์อสูร ถึงไม่กล้าออกมา” ต้าหวังนักล่าระดับ S กล่าวออกมา
“ช่วยระวังคำกล่าวของเ้าด้วยหากคุณหลินกลับมาเ้าจะกล้ากล่าวถึงเขาแบบนี้อย่างงั้นหรอ” ซูเว่ยกล่าวออกมา
“นี้ท่านเว่ย ท่านจะให้ท้านเด็กคนนั้นไปถึงไหน ขนาดเขตของเราโดนสัตว์อสูรประชิดกำแพงขนาดนี้เขายังไม่กล้าออกมาเลยแล้วจะให้ข้ายกย่องเขาอย่างงั้นหรอ” ต้าหวังกล่าวออกมา
หลินฝานที่เดินมาถึงเขตที่ 10 ผ่านมิติ เมื่อเขาออกมานั้นกลับพบกับความวุ่นวายไปทั่วทั้งเขต
“นี้มันเกิดอะไรขึ้น” หลินฝานกล่าวถามชาวบ้านที่วิ่งผ่านมา
“นี้หนุ่มน้อยรีบ ๆ หนีเร็วเขาตอนนี้เขตที่ 10 กำลังโดนคลื่นสัตว์อสูรบุกแล้วไปกันเถอะ” ชาวบ้านกล่าวบอกและชวนหลินฝานหนีไปด้วยกันในทันที
หลินฝานเมื่อทราบเหตุที่เขตวุ่นวายแล้วจึงรีบบินไปทางกำแพงเขตในทันที
“คลื่นสัตว์อสูรบุกอย่างงั้นหรอ มันเป็ไปได้อย่างไรในเมื่อเทคโนโลยีการแจ้งเตือนนั้นทันสมัยและยังเป็เขต 10 อันดับแรกอีกด้วย” หลินฝานกล่าวถามระบบออกมา
[เรียนนายท่าน มิติของโลกนี้กำลังอ่อนแอลง เนื่องจากพลังลมปราณของโลกนี้กำลังฟื้นฟู ทำให้เกราะป้องกันมิตินั้นไม่สามารถกักพลังลมปราณได้อีกต่อไป จึงทำให้พลังลมปราณเอ่อล้นออกไปทำให้เกิดรอยแยกมิติไปสู้โลกอื่นและทำให้สัตว์อสูรเดินทางผ่านช่องมิตินั้นมาได้] ระบบอธิบายออกมา
“อะไรนะ โลกนี้กำลังฟื้นฟูพลังลมปราณอย่างงั้นหรอ หากเป็อย่างงั้นต่อไปโลกนี้ก็จะมีมิติเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาอย่างงั้นสินะ เท่ากับว่าไม่มีที่ไหนปลอดภัยอีกต่อไป” หลินฝานกล่าวออกมา
“นั้นไงเขามาแล้ว” นักล่าคนหนึ่งกล่าวออกมาเมื่อเห็นหลินฝานบิน มาทางพวกเขา
“นี้มันเกิดอะไรขึ้นเหตุใดสัตว์อสูร มากมายถึงบุกประชิดกำแพงเขตได้มากขนาดนี้” หลินฝานกล่าวถามออกไป
“เื่นี้พวกเราก็ไม่ทราบเพียงแต่ ในป่านั้นมีมิติปรากฏตัวขึ้นมาและมีสัตว์อสูรจำนวนมาก ผ่านเข้ามาทางมิติทำให้พวกเราไม่สามารถอพยพ ชาวบ้านไปได้เลยแม้แต่คนเดียว” หัวหน้าเขตกล่าวออกมา
“เื่นี้มันเป็เหตุการณ์ฉุกเฉิน แล้วเ้าละไปอยู่ที่ใด ทำไมเพิ่งมาเอาตอนนี้ละ” ต้าหวังกล่าวถามหลินฝานออกมา
“เื่ที่ข้าจะไปไหนมาไหนข้าต้องรายงานเ้าด้วยอย่างงั้นหรอ” หลินฝานกล่าวตอบไป
“เ้าเด็กนี้ ฮึ่ย” ต้าหวังทำได้เพียงเก็บความโกรธนี้เอาไว้ เนื่องจากไม่สามารถต่อสู้กับหลินฝานได้
“ท่านมีแผนอย่างไร” หลินฝานกล่าวถามไปทางหัวหน้าเขต
“พวกเราต้องกำจัดสัตว์อสูรระดับสูงทั้งหมดสวนสัตว์อสูรระดับต่ำให้นักล่าระดับ A จัดการที่เหลือเพียงแต่ข้ากลัวว่าจะมีสัตว์อสูรระดับที่สูงกว่าพวกเราปรากฏตัวออกมาเนื่องจากสัตว์อสูรที่เดินออกมาจากมิตินั้น พวกเราไม่เคยเห็นพวกมันมาก่อนในโลกนี้” หัวหน้าเขตอธิบายแผนการและบอกเกี่ยวกับสัตว์อสูร