ซ่งซือเจียงเป็เ้าบ้านตระกูลซ่ง อายุของเขาปีนี้ก็ 75 ปีแล้ว ถือว่าแก่มากพอสมควรดังนั้นกล่าวสำหรับชายชราที่มีอายุมาก ย่อมเห็นสิ่งต่างๆ มาก็มาก
ดังนั้นหลินอู๋เฉินในสายตาของนายซ่ง จึงมีความสำคัญเป็พิเศษ เขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับอี้ฟานที่พ่ายแพ้ แต่กลับดึงหลานสาวซ่งเฉินหยูเข้ามา ตามด้วยจับหล่อนคุกเข่าบนพื้นพร้อมกับตน
“คุณปู่ ทำอะไรคะเนี่ย!” ซ่งเฉินหยูใและอับอาย ในชีวิตไม่เคยต้องก้มหัวให้ใคร แม้แต่บรรดาญาติพี่น้องหรือคนรวยรุ่นที่สอง
“หุบปาก!” ซ่งซือเจียงตบหน้าไปหนึ่งที แล้วหันไปทางหลินอู๋เฉินอย่างประจบสอพลอ
“นายท่าน เมื่อครู่นี้เป็หลานสาวผมเองที่ผิด ดังนั้นนายท่านได้โปรดยกโทษให้ผมและหลานสาวเถอะนะ”
ซ่งเฉินหยูจับแก้มของตัวเอง หล่อนค่อนข้างไม่พอใจและโกรธ ทำไมปู่ถึงได้ทำแบบนี้กับเธอล่ะ เห็นคนนอกดีกว่าตนเพียงเพราะความแข็งแกร่ง
ขี้ขลาด!
“ทุกอย่างมีราคาที่ต้องจ่าย” หลินอู๋เฉินวางท่า สายตาของเขาที่แสดงออกมาทำให้นายซ่งเหงื่อแตกพลั่ก
“เงินห้าล้านหยวน ไม่สิ...สิบล้านหยวน! บ้านพักใกล้กับทะเลสาบหงถิง หวังว่าจะช่วยบรรเทาความโกรธของนายท่านได้!” ซ่งซือเจียงกัดฟันกรอด
“คุณปู่! มันจะไม่มากเกินไปเหรอคะ” ซ่งเฉินหยูไม่เห็นด้วย หล่อนค้านเสียงแข็ง
“เงียบไปซะ ฉันเป็ผู้นำตระกูลซ่งคนปัจจุบัน เธอเป็แค่หลานมีหน้าที่ฟังคำสั่งเท่านั้น!” ซ่งซือเจียงอยากจะตบหลานสาวอีกครั้ง กล้าดียังไงมาสงสัยการตัดสินใจของเขา แต่ก็ต้องใจอ่อนเพราะรอยฝ่ามือบนแก้ม เห็นแล้วปวดใจเหลือเกิน
“เงินกับบ้านเล็กๆ แต่เอาเถอะในเมื่อนายให้มาฉันก็จะรับไว้แล้วกัน” หลินอู๋เฉินวางท่า มองเงินเ่าั้เป็แค่เศษกระดาษ
“สมกับเป็นายท่าน จิตใจของนายท่านช่างยิ่งใหญ่เหมือนกับท้องฟ้า” ซ่งซือเจียงทำตัวเหมือนสุนัขเลียตูด
หลินอู๋เฉินโบกมือ “คนไม่รู้ไม่ผิด ยืนขึ้นเถอะ เห็นพวกนายนั่งบนพื้นนานๆ ฉันรู้สึกไม่ดี โดยเฉพาะสาวน้อย การต้องมาเห็นหน้าอกเล็กๆ ของเธอจากมุมนี้ไม่ดีเลย”
ซ่งเฉินหยูกลายเป็หน้าแดง มองชายหนุ่มปากสุนัขด้วยความโกรธ
กล้าดียังไงมาวิจารณ์รูปร่างของเธอ!
แต่สำหรับซ่งซือเจียงคำพูดนั้นทำให้เขาคิดว่า หลินอู๋เฉินกำลังสนใจหลานสาว ซึ่งถือว่าเป็เื่ดีหากมองจากความสามารถอันทรงพลัง
“หากนายท่านสนใจ หลานสาวของผมสามารถติดตามนายท่านได้” ซ่งซือเจียงหน้าด้านหน้าทน สามารถขายหลานสาวได้เพียงเพราะ้าหลินอู๋เฉิน
“คุณปู่!” ซ่งเฉินหยูโกรธจนหน้าแดง กระทืบเท้าอัดอั้น ใจอยากจะะโดังๆ ให้รู้แล้วรู้รอดไป แต่คุณปู่ดันมองตาเขียวปั๊ดหล่อนจึงไม่กล้า เพราะกลัวถูกตบอีกเป็ครั้งที่สอง
“ติดตามเหรอ...ฉันไม่สนใจคนธรรมดาแบบเธอหรอก” หลินอู๋เฉินแค่้าเงิน ผู้หญิงคือตัวเกะกะ ในตอนนี้ควรจะพัฒนาความแข็งแกร่งของตนเองโดยเร็วที่สุด
“เอ่อ...สิบล้านหยวนก็ค่อนข้างมาก ผมต้องรวบรวมเงินหนึ่งวัน และผมจะรีบโอนเงินให้นายท่านโดยเร็วที่สุด รวมถึงเื่เอกสารบ้านพักใกล้ทะเลสาบหงถิง รบกวนขอที่อยู่ของนายท่านด้วยครับ” ซ่งซือเจียงรู้สึกเสียใจ อดไม่ได้ต้องตำหนิหลานสาวที่หน้าอกเล็ก
ซ่งเฉินหยูไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงไม่อยากได้เธอ ซึ่งนั่นก็ดีแล้ว เพราะอย่างน้อยก็อยากเก็บครั้งแรกไว้ให้คนที่รัก
“ป่านหลงวิลล่า ฉันพักอยู่ที่นั่น” หลินอู๋เฉินตอบแล้วหันหลังเดินจากไป เขาไม่ควรเรียกร้องให้มาก ต้องทำตัวหยิ่งเข้าไว้ ไม่งั้นอีกฝ่ายจะคิดว่าเขาเป็พวกหิวเงิน จากนั้นข้อต่อรองดังกล่าวจะไม่สามารถนำมาใช้ได้
“พรุ่งนี้ผมจะให้หลานสาวไปที่นั่น รบกวนนายท่านเซ็นรับด้วยนะครับ” ซ่งซือเจียงก้มศีรษะ แสดงความเคารพเต็มรูปแบบ
เดินออกมาได้ไม่กี่ก้าวหลินอู๋เฉินหยุดเดิน ตามด้วยกล่าว “เออจริงสิ ฉันชื่อหลินอู๋เฉิน ไปที่ป่านหลงวิลล่าจะได้ไม่เข้าผิดหลัง”
“ขอบใจความห่วงใยของนายท่าน” ซ่งซือเจียงรอให้หลินอู๋เฉินเดินจากไปไกล ค่อยยกศีรษะขึ้นมา
“คุณปู่คะ เกิดอะไรขึ้นกับคุณปู่กันแน่ ทำไมถึงได้ยอมผู้ชายคนนั้น แถมพรุ่งนี้ยังอยากให้หนูไปที่นั่นอีก!” ซ่งเฉินหยูถาม
เ้าบ้านตระกูลซ่งตอบด้วยน้ำเสียงแก่ชรา “หลานยังเด็กไม่เคยเห็นโลกมาก่อน แต่เชื่อปู่เถอะว่าการผูกมิตรกับคุณหลินเป็ผลดีต่อธุรกิจตระกูลซ่ง นอกจากนั้นอีกสองเดือนหลังจากนี้การประลองกับสองตระกูลใหญ่ก็มีแต่ผู้เชี่ยวชาญเข้าร่วม ทางเรายังขาดคนมีความสามารถต่อสู้กับพวกเขา”
“หมายความว่า คุณปู่คิดจะให้หลินอู๋เฉินอะไรนั่นเข้าร่วมการประลองเหรอคะ?” ซ่งเฉินหยูเริ่มมองเห็นเส้นกลใน
“ใช่แล้ว ด้วยความสามารถแบบคุณหลิน การชนะสองตระกูลใหญ่ไม่ใช่เื่ยาก ดังนั้นตอนนี้แค่อดทนไปก่อน ปฏิบัติรับใช้คุณหลินให้ดี ไม่สิ...ถ้าให้ดีกว่านี้ก็มีลูกกับคุณหลินให้กำเนิดทายาทแข็งแกร่งแก่ตระกูลซ่ง ฮ่าฮ่า” ซ่งซือเจียงมองถึงผลประโยชน์เป็หลัก สำหรับความรู้สึกของหลานสาวทำไมถึงต้องสนใจ
ขอแค่ตระกูลอยู่รอดก็พอแล้ว!
“คุณปู่! ต่อให้ตายฉันก็ไม่ยอมให้กำเนิดลูกโดยน้ำเชื้อของผู้ชายปากสุนัขเด็ดขาด!” ซ่งเฉินหยูสะบัดหน้าหนีไปทางอื่น “นี่อี้ฟาน จะนอนขึ้นอืดอยู่ถึงเมื่อไหร่ รีบๆ ลุกขึ้นมาได้แล้ว แค่นี้นายยังทำให้ฉันอับอายขายหน้าไม่พอหรือไง!”
“คุณหนูขอโทษครับ แต่ทักษะของคุณหลินแกร่งเกินไป เขาเป็ถึงปรมาจารย์หวิงชุน คนอย่างผมที่ฝึกมากับกองทัพจะเอาอะไรไปสู้” อี้ฟานถอนหายใจ ไม่ได้รู้สึกขายหน้า เขายอมรับความพ่ายแพ้ทั้งกายและใจ
“หมอนั่นเป็ปรมาจารย์จริงเหรอ?” ซ่งเฉินหยูไม่อยากจะเชื่อ
“แน่นอนครับ จากการที่เขาล้มผมด้วยการโจมตีเดียว จะเป็อื่นไปได้ยังไง” อี้ฟานตอบ “อีกอย่างนะครับคุณหนู คุณหลินอายุยังน้อยยังพัฒนาได้อีกเยอะ ถ้าหากเขาเข้าร่วมกับตระกูลซ่ง ในอนาคตผมเชื่อว่าจะไม่มีใครยิ่งใหญ่ไปกว่าคุณหนูอีกแล้ว!”
เ้าบ้านตระกูลซ่งพยักหน้าเห็นด้วย
“เหอะ ลืมมันไปซะ ยังไงฉันก็ไม่เอาเขามาเป็ผัวเด็ดขาด” ซ่งเฉินหยูย่นจมูก
“เอาล่ะหยุดพูดได้แล้ว กลับไปบ้านอาบน้ำขัดตัวให้ดี พรุ่งนี้รีบเดินทางไปที่ป่านหลงวิลล่า นำกุญแจและเงินสิบล้านหยวนไปให้นายท่าน และหาข้ออ้างพักที่นั่นให้ได้” ซ่งซือเจียงยื่นคำขาด
“คุณปู่!” สำหรับซ่งเฉินหยูนี่ก็เหมือนกับฝันร้าย แต่ทั้งนี้หล่อนไม่สามารถขัดขืนได้
หลินอู๋เฉินยังไม่ได้กลับไป เพียงแอบมองอยู่ห่างๆ
หลังจากเห็นทัศคติที่ชายชรามีให้กับตน เขาก็ค่อนข้างพอใจ และรอคอยที่จะให้ถึงวันพรุ่งนี้โดยเร็ววัน
......
เนื่องจากพรุ่งนี้จะได้เงินสิบล้านหยวน หลินอู๋เฉินที่อยู่ในวิลล่าจึงใช้จ่ายบ้าคลั่ง
ใช้เหรียญที่เหลือซื้อทักษะสามัญที่อยู่บนโลกมนุษย์ ส่วนที่เป็เศษเลือกซื้อนาฬิกา เสื้อผ้าแบรนด์เนม รองเท้า หมวกแว่นตา ของจิปาถะต่างๆ ที่เคยเห็นแต่ไม่มีปัญญาซื้อ ตอนนี้เขาซื้อมันมาทั้งหมด
ระหว่างนั่งรอคนส่งของ เสียงกริ่งก็ดังหน้าบ้าน พอมองผ่านกล้องวงจรจึงเห็นว่าเป็ลู่ซินหยี ผู้จัดการป่านหลงวิลล่า
เขากดเปิดประตู จากนั้นเดินออกไปที่สวนหน้าบ้าน
สำหรับลู่ซินหยีหล่อนไม่ได้อาศัยอยู่ในวิลล่าหลังเดียวกันกับเขา แต่เป็หลังข้างๆ ทางด้านขวา
เมื่อเห็นชายหนุ่มเดินออกมารับด้วยตัวเองลู่ซินหยีก็หายใจไม่ทั่วท้อง
ไม่คิดเลยว่าเขาจะโรแมนติก เป็ห่วงเลยออกมารับถึงที่
แต่อย่างใดก็ตามหลินอู๋เฉินนั้นคิดตรงกันข้าม เขาแค่มารอคนส่งของเท่านั้น ส่วนเธอเข้ามากดกริ่งพอดี
“มาทำอะไร?” หลินอู๋เฉินถาม เนื่องจากเขาบอกก่อนหน้านี้แล้วว่าชอบความเป็ส่วนตัว เวลาปกติห้ามเข้ามารบกวนเด็ดขาด
ลู่ซินหยียกถุงเนื้อสดและผัก “นี่เป็วันแรกที่ฉันย้ายมาอยู่กับคุณหลิน...ฉันก็เลยอยากทำกับข้าวให้ทาน”
“งั้นเหรอ...เข้าไปในครัวสิ อีกเดี๋ยวฉันจะตามไป” หลินอู๋เฉินยังไม่ได้กินข้าว และนี่ก็ดึกมากแล้วจะขับรถไปโรงแรมก็ี้เี
“ได้ค่ะ” ลู่ซินหยีมีรอยยิ้มมุมปาก
รีบเดินเข้าไปด้านใน โดยหวังทำให้เขาประทับใจมากที่สุดในฝีมือการทำอาหาร
ไม่นานคนส่งพัสดุก็มาถึง
หลินอู๋เฉินเซ็นรับจากนั้นยกกล่องทั้งหมดเข้าไปในบ้าน เขาไม่ให้ความสนใจเสื้อผ้าแบรนด์เนมมากนัก แค่วางไว้หน้าประตู ส่วนสำคัญคือทักษะในกล่องต่างหาก
หลินอุ๋เฉินยกกล่องทักษะเข้าไปในห้องตัวเอง ส่วนหญิงสาวก็กำลังล้างหมูเพื่อนำมาทำอาหาร
หนังสือสีดำที่จ่าหน้าเกี่ยวกับทักษะกลายเป็ลำแสง บินเข้าหน้าผากหลินอู๋เฉิน
ทักษะเทควันโด้ 5000 เหรียญ
ทักษะยูโด 5000 เหรียญ
ทักษะคาราเต้ 5000 เหรียญ
ทักษะการร้องเพลงระดับสูง 5000 เหรียญ
ทักษะเต้นรำระดับสูง 5000 เหรียญ
ทักษะวาดรูประดับสูง 5000 เหรียญ
หลินอู๋เฉินเห็นแล้วว่าความแข็งแกร่งเป็สิ่งสำคัญ ดังนั้นแม้ว่าในอนาคตเขาจะกลายเป็ผู้บ่มเพาะ แต่พื้นฐานก็สำคัญไม่แพ้กัน ดังนั้นเหรียญที่อยู่ในเว็บจึงถูกนำมาผลาญทั้งหมด
ส่วนทักษะร้องเพลงเองก็มีประโยชน์ โดยเฉพาะการเข้าสังคมที่้าแสดงความสามารถ
นอกจากนั้นยังทำให้เขาเข้าหาผู้หญิงที่มีอำนาจได้ง่าย ซึ่งนั่นคือประเด็นสำคัญอย่างยิ่ง
14K
