หลังจากไปดูบ้านหลังใหม่ เซี่ยฮ่าวหยูตัดสินใจซื้อบ้านสองหลังไว้เป็เรือนหอของตัวเองหนึ่งหลัง และอีกหนึ่งหลังเขาซื้อไว้ให้พี่ชาย ส่วนบ้านหลังริมสุดเป็ของจิ่นเทา
เซี่ยฮ่าวหยูให้ฉินซูอี้ตัดสินใจเกี่ยวกับการตกแต่งภายในและเลือกเฟอร์นิเจอร์เข้าบ้านทั้งหมด ส่วนตัวเขาก็เริ่มรับงานมากขึ้น เพราะนอกจากซื้อบ้านแล้ว เราต้องทำงานหาเงินให้เยอะเพื่อเก็บไว้ให้คนรักใช้จ่ายอย่างสุขสบาย อีกทั้งในอนาคต เขากับเธอก็ต้องมีเ้าตัวเล็ก ดังนั้นเขาต้องทำงานและเก็บเงินสำหรับอนาคตไว้ให้มาก
“เช้านี้ฉันต้องพาจิ่นเทากับซูเม่ยไปคุยเื่โฆษณา ่บ่ายฉันจะพาอี้อี้ไปถ่ายแบบ ฉันจะเลื่อนงานถ่ายแบบของนายไปเป็พรุ่งนี้ นายจะโอเคไหม” เจียลี่ลี่บอกตารางงานกับเซี่ยฮ่าวหยู
“งานวันนี้เป็งานถ่ายแบบปกนิตยสาร อีกอย่างก็เป็แค่งานถ่ายภาพในสตูดิโอ ผมขับรถไปเองก็ได้นะครับ” เซี่ยฮ่าวหยูบอก
“ได้ยังไงกัน ฉันเป็ผู้จัดการของนาย ฉันก็ต้องตามไปดูแลนายสิ นายกลัวว่าทางนั้นจะเสียเวลาใช่ไหม ไม่ต้องห่วงนะ ฉันเคลียร์ได้ หรือไม่งั้นให้ฉันเลื่อนนัดของจิ่นเทาออกไปก็ก่อนได้ ยังไงฝ่ายนั้นก็นัดมาทีหลังงานของนายอยู่แล้ว”
“ไม่ได้นะครับ ลูกค้ารายนี้เป็ลูกค้ารายใหญ่ ถ้าพี่ไม่พาจิ่นเทากับพี่ซูเม่ยไปพบเขาวันนี้ บางทีเขาอาจจะไม่จ้างจิ่นเทาแล้วก็ได้นะครับ ผมไม่อยากให้เพื่อนเสียงาน” เซี่ยฮ่าวหยูยิ้มให้เจียลี่ลี่ “พี่ก็รู้ว่าตอนนี้ผมกับจิ่นเทาต้องรีบหาเงิน นอกจากซื้อบ้านแล้ว เราสองคนยังต้องเตรียมเงินไว้สำหรับเ้าตัวเล็กอีกนะครับ”
“เป็พ่อคนนี่มันยุ่งยากจริงๆ” เจียลี่ลี่แกล้งทำหน้าไม่พอใจ
“เอาตามนี้ล่ะครับ เดี๋ยววันนี้ผมไปที่สตูดิโอเอง เสร็จงานแล้วจะรีบกลับบ้านเลย ส่วนพี่ก็คว้างานของจิ่นเทามาให้ได้นะครับ”
“ตามใจนายก็แล้วกัน” เจียลี่ลี่เตือน “ทีมงานถ่ายแบบคราวนี้เป็ทีมงานใหม่ที่เราไม่เคยทำงานด้วย ถ้ามีเื่อะไรที่แก้ไขไม่ได้ให้นายรีบโทรมาบอกฉันเลยนะ”
“โอเคครับ มีอะไรเดี๋ยวผมจะรีบโทรหาพี่ทันทีเลย”
“คุณฮ่าวหยูเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องแต่งตัวได้เลยนะคะ”
เซี่ยฮ่าวหยูถูกพาไปที่ห้องเปลี่ยนเครื่องแต่งกายทันทีที่เดินเข้ามาในสตูดิโอ เขารู้สึกแปลกกับความกระตือรือร้นของพนักงานอยู่เหมือนกัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็เดินตามพนักงานหญิงคนนั้นไปอย่างใจเย็น ‘สตูดิโออะไรจะเงียบขนาดนี้ ช่างเถอะ...รีบทำงานแล้วรีบกลับบ้านดีกว่า’
เซี่ยฮ่าวหยูเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เดินออกมาเพื่อรอถ่ายภาพ แต่เขาต้องแปลกใจเพราะคนที่เขาเห็นกลับไม่ใช่ทีมงาน “คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”
คุณนายเหลียงยิ้ม “ที่นี่คือสตูดิโอของฉัน คนที่จ้างเธอก็คือฉัน แล้วทำไมฉันจะอยู่ที่นี่ไม่ได้”
เซี่ยฮ่าวหยูขมวดคิ้วอย่างไม่ไว้ใจ “ถ้างั้นเราก็มาเริ่มงานกันเลยครับ”
“จะรีบทำไม ฉันยังไม่ได้พูดรายละเอียดงานกับเธอเลย”
“จะพูดรายละเอียดอะไรอีกล่ะครับ ก็แค่งานถ่ายภาพปกนิตยสารไม่ใช่เหรอ”
“ใครบอกล่ะ” คุณนายเหลียงหันไปสั่งงานลูกน้อง หลังจากนั้นที่จอทีวีก็มีภาพที่เซี่ยฮ่าวหยูกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องแต่งตัว ที่น่าใไปกว่านั้นคือหลังผ้าม่านที่มุมห้องมีผู้หญิงคนหนึ่งสวมเพียงผ้าเช็ดตัวยืนอยู่ และผู้หญิงคนนั้นก็คือเหลียงซินซิน
เซี่ยฮ่าวหยูอยากจะด่าตัวเองที่ไม่รู้จักระวังตัวให้มากกว่านี้ แต่ยังดีที่เขาเตรียมการป้องกันไว้แล้ว เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วถามออกไป “คุณตั้งใจจะเอารูปนี้มาแบล็กเมล์แล้วบอกว่าผมกับเหลียงซินซินลักลอบมีอะไรกันลับหลังอี้อี้สินะครับ คุณนายเหลียง...ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ร้อยกี่พันปี วิธีการของคุณก็ยังเหมือนเดิมเลยนะครับ”
เมื่อครั้งที่เขายังเป็เพียงรัชทายาทจนกระทั่งถูกสถาปนาให้ขึ้นเป็ฮ่องเต้ เขาเห็นเสด็จแม่ใช้อุบายมากมายเพื่อกำจัดสตรีในวังหลัง หรือแม้แต่ตอนที่เสด็จแม่คิดจะให้เขากับเหลียงซินซินมีสัมพันธ์กันเพื่อที่จะแยกเขาจากฉินซูอี้ เสด็จแม่ก็ใช้วิธีการแบบเดียวกันนี้กับเขา ตอนนั้นเขาอธิบายให้อี้อี้เชื่อในความบริสุทธิ์ของเขาได้ แต่ตอนนี้ล่ะ นางยังจะเชื่อเขาอยู่ไหม
“เครียดทำไม เธอกับฉินซูอี้เชื่อใจกันมากไม่ใช่เหรอ ถือว่าฉันช่วยทดสอบความรักให้พวกเธอก็แล้วกัน” คุณนายเหลียงยังยิ้มอย่างอารมณ์ดี “หรือไม่งั้นเธอก็เปลี่ยนมาแต่งงานกับลูกสาวของฉันแทนสิ”
“ฉันกับคุณอยู่ในห้องตามลำพัง ทั้งเรายังแต่งตัวไม่เรียบร้อย ฉินซูอี้ไม่มีทางเชื่อคำพูดของคุณแน่ค่ะ” เหลียงซินซินเดินเข้ามา
“เหลียงซินซิน คุณอยากได้ตัวผมมากจนเลือกใช้วิธีการหน้าไม่อายอย่างนี้เลยเหรอ” เซี่ยฮ่าวหยูมองเธออย่างสมเพช “คุณรู้ไหม ไม่ใช่แค่ผมไม่ชอบคุณ แต่ผมรังเกียจคุณเลยด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่จะให้ผมมีอะไรกับคุณเลย แค่คิดว่าต้องอยู่ในห้องนี้แล้วใช้อากาศร่วมหายใจกับคุณ ผมก็แทบจะหายใจไม่ออกแล้ว”
“เซี่ยฮ่าวหยู! คุณจะดูถูกฉันเกินไปแล้ว” เหลียงซินซินน้ำตาไหลที่ได้ยินคำพูดโหดร้าย “ฉันรักคุณและยอมทำทุกอย่างเพื่อคุณขนาดนี้ ทำไมคุณยังไม่ใจอ่อนกับฉันอีก ฉันด้อยกว่าฉินซูอี้ตรงไหน”
“หนูใจเย็นๆ ก่อนสิคะลูก” คุณนายเหลียงเตือนลูกสาวก่อนจะหันมาพูดกับเซี่ยฮ่าวหยู “ต่อให้เธอจะรังเกียจลูกสาวของฉัน แต่สุดท้ายเธอก็ต้องแต่งงานกับลูกสาวฉันอยู่ดี”
“ทำไมผมต้องทำตามคำสั่งของคุณด้วย”
“ก็เพราะว่าหากภาพนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ตระกูลฉินก็จะจัดการนายทันทีน่ะสิ” คุณนายเหลียงยิ้มอย่างเหนือกว่า “ฉินซูอี้เป็ลูกสาวที่พวกเขารักและทะนุถนอมมาก เธอคิดว่าพวกเขาจะทนได้เหรอที่ลูกสาวของพวกเขาถูกคนจนๆ อย่างเธอหักหลัง”
“คุณจะส่งรูปให้ตระกูลฉินสินะ งั้นก็ส่งมาเลยสิ”
ฉินอี้เทียนเดินเข้าสตูดิโอมาพร้อมกับลูกน้องอีกหลายคน “คุณนายเหลียง ส่งรูปมาได้เลยครับ ผมรออยู่”
“เธอมาที่นี่ได้ยังไง!” คุณนายเหลียงใที่เห็นฉินอี้เทียน “แล้วคนของฉันที่อยู่ข้างนอกล่ะ”
“ไม่ต้องห่วงครับ อีกเดี๋ยวผมก็จะให้พวกเขาเข้ามาแล้ว” ฉินอี้เทียนหันไปพูดกับเซี่ยฮ่าวหยู “อยากให้ฉันจัดการกับสองคนนี้ยังไง”
ทันทีที่เซี่ยฮ่าวหยูรับรู้ถึงบรรยากาศแปลกๆ เขาก็ส่งข้อความขอความช่วยเหลือจากฉินอี้เทียนทันที และที่เขาไม่ส่งข้อความหาฉินซูอี้ จ้าวจิ่นเทา และเจียลี่ลี่ก็เพราะเขาไม่อยากให้เสียงาน อีกอย่างรอให้จัดการกับสองแม่ลูกคู่นี้ก่อนค่อยกลับไปเล่าให้ฟังจะดีกว่า
“พวกเขาเคยคิดจะแบล็กเมล์ผมหลายครั้ง ครั้งนี้ก็ให้พวกเธอรู้เองเถอะครับว่าถ้าพวกเธอเป็ข่าวฉาวเสียเอง พวกเธอจะรู้สึกยังไง”
“เด็กๆ เอายาให้พวกเขากินซะ” ฉินอี้เทียนสั่งลูกน้อง
ลูกน้องของฉินอี้เทียนก็ทำงานกันอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่ต้องบอกซ้ำ คุณนายเหลียง เหลียงซินซิน และลูกน้องของพวกเธอก็ถูกป้อนยากันจนครบทุกคน
“พวกแกเอายาอะไรให้ฉันกิน” คุณนายเหลียงถามเสียงเข้ม
“ก็อย่างที่บอก ในเมื่อพวกคุณอยากทำให้ว่าที่น้องเขยของผมเป็ข่าวฉาวนัก ผมก็จะทำให้พวกคุณเป็ข่าวเสียเอง” ฉินอี้เทียนลุกขึ้นยืน “พวกคุณสองคนมีความสุขกันให้พอ เพราะพรุ่งนี้ยังมีเื่ใหญ่รอพวกคุณอยู่”
เซี่ยฮ่าวหยูเดินตามฉินอี้เทียนออกจากสตูดิโอไป หลังจากนั้นในสตูดิโอก็มีแต่เสียงชายหญิงที่กำลังมีความสุขกันอยู่ และในคืนนั้นคลิปวิดีโอของคุณนายเหลียงกับเหลียงซินซินก็ถูกเผยแพร่
คุณนายเหลียงกับเหลียงซินซินกลับถึงบ้านในเช้าวันรุ่งขึ้น จากนั้นเสียงโทรศัพท์ของคุณนายเหลียงก็ดังไม่ขาดสาย
“เธอว่าอะไรนะ! หุ้นของบริษัทถูกเทขายทั้งหมดเลยเหรอ” คุณนายเหลียงถามเลขาที่อยู่ปลายสาย
“คุณนายรีบเปิดมือถือดูเถอะค่ะ เอ่อ...ไม่ใช่แค่เื่หุ้น แต่คลิปวิดีโอที่คุณกับคุณหนูกำลัง เอ่อ...เอ่อ...”
“อึกอักอะไรอยู่ได้ รีบพูดมาสิ” คุณนายเหลียงตวาดเลขา
“คลิปลับของพวกคุณถูกเผยแพร่ไปทั่วแล้วค่ะ นอกจากหุ้นของบริษัทจะตกแล้ว ยังมีการให้ข้อมูลว่าคุณนายวางแผนฆาตกรรมนายท่านเหลียงด้วยค่ะ”
“อะไรนะ! เธอบอกว่ามีคนให้ข้อมูลเื่ที่ฉันฆาตกรรมสามีอย่างนั้นเหรอ”
“คุณนายคะฉันขอลาออก หลังจากวันนี้ฉันจะไม่ทำงานให้คุณแล้ว” เลขาพูดจบก็รีบวางสาย
คุณนายเหลียงถึงกับหน้าซีด เธอคิดว่าเธอปกปิดเื่ที่สามีประสบอุบัติเหตุไว้ดีแล้วไม่ใช่หรือ แล้วทำไมยังมีคนมาเผยแพร่เื่นี้ได้อีก
ตำรวจมาควบคุมตัวคุณนายเหลียงไปสอบปากคำใน่สาย เหลียงซินซินที่อยู่ในอาการใและยังอับอายที่คลิปลับของตัวเองถูกเผยแพร่ก็เอาแต่เก็บตัวเงียบ
จนกระทั่งผ่านไปหลายวัน คดีของคุณนายเหลียงถูกส่งฟ้องและคุณนายเหลียงก็ถูกตัดสินความผิดข้อหาวางแผนฆาตกรรมสามีและปกปิดหลักฐาน เธอถูกศาลสั่งจำคุกเป็เวลายี่สิบปี หลังจากนั้นหนึ่งเดือน เหลียงซินซินก็ไปเยี่ยมมารดาที่เรือนจำ
“คุณแม่วางแผนฆาตกรรมคุณพ่อจริงเหรอคะ”
“พ่อของแกหาเื่เอง อีกอย่างถ้าเขารักฉันเหมือนที่เขารักนังแอนนา ฉันคงไม่ทำร้ายเขา”
“ถึงอย่างนั้นคุณแม่ก็ไม่ควรทำร้ายคุณพ่อแบบนี้”
“เหลียงซินซิน ฉันจะบอกความจริงให้แกฟังนะ ถ้าฉันไม่ทำร้ายคนที่แกคิดว่าเป็พ่อ แกก็คงไม่มีโอกาสใช้ชีวิตเป็คุณหนูเหลียงอย่างทุกวันนี้หรอก”
“คุณแม่หมายความว่ายังไงคะ”
“ฉันแย่งพ่อของแกมาจากนังแอนนาโดยฉันกุเื่ว่าฉันกำลังท้องแกอยู่ยังไงล่ะ แต่แกรู้ไหมว่าพ่อของแกกลับไม่ยอมเชื่อคำพูดฉัน หลังจากแต่งงานกัน เขาแอบตรวจ DNA ของแกกับเขา แล้วเขายังส่งคนไปสืบจนรู้ว่าพ่อของแกเป็ใคร แล้วฉันยังจะเก็บเขาไว้ทำไม!”
“ไม่จริง! คุณแม่โกหก คุณแม่โกรธที่หนูไม่หาทนายความมาว่าความให้จนคุณแม่ต้องติดคุกใช่ไหมคะ”
“เหลียงซินซิน” คุณนายเหลียงยิ้มให้ลูกสาวอย่างไม่แยแส “ถ้าแกไม่ใจดำกับฉันก่อน ฉันก็จะเก็บเื่ของแกไว้เป็ความลับ แต่ใครให้แกทิ้งฉันก่อนล่ะ ขอให้แกใช้ชีวิตอิสระอยู่ข้างนอกให้มีความสุขนะ อีกยี่สิบปีข้างหน้าฉันจะออกไปหาแกเอง”
คุณนายเหลียงเดินหันหลังกลับเข้าเรือนจำโดยไม่หันมามองลูกสาว เหลียงซินซินที่ได้รู้ความจริงก็เหมือนกับถูกฟ้าผ่า เธอคิดมาตลอดว่าเธอเป็ลูกสาวคนเดียวของนายท่านเหลียงที่ร่ำรวยและมีผู้คนนับหน้าถือตา แต่ความจริงแล้วเธอเป็เพียงลูกสาวของใครก็ไม่รู้ที่เธอไม่รู้จัก ส่วนคุณแม่ที่แสนดีของเธอก็เป็ฆาตกร รวมกับคลิปฉาวของเธอกับคุณแม่ที่ถูกเผยแพร่และถูกวิจารณ์อย่างหนักอยู่ตอนนี้ ทั้งยังมีหนี้สินของบริษัทที่เธอต้องแบกรับอีกหลายร้อยล้าน
เหลียงซินซินขับรถไปที่ริมแม่น้ำนอกเมือง ผ่านไปสิบวันถึงมีคนพบร่างของเธอ คุณนายเหลียงที่อยู่ในเรือนจำเมื่อรู้ว่าลูกสาวจากไป เธอร้องไห้อย่างหนักด้วยความเสียใจ ในคืนสุดท้ายก่อนที่เธอจะจากไป เธอฝันว่าเธอกับเหลียงซินซินเป็คนในยุคโบราณ ในความฝันอันยาวนานนั้นทำให้เธอรู้ว่าที่เธอกับเหลียงซินซินต้องมาเจอกับเหตุการณ์เลวร้ายทั้งหมดคงเพราะพวกเธอต้องชดใช้กรรมที่เคยทำไว้กับเซี่ยฮ่าวหยู ‘ชาตินี้ฉันกับซินซินชดใช้หนี้กรรมให้เธอแล้ว หวังว่าชาติหน้าเราจะไม่ติดค้างและจะไม่มาเจอกันอีก’