เช้าวันรุ่งขึ้นพอออสตื่นขึ้นมาพอมองข้างๆก็เห็นสาวน้อยตัวเล็กหน้าตาน่ารักนอนเปลือยอยู่ข้างๆ ผิวขาวเรียบเนียนสวย ออสจึงอดใจไม่ได้ที่จะยื่นมือไปลูบผิวที่แขนเธอเบาๆ
ตรืดๆๆๆ
เสียงสั่นมือถือที่วางอยู่ข้างเตียงดังขึ้นพอออสหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าเป็ผู้กำกับสนโทรกลับมาเขาจึงกดรับสายทันที
"สวัสดีครับนายท่าน เมื่อวานผมกำลังวุ่นกับเื่ดินถล่มอยู่เลยไม่ได้รับสายต้องขออภัยด้วย"เสียงเข้มๆดังขึ้นมาหลังจากที่ออสรับสาย
"ผมเข้าใจครับ"ออสตอบกลับอย่างไม่คิดมาก ก่อนที่จะเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ร้านของแพร พอผู้กำกับได้ยินก็รีบรับปากว่าจะจัดการให้ และรับรองว่าจะไม่มีใครไปกวนร้านของแพรอีก
พอได้ยินออสก็สบายใจแล้วก็วางสายไป ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงเสี่ยป้องก็นำเงินไปคืนที่ร้านแพรด้วยตัวเองและอธิบายว่าลูกน้องทำเกินเหตุโดยพลการ และรับปากว่าจะไม่มีใครมากวนเธออีก ทำเอาเธอแปลกใจมากแต่แพรก็คิดว่าเสี่ยป้องจับได้ว่าลูกน้องโก่งค่าคุ้มครองเลยจัดการให้ ไม่ได้คิดว่าเป็ฝีมือออสแต่อย่างใด
พอวางสายไม่นานก็มีอีกสายโทรเข้ามา คนที่โทรมาคือผู้อำนวยการโรงพยาบาลนั่นเองโดยเ้าตัวก็อธิบายสาเหตุที่ไม่ได้รับสายด้วยเหตุผลเดียวกับผู้กำกับ
หลังจากนั้นก็ผู้อำนวยการก็แจ้งว่าเจอนักโทษปะาที่มีหัวใจเข้ากันได้กับคุณวิภาแล้วกำลังส่งตัวมาและมีกำหนดการผ่าตัด่บ่ายวันนี้
โดยนักโทษคนที่ว่าคือผู้ที่ก่อเหตุปล้นชิงทองคำในเมืองLและยิงคนตายถึง3คนนอกจากนี้ยังมีผู้าเ็อีกหลายคน มีกำหนดปะาในอีก20วัน
"มีการติดต่อกับครอบครัวนักโทษเพื่อชดเชยเวลา20วันแต่ครอบครัวแจ้งว่าไม่รับและไม่ขอเกี่ยวข้องอะไรกับคนๆนี้อีก"ผู้อำนวยการเล่าข้อมูลของคนที่จะมาบริจาคหัวใจให้แม่ของนิ่ม
"เข้าใจแล้วครับ อวัยวะคนเรามันมีหลายอย่างที่บริจาคได้นอกจากหัวใจใช่มั้ยครับ ยังไงก็อย่าให้เสียปล่าวนะครับ"ออสตอบกับ ก่อนที่ผู้อำนวยการจะรับปากแล้ววางสายไป
"ผู้หญิงคนนั้นได้หัวใจแล้วสินะ"จูนที่พึ่งตื่นถามขึ้น
"ใช่"ออสตอบกลับสั้นๆ
"จริงๆแล้วฉันไม่ใช่คนนิสัยเสียแบบที่นายเห็นหรอกนะแต่พอเป็เื่แม่ที่ไรฉันจะเครียดแล้วเผยแสดงด้านแย่ๆออกมาตลอด"เธออธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวาน
"เข้าใจแล้วน่า"ออสตอบกลับก่อนที่จะเดินไปหยิบเสื้อผ้าใส่ พอจูนเห็นเธอก็เดินไปหยิบชุดที่เธอถอดทิ้งไว้ในห้องอาบน้ำเมื่อคืนมาใส่แล้วเดินกลับมานั่งที่เตียง
"แล้วหลังจากนี้จะเป็ยังไงต่อ"ออสถามขึ้น
"เดี๋ยวฉันจะกลับไปเฝ้าแม่หลังจากที่ฟื้นแล้วคงรอหมอตรวจ ถ้าหมออนุญาติให้กลับเมืองหลวงเมื่อไหร่คงพาแม่กลับไปรักษาต่อที่นั่น"จูนตอบกลับก่อนจะหันมามองออสด้วยสีหน้าที่เขิลอายเล็กน้อย
ถึงเมืื่อวานเธอจะเต็มใจแต่ก็เป็ครั้งแรกของเธอทำให้พอคิดย้อนกับไปแล้วจูนอดที่จะรูสึกแปลกๆไม่ได้
(ไหงอายกว่าตอนทำอีกเนี่ย)
"แล้วสถานะพวกเราหลังจากนี้หละ"ออสถามอีกครั้ง ตัวเขาเองก็ยังไม่เคยมีแฟนเป็ตัวเป็ตน หญิงสาวตรงหน้าเองก็น่ารักมาก ถึงจะมีรูปร่างที่เล็กไปหน่อย
"แล้วแต่นายนะยังไงพวกเราที่เป็คนของอิกดราซิลก็ทำตามที่นาย้าทุกอย่างอยู่แล้ว"เธอตอบกลับ แต่ในใจจูนก็แอบคาดหวังอยู่ไม่น้อยถึงแม้ว่าครอบครัวจะมีแผนส่งตัวเธอให้ออสอยู่แล้ว แต่การที่อีกฝ่ายออกปากเองมันก็จะทำให้เธอรู้สึกดีมากกว่า
"แปลว่าต่อให้ฉันแค่อยากนอนกับเธอแล้วก็ปล่อยกลับไปดื้อๆ ไม่รับผิดชอบอะไรก็ได้หรอ แล้วพวกเธอไม่รู้สึกแย่อะไรเลยหรอ"ออสถามต่อ
"ใช่พวกเราถูกเลี้ยงดูแล้วถูกปลูกฝังมาั้แ่เกิดแล้วว่าพวกเรามีหน้าที่ทำตามคำสั่งผู้นำทุกอย่าง"จูนตอบแต่ในใจกับค้าน
ถึงจะบอกต้องทำตามคำสั่งจะไม่รู้สึกแย่ได้ไงหละพวกเราไม่ใช่ตุ๊กตายางนะ โธ่
"แต่ก็นะ...ถ้าโดนสั่งอะไรแย่ๆอย่างอยู่ดีดีโดนสั่งให้ไปนอนกับขอทานที่ไหนก็ไม่รู้ก็คง.."จูนพูดเสริมขึ้นจะทำสีหน้าขยะแขยง
"แล้วถ้าฉันสั่งจริิงๆหละ"
"ก็คงต้องทำเรามีทางเลือกที่ไหนเล่า นอกจากเื่ที่ปลูกฝังกันมาแล้ว ถ้าไม่ทำก็โดนลงโทษได้ด้วยนี่ อย่างเมื่อวานถ้านายไม่รับข้อเสนอฉัน จะสั่งลงโทษหักแขนขาฉันสักข้างฉันก็บ่นอะไรไม่ได้หรอก ซวยๆถ้าโดนแจ้งผู้คุมกฏจะถึงตายเอา คนของอิกดราซิลทำร้ายทายาทที่จะสืบทอดตำแหน่งผู้นำมันร้ายแรงมากเลยนะ"พอพูดจบจูนก็ก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด
"เอาน่าเื่มันผ่านไปแล้วฉันไม่คิดจะลงโทษอะไรทั้งนั้นแหละ"ออสตอบกลับยิ้มๆก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆจูนแล้วก็กอดเธอจากด้านหลังแล้วล้วงมือเข้าไปลูบคลำหน้าอกเธอเบาๆ
"เมื่อวานก็ก็นอนจับทั้งคืนแล้ว แถมเล็กแค่นี้เองมีอะไรให้จับกัน"จูนพูดขึ้นแต่ก็ไม่ได้ต่อต้านอะไร
"เล็กๆก็น่ารักดีน่า"
"แล้วนายหละจะทำอะไรต่อหลังจากนี้"เธอถาม
"ก็รอเวลาไปเรียนต่อที่เมืองหลวง พอถึงตอนนั้นคงต้องให้เธอพาทัวร์เมืองหลวงหละนะ"
"ได้เลย อ่าา"พอได้ยินจูนก็ตอบด้วยความร่าเริงทันทีเพราะการที่ออสบอกว่าจะให้เธอพาทัวร์เมืองหลวงแปลว่าเขาอบากเจอเธออีก ก่อนจะครางออกมาเบาๆเพราะโดนออสใช้นิ้วเขี่ยไปที่หัวนมเธอเบาๆ
"พอก่อนดีกว่าเดี๋ยวฉันต้องกลับไปโรงพยาบาลแล้ว"จูนพูดขึ้น พอได้ยินออสก็เอามือที่ล้วนเขาไปในเสื้อเธอออกมา ก่อนที่จูนจะค่อยๆลุกขึ้นยืนแต่ก่อนจะเดินออกไปออสก็ทักขึ้นก่อน
"นี่ใช่เธอรึป่าว"ออสถามก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาแล้วโชว์หน้าจอที่มีรูปเธออยู่
"ใช่ ฉันว่าจะบอกนายอยู่เหมือนกันว่าควรเข้าไปอัพรูปกับกรอกข้อมูลไว้หน่อยนะคนอื่นจะได้รู้ว่านายเป็ใคร"
"ว่าแต่ไอ้แอพนี้มันทำได้หลายอย่างเลยแฮะ"ออสพูดขึ้นพลางพยักหน้ารับ
"ก็แน่หละแอพที่ไว้ใช้สื่อสารภายในของเรานี่"จูนตอบกลับ
หลังจากนั้นเธอก็ลาออสกลับไป
โรงพยาบาลซีรัล
"คุณหนูเป็ยังไงบ้าง"เจสผู้ติดตามของจูนรีบเดินเข้าไปสำรวจเธอทันทีที่เห็นจูนเดินเข้ามาในห้องพักฟื้น
"อืมมม ปลอยภัยดี...มั้งนะ"เธอตอบกลับยิ้มๆ
"เฮ้อออ ค่อยยังชั่วหลังจากนี้คุณหนูต้องย้ายไปอยู่กับเขาด้วยถ้ามีอะไรรุนแรงจะอึดอัดกันซะเปล่าๆ"พอได้ยินดังนั้นเธอก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
"อ๋อใช่ คฤหาสน์หลังนั้น ทางโน้นโทรมาว่าซื้อขายกันเรียบร้อยแล้วนะคะ"
"เข้าใจแล้ว"
"ยังไม่ค่อยรู้ว่าตัวเองมีอำนาจในมือแค่ไหนสินะ ต่อไปคงสนุกน่าดูไว้เจอกันนะคะนายท่าน"จูนพูดขึ้นเบาๆพลางดูรูปของออสในมือถือที่พึ่งถูกอัพขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม