‘ทักษะการต่อสู้
- ท่าเท้าท่องไพร (ดั่งใจ)
- ย่างก้าวแปดทิศ (ดั่งใจ)
- ธนูยิงสายลม (ดั่งใจ)
- หอกอสรพิษ (ดั่งใจ)
- ดาบลมกรด (ดั่งใจ)
- หมัดป่นศิลา (เชี่ยวชาญ)
- ท่องไพรแปดทิศ (หลอมรวม)’
ออสการ์เปิดหน้าต่างทักษะการต่อสู้ขึ้นมาดูเทียบกับทักษะเวทย์ แล้วก็ยืนพินิจพิเคราะห์อยู่เงียบ ๆ เป็เวลานาน เส้นทางนักเวทย์ดูเหมือนจะไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เขาต้องวางแผนเผื่อเอาไว้ให้ดี มันต้องไม่ส่งผลเดือดร้อนในภายหลัง
“ทักษะการเคลื่อนไหวไม่น่าจะต้องรีบร้อนนัก ยกเว้นเสียแต่ว่าจะมีทักษะอะไรที่ทำให้เราะโได้สูง หรือบินได้ปรากฏออกมา…
ธนูยิงสายลมที่ยิงสายฟ้าได้ก็เช่นกัน มันใช้แก้ขัดไปได้จนกว่าเราจะหาเวทย์โจมตีระยะไกลจริง ๆ มาใช้ได้ หรือไม่ก็ต้องเป็ทักษะการยิงพร้อมกันทีละหลายลูก หรือเร็วแบบปืนกล แบบนั้นถึงจะน่าสนใจ…”
เด็กหนุ่มคิดว่าการเคลื่อนไหวของตัวเองในปัจจุบันเร็วกว่าจิ้งจอกสายฟ้าเก้าหางไปแล้ว นั่นทำให้ไม่ต้องหาทักษะการเคลื่อนไหวอะไรมาเรียนรู้เพิ่มเติม ส่วนธนู!? เขาไม่คิดจะใช้มันเป็อาวุธสังหารบอสใหญ่ แค่ให้ส่งสายฟ้าออกไปทำให้ร่างกายของอีกฝ่ายชาจนหยุดชะงักได้ในตอนเริ่มต้น นั่นก็เพียงพอต่อความ้าแล้ว
“เราใช้ ‘ดาบลมกรด’ ในการป้องกันตัวได้ เพลิงสีชาดจะช่วยเื่การหักล้างกับพลังเวทย์ที่จู่โจมเข้ามา แต่พลังในการโจมตียังเบาไป มันแทบจะทำอะไรหมีธาตุดินไม่ได้…
น้ำหนักของทวนเหล็กยังไม่พอที่จะทำให้พลังทะลุทะลวงของหอกอสรพิษขึ้นสู่จุดสูงสุด ตอนนี้เราใช้เพลิงสีชาดเพิ่มอานุภาพให้มันอยู่ ต่อไปอาจจะอัดพลังจากธนูสายฟ้าแทนเป็บางครั้ง อีก 2 ถ้ำที่เหลือน่าจะไม่มีปัญหา แต่บนชั้น 2…”
ถ้ำที่ 11 และ 12 น่าจะเป็ธาตุน้ำกับิญญา ระดับความยากน่าจะเพิ่มขึ้นจากเดิม แต่ด้วยความสามารถของตัวเองเท่าที่ประเมินในตอนนี้ ออสการ์คิดว่าเขาผ่านไปได้สบาย ที่ต้องวางแผนอยู่ตอนนี้ก็เพราะถ้ำที่อยู่บนหน้าผาชั้นที่ 2 ล้วน ๆ
“หมัดป่นศิลา… หมัดป่นศิลา!? เอายังไงกับมันดี? ม่านวารีป้องกันเวทย์ได้ดีก็จริง แต่มันป้องกันการโจมตีทางกายภาพไม่ได้ ยังไงเสียเราก็ต้องใช้กายหินผาต่อ หรือไม่ก็ต้องเสริมให้แกร่งมากขึ้นกว่าเดิม…
บนชั้นที่ 2 มีอยู่ 6 ถ้ำ บางทีมันอาจจะหมายถึง 6 ธาตุเหมือนเดิม กายหินผาไม่น่าจะรับมือไหวแน่…”
คิ้วของเด็กหนุ่มขมวดแน่นเข้าหากัน นึกย้อนไปถึงตอนที่ยืนซัดตัวต่อตัวกับหมีคุ้ยดิน เขาเอาชนะมาได้ด้วยกระบวนท่า ความคล่องตัวที่เหนือกว่า และทวนเหล็กในตอนสุดท้าย มันไม่ได้มาจากความแข็งแกร่งของร่างกาย ซึ่งยังเทียบกับเ้าหมีใหญ่ตัวนั้นไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
“กายาเหล็ก!? ภูษาเหมันต์!? เพลิงฟ้าคราม!? หอกสายฟ้า!? เอาทักษะไหนดี? หรือว่าจะเก็บคะแนนทั้งหมดเอาไว้เพื่อรอดูทักษะชุดใหม่ว่าจะมีอะไรบ้าง?”
เป็คำถามสำคัญ! ที่นี่ไม่มีบึงมรณะให้ฟาร์มเหมือนไพรทมิฬ คะแนนหมดแล้วหมดเลย ออสการ์ต้องใช้จ่ายอย่างระมัดระวังและต้องได้ประโยชน์สูงสุด
“ถ้าเป็ภูษาเหมันต์ก็จะได้ลองเรียนรู้การผสานข้ามสายเวทย์ ส่วนกายาเหล็กกับเพลิงฟ้าครามจะทำให้เรากระจ่างว่าทักษะเวทย์คล้าย ๆ กันจะผสานกันได้มั้ย? หอกสายฟ้า!? ตัดไปก่อนเป็อย่างแรก มันต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะปาสายฟ้าออกไปได้เลย ไม่ต้องใช้หอกเป็สื่อกลางอีก”
กายาเหล็กจะผสานกับกายหินผาได้มั้ย? เพลิงสีชาดจะช่วยลดระยะเวลาในการเรียนรู้เพลิงฟ้าครามได้หรือเปล่า? ถ้ารู้เื่นี้แล้วจะช่วยให้การวางแผนครั้งต่อไปในอนาคตง่ายขึ้น
“กายาเหล็ก!! แล้วใช้หมัดป่นศิลาลุยเป็หลัก ต่อให้มันจะไม่เหมาะสมกับถ้ำที่เหลือก็ตาม ต้องรีบเพิ่มความแข็งแรงให้มากขึ้น ถ้าใช้ดาบั์ได้ เราก็ไม่ต้องมาพะวงเื่การหาเวทย์มาเสริมพลังโจมตีอีก”
เด็กหนุ่มตัดสินใจออกมาได้ในที่สุด
……………
โอนเทียบหน่วยกิตได้! ไม่ต้องตั้งต้นที่ขั้นเรียนรู้ แต่ข้ามไปอยู่ที่ระดับชำนาญเลย!
ระดับ ‘ชำนาญ’ ที่ปรากฏอยู่หลังทักษะกายาเหล็กบอกออกมาเช่นนั้น
มันเป็คำตอบสำหรับคำถามที่ว่า ถ้าเรียนทักษะเวทย์สายเดียวกันและมีลักษณะการใช้ใกล้เคียงกับทักษะเดิม การเรียนรู้จะเร็วขึ้นหรือไม่?
ข้อดีอีกข้อคือออสการ์ยังใช้กายหินผาได้อยู่ และเขาก็ดีใจมากที่เป็แบบนี้
กายาเหล็กระดับชำนาญคือกระตุ้นใช้ได้อย่างรวดเร็ว แต่มันยังปรับเปลี่ยนพลังเวทย์ให้มากน้อยระหว่างการใช้งานไม่ได้ น้ำหนักตัวที่มากขึ้น ความยืดหยุ่นและความคล่องแคล่วที่ลดลง สร้างปัญหาที่น่าปวดหัวขึ้นมาไม่น้อย
มันทำให้เด็กหนุ่มใช้ปีกแห่งสายลมเสริมท่องไพรแปดทิศไม่ได้ ไม่สิ! เขาแทบจะใช้ท่องไพรแปดทิศไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ต้องหันกลับไปใช้ย่างก้าวแปดทิศแทนในตอนที่เปลี่ยนร่างกายตัวเองให้เป็เหล็ก
ถ้ำที่ 11 เป็ถ้ำธาตุน้ำ นั่นหมายถึงว่าพื้นที่ในถ้ำเต็มไปด้วยบึงน้ำขนาดน้อยใหญ่มากมาย ถ้าเป็ตามปกติแล้วมันก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ในเมื่อออสการ์ตั้งใจจะใช้การต่อสู้ระยะใกล้ ความยุ่งยากก็เกิดขึ้นแล้ว
มันหมายความว่าเขาจะต้องลงไปอยู่ในบึง และนั่นหมายถึงการยืนบนพื้นโคลนที่จะขยับยังลำบาก การใช้ทักษะการเคลื่อนไหวยากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว
‘ซาลาแมนเดอร์’ เ้าถิ่นของถ้ำนี้ยังเป็สัตว์ที่น่าเกลียดเหมือนกับถ้ำธาตุน้ำถ้ำที่แล้ว แม้ว่าจะไม่น่าเกลียดเท่าบล็อปพิช แต่เ้าตัวหัวกลมแบน มีตาเล็ก ๆ ที่แทบจะมองไม่เห็น ลำตัวกับหางแบนยาว มีแผ่นหนังยื่นออกมาคล้ายครีบ ิัเป็เมือกตัวนี้ ก็ทำให้สะดุ้งโหยงเมื่อเห็นเป็ครั้งแรกไปเหมือนกัน
ซาลาแมนเดอร์ั์ของจีนที่เป็อาหารเปิบพิสดารชั้นยอดจนแทบจะสูญพันธุ์ไปบนโต๊ะอาหารมีขนาดใหญ่สุดคือยาวประมาณ 2 เมตร แต่เ้าฝูงจิ้งจกน้ำที่เด็กหนุ่มกำลังเผชิญอยู่ตัวที่เล็กที่สุดก็ยาว 4 เมตรแล้ว และในฐานะที่พวกมันเป็สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ถ้าจะสู้ประชิดตัวก็ต้องตามลงไปสู้ในน้ำบริเวณริมบึง ซึ่งเป็ตำแหน่งที่พวกมันปักหลักยิงะุน้ำใส่เขาราวกับปืนกล
2 ฝูงแรกออสการ์ยังดื้อใช้กายาเหล็ก มันทำให้เขาแทบจะไม่ได้รับาเ็หนัก กายาเหล็กไม่ใช่กายหินผา มันไม่แพ้ทางเวทย์น้ำอีกต่อไป แต่ความปลอดภัยก็ต้องแลกมาด้วยระยะเวลามากกว่า 3 ชั่วโมงจึงจะจัดการได้ทั้งหมด มันเผาผลาญเม็ดยาเติมมานาไปไม่น้อย และนั่นทำให้เด็กหนุ่มต้องเปลี่ยนแผน เขาใช้กายหินผาเมื่อต้องลงไปสู้ในน้ำ ส่วนกายาเหล็กใช้จัดการกับตัวที่อยู่บนบกเท่านั้น
กายหินผาระดับดั่งใจคือการเสริมความแข็งแกร่งเฉพาะอวัยวะบางส่วนได้ ความคล่องแคล่วยืดหยุ่นของร่างกายยังคงเหมือนกับสภาพปกติทุกประการ และเมื่อความเร็วเพิ่มขึ้น เื่ที่เคยยากก็ง่ายลง
ิัของพวกมันยืดหยุ่น เหนียว และทนทาน ยากที่คมดาบคมทวนจะแทงทะลุได้ แต่กะโหลกที่อยู่ด้านในทนแรงทุบแรงกระแทกเข้าใส่ได้ในระดับหนึ่งเท่านั้น ออสการ์ใช้หมัดป่นศิลาไล่ทุบใส่หัวแบน ๆ พวกนั้นอย่างเมามัน ท่องไพรแปดทิศที่เสริมด้วยปีกแห่งสายลมแทบจะทำให้ร่างกายของเขาไม่จมลงไปในโคลนแม้แต่นิดเดียว
………
“ฟู่! มา! ขึ้นมาอยู่บนบกได้เสียที คราวนี้แกเสร็จฉันแน่!”
เด็กหนุ่มคำรามลั่นออกมาด้วยความมั่นใจ ทั้ง ๆ ที่เมื่อสักครู่นี้เกือบจะจมน้ำตายอยู่แล้ว
เขาพลาดถูกเ้าซาลาแมนเดอร์ั์ตัวเท่าโบกี้รถไฟงับเข้าที่แขนและเหวี่ยงสะบัดไปตกอยู่ที่กลางบึง ฟันซี่เล็ก ๆ ที่แหลมคมสร้างได้เพียงาแตื้น ๆทำอะไรออสการ์ที่กระตุ้นใช้กายาเหล็กอยู่ไม่ได้ มันแข็งแกร่งและทนทานราวกับเหล็กกล้า
แต่ร่างกายที่คล้ายเหล็กนั่นทำให้เด็กหนุ่มเกือบตาย เพราะถูกน้ำหนักถ่วงให้จมลงไปอยู่ที่ก้นบึงอย่างไม่ทันตั้งตัว
เอ้อ… เื่ที่แล้วก็ให้แล้วกันไป ตอนนี้เขาหนีขึ้นมาอยู่บนบกได้แล้ว และเ้าบอสของถ้ำนี้ก็ไล่ตามขึ้นมาอย่างดุร้าย มันไม่คิดจะปล่อยเหยื่อที่อ่อนแรงให้หนีไปง่าย ๆ เลย
‘ไม่มีโอกาสไหนจะดีไปกว่านี้อีกแล้ว!’
ออสการ์เผยอยิ้มน้อย ๆ ออกมาที่มุมปาก กายาเหล็กถูกกระตุ้นใช้อีกครั้ง พร้อมกับเสียงแหกปากะโลั่น
“หมัดเหล็กป่นศิลามหาประลัยทะลุจักรวาลลลลล...”
ก่อนจะวิ่งเข้าใส่ตามสไตล์นักเวทย์!