รุ่นพี่ที่รัก ตอนที่ 5
...ผมนอนยังไม่เต็มอิ่มเลย ก็โดนพี่ข้าวหอม เรียกให้ไปซื้อของที่ห้างเป็เพื่อนเขา... ผมอยากจะบอกพี่ข้าวว่า เปลี่ยนจากไปเป็เพื่อน มาไปเป็แฟนได้มั้ย จริงๆเลย แต่ก็กลัวจะโดนบ้องหู อิอิ...
...10:00 โมงกว่าผมออกมากับพี่ข้าว พี่ข้าวขับรถไปห้าง ที่อยู่ใกล้ๆบ้านนี่เอง... แล้วเขาจะซื้ออะไร ทำไมต้องให้ผมมาด้วย... กูว่า งานใหญ่แน่ๆ...ผมคิดในใจ... แล้วก็จริงอย่างที่คิด งานใหญ่จริงๆ... งานเครื่องซักผ้าเลย...สัสเอ้ย... เท่านั้นไม่พอ ยังซื้อพวกเครื่องครัวอีก น้ำมัน น้ำปลา น้ำตาล และอื่นๆอีกมากมาย...ชิ...ชวนผมถือของนี่หว่า ให้ตายเหอะ...
...หลังซื้อเสร็จ แล้วกลับมาที่บ้าน ผมขนของลงจากรถพี่ข้าว กว่าจะหมด หลังแทบหัก...เฮยยยย...โหดร้ายที่สุด รุ่นพี่ที่รัก...ชิ...
" ขอบใจจ้ะ ต้นกล้า สุดหล่อ.....พี่ข้าวหอมบอก
" คับพี่ ยินดีที่สุด.....ผมกัดฟันพูด
" แล้วคืนนี้ ต้นมีงานที่ไหนเนี่ย.....พี่ข้าวหอมถาม
" ที่เดิมคับพี่ แต่จากเล่น 2ชม. เป็เล่น 3ชม. แทน แต่ก็ได้ตังเพิ่มตามชั่วโมงที่เล่น.....ผมบอก
" เด่วถ้าพี่ไปได้ จะไปดูนะ.....พี่ข้าวหอมบอก -อืม...มีกำลังใจขึ้นมาทันทีเลย
" จริงนะพี่... งั้นตอนนี้ผมขอไปนอนพักแป๊บ.....ผมบอก
" จ๊ะ...ฝันดีนะ.....พี่ข้าวหอมบอก
...แล้วผมก็ได้นอนพักสักที... ผมนอนคิดอะไรไปเพลินๆ แต่ก็ไม่พ้นเื่ของพี่ข้าวหอม คืนนี้เธอบอก จะไปดูผมด้วย แต่จะไปจริงหรือ หรือแค่พูดให้ผมดีใจเล่นๆ แต่ถึงพี่ข้าว จะไม่ไป ผมก็ต้องทำเต็มที่อยู่ดี เื่ร้องเพลง อาจจะมีงานเข้ามาให้ผมเรื่อยๆก็ได้... ก่อนที่ผมจะหลับ ก็ได้ยินเสียงรถขับเข้ามา ผมเปิดม่านแล้วมองออกไป...รถเก๋งสีดำ มันมาอีกแล้ว...ไอ้สัส...
...แต่ที่ไม่เหมือนเมื่อวาน คือวันนี้ พี่ข้าวหอมยิ้มและหัวเราะกับมัน แล้วเขาสองคนก็หายเข้าไปในบ้าน...เฮยยยยย...ผมถอนหายใจยาวๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอน แบบหมดหวัง... แล้วสักพัก ผมก็ต้องลุกขึ้นมาอีก เพราะลืมปิดม่าน แสงแดดมันส่องเข้ามา... พอมาที่หน้าต่าง สายตาผม ดันมองไปที่ห้องของพี่ข้าวหอม และนั่นมันก็ทำให้ผม ปวดใจหนักกว่าเดิม เมื่อพี่ข้าวหอมเปิดม่านที่ห้องเขาทิ้งไว้เกือบครึ่งของบานหน้าต่าง...
...ภาพที่ผมเห็นก็คือ พี่ข้าวหอมยืนอยู่ข้างที่นอน กำลังกอดจูบกับไอ้เอก แบบร้อนแรง แล้วไม่นานเสื้อผ้าของพี่ข้าวหอมก็หลุดออกไปหมด จนไม่เหลือสักชิ้น ร่างกายที่ขาวสะอาด และหุ่นที่ดูดี สวยงามไปทั้งตัว ปรากฏออกมาให้ผมเห็นเป็ครั้งแรก... แต่ว่า ร่างกาย และหัวใจ ของพี่ข้าวหอมนั้น ตอนนี้ไม่ได้อยู่ต่อหน้าผม แต่เป็ไอ้เอก คนที่ผมเกลียดที่สุด... แล้วไม่นานทั้งสองคน ก็ไปอยู่บนที่นอน... ไม่ต้องถามนะว่าทำอะไร...
...แล้วพี่ข้าวหอม สุดที่รักของผม ก็โดนไอ้เชี่ยเอก กระแทกใส่ไม่ยั้ง ร่างบางๆของพี่ข้าวหอมถูกกระแทกใส่ จนหน้าอกขาวๆกระเพื่อมไปมา... เฮยยย...สมองผมตอนนี้มันตื้อไปหมด... แล้วสักพักพี่ข้าวหอมก็หันมามองทางผม พี่เขาไม่เห็นผมหรอก เพราะห้องผมปิดม่านไว้ เปิดไว้แค่ช่องนิดเดียว แค่พอมองเห็นเท่าไร...แล้วไอ้เอกก็ลุกออกมาจากร่างพี่ข้าว เดินไอ้นั่นตั้งเด่ มาที่หน้าต่าง แล้วก็รูดม่านปิดไป พี่ข้าวคงบอกให้มันเดินไปปิด... แล้วมันก็คงเดินกลับไป แล้วเอากับพี่ข้าวหอมต่อ...
...ผมไม่เห็นอะไรอีกแล้ว เหลือแต่ภาพที่ติดตา ค้างอยู่ในหัวผม... อืม...แล้วทำไมผมต้องมาคิดมากด้วย ผมจะเสียใจไปทำไมวะ เขาคบกันมาเป็ปีแล้ว เขาก็ต้องเอากันแม่งเกือบทุกวันอยู่แล้ว...ชิ... สรุปแล้ว กูนอนไม่หลับ...สัสเอ้ย... ถ้าจะถามความรู้สึกของผมตอนนี้ล่ะก็ แบบว่า คัยที่เคยมีคนที่ชอบ หรือคนที่รักอยู่ แต่เขากับไปมีอะไรกับคนอื่น แล้วเราก็รู้ แต่ทำอะไรไม่ได้...
...เมื่อนอนไม่หลับ สิ่งที่ทำได้ก็... กีต้าร์ หนึ่งตัว กับริมระเบียงที่เดิม ร้องเพลงสร้างบรรยากาศ ประชดแม่ง...
...มิวสิก...
...อ้ายเฮ็ดทุกวิถีทาง อยากได้นางเป็เมีย แต่สุดท้ายกะเสีย ให้เขาไป...โฮ้...เฮาเกิดมาเป็คนแค่ฮู้จัก บ่ได้เกิดมาเป็คนฮู้ใจ อีหยังหลาย เฮาเกิดมาได้พ้อได้อย่างกาย บ่ได้เว้าอธิบายอีหยัง อีหยัง อ้ายเกิดมาเสือกบุญบ่พอ ได้แต่รอได้แต่หวังสุดท้าย สุดท้าย ก็ผิดหวัง...จริงจังบ่ได้
อ้ายเฮ็ดทุกวิถีทาง อยากได้นางเป็เมีย แต่สุดท้ายกะเสีย ให้เขาไป จักสิเฮ็ดจังใด๋ จังสิได้นางคืน ยิ่งโตอ้ายยิ่งฝืน ยิ่งปวดหัวใจ โอ้...(เฮ็ดทุกวิถีทาง เบิ้ล ปทุมราช)
...ร้องเพลงยังไม่ทันจบ พี่ข้าวกับมัน ก็เดินออกมา... พี่ข้าวเงยหน้าขึ้นมามองผม แต่ผมไม่มอง ผมถือกีต้าร์เดินเข้าบ้านไปเลย โดยที่ไม่สนใจว่า พี่ข้าวหอม จะคิดยังไง...
...ผมเดินเข้ามาในบ้าน แล้วโทรหาริต้า ผมบอกให้ริต้ามารับผมด้วย ผมี้เีขับรถไป... ยากคับ ที่ริต้าจะปฏิเสธผม เพราะเธอตกลง แล้วบอกจะมาทันที... ผมเตรียมของ เก็บกีต้าร์ใส่กระเป๋า และกำลังจะไปอาบน้ำ... ผมได้ยินเสียงรถของมันขับออกไป ผมเดินไปมองที่กระจก พี่ข้าวไม่ได้ไปกับมัน... โถ่...ไอ้สัส มาเพื่อเอา เอาเสร็จก็กลับทันที ไอ้เวรเอ้ย...
...หลังจากผมอาบน้ำ เตรียมตัว เตรียมของเสร็จ ผมก็ถือกีต้าร์ ออกมานอกบ้านเพื่อรอริต้า...
" อ้าว...ต้นจะไปแล้วหรอ.....พี่ข้าวหอม ที่ยืนรดน้ำต้นไม้รอบเย็นถาม
" ไปแล้วพี่ ต้องไปเตรียมตัว ที่บ้านไอ้เบสอีก.....ผมบอก
" แล้วจะไปยังต้น เอามอไซค์ไปหรอ.....พี่ข้าวหอมถาม
" เด่วมีเพื่อนมารับคับพี่.....ผมบอก
...แล้วยัยริต้า ก็ขับรถเก๋งสีขาวเข้ามาจอดที่หน้าบ้านผม...ตอนแรกก็คิดว่า ไม่มีอะไร พอยัยริต้าลงจากรถเท่านั้นแหละ... ชิปหาย แม่งแต่งตัวซะ... โอโห...มึงจะแต่งเซ็กซี่ไปไหนวะ... เห็นแล้วก็อยากจะด่ามันจริงๆ... แต่ต้องนิ่งๆไวก่อน ผมจะทำทีเป็ไปกับริต้า แบบไม่สนใจพี่ข้าวหอม อยากรู้พี่เขาจะทำหน้ายังไง... แล้วยัยตัวแสบก็...
ภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต
" ที่รัก ไปกันยังค่ะ.....ริต้าถาม -คำพูดมึงนี่ ไม่เคยเปลี่ยนเลย
" ไปดิ... ไปก่อนนะพี่ข้าว.....ผมบอกพี่ข้าวหอม แล้วขึ้นรถไปกับริต้า
...พอริต้า ขับรถออกมา ผมก็หันไปมองพี่ข้าวหอม พี่เขามองมาที่รถ จากสีหน้าพี่ข้าว เขาอยากจะบอกอะไรผม แต่ไม่ได้บอก... ช่างเหอะ อยากจะบอกอะไร ก็ช่างเขาเหอะ... ผมเตือนพี่เขาหลายรอบแล้ว ถึงวันนี้เขาจะมีความสุข แต่อีกไม่กี่วัน ผมก็ต้องเห็นร้องไห้อยู่ดี อาจจะเป็พรุ่งนี้เลยก็ได้...
" ที่รัก เป็อะไรหรือป่าว เพิ่งหกโมงเอง ไปไวจัง.....ริต้าถาม
" หิวข้าว ไปกินข้าวกัน.....ผมบอก
" หือ...หิวข้าว ใช่หรอ.....ริต้าพูด
" มึงจะไปมั้ย.....ผมบอก
" ป่ะ ไปจ้ะ ที่รัก อิอิ กินข้าวกับที่รักสองคน ไปอยู่แล้ว.....ริต้าบอก
" นี่...แล้วมึงแต่งตัวห่าอะไรเนี่ย จะไปถ่ายนู้ดไง ใส่แม่งมาซะโป๊เลย.....ผมบ่นมัน
" ก็แต่งให้ ที่รักดูไง อิอิ.....มันบอก
" ทีหลังไม่ต้องเลยมึง แต่งมันดีๆ ก็พอ... มึงไปกับวงเรานะ กว่าจะร้องจบ กว่าจะได้กลับ มันดึกนะเว้ย แล้วมึงแต่งตัวแบบนี้ดึกๆ มันดีไง... แล้วมึงกลับคนเดียวดึกๆ ถ้าคัยฉุดมึงไป แล้วพวกกูจะไปช่วยมึงทันมั้ยฮะ ยัยริต้า.....ผมบ่นใส่มันต่อ
" เข้าใจแล้วค่ะ ที่รัก งั้นขอวันนี้วันเดียวนะ ที่รัก.....ริต้าบอก
...แล้วมันก็พาผมไปกินข้าว บนห้างใกล้ๆ... จะบอกว่า ไอ้ริต้า มันแต่งตัวแบบนี้แล้ว แม่งสวยเซ็กซี่ ชิปหาย... ผมมากินข้าวกับมัน ผู้ชายแถวนั้น แอบมองมันเกือบทุกคน แล้วจะไม่ให้ผมห่วงมันได้ไง เพราะเป็เพื่อนสนิทของผม ถึงผมจะบ่น จะด่ามันประจำ แต่มันก็ไม่เคยโกธผมเลย บางครั้งผมยังคิดเลยว่าผมพูดแรงไปหรือป่าว แต่ทำไงได้ ก็ผมเป็คนแบบนี้...
...ผมกับริต้า นั่งกินข้าวกัน เล่นโทรศัพท์บ้าง คุยกันบ้าง ไม่ได้รีบร้อนอะไร จนทุ่มกว่าๆ ผมกับริต้า ก็ออกไปบ้านไอ้เบส...
... 20:45 นาฬิกา ...ผมกับเพื่อนๆในวง love senior มาอยู่ที่ร้านแล้ว เรานั่งโต๊ะเดิม จากที่นั่งเมื่อวาน ไอ้เบสมันให้เ้าของร้านจ้องโต๊ะไว้ให้... ตอนนี้ที่ร้านยังเปิดเพลงอยู่ วงที่จะขึ้นไปร้องวงแรก คือวงผม ตอนสามทุ่ม...พวกเรานั่งจิบเบียร์ รอเวลา...
" เฮ้ย...ไอ้เก่ง วันนี้มึงอย่าตกบันไดอีกนะ 55.....ไอ้ต่อแซว
" อ้าว...ไอ้สัส มึงจะพูดทำไมเนี่ย กูลืมไปแล้ว.....ไอ้เก่งบอก
" แต่กูไม่ลืม 555 ไอ้เชี่ย กูจำได้ติดตาเลย ไอ้เก่งหาย 55.....ไอ้เบสบอก
" ต้น อาการเดิมอีกแล้วสิ.....เนสถาม
" เฮ้ย...เพื่อน มึงร้องเพลงไหวนะ.....ไอ้เบสถาม
" ไหวดิ อารมณ์มาเต็มอ่ะ อิอิ.....ผมบอก กับพวกมัน ให้มันสบายใจ
" ริต้า ปลุกอารมณ์ให้ ที่รักแล้ว อิอิ.....ริต้าบอก -แม่งกวนประสาทกูอีกและ
" ริต้า มึงไม่ได้แค่ปลุก อารมณ์ไอ้ต้นคนเดียวหรอก มึงปลุกอารมณ์กูด้วยเนี่ย แข็งเลยสัส 555.....ไอ้ต่อบอก -แล้วแม่งก็หัวเราะกันใหญ่
" มึงไปแข็งไกลๆกูเลย ไอ้ต่อ ไอ้เชี่ย.....ริต้าด่ามันไป
...อีกห้านาที งานที่สองของผมก็จะเริ่ม อารมณ์ผมตอนนี้ มันรู้สึกแปลกๆ คงเป็เพราะ เื่พี่ข้าวแน่ๆ ผมจะร้องเพลงออกไปให้ดีเหมือนเมื่อคืนได้มั้ย...
...มาติดตามกันตอนหน้า นะครับ...
2K
