“หนูอยากให้น้าช่วยไหมน้าช่วยได้นะ แฮกแฮก”
มิรามองใบหน้าห่างแค่คืบอย่างลังเลลมหายใจอุ่นละกลิ่นเหล้าจางที่คลุ้งไปทั่วปากและจมูกทำเธอมึนงง แทบครองสติไม่อยู่
“หากหนู้าน้าช่วยได้จริงๆนะ ช่วยระบายความโกรธและเอาคืนกันต์ที่ทำเื่พวกนั้นกับหนู”คำพูดย้ำของน้าแฟนเหมือนยิ่งกระตุ้นความลังเลและทำให้เธอรู้สึกอยากให้เขาเป็เหมือนเธอบ้างเ็ป เสียใจ แต่...เขาคือน้าของกันต์
“อ่ะ อื้อออ”
จ๊วบบบ จ๊วบ จุ๊บบ
เสียงเพลงที่ดังก้องไปทั้งร้านไม่อาจดังไปกว่าเสียงจูบของเขาที่มอบให้เธอจูบครั้งนี้ราวมีหลุมสูบเธอเข้าไปในหลุมลึกอย่างห้ามไม่อยู่ ความรู้สึกวาบหวามวูบวาบทำเธออดจะยกมือโอบรอบลำคอแล้วจูบตอบเขากลับไปไม่ได้
จูบของนทีเหมือนจุดไฟในตัวมิราความร้อนจากริมฝีปากของเขาลามไปทั่วร่างกายของเธอเผาผลาญความลังเลและความรู้สึกผิดในใจจนมอดไหม้เธอรู้ว่านี่คือความผิดบาปเขาเป็น้าของกันต์ เป็ผู้ชายที่ควรจะเป็แค่ “ญาติ”ในสายตาของเธอ แต่ความเ็ปจากการถูกหักหลังของกันต์และแอลกอฮอล์ที่ไหลเวียนในเส้นเืทำให้เธอไม่สนใจอะไรอีกต่อไป
“ไปกับน้า” นทีกระซิบเสียงของเขาแหบพร่าเต็มไปด้วยความหิวกระหาย เขาดึงเธอให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้มือของเขากำรอบเอวของเธอแน่นราวกับกลัวว่าเธอจะเปลี่ยนใจ มิราสะดุดเล็กน้อยขาเธออ่อนแรงจากฤทธิ์ไวน์และอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน เธอพยักหน้าน้อยๆ โดยไม่รู้ตัวปล่อยให้เขานำพาเธอออกจากบาร์
รถของนทีพาทั้งคู่ไปยังคอนโดหรูย่านใจกลางเมืองห้องของเขากว้างขวางและตกแต่งด้วยโทนสีเข้มที่ให้ความรู้สึกทั้งหรูหราและลึกลับทันทีที่ประตูปิดลง นทีผลักมิราให้ติดกับผนังอย่างแรงมือของเขาลูบไล้จากเอวขึ้นไปจนถึงต้นคอของเธอ ใบหน้าของเขาเข้าใกล้จนมิรารู้สึกถึงลมหายใจร้อนผ่าวของเขา
“มิรา…หนูรู้ว่านี่ผิด”เขากระซิบ ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยไฟแห่งตัณหา “แต่น้าทนไม่ไหวแล้วหนูเป็ของน้าคืนนี้ได้ไหม?”
มิรากลืนน้ำลายหัวใจเต้นแรงจนเจ็บหน้าอก เธอรู้ว่าเธอควรผลักเขาออก ควรวิ่งหนีจากความบ้าคลั่งนี้แต่ภาพของกันต์ที่กอดผู้หญิงคนนั้นยังคงฉายซ้ำในหัวของเธอความโกรธและความเ็ปผลักดันให้เธอยอมจำนน เธอเอื้อมมือไปรั้งคอของนทีดึงเขาเข้ามาจูบอย่างดุเดือดราวกับ้าระบายทุกอย่างผ่านการัันี้
นทีกัดฟันข่มความหิวกระหายที่เดือดพล่านในตัวเขา เขาฉีกเสื้อของมิราออกอย่างไม่ไยดีเสียงผ้าขาดดังขึ้นพร้อมกับเสียงหายใจถี่กระชั้นของทั้งคู่ชุดเดรสสีสวยที่เธอพึ่งจะสวมไปแค่ครั้งเดียวขาดติดมือเขาไปอย่างน่าเสียดายมือของเขาลูบไล้ผิวเนียนนุ่มของเธอ มิราสั่นสะท้านเมื่อนิ้วของเขาััจุดที่อ่อนไหวที่สุดของเธอความร้อนจากฝ่ามือของเขาทำให้เธอครางออกมาโดยไม่รู้ตัว
“น้า…นี่มัน…”มิราพยายามพูด แต่คำพูดของเธอขาดหายเมื่อนทีจูบลงบนคอของเธออย่างดุดันฟันของเขาเกือบจะฝังลงบนผิวของเธอ เขาดึงตัวเธอไปที่โซฟาผลักเธอลงนอนโดยไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว ร่างกายกำยำของเขาทาบทับลงบนร่างของเธอหนักแน่นและร้อนแรงราวกับจะกลืนกินเธอทั้งเป็
“อย่าคิดถึงมันอย่าคิดถึงอะไรทั้งนั้น” นทีกระซิบ เสียงของเขาเหมือนคำสั่งที่ไม่อาจขัดขืน“คืนนี้หนูเป็ของน้า…และน้าจะทำให้หนูลืมทุกอย่าง”
มิรากัดปากแน่นความรู้สึกผิดยังคงแทรกอยู่ในใจ แต่ความปรารถนาที่พลุ่งพล่านทำให้เธอยอมปล่อยตัวเธอโอบรอบคอของเขา รั้งเขาให้แนบชิดมากขึ้นร่างกายของทั้งคู่เคลื่อนไหวไปด้วยจังหวะที่เร่าร้อนและดิบเถื่อนเสียงครางของมิราดังก้องในห้องผสมกับเสียงหายใจหนักหน่วงของนที
ริมฝีปากหนาพรมจูบไล่ลงมาั้แ่ปลายคางมนลำคอระหงมาหยุดอยู่ที่เนินอกอิ่มเหนือชุดชั้นในลายลูกไม้สีขาวกลืนไปกับผิวของเธอ
“อื้ออ น้าค่ะ”
“มิรา ตัวหนูหอมมาก”
ตอนนี้นทีไม่อาจยั้งตัวเองได้แล้วมือข้างหนึ่งของเขารวบข้อมือเล็กเอาไว้เหนือหัวเธอใบหน้ากร้านฉบับผู้ชายซุกละเลงไปทั่วเนินอก รักแร้ของหญิงสาวของคนตัวเล็กที่หายถี่พร้อมกับมืออีกข้างของเขาปลดตะขอชั้นในที่เธอสวมอยู่อย่างชำนาญเผยเต้านมกลมกลึงที่ไม่คิดว่ามันจะอิ่มสวนขนาดรูปร่างที่ดูเล็กบางของเธอ
“ซี้ดดด มิราอร่า..เ้ากันต์มันคิดยังไงถึงนอกใจหนู”
นทีราวตกอยู่ในหลุมราคะเขากล่าวออกมาราวกำลังละเมอไม่ต่างจากมิราที่ตอนนี้โอนอ่อนไปกับััที่น้าชายของแฟนมอบให้อย่างเต็มใจ
ทั้งสองผละออกจากผนังข้างประตูพากันไปที่โซฟาเบดตัวใหญ่ใบหน้าของนทีสำรวจลงมาเรื่อยเขาสูดดมกลิ่นน้ำหอมตรงหน้าท้องของเธอพร้อมกับพรมจูบด้วยความกระหายสายตาคมเต็มไปด้วยปรารถนาเหลือบมองใบหน้าหวานเหยเกที่ลอบมองมานายหลายด้วยความรู้สึกสมใจก่อนจะขบเบาที่หน้าท้องบางนั้นอย่างมันเขี้ยวแล้วเคลื่อนตัวขึ้นไปมอบจูบร้อนให้เธออีกครั้ง
จ๊วบ อืมม จ๊วบ
“ให้น้านะครับน้าทนไม่ไหวแล้ว รับรองว่าจะไม่ทำให้เราต้องเจ็บอย่างที่เ้ากันต์ทำ”
“น้านที”
สายตาและน้ำเสียงอ่อนโยนที่น้าชายมองให้ทำใจมิราสั่นเธอเรียกชื่อเขาเสียงเครือมองสบสายตาจริงจัง เธอรู้ความหมายที่เขาจะสื่อก่อนจะหลับตาลงพยักหน้ารับเบาๆ
นทียิ้มกว้างอย่างดีใจเขาถอดเสื้อผ้าบนร่างกายอย่างรวดเร็วมือกร้านสาวท่อนเนื้อแข็งขยายเต็มที่มืออีกข้างก็พยายามดึงปราการสุดท้ายออกด้วยมือเดียวมองดูความงามของร่างกายบางทำเขาลมหายใจสะดุดมือใหญ่ดึงมือทั้งสองข้างที่เ้าของร่างเอามาปิดเนื้ออูม ก่อนจะระบายยิ้มละมุนให้กับเธอ
“อย่าอาย มันสวยมาก”
“แต่..”
“เชื่อน้านะครับ”
“อ่ะ อื้ออ”
ร่างมิราแอ่นสูงดวงตาเธอปิดสนิทสั่นสะท้านไปทั้งร่างกายความรู้สึกแน่นในร่องสร้างความรู้สึกกระสันอย่างมากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปทำเธอรู้สึกร้อนไปทั้งกาย มือสองข้างที่ขย้ำปัดป่ายไปทั่วโซฟาย้ายมาลูบท่อนแขนแข็งแรงอย่างลุ่มหลงน้านทีนับว่าเป็คนรูปร่างดีมากคนหนึ่งถึงจะอายุย่างเข้าเลขสี
ทุกจังหวะที่เขาตอกเข้ามาทำเธอสั่นไปทั้งตัวความกระสันและเสียวที่เขามอบให้ค่อยดึงเธอเข้าไปในหลุมราคะมิราตอบโต้เข้ากลับไปในทันที เสียงเนื้อกระทบกันก้องห้องชุดเสียงร้องครางที่ดังออกมาจากริมฝีปากบางเย้ายวนจนนทีโน้มร่างเข้าไปจูบเธออีกครั้งทั้งที่สะโพกสอบทำงานอย่างเต็มที่
ตับๆ
“ซี้ดด แฮกมิรา หนูหนูเร่าร้อนขนาดนี้น้าจะไปไหนรอดอีก”
นทียอมรับจากใจว่าเขาหลงเธอแล้วหลงเธออีกไม่คิดว่าเ้าหลานโง่จะปล่อยของดีอย่างนี้หลุดมือ
“อื้ออ น้านทีหนูเสียวอื้ออ อร่าน้าค่ะ”
มิราแอ่นอกที่เขาขึ้นสูงเส้นผมที่มัดเอาไว้ลวกๆหลุดออกกระจายเต็มโซฟา มือกร้านหยาบของเขาที่บี้เม็ดทำเธอเสียวจนแทบทนไม่ไหวบิดเร่าไปทั้งกาย หากเขายังทั้งบี้เม็ด ตอกร่อง ดูดนมเธอยู่อย่างนี้เห็นทีอีกไม่นานเธอคงแตกแน่ ๆ
“น้าน้านทีหนูจะแตกแล้ว อื้ออ เสียว เสียวจะแตก อื้อออแรง แรง อื้ออ อร้างงงแตกอื้ออแตกแล้วแฮกแฮก”
มิราสั่นเกร็งไปทั้งตัวอกกับท้องของเธอกระเพื่อมแรงหลับตาซบหน้าลงกับโซฟาทั้งที่ร่องสั่นระริกปล่อยน้ำเสียวกระฉูดสวนเอ็นเขาออกมาเป็สายถึงจะรู้ว่าเขาหยุดให้เธอปล่อยน้ำออกมาแต่มิรารู้ดีว่ายังไงนี่ก็ไม่ใช่ครั้งเดียวที่เขาและเธอทำเื่นี้แน่
ทุกัั ทุกจูบและทุกการเคลื่อนไหวเหมือนเป็การท้าทายศีลธรรมที่ทั้งคู่รู้ดีว่ากำลังละเมิด
นทีเธอด้วยความรุนแรงที่แฝงด้วยความโหยหาเขากระซิบคำหวานปนคำหยาบข้างหูของเธอ บอกว่าเธอสวยงามเกินหยุดยั้งบอกว่าเขา้าเธอมานานแค่ไหนและมิราก็ตอบสนองด้วยความโหยหาที่เธอเองก็ไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ในตัวเธอยอมให้เขานำพาเธอไปสู่จุดสูงสุดของความสุขที่ทั้งเร่าร้อนและต้องห้ามทุกการเคลื่อนไหวของเขาคือการปลดปล่อยความเ็ปในใจของเธอและทุกการััของเธอคือการยอมจำนนต่อความผิดบาปที่ทั้งคู่เลือกจะจมดิ่งลงไป
เมื่อทุกอย่างสงบลงมิรานอนหอบอยู่บนโซฟาร่างกายของเธอเปียกชุ่มด้วยเหงื่อและความรู้สึกที่ปะปนกันระหว่างความพึงพอใจและความรู้สึกผิดนทีนอนเคียงข้างเธอ มือของเขายังคงลูบไล้ที่เอวของเธอเบาๆราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปจากเขา ดวงตาของเขามองเธอด้วยความหลงใหลที่ยังไม่มอดดับ
“มิรา…” เขากระซิบเสียงของเขานุ่มนวลขึ้นแต่ยังคงแฝงด้วยความเข้มข้น “น้าจะไม่ขอโทษสำหรับคืนนี้เพราะน้า้าหนู…และน้ารู้ว่าหนูก็้าน้า”
มิราปิดตาแน่นน้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมาจากหางตา เธอรู้ว่าเขาพูดถูกความโกรธต่อกันต์ความเ็ปจากการถูกหักหลัง และความปรารถนาที่นทีจุดขึ้นในตัวเธอทำให้เธอยอมให้ตัวเองจมลงในบาปนี้ แต่ในใจของเธอความรักที่ยังเหลืออยู่สำหรับกันต์และความรู้สึกผิดที่เริ่มก่อตัวกำลังต่อสู้กันอย่างเงียบงัน
“น้า…เราจะทำยังไงต่อไป”เธอถามด้วยเสียงสั่นเครือ ไม่กล้ามองหน้าเขา
นทียิ้มมุมปากมือของเขารั้งเธอให้เข้ามาใกล้มากขึ้น “คืนนี้เราไม่ต้องคิดถึงอะไรทั้งนั้น มิรา”เขากระซิบ “แต่ถ้าถามน้า…น้าจะไม่ยอมปล่อยหนูไปง่ายๆ”