ตอนที่ 23 ไม่ว่ายังไง ก็เคยนอนด้วยกันมาแล้ว
“ห้องน้ำดูเหมือนจะต้องล้างท่อระบายน้ำสักหน่อยนะ…”
จวีซือหนานกำมือแน่น แทบอยากจะพุ่งเข้าไปตบคนตรงหน้าอย่างบ้าคลั่ง เธออยากจะร้องอย่างรู้สึกเสียใจ หญิงสาวเดินไปยังห้องน้ำ แต่กลับได้ยินเสียงเ็าของกงเจ๋ออวี้ดังมาจากด้านหลัง “ไม่ต้องล้างหรอก!”
เธอรีบหันกลับมาทันที แล้วมองกงเจ๋ออวี้ด้วยสายตาซาบซึ้งผ่านทางหน้ากากอนามัย
เขาคือเทพบุตรที่ช่วยชีวิตเธอไว้!
กงเจ๋ออวี้วางเอกสารในมือลงบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะมองกงจ่างชิงด้วยสีหน้าเ็า “นายออกไปก่อนสิ!”
จากนั้นกงจ่างชิงก็ยอมเดินออกไป จวีซือหนานจึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก
เธอถอดหน้ากากอนามัยออก วางผ้าทำความสะอาดที่ถือไว้ลง แล้วเดินไปยังโต๊ะทำงานของประธานบริษัท “สวัสดีค่ะประธานกง ฉันชื่อจวีซือหนาน เป็ตัวแทนจากบริษัท SEC ต้องขอโทษที่เข้ามาในบริษัทของคุณด้วยวิธีนี้ แต่ระบบการจัดการของบริษัทคุณเข้มงวดมากจริง ๆ ฉันเลยจำเป็ต้องทำแบบนี้ ขอโทษด้วยจริง ๆ ค่ะ”
“ตัวแทนจาก SEC?”
กงเจ๋ออวี้เลิกคิ้วขึ้น มองเธออย่างสนใจ
“ใช่ค่ะ ฉันมาหาคุณเพื่อคุยเื่การลงทุน แล้วก็…” จวีซือหนานกัดริมฝีปาก “คือ… ฉันอยากถามว่า เื่การยกเลิกสัญญากับหานเกาอี้คุณเป็คนทำจริงหรือเปล่าคะ?”
แววตาของกงเจ๋ออวี้เ็าลงทันที
แม้แต่น้ำเสียงก็มีความหนาวเหน็บตามมาด้วย!
“เธอมาหาฉันเพราะเื่ของหานเกาอี้เหรอ?”
“ไม่ใช่แค่เื่นั้น…” จวีซือหนานส่ายหัว “ฉันแค่ไม่เข้าใจบางอย่าง… เพราะคุณกระทำการรุนแรงกับหานเกาอี้อย่างกะทันหัน…”
“แผนการของตระกูลกงไม่จำเป็ต้องรายงานให้เธอรู้!”
กงเจ๋ออวี้ตัดบทสนทนาของเธอด้วยน้ำเสียงเ็า
“ฉัน…”
จวีซือหนานถูกขัดจังหวะ ใบหน้าเธอหม่นหมองลงชั่วขณะ หญิงสาวรู้สึกได้ว่ากงเจ๋ออวี้กำลังโกรธจึงรีบอธิบาย “คุณกง ฉันไม่ได้มีเจตนาเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการดำเนินงานของบริษัทคุณ ฉันก็แค่…”
เนื่องจากเป็ปัญหาระหว่างเธอกับหานเกาอี้ เธอจึงไม่รู้จะพูดอย่างไรดี
แต่ท่าทางลังเลของเธอกลับถูกกงเจ๋ออวี้มองว่าเป็การมาซักถามเื่หานเกาอี้เสียอย่างนั้น
“จริง ๆ แล้ว… ฉันคิดว่า ถึงประธานหานจะไม่ใช่คนดี แต่พนักงานของบริษัทตระกูลหานก็เป็คนบริสุทธิ์ ถ้าบริษัทล้มละลายอย่างกะทันหัน…”
“พอแล้ว!”
กงเจ๋ออวี้ทำหน้าเคร่งเครียดแล้วโยนปากกาลงบนโต๊ะ “ใครอนุญาตให้เธอมาแสดงความคิดเห็นต่อการตัดสินใจของฉัน!”
จวีซือหนานสะดุ้งกลัวจากเสียงนั้น
แม้เธอจะรู้ว่ากงเจ๋ออวี้เป็คนตรงไปตรงมา แต่ก็ไม่เคยเห็นเขาน่ากลัวขนาดนี้มาก่อน
กงเจ๋ออวี้ลุกขึ้นกดโทรศัพท์บนโต๊ะ แล้วสั่งเสียงดังว่า “ให้รปภ.ขึ้นมา!”
“อย่า… เดี๋ยว… เดี๋ยวก่อน…”
จวีซือหนานวิ่งไปกดปุ่มโทรศัพท์ หันหน้ามองประธานหนุ่ม เธอพยายามควบคุมความประหม่าแล้วพูดว่า “คุณกง ถ้าคุณไม่พอใจเื่นี้ เราก็ไม่ต้องพูดถึงมันอีก คราวนี้ฉันมาเพราะเื่ SEC จริง ๆ นะคะ…”
ยังพูดไม่ทันจบ ประตูห้องทำงานของประธานก็ถูกเคาะ เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เคยพาเธอออกไปก่อนหน้านี้ก็เดินกลับเข้ามา เมื่อเห็นจวีซือหนาน ทั้งสองก็จ้องกันด้วยสายตาสำนึกผิด “ขอโทษจริง ๆ ครับท่านประธาน นี่เป็ความผิดพลาดของพวกเราเอง พวกเราไม่ทันสังเกตเห็นคุณผู้หญิงคนนี้…”
“ไล่เธอออกไปให้พ้นสายตาฉัน!”
“ครับ!”
สองพนักงานรักษาความปลอดภัยเดินมาหาจวีซือหนานในทันที พวกเขามองเธอด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ได้โปรดเชิญทางนี้”
จวีซือหนานมองกงเจ๋ออวี้ด้วยสายตาไม่ยอมแพ้ “ประธานกง อย่าโกรธเลยนะคะ บริษัทของฉันมีความจริงใจมาก ดูแผนงานของพวกเราหน่อยสิ ลองดูก่อนเถอะนะคะ…”
ทว่าทุกอย่างกลับไร้ประโยชน์ จวีซือหนานถูกไล่ออกจากตึกอย่างไร้ความปรานี
หญิงสาวปัดผ้าเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ก่อนจะเงยหน้ามองห้องทำงานบนยอดตึกสูงด้วยสีหน้าโกรธเคือง “กงเจ๋ออวี้ นายเคยนอนกับฉันมาแล้ว แต่วันนี้กลับแว้งมาทำร้ายฉันอย่างเ็าซะได้!”