Galactic Imperium

ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบสอง Losing money to be a Tycoon

Losing money to be a Tycoon

เสียเงินเพื่อเป็นเจ้าสัว

นั่นคือแผนการของผม

หลายสิบปีที่แล้วช่วงสื่อสารโทรคมนาคมพัฒนาใหม่ๆมีคนถามเจ้าสัวคนหนึ่งว่า

ยังสามารถแข่งด้านสื่อสารมือถือในประเทศนี้ได้อีกไหม?

เจ้าสัวคนนั้นก็ตอบอย่างใจกว้างทั้งที่คนที่ถามอาจจะกลายเป็นคู่แข่งของตนเองในอนาคต

ได้สิแต่คุณต้องยอมมองเงินร้อยล้านหายวับไปราวกับเผาทิ้ง

อาจจะใจกว้างหรืออาจจะเชื่อมั่นว่าไม่มีคนบ้าพอที่จะเผาเงินทิ้งจำนวนมหาศาลได้โดยไม่ได้เห็นผลตอบแทนกลับมาทันที

ในระบบทุนนิยมใครทำเช่นนั้นก็บ้าแล้ว

น่าเสียดายที่โลกนี้มีแต่คนบ้า

อีลอนมัสก์โดนหาว่าเป็นพวกหลอกลวงที่จะสร้างจรวดขึ้นสู่อวกาศ

ทั้งที่คิดตามสามัญสำนึกจรวดสู่อวกาศคือเทคโนโลยีเก่ามากกว่าห้าสิบปีแล้ว

สิ่งที่ประดิษฐ์ได้ในยุคที่คอมพิวเตอร์เท่าฝาผนังบ้านมากลายเป็นคอมพิวเตอร์ขนาดเท่าฝ่ามือ

ทำไมเราถึงคิดว่าอีลอนมัสก์คือคนโกหกหลอกลวง?

หรือคนที่กำกับชู้รักเรือล่มต้องการไปดูเรือทาทานิคที่จมอยู่ก้นแม่น้ำ

พยายามสร้างเรือดำน้ำไปดูให้ได้

เรือดำน้ำก็คือเทคโนโลยีเก่าหลายสิบปีเช่นกัน

แต่มือที่มองไม่เห็นในประเทศอเมริกาห้ามเอาไว้

เลยต้องไปขอเทคโนโลยีจากต่างประเทศเสียเงินไปหลายล้าน

แต่พวกนี้ก็ทำลงไปได้เพราะพวกนี้นั้นบ้าบอและมันคือสิ่งที่เป็นไปได้

ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน

ไม่ใช่แค่การแสวงหาสิ่งไม่จริงที่อยู่บนฟ้าหรือจินตนาการ

แต่คือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงมากกว่าห้าสิบปีมาแล้ว

ทำไมเราถึงกล่าวว่าการที่เราเดินตามหลังเทคโนโลยีห้าสิบปีที่แล้วคือเรื่องเพ้อฝัน?

ว่าในช่วงแรกบริษัทของอีลอนมัสก์คือเป็นตัวแดง ขาดทุนหลายปี ได้รับการโจมตีว่าคือพวกหลอกลวงต้มตุ๋นจากสื่อต่างๆนานา

แน่นอน พอปล่อยจรวดได้คำวิจารณ์เรื่องหลอกลวงก็จางหายไปกลายเป็นการวิจารณ์เรื่องอื่นแทน

เพราะความสำเร็จไม่จำเป็นต้องอธิบายตนเองส่วนคนที่พ่านแพ้ไม่มีอะไรที่ต้องอธิบาย

แต่หากพิจารณากันตามจริงคือ

ช่วงแรกๆที่ขาดทุนเพราะต้องรวบรวมความรู้พื้นฐานใหม่ตั้งแต่ต้น

เพราะบริษัทที่สร้างจรวดไปอวกาศได้ในห้าสิบปีก่อนนั้นล้มละลายขายตัวไปตามระบบทุนนิยม

ทำให้ชิ้นส่วนบางอย่างและหลายอย่างคือเทคโนโลยีที่สาบสูญLost technology

เนื่องจากบริษัทที่ผลิตชิ้นส่วนนั้นล้มละลายขายตัวไป

ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าจะไปตามเทคโนโลยีนั้นได้ที่ไหน

เป็นปัญหาว่าจะมีคนแก่ๆในบริษัทที่คือปู่โสมเฝ้าทรัพย์คือคนคนเดียวในบริษัทที่รู้ว่าเทคโนโลยีชิ้นนี้ผลิตหรือทำงานอย่างไร

หากคนแก่คนนั้นหัวใจวายตาย

เทคโนโลยีก็จะสาบสูญไปอย่างแท้จริง

เมื่อมันสาบสูญไปเราก้ต้องคิดค้นมันขึ้นมาใหม่

ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลา

ถึงได้ขาดทุนและโดนมองว่าคือการหลอกลวง

ว่าหากเราต้องการจะผลิตชิปแข่งกับไต้หวันที่เป็นอันดับหนึ่งของโลกด้านการผลิตชิป

เราก็อาจจะต้องลงทุนมากกว่าสองหมื่นล้านดอลล่าร์และต้องใช้เวลาอีกหลายปีถึงจะไล่ตามไต้หวันทัน

แต่หากเราไม่ได้มอง

Profit motive

แรงจูงใจด้านผลประโยชน์ทางการเงิน

แต่มองด้าน

Purpose Motive

แรงจูงใจด้านเป้าหมาย

เราจะค้นพบว่าการเสียเงินนั้นถือว่าถูกมากเพราะเราสร้างสิ่งที่ไม่มีมาก่อนในโลกใบนี้ให้มีขึ้นมาได้

ก็อย่าแปลกใจที่คนอย่างอีลอนจะเป็นคนอีโก้สูงเพราะเขามองโลกแบบที่เชื่อว่าไม่มีอะไรที่คนเราทำไม่ได้ขอเพียงตั้งใจทำอะไรก็ทำได้

คนที่โดนเปลี่ยนแขนเป็นแขนมนุษย์ธรรมดาและลูกตากลายเป็นลูกตาคนธรรมดานั้นถือว่ากระจอกลงในด้านพลังการต่อสู้

แต่การที่ร่างกายของเขาไม่มีสารเคมีบ้าบอคอยกระตุ้นประสาทลดความเจ็บปวด เพิ่มความสามารถในการต่อสู้แล้ว

อดีตนักรบรับจ้างหากเราให้พวกเขา

Suit and tie

ใส่สูทผูกเนคไท

พวกเขาจะกลายเป็น

Salaryman

พนักงานกินเงินเดือนธรรมดา

ไม่ต้องทำตัวเบียวเป็นพระเอกนางเอกไซเบอร์พังก์กันอีกต่อไป

และสูทกับเนคไทนั้นราคาถูกมาก

ถูกกว่าเกราะป้องกันร่างกายและกระดูกเสริมแรงกายที่ผมเลาะออกมาจากร่างของพวกเขาด้วยซ้ำ

ว่าพวกรันเนอร์หากไม่มีอุปกรณ์เสริมร่างกายก็คือคนธรรมดานั่นล่ะ

ขอต้อนรับสู่ชีวิตพนักงานกินเงินเดือนธรรมดา

ฟื้น

เลเซอร์ได้พุ่งไปตัดผมของพวกผมทรงโมฮอว์กจนล้านเลี่ยน

จึก จึก จึก จึก

และที่ปลูกผมอัตโนมัติได้ทำให้พวกผมทรงโมฮอว์กหรือหญิงสาวผมสีนีออนสดใสหลากสีกลายเป็นผมสีดำธรรมดาแบบเดียวกับนโยบายแดนอาทิตย์อุทัยที่ออกกกฎให้นักเรียนทุกคนต้องย้อมผมสีดำสนิท

ห้ามใครแตกแถวมาทำผมสีสดใสต่างๆอย่างเด็ดขาด