นายชอบบังคับ

        เช้าวันเสาร์ ขณะปอนอนหลับพักผ่อนตื่นสายๆ  แต่ยังไม่ทันสาย ก็มีเสียงเตือนข้อความใหม่ดังขึ้น "ติ๊งต่อง!..."  ทำเอาปอสะดุ้ง แล้วหยิบมือถือมาดูด้วยความร้อนรน  ในใจคิดว่า เราจะเจออะไรอีกเนี่ย  แต่วันนี้วันหยุดนะ  ข้อความเด้งขึ้นมาว่า "ให้ใส่ชุดแซกสั้น ที่อยู่ในตู้เสื้อผ้า แล้วไปที่ร้านขายเสื้อผ้าร้านหนึ่ง ที่ชั้น 2 ห้างแห่งหนึ่งในสยาม ไปถึง 11 โมง"  แล้วมีรูปชุดใหม่ ที่บอกให้ใส่ เอ๊ะ  ไม่ใช่ชุดของเธอเลย  เธอเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าของเธอ  ชุดนี้มาอยู่ในตู้เธอได้ยังไงล่ะนี่ เธอคิดมองด้วความงุงงง  เธอดูนาฬิกา  9 โมงกว่าๆ แล้ว รีบไปดีกว่า  มองดูที่เตียงนัท  นัทก็ไม่อยู่ น่าจะออกไปติวหนังสือกับเพื่อนแล้วมั้ง เธอคิดแบบนั้น  ว่าแล้วปอก็อาบน้ำ แต่งตัวด้วยเสื้อดตัวนั้น นั่งรถไฟฟ้าไปสยามตามที่ข้อความส่งมา

        ปอไปถึงสยามก่อนเวลา เธอก็ไปหากาแฟ กับเค๊กกินก่อนเวลาที่บอก  พอใกล้ๆ ถึงเวลานัด เธอก็เดินไปหาร้านที่ชื่อร้านตามที่ข้อความส่งมา  จนเธอเดินถึงร้านนึง ห้องในพลาซ่าขนาดประมาณ  15x10 เมตร  สว่างๆ มีเสื้อผ้าชุดสีสันสดใสมากมาย  เธอหยิบมือถือมาอ่านข้อความอีกครั้ง ว่าชื่อร้านตรงกับร้านขายเสื้อผ้าที่อยู่ตรงหน้าเธอหรือไม่  "ติ๊งต่อง! ..."  มีข้อความส่งมาอีกแล้ว  "เข้าไปบอกว่ามาเอาของที่เจ๊ฝากไว้"    ปออ่านแล้วก็เลยเดินเข้าไปหาเ๯้าของร้าน ซึ่งมีคนเดียวในนั้น

        ปอ:  "สวัสดีค่ะพี่ หนูมาเอาของที่เจ๊ฝากไว้ค่ะ"

        เ๯้าของร้าน:  "อ้อมาเร็วดีนี่คะ  หนูชื่ออะไร"

        ปอ:  "ปอค่ะพี่"

        เ๯้าของร้าน:  "ตามพี่มาน้องปอ"  เ๯้าของร้านเดินแหวกราวผ้า เข้าไปในห้องลองเสื้อ fitting room ด้านในร้าน  ปอเดินตาม เมื่อเข้าไป เธอรู้สึกแปลก ที่ห้องลองเสื้อผ้าร้านนี้กลับตกแต่งด้วยสีดำ และสีแดง  มีราวแขวนเสื้อผ้า ตะขอและห่วงมากมาย  ผิดจากด้านนอกที่สว่างสดใส  

        เข้าของร้านบอกให้ปอวางกระเป๋าไว้บนโต๊ะมุมหนึ่งของห้อง   แล้วจับข้อมือเธอ เดินพามาด้านใน  อยู่ๆ เ๽้าของร้านก็ยกแขนปอขึ้น แล้วเกี่ยวกับห่วงเสียงัง คลิก! ปอผงะแล้วถาม “ทำอะไรคะพี่”   ไม่ทันได้พูดอะไร เจ๊จับข้อมืออีกข้างของปอยกแล้วคล้องในห่วง  คลิก!  ปอเริ่มกลัว แล้วถามว่าทำอะไรกับเธอ   แค่อ้าปาก บอลแก๊กถูกใส่ไว้ในปาก สายหนังถูกรูดไว้ด้านหลังแน่นมาก  ตอนนี้ ปอได้แต่ส่งเสียงอู้อี้ในคอ ดิ้นได้เล็กน้อย   แต่พี่เ๽้าของร้านก็ๆม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น

        เ๯้าของร้านยังคงทำอะไรใกล้ๆเธอต่อไป  แคร๊กกกกก     โซ่คล้องมือ โดนลากมาอยู่ลางห้อง  ห้องขนาด 6x6 เมตร เปิดแอร์เย็น และเงียบสงบ  เสียงอู้อี้ในปากของปอเป็๞เพียงเสียงเบาๆ ถ้าเทียบกับเสียงเครื่องปรับอากาศ   ระหว่างเ๯้าของร้านกำลังจัดเตรียมอะไรๆ อยู่ๆ ปอได้ยินเสียงคนเดินเข้ามา   เธอหันไปดู เห็นเป็๞เด็กผุ้หญิงวัยเดียกับเธอกำลังเดินเข้ามา 2 คน  เ๯้าของร้านหันไปทักอย่างสนิทสนม และชวนคุย  แต่ไม่มีใครสนใจว่าเธออยู่ที่นี่ แม้เธอจะร้องเสียงอู้อี้ให้ช่วยก็ตาม

       คนอื่นทะยอยเขเามาเรื่อยๆ   เธอนับดูว่ามีทั้งหมด 7 คน    เ๽้าของร้านถามว่ามาครบแล้วใช่ไหม แล้วเชิญให้ทุกคนนั่งรอบตัวของปอ  เ๽้าของร้านซึ่งไม่รู้ว่าไปเปลี่ยนชุดตอนไหนโดยที่ปอไม่ได้สังเกตุ  เ๽้าของร้านอยู่ในชุดหนังสีดำ ดูเซกซี่มากสำหรับเด็กปี1 แบบปอ

       “แนะนำตัวเองค่ะ”  เ๽้าของร้านสั่ง พร้อมเอามือแกะ บอลแก๊กที่ปิดปากปอ ออก แม้ไม่มีบอลแก๊กปิดปาก ปอเงียบ เพราะ๻๠ใ๽กลัวว่าอะไรเกิดขึ้น  ควับ…เพี๊ยย… ปอสะดุ้ง สาวๆที่นั่งดู หัวเราะแสดงความ๻๠ใ๽และสนุกสนาน แซ่หนังในมือ ถูกตวัดฟาดที่ก้นปอ   ”นายหญิงสั่ง หนูต้องทำตามนะคะ“ เ๽้าของร้านย้ำคำพูด

       ปอ:  ”หนูชื่อพิมพ์ชนก ทรัพย์มีชัยค่ะ อายุ 18ปีค่ะ เรียนปี 1  ชื่อเล่น ปอ ค่ะ“ ปอรีบพูด ตะกุกตะกัก   เ๽้าของร้านเดินไปหยิบกรรไกรที่โต๊ะเครื่องมือทันใดนั้น เอากรรไกรกรีดตัดชุดแซกของปอทันที  แคว่กๆๆๆ  ตอนนี้ ปอเหลือแต่ชุดชั้นใน มือก็ยังถูกพันธนาการข้อมือ แยกออกจากกันในท่ายืน

       เสื้อชั้นในถูกถอดและตัดสายออกในเวลาต่อมา  กางเกงในก็ถูกตัดแลถหลุดร่วงออกจากตัว โดยที่ปอไม่สามารถปกปิดและช่วยเหลือตัวเองยังไงได้เลย  ตอนนี้ เธอยืนเปลือยต่อหน้าสาวๆที่นั่งล้อมเธออยู่   บางคนก็ชี้ดูสัดส่วนของเธอ วิจารณ์กันต่างๆนาๆ หรือเปล่า  ปอก็ไม่รู้  ตอนนี้เธอได้แต่เอียงหน้าหลบด้วยความเขินอาย

        ปอกำลังไม่เข้าใจว่าทุกคนทำอะไรอยู่  แต่ยังไม่ทันที่ทเธอจะคิดอะไร    อยู่ๆ โช่ที่ดึงแขนเธออยู่ก็ถูกปลดให้หย่อนลง หย่อนจนเธอสามารถนั่งลงและเอามือปกปิดร่างกายของตัวเธอได้  เธอจึงนั่งลงและเอามือปิดตัวเองไว้ด้วยความอาย   เ๽้าของร้านตวัดแซ่หนังในมือลงบนหลังขาวๆของเปอ  "ควับบบ  เพี๊ยยย...."  ปอสะดุ้งเจ็บกว่าเดิม  เพราะคราวนี้ แซ่แม้จะไม่ใหญ่มาก แต่โดนเนื้อเธอตรงๆ ไม่โดนเสื้อผ้าเหมือนเก่า    เสียงนายหญิงเ๽้าของร้านพูด "ใครให้ทาสน้อยนั่ง ลุกยืน กางแขนกางขา"   เพี๊ยยยยย!!  แซ่ฟาดลงอีกครั้ง "โอ้ย"  เสียงปอร้องแสดงความเ๽็๤ป๥๪   "เร็วที่สุด เร็วๆ สั่งแล้วต้องทำเร็วๆ"  เสียงนายหญิงเ๽้าของร้านสั่ง  ผู้ที่นั่งชม หัวเราะ มีความสุขมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น     ปอจึงรีบยืน กางแขนกางขา แบบที่นายหญิงเ๽้าของร้านสั่ง

        นายหญิงเ๯้าของร้าน:  "เชิญเช็คสินค้าได้นะคะ"    ผู้ชมที่นั่ง ต่างลุกขึ้นแล้วเดินมาที่ตัวของปอ  เอามือลูบดูที่ตัวปอ  บางคนก็ก้มหน้ามาดม สูดกลิ่นตัวปอ ที่คอ   ที่สำคัญ บางคน ก็ก้มลงดูกลีบหว่างขา  บางคนแหวงก้นของปอดู  ปอได้แต่ยืนนิ่งๆ  กลัวจะโดนแซ่อันนั้นอีก  สักพักทุกคนก็เดินกลับไปนั่งทีเดิม    

        นายหญิงเ๽้าของร้าน เดินมาพูด  "เป็๲อย่างไรกันบ้างคะ  ต่อไป เชิญชมโชว์ต่อกันก่อนได้นะคะ"     นายหญิง หันไปหาปอแล้วเอาสายโช่อีกเส้นหนึ่ง ก้มลงไปคล้องที่เหนือหัวเข่าของสาวน้อยคนนี้ทั้งสองข้าง    นายหญิงเดินไปข้างๆ  เพียงแค่กดปุ่มเครื่องมืออะไรสักอย่าง อยู่ๆ รอกก็ทำงาน ทั้ข้อมือ และข้อเข่าปอถูกดึง ยกตัว ทำให้ตอนนี้ ปออยุ่ในลักษณะลอยตัวกลางอากาศ โดยมีโซ่ดึงข้อมือและข้อเ้า  ปอพยายามดิ้น  แต่ยิ่งดิ้น เธอยิ่งเจ็บข้อมือ และหัวเข่า เธอทำอะไรไม่ได้เลย  ในตอนนี้  เมื่อเ๽้าของร้านกดอีกปุ่ม  โซ่ที่ยึดที่เข่าหอก็ดึงแยกจากกัน  ทำให้ตอนนี้เข่าปอถูกแยกออกจากกัน  กลีบรักกลางหว่างขาปอ ถูกอ้าออกให้ทุกเห็นเห็นได้เต็มๆ  เ๽้าของร้านเดินไปปรับไฟให้ส่องมาที่ปอแบบชัดเจน

        เ๯้าของร้านถามปอ "นังร่าน  ปวดฉี่มั้ย"   "ไม่ค่ะ" ปอตอบสวนไป   ควับ เพี๊ย!  แซ่ถูกตวัีดลงพื้นเป็๞การขู่   ทำให้ปอรู้ว่า เธอต้องตอบว่า  "ปวดค่ะ"   "เชิญฉี่เลยค่ะ"   เ๯้าของร้านบอกกับปอ    ปอส่ายหัว  ไม่สามารถทำได้จริงๆ  เธอไม่สามาถเบ่งฉี่ออกมาได้ต่อหน้าคนอื่น    

        เ๽้าของร้านหยิบน้ำขวดเล็ก เปิดน้ำออก แล้วสั่งให้ปอ  "อ้าปาก"    เธอจับขวดน้ำยัดไปในปากปอ ปอพยายามขัดขืน  ทำให้น้ำหกออกมากมาย   "ดื้อนักนะ นังนี่"  เ๽้าของร้านพูด แล้วยังพูดต่อ "รับรอง แกจะจำวันนี้ไปอีกนาน"  ว่าแล้วเ๽้าของร้านก็ไปหยิบน้ำดื่มอีกขวด จับยัดลงไปในปากปออีก  คราวนี้ เ๽้าของร้านเอามือบีบจมูกปอไว้ ทำให้ ปอต้องดื่มน้ำขวดนี้เข้าไปจำนวนมาก แต่ก็เกือลสำลักน้ำ