พายุชายหนุ่มอายุ19ปีย่างเข้าอายุ20ปีเขาอยากเรียนต่อมหาลัยเหมือนกับเพื่อนๆแต่ไม่มีโอกาสที่จะได้เรียนในมหาลัยเหมือนกับเพื่อนๆเลยเพราะเกิดปัญหาทางบ้านเงินในร้านค้าหมุนเวียนไม่ทันจนร้านค้าที่สร้างรายได้ให้กับครอบครัวของพายุก็ต้องปิดตัวลงเพราะว่าเงินแทบจะไม่เหลือให้พอใช้จ่ายเลยแต่ก่อนในอดีตครอบครัวเขาในหมู่บ้านที่เขาอาศัยอยู่นั้นร่ำรวยมากกว่าคนอื่นมากทำให้ญาติพี่น้องที่เดือดร้อนเื่เงินได้มาขอหยิบยืมไปใช้แต่ส่วนมากยืมไปแล้วไม่รู้จักคืนและโดนคนที่ไว้ใจโกงเงินโกงที่เินบ่อยทำให้ครอบครัวของพายุที่จากเดิมเป็ครอบครัวที่ถือว่ารวยค่อยๆยากจนหลงตามหลักธรรมที่ไม่มีอะไรเที่ยงแท้แน่นอนสักอย่างรวยได้ก็จนได้
จนได้ก็รวยได้และตอนนี้ครอบครัวของพายุก็ติดหนี้ธนาคารอยู่2แสนบาทตอนแรกว่าจะขายที่ดินร้านค้าและไร่นาที่มีอยู่ ถ้าขายไปก็จะได้เงินหลายล้านบาทแต่ยายกับตาของเขาบอกให้ลองไปขอความช่วยเหลือกับญาติพี่น้องและคนสนิทที่ครอบครัวของพายุเคยช่วยเหลือพวกเขาไว้ ก่อนดูว่าพวกเขาจะมีจิตใจช่วยเหลือครอบครัวใหมตั้มเขาพูดกับยายของเขาว่า
"ยายครับพวกเราจะทำอย่างไรกันดีครับตอนนี้ร้านค้าของพวกเราที่เคยสร้างรายได้ให้กับพวกเราก็ปิดตัวลงแล้วทั้งน้องชาย กับน้องสาวก็ไม่ได้เื่โทรมาขอเงินตลอดและน้องชายที่อยู่บ้านก็เป็อันธพาลติดยาเสพติดขอเงินกับแม่ทุกวัน แม่ก็ตามใจน้องจนเคยชินมันขอเงินจนไม่รู้จักทำงานทำการกินแล้วก็นอนแทนที่มันจะช่วยแบ่งเบาภาระของครอบครัวแต่มันกับทำให้ครอบครัวของเราเดือดร้อนมากกว่าเดิมตอนนี้ไม่รู้ว่าจะหาเงิน2แสนบาทมาจากใหนที่จะจ่ายหนี้ทั้งตั้นทั้งดอกที่ยืมมาค้าขายแต่สุดท้ายก็เจ๊ง นอกจากเราจะขายบ้ายและที่ดินที่เรามีทั้งหมดก็พอจะได้เงินมาประทังชีวิตหลายล้านบาทอยู่ครับ!"
พายุพูดกับยายของเขาเมื่อยายจันทร์ยายของพายุได้ยินที่พายุพูดแบบนั้นเธอก็บอกกับพายุผู้เป็หลานชายที่กตัญญูว่า
"บ้านและที่ดินยังขายไม่ได้หรอก ตอนนี้ลองไปขอความช่วยเหลือจากญาติพี่น้องที่เป็หนี้เราก่อนและถ้าพวกเขาไม่คืนก็ไปลองขอความช่วยเหลือจากคนสนิทดูนะตอนที่พวกเราลำบากนี้หละจะได้เห็นความจริงใจของคนว่าใครจริงใจใครเยาะเย้ยเวลาเราล้ม!" ยายของพายุบอกกับพายุเมื่อพายุได้ฟังเขาก็พูดว่า
"พวกเขาจะช่วยเหลือเราแน่เหรอครับยาย พวกญาติๆและคนสนิทที่พวกเราเคยช่วยไปเวลาครอบครัวของพวกเขาลำบาก ตอนนี้ครอบครัวของพวกเขาชีวิตความเป็อยู่ดีขึ้นแต่ไม่เห็นพวกเขานำเงินที่ยืมไปหลายแสนมาคืนให้พวกเราเลยครับ ส่วนมากมีเงินแล้วก็ไปใช้ชีวิตหรูหราไปเที่ยวต่างประเทศ อวดตัวเองให้คนอื่นชื่นชมแต่พวกเขากับตระหนี่เหนียวหนี้ ไม่คิดจะใช้เงินกับดอกเบี้ยที่ยืมไปพวกเขาทำตัวชิวๆเหมือนกับว่าตนเองไม่เคยเป็หนี้ใครเลยครับ ยายไม่น่าใจอ่อนให้พวกเขายืมั้แ่แรกเลยครับ ไม่งั้นครอบครัวเราจะดีกว่านี้ครับ!"
พายุกล่าวเขารู้สึกไม่ชอบนิสัยของญาติพี่น้องและคนสนิทที่มาหวังเอาแต่ประโยชน์จากครอบครัว เขาเลยเมื่อยายของพายุได้ฟังที่หลานชายพูดเธอก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า
"ก็ยายไม่รู้นี้ตอนแรกสงสารเลยให้ไป แต่ไม่คิดว่าพวกเขาจะโกหกพวกเราทุกคนผิดคำพูดไม่รักษาสัจจะเลย ทีหลังยายไม่ให้ใครยืมอีกแล้วเพราะการที่พวกเราจนลงทำให้เห็นนิสัยที่แท้จริงของผู้คนได้มากขึ้น ยังไงก็ครั้งนี้ลองไปถามกับพวกเขาดูนะ ถ้าหากว่าพวกเขาช่วยเหลือก็ดีไป ถ้าพวกเขาไม่ยอมช่วยเหลือพวกเราก็จำเป็ต้องประกาศขายบ้านทำเลดีทั้งสองหลังและที่ดินต่างๆเพื่อมาใช้หนี้ และย้ายไปอยู่ในเมืองเพื่อจะไม่ได้เจอผู้คนที่ไม่จริงใจอีกญาติแบบนี้ไม่มีก็ยิ่งดี!" ยายของพายุบอกพายุเมื่อพายุได้ฟังเขาก็ตอบรับทันทีว่า
"ครับคุณยายผมจะลองดูถ้าพวกเขายอมช่วยก็ดีไปถ้าพวกเขาไม่ยอมช่วยก็ต้องทำแบบที่ยายบอกครับ!" พายุพูดกับยายของเขาเมื่อพูดเสร็จแล้วพายุก็ขับมอไซค์ไปบ้านญาติพี่น้องเพื่อขอความช่วยเหลือ