“อ้าวน้าทำไมทำแบบนั้น คุณดามีสิทธิในการตัดสินใจเพราะเรารับเขามาเป็พี่เลี้ยงกับสอนหนังสือน้องธัญ”
“ตอนนี้มาช่วยงานอิงก่อนนี่เป็คำสั่ง” ธนายังคงยืนยันในการตัดสินใจของตัวเอง
สถาปัตย์ให้คนไปตามอิงอรและพีระดามาพบตนที่ห้องทำงานก่อนจะแจงรายละเอียดเื่งานให้ทั้งคู่ฟัง
“น้าธนาให้คุณดามาช่วยงานอิง่นี้ก่อนนะครับ”
“อ้าวแล้วคุณธัญละคะ”พีระดารีบแย้งทันที
“คือกลางวันช่วยอิงตอนเย็นไปสอนหนังสือน้องธัญครับคุณดา”
“แต่…”พีระดาเริ่มอึดอัดและเป็กังวลกับตำแหน่งใหม่ที่จะต้องทำเพราะตัวเองตั้งใจมาสอนเด็กน้อยถึงดั้นด้นมาอยู่ไกลถึงเชียงใหม่แบบนี้
“น้าธนาจะให้ค่าล่วงเวลา่เย็นที่สอนหนังสือน้องธัญครับคุณดา”
“คุณดาเหนื่อยแย่เลยนะ ทั้งช่วยอิงและไปสอนหนังสือคุณธัญอีก”อิงอรรีบทักท้วง
“ดาเลือกไม่ได้ใช่ไหมแต่ดาทำไหวค่ะคงไม่หนักมากมายแค่ช่วยอิง”
“หนักค่ะลูกค้าเริ่มเยอะ”อิงอรพูดพร้อมกับหันไปมองหน้าสถาปัตย์
“นั่นละครับถึงต้องให้คุณดามาช่วยก่อน”
“ค่ะดาทำได้ สอนงานดาด้วยนะคะอิง”
“ค่ะ ขอเรียกพี่ดานะคะ”
“ค่ะอิง ตามสบายค่ะเรียกอะไรก็ได้”พีระดายิ้มพร้อมกับเดินตามหลังอิงอรไปที่โต๊ะทำงาน
“เดี๋ยววันนี้พี่ดาแยกเอกสารเรียงตามหมายเลขก่อนนะคะ”
“ค่ะ หมดนี่นะคะ”
“ค่ะพี่ดา เสร็จแล้วมีในตู้อีกหลายปึกรบกวนเรียงและตรวจให้ใหม่เดี๋ยวบ่ายๆอิงจะพาไปดูม้านะคะ”
“ค่ะ” พีระดานั่งมองกองเอกสารแล้วค่อยๆเรียงจนเสร็จก่อนจะไปยกเอกสารที่ตู้มาเรียงใหม่จนเสร็จ
่บ่ายแดดค่อนข้างแรงสองสาวยังคงเดินสำรวจรอบๆฟาร์มก่อนที่จะหยุดยืนมองฝูงม้าแคระที่อยู่ตรงหน้า ส่วนหญิงสาวที่เพิ่งมาใหม่ค่อนข้างตื่นเต้นกับม้าแคระตัวเล็กที่ดูแสนจะน่ารักเพราะั้แ่โตมาเธอก็เพิ่งเคยเห็นม้าแคระเป็ครั้งแรก
“พี่ดาดูอะไรไปพลางๆก่อนนะคะวันนี้ให้มาดูบรรยากาศของฟาร์มมีอะไรค่อยถามตอนเย็นนะคะเดี๋ยวอิงขอตัวไปดูคนงานทางโน้นก่อนเดี๋ยวมาหานะคะ”
“ค่ะน้องอิง พี่เดินดูรอบๆ ก่อนค่ะบรรยากาศดีมากเลยค่ะ” พีระดายิ้มพร้อมกับสวมหมวกปีกกว้างเพื่อป้องกันแสงแดดที่เริ่มแรงขึ้น
ธนายืนมองพี่เลี้ยงคนใหม่ของลูกสาวที่เขาเพิ่งเพิ่มงานให้เมื่อตอนเช้าก่อนจะเดินมาใกล้พร้อมกับะโถามราวกับจะหาเื่ทะเลาะ
“นี่คุณ!อิงเขาไม่ได้ให้มายืนชมบรรยากาศหรือถ่ายรูปหรอกนะ เขาให้มาศึกษางาน”
“อิงให้ฉันดูรอบๆ ก่อน สงสัยค่อยถามค่ะฉันยังไม่รู้อะไรเลยตอนนี้”
“สงสัยก็ถามสิ ผมเ้าของฟาร์ม ถามมา!”ธนาเดินเข้ามาหาหญิงสาวจนประชิดตัวก่อนจะชี้ไปที่ม้าด้านหน้า
“รู้ไหมพันธุ์อะไร”ชายหนุ่มถามพร้อมกับหันหน้ามามองคนข้างๆ
“ม้าหรอคะ?” หญิงสาวถามย้อนกลับ
“อ้าวเฮ้ย! กวนหรอผมชี้ม้าหรือเห็นชี้หมาล่ะ”
“คุณธนา! คุณชี้ไปด้านหน้ามีทั้งม้าทั้งคน ทั้งหญ้า ทั้งต้นไม้ คุณระบุอะไรไหมว่า้าถามอะไรฉัน”
“พีระดา! คุณจะปัญญาอ่อนแบบนี้ไม่ได้นะทำงานคุณต้องมีสติ”
“ค่ะ!”หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงดังจนอีกคนส่ายหน้า
“สถาปัตย์รับคนบ้ามาทำไมวะ”เสียงบ่นพึมพำทำให้อีกคนหันมาทำตาขวางใส่เขาทันที
“ฉันไม่ได้บ้า ฉันปกติค่ะ”พีระดาชักสีหน้าพร้อมกับทำท่าเอาเื่จนอีกคนต้องรีบเปลี่ยนเื่ไปที่พันธุ์ม้า
“ที่นี่เป็ฟาร์มม้าแคระพันธุ์เชทแลนด์”
“มาจากที่ไหนคะ”น้ำเสียงเริ่มนุ่มนวลพอให้จับใจความได้ว่าหญิงสาวเริ่มสนใจเื่ม้าที่ฟาร์มเขาแล้วทำให้ชายหนุ่มเริ่มยิ้มอย่างพอใจก่อนจะร่ายประวัติคร่าวๆ ให้ฟังคนฟังเริ่มหยิบสมุดเล่มเล็กมาจดข้อมูลอย่างตั้งใจ
“เกาะเชทอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสกอตแลนด์เป็การผสมข้ามสายพันธุ์ระหว่างม้าพื้นเมืองกับม้าของชาวไวกิ้งที่นำเข้ามา”ธนามองคนที่ก้มหน้าจดสิ่งที่เขาพูด พร้อมกับยิ้มก่อนจะพูดต่ออย่างตั้งใจ
“ม้าแคระเชทแลนด์มีส่วนหัวขนาดเล็กตามที่เห็นนะ ระหว่างตาห่างกันกว้าง คอสั้นและล่ำ ขาสั้นกว่าม้าปกติที่มีขนาดเดียวกันเดี๋ยวคุณเอาเอกสารไปอ่านเพิ่มเติมนะ ผมี้เีพูดแล้วเมื่อยปาก”ธนาพูดจบก็เดินไปยังม้าแคระทันที
“อ้าวคุณ ไปดื้อๆ ตกลงใครบ้ากันแน่”หญิงสาวบ่นพึมพำเมื่อคนที่อธิบายเกี่ยวกับม้าจู่ๆ ก็เดินจากไปหน้าตาเฉย
“คุณไงบ้า! ั้แ่เมื่อคืนล่ะ” ธนาหันหน้ามาตอบอย่างสะใจ
“คุณธนา!เลิกพูดเื่เมื่อคืนได้แล้ว!” พีระดารีบวิ่งตามคนร่างสูง จนไม่ทันระวังคนร่างสูงที่หยุดเดินกะทันหันทำให้หน้าผากชนแผงหลังชายหนุ่มเข้าอย่างจัง
“อุ๊ยย” หญิงสาวอุทานจนอีกคนเผลอยิ้ม
“ติดใจเมื่อคืนสิ” ธนาค่อยๆหันหน้ากลับมาพร้อมกับก้มหน้ามองคนที่ส่วนสูงแค่ประมาณคางของเขาก่อนจะใช้มือดันหน้าผากอีกคนออกพ้นตัวราวกับรู้สึกรังเกียจ
“เจ็บนะผลักฉันทำไม”พีระดาจ้องคนตรงหน้าด้วยความข้องใจ
“เวลางานอย่ามาอ่อยแบบนี้ผมไม่ชอบ!”