ระบบตระกูลท้าปฐพีย่ำสวรรค์ 【จบ】

        ซูฉางเซิงบดขยี้เศษวิญญาณที่เหลืออยู่จากนั้นหันไปมองที่ประตูมิติ

        “ตูม!”

        แรงปะทะอันทรงพลังจากการระเบิดตัวเองของผู้เป็นอมตะ ทำให้ประตูมิติขยายกว้างขึ้นหลายร้อยจั้ง

        วังวนแห่งดาราจักรขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้งราวกับจะกลืนกินดวงดาวทั้งหมดของจักรวาล กลุ่มดาวถูกดึงเข้าไปแปรเปลี่ยนเป็นประตูมิติ

        อีกด้านหนึ่งกึ่งราชันเซียนอมตะมองเห็นความผิดปกติของประตูมิติได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนที่ดังมาจากภายใน

        คิ้วของเขาขมวดมุ่นเข้าหากัน

        สายตาของเขาเจาะทะลุระยะทางอันไกลโพ้นประตูมิติที่กว้างกว่าสองร้อยจั้งจึงสามารถรับแรงกดดันของเขาไว้ได้และทำให้เขามองเห็นเงาร่างอีกฝั่งได้อย่างชัดเจน

        ร่างในชุดขาวยืนอยู่เหนือวิถีแห่งเต๋า ชุดคลุมจักรพรรดิดาราโปร่งเบาไร้ฝุ่น

        “เป็นเพียงมหาจักรพรรดิรึ!”

        “ตายหมดแล้วรึ!”

        เขารวบรวมสายตากลับมาด้วยความไม่เชื่อแต่ก็เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นแล้ว

        การที่อาณาจักรแห่งความมืดล้มเหลวในการรุกรานโลกแห่งเสวียนหวง ทำให้เขาโกรธเกรี้ยว

        “บัดซบ!”

        “ตูม!”

        ทันใดนั้นเขายกมือขึ้น ฝ่ามือข้างหนึ่งแทรกเข้าไปในวังวนดวงดารา ครอบคลุมประตูมิติทั้งหมดและกดทับลงไปด้านใน

        ภายนอกสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัว

        ทุกคนล้วนมองเห็นกึ่งราชันเซียนอมตะลงมือ เขาข้ามประตูมิติมาและลงมือจากอีกฝั่งที่แสนไกลต้องการทำลายถ้ำปิศาจและทวีปเจินเซิ่งทั้งหมด

        หากผู้มีตัวตนเช่นนี้ปล่อยกลิ่นอายออกมาแม้แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์หุนคุนและแดนสวรรค์ฉางเซิงก็จะต้องพบกับความพินาศ

        ทั้งโลกตกตะลึง!

        ตราบใดที่เป็นผู้แข็งแกร่งไม่ว่าผู้ใดก็ตามที่บรรลุสู่เซียนอมตะต่างก็สัมผัสได้พวกเขาอดไม่ได้ที่จะมองมายังที่นี่ที่ซึ่งความน่าสะพรึงกลัวครั้งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้นเกรงว่าแม้แต่ดินแดนสวรรค์และโลกแห่งเสวียนหวงก็จะต้องพังทลาย

        ยากที่จะไม่ดึงดูดสายตาของผู้คน

        “ซู...จักรพรรดิสวรรค์กำลังมีปัญหาใหญ่แล้ว!”

        มีบางคนจากอาณาจักรแห่งความมืดมิดต้องการลงมือ อยากสังหารเขาและทำลายพื้นที่นี้ไปพร้อมกัน

        อักขระอมตะมากมายจากทุกทิศทางมารวมกันเพิ่มพลังให้กับแขนนี้ และโจมตีด้วยแรงอันแข็งแกร่งที่สุดของกึ่งราชันเซียนอมตะ

        ซูฉางเซิงปกป้องเซียนหญิงศักดิ์สิทธิ์เต๋าเสวียนไว้เบื้องหลังมองไปยังมือที่กำลังโจมตีเข้ามา

        กลิ่นอายของกึ่งราชันเซียนอมตะนั้นยิ่งใหญ่ไร้ขอบเขตราวกับร่างจริงมาปรากฏ

        ในขณะนั้นทุกเผ่าพันธุ์ต่างสั่นสะท้าน ความกลัวและความหวาดหวั่นเข้าครอบงำจิตใจของพวกเขา

        เมื่อแขนนี้เคลื่อนผ่านดวงดาวสั่นคลอน กลุ่มดาวก็ร่วงหล่น พร้อมกับความน่าสะพรึงกลัวอันไร้ขอบเขต

        เมื่อเผชิญหน้ากับผู้มีตัวตนเช่นนี้ทุกคนต่างก็รู้สึกไร้พลัง ไม่อาจต้านทานอำนาจเช่นนี้ได้

        ซูฉางเซิงไม่สงบนิ่งอีกต่อไปสีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย กระบี่เซียนอมตะต้าหลัวปรากฏขึ้นในมืออย่างเงียบๆพร้อมกับแสงที่สาดส่องออกมา

        อย่าได้มองว่ากึ่งราชันเซียนอมตะมีเพียงแขนเดียวหากความแตกต่างมีมากเกินไป ถึงระดับนี้ ไม่ว่าจะมีอิทธิฤทธิ์สักเท่าใดท่าไม้ตายมากมายเพียงใด ก็สามารถถูกโจมตีด้วยหมัดเพียงหมัดเดียวนี้ได้

        ไม่มีท่าไม้ตายใดที่จะใช้ได้ผล!

        ซูฉางเซิงหรี่ตามองกึ่งราชันเซียนอมตะที่ลงมือ

        ในชั่วพริบตา กระบี่เซียนอมตะต้าหลัวในมือก็ปลดปล่อยแสงเซียนบริสุทธิ์ออกมานับหมื่นสายส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้า

        ดินแดนศักดิ์สิทธิ์นับพันดินแดนสวรรค์สามพันแห่ง ต่างไม่กล้าสงสัยในตัวจักรพรรดิสวรรค์ฉางเซิงผู้นี้อีกทั้งยังคิดไปถึงที่มาของเขาว่าที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่สูงส่ง

        อย่างไรก็ตามผู้ที่ลงมือในครั้งนี้เป็นถึงราชันแห่งความมืดมิดแม้ว่าจะยังไม่ได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตนั้นอย่างสมบูรณ์ ทว่าก็มีโอกาสบ้างแล้วและสามารถเป็นกึ่งราชันเซียนอมตะได้

        ในเผ่าเซียนมีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวฟื้นคืนชีพขึ้นมา สายตาเจาะทะลุทุกสิ่งกีดขวางและจับจ้องไปยังถ้ำปิศาจ พวกเขากำลังเฝ้าดูอย่างเงียบๆว่าซูฉางเซิงจะมีท่าไม้ตายกระไรในการรับมือกับทุกสิ่ง

        หรือว่าจะต้องล้มเหลวและดับสูญไปกันแน่

        ประตูมิติสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนถึงขีดจำกัดที่สามารถรับได้มิฉะนั้นพลังของกึ่งราชันเซียนอมตะจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นอีก

        เก้าเคล็ดวิชาจำแลงกาย การปลดปล่อยร่างอสูรปฐมกาล ทั้งหมดทำงานและปลดปล่อยกลิ่นอายที่ไม่ได้ด้อยไปกว่ากึ่งราชันเซียนอมตะเลย

        ตูมตูม ตูม!

        ซูฉางเซิงสามคนปรากฏตัวขึ้นในพิภพ แต่ละคนต่างก็มีพลังต่อสู้สูงสุดร่างกายของเขามีพลังอันไร้ขีดจำกัดแผ่ซ่านออกมา ราวกับว่ามันจะทะลุผ่านร่างกาย

        ตอนนี้ทุกคนต่างก็เห็นแล้วว่าซูฉางเซิงนั้นผิดปกติพลังที่เขาปล่อยออกมานั้นแข็งแกร่งเกินไป และทั้งร่างของเขาเปล่งแสงออกมา

        “ฟัน!”

        ทั้งกายอาบไปด้วยแสงเซียนเปล่งประกายเจิดจ้า เมื่อเขายกกระบี่เซียนอมตะต้าหลัวขึ้นทุกคนก็รู้สึกถึงความอึดอัดอย่างรุนแรง

        “อื้อ!”

        เขาโบกกระบี่เซียนอมตะต้าหลัว ฟันไปข้างหน้าเสียงสะท้านแห่งวิถีแห่งเต๋าดังกึกก้อง ทำลายจักรวาล และฉีกสวรรค์ออกเป็นเสี่ยงๆ

        กึ่งราชันเซียนอมตะกำลังจับตาดูอยู่ที่นี่ฝ่ามือกลายเป็นหมัด แม้ว่าจะอยู่ห่างไกลแต่ก็ไม่อาจต้านทานพลังอันแข็งแกร่งของมันได้

        “ฉึก!”

        แสงกระบี่แผ่ซ่านเกิดการระเบิดครั้งใหญ่หมัดของกึ่งราชันเซียนอมตะถูกแสงกระบี่ผ่าออกเป็นรอยร้าวราวกับอัญมณีล้ำค่า โลหิตเทพอมตะไหลนองกระดูกขาวโพลน น่ากลัวอย่างยิ่ง

        “หึ!”

        “ข้าจะดูว่าเจ้าจะแสดงออกมาได้สักกี่ครั้ง!”

        กึ่งราชันเซียนอมตะเสียท่าไปเล็กน้อยพลังอมตะปกคลุมบาดแผลและสมานตัวอย่างรวดเร็วไม่ได้มีผลกระทบต่อความมุ่งมั่นของเขาที่จะสังหารจักรพรรดิสวรรค์ผู้นี้!

        นิ้วกลายเป็นกระบี่สวรรค์กวาดล้างถ้ำปิศาจ ต้องการที่จะผ่าลงมา

        ซูฉางเซิงปล่อยกระบี่เซียนและกำหมัดแน่น โจมตีขึ้นไปปะทะกับกระบี่สวรรค์ สังขารปิศาจอันยิ่งใหญ่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

        หมัดจักรพรรดิสวรรค์ปะทะกับกระบี่สวรรค์เสียงดังเปรี๊ยง กระบี่ที่เกิดจากนิ้วถูกทำลาย

        ทุกคนต่างตกตะลึง!

        ถึงแม้กึ่งราชันเซียนอมตะจะลงมือจากอีกฝั่ง พละกำลังลดลงแต่ก็ไม่ควรจะอ่อนแอจนถูกทำลายกระบี่ถึงเพียงนี้

        ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของทุกคน ซูฉางเซิงก็ปรากฏตัวขึ้นบนหลังมือของกึ่งราชันเซียนอมตะจับกระบี่เซียน และฟันลงไป

        ฉึก!

        โลหิตของกึ่งราชันเซียนอมตะพวยพุ่งขึ้นสูงเลือดสีแดงฉานท่วมท้นท้องฟ้า กลืนกินดวงดาวจำนวนนับไม่ถ้วน

        ภาพตรงหน้าทำให้ทุกคนถึงกับอ้าปากค้าง

        จักรพรรดิสวรรค์สามารถทำร้ายกึ่งราชันเซียนอมตะได้!

        “อ๊ากก!” ราชันอมตะคำรามลั่น

        อื้อ!

        แสงอมตะบนแขนปะทุขึ้นและขับไล่ซูฉางเซิงออกจากหลังมือของเขาอย่างสุดแรง

        เขาโกรธจัดพยายามที่จะข้ามประตูมิติหลายครั้ง ทว่าประตูมิติก็ยังคงอ่อนแอเกินไปสามารถรับได้เพียงแขนของเขาเท่านั้น

        ไม่อาจปราบซูฉางเซิงได้เขาเริ่มคิดที่จะถอยทัพ และรอเวลาในวันหน้าเพื่อสะสางบัญชี!

        แขนค่อยๆถอยกลับไปในวังวนประตูมิติ แต่ซูฉางเซิงจะยอมให้เขามีสิทธิ์ที่จะมาก็มาไปก็ไปได้อย่างไร!

        พลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดในร่างกายถูกส่งไปยังกระบี่เซียนแสงเซียนที่ปล่อยออกมาทำให้ผู้คนลืมตาไม่ขึ้น ดวงดาวดับสูญ จักรวาลล่มสลายทุกสิ่งสั่นสะเทือน

        ห่างออกไปหลายหมื่นลี้ จนกระทั่งฟันเข้าไปยังช่องทางประตูมิติอย่างรุนแรง!

        “ตูม!”

        แสงกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวส่องสว่างไปทั่วท้องนภา ตัดผ่านสายธารแห่งกาลเวลาบดขยี้กลุ่มดาวจำนวนนับไม่ถ้วน ผ่าจักรวาลออกราวกับกำลังเปิดฟ้า

        บนฟ้าใสกระจ่าง บนดินขุ่นมัวแยกจากกันตลอดกาล

        สีหน้าของกึ่งราชันเซียนอมตะดูไม่สู้ดีเขากลับถูกทำร้ายโดยสิ่งมีชีวิตระดับมหาจักรพรรดิ และเสียเลือดบริสุทธิ์ไปเล็กน้อย

        ทันใดนั้นแสงกระบี่ที่ส่องสว่างก็ฟันมาจากวังวนดวงดารา ตรงไปยังศีรษะของเขา

        กึ่งราชันเซียนอมตะตกใจแสงกระบี่นั้นทรงพลังเกินไป รวดเร็วจนเทียบได้กับสุดยอดของกึ่งราชันเซียนอมตะ

        “ฉึก!”

        แสงกระบี่ราวกับผ่าผ่านทองคำเซียนปลดปล่อยแสงอันงดงาม โลหิตสาดกระเซ็นเปื้อนท้องนภา และย้อมสีทุกสรรพสิ่ง

        แขนขนาดใหญ่ร่วงหล่นลงสู่ประตูมิติถูกความว่างเปล่ากลืนกิน

        ทุกคนต่างสั่นสะท้านหวาดกลัวจนพูดไม่ออก!

        ซูฉางเซิงตัดแขนของกึ่งราชันเซียนอมตะโดยตรงทำให้ทั่วทั้งปฐพีตกตะลึง แม้แต่ที่ที่สูงส่งไกลโพ้นก็ยังจับจ้องมา

        “นี่เป็นจักรพรรดิสวรรค์จริงๆ รึ”

        “ดูเหมือนว่าข้าจะฝึกฝนจนเสียสติไปแล้ว!”

        “ตราบใดที่ผู้นี้ก้าวเข้าสู่ทางแห่งเซียนอมตะ เกรงว่าจะต้องมีมหาอำนาจเกิดขึ้นและปราบปรามโลกแห่งเสวียนหวงทั้งหมด!”

        เซียนหญิงศักดิ์สิทธิ์เต๋าเสวียนยืนอยู่ข้างหลังซูฉางเซิงอย่างสง่างามด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ ดวงตาของนางจับจ้องเขาด้วยความชื่นชม

        ซูฉางเซิงยิ้มเล็กน้อยรู้สึกเสียดายที่ไม่สามารถตัดศีรษะของเขาได้

        มองไปยังวังวนดวงดาราของประตูมิติ กระบี่จักรพรรดิโบกสะบัดและฟันไปยังที่แห่งนั้น

        อาณาจักรแห่งความมืดมิดส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว

        “ข้าจดจำเจ้าไว้แล้ววันหน้าข้าจะต้องสะสางบัญชีแน่นอน!”

        “หนวกหู!” ซูฉางเซิงแค่นเสียง

        “ตูม!”

        แสงกระบี่อันทรงพลังพร้อมกับความแข็งแกร่งที่ไร้ผู้ใดเทียบได้ปะทะกับประตูมิติ

        หลังจากสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง วังวนดวงดาราก็หยุดทำงานถูกความว่างเปล่ากลืนกินประตูมิติที่เชื่อมต่อระหว่างสองโลกถูกฟันทำลายด้วยกระบี่เดียว

        ขัดขวางการลงมาของสิ่งมีชีวิตอื่นแห่งโลกของความมืดมิด