ตรีวรายืนงงเป็ไก่ตาแตกเมื่อไขกุญแจเข้าห้องไม่ได้ พลาดจาก่เช้าที่หวังจะได้งีบสักตื่นก็มีอันชวดไปเพราะมัวแต่คุยร่ำไรกับนายเมฆตัวแสบ
แล้วนี่อะไร! พอเสร็จสิ้นกิจกรรมสันทนาการตอน 11.00 น. ก็รีบเผ่นมาขออาศัย่พักเที่ยงหลับสักหน่อย
ไม่ได้อีก
“ไอ้เมฆ! นี่มันกุญแจห้องฉันซะที่ไหนวะ ไอ้เชี่ยเอ้ย!” คนควันออกหูรีบบึ่งไปยังห้องหมายเลข 112 ซึ่งอยู่คนละฟากแต่ดีว่าชั้นเดียวกัน
ไม่ได้อยากไปเจอเ้าของห้องหรอกนะแต่เมื่อในมือมีกุญแจห้องนั้นก็ขอบุกไปที่นั่นก่อน
สาวห้าวกระหยิ่มยิ้มย่องเมื่อตัวเองเข้ามาภายในห้องแล้วล็อกทุกอย่างแ่าครบตามที่มี
“แค่นี้ก็เรียบร้อยขอนอนสักตื่นเหอะ..เฮ้ย!!!” เพียงแค่หันมาเห็นคนที่ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าก็แทบทำคนเพิ่งเข้ามาหัวใจวาย
“นายเมฆ!” เ้าของชื่อพยักหน้าหงึกหงัก คล้ายช่วยยืนยันตัวตน “เข้ามาได้ยังไงวะ! ก็กุญแจ..”
“เื่แค่นี้ไม่เห็นจะยากก็ให้เ้าหน้าที่โรงแรมมาเปิดประตูไง” ตรีวรายกฝ่ามือตีหน้าผากตัวเองดังป้าบเพราะอยากจะบ้าตาย
“งั้นเอากุญแจฉันมาง่วงจะแย่แล้ว..จะไปนอน” คนฟังเลิกคิ้ว ยิ้มเ้าเล่ห์
“เนอะเมื่อคืนเรานอนน้อยด้วยกันทั้งคู่นี่”
“กุญแจ”
“คงเพลีย”
“ขอกุญ แจ”
เมฆาหยิบสิ่งที่คนเค้นเสียงดัง้าออกมาจากกระเป๋ากางเกงและนั่นก็ทำให้คนอยากได้โน้มตัวเข้าไปคว้า หากแต่จังหวะนั้นกลับถูกคนตัวโตกว่ารวบไว้
“นี่! นายเมฆ ปล่อยสิโว้ย!”
“ไม่ปล่อยฉันไม่ใช่ลูกน้องแกนะเว้ย..สั่งอะไรจะได้ทำตาม”
“อ่อได้งั้นจะะโให้ลั่นตึกเลย” คนฟังนิ่วหน้า “ใครอยู่ข้างนอกเปิดที!!! ห้องนี้มีคนถูกขัง...อืมมมม!!!” มือหนารีบตะปบปากคนโวยวายแล้วลากเข้าห้องน้ำไปทันที
เมฆากดคนตัวเล็กกว่าไว้กับอ่างล้างหน้าจนอีกฝ่ายแทบหัวคะมำเมื่อเขาโถมทั้งร่างกักไว้จนตรีวราต้องใช้สองมือดันประคองตัวเองไว้
“เมื่อคืนเจออะไรหลังกล้าท้าทายฉันอย่างนั้นไม่เข็ดเรอะ” สิ้นเสียงกระซิบที่ข้างหู ลิ้นร้อนก็ไล่เลียไปตามติ่งหูอ่อนจนต้องย่นคอ
“ฮืม! อืมมมม...!”
“หรือว่าติดใจอยากเจออีก”
“ฮืม....! ฮือออ!” มือหนาปลดกางเกงของอีกฝ่ายได้อย่างไม่ยากเย็นพอๆ กับที่ดึงเสื้อผ้าตัวเองหล่นลงกองพื้นอย่างง่ายดาย
คนตัวเล็กกว่าแม้จะพยายามตวัดมือปัดป้องแต่ก็ไร้ผลยิ่งอีกฝ่ายความเป็ชายตื่นตัวชิงรุกเข้าจุดเร้าจนมิดก็ยิ่งทำให้อาการขัดขืนค่อยๆเบาลง
เมฆาเหยียดยิ้มพอใจเมื่ออีกฝ่ายสะดุ้งตัวโยนทันทีที่เขาสอดแกนกายที่ขยายตัวเข้าช่องหลืบจนลึกและยิ่งเพิ่มขนาดเต็มที่เมื่อค่อยๆ รูดเข้ารูดออก
“อ่ะ..อ่า!!” ความกระสันเสียวทำให้ได้ยินเพียงเสียงครางเบาๆ จากสองชีวิตที่ผนึกร่างกันเป็หนึ่งเดียว
มือหนาคลายออกจากปากอีกฝ่ายเพื่อเลื่อนมากระชับสะโพกกลมแล้วเริ่มขยับจังหวะเข้าออกจากเนิบนาบจนซอยถี่อย่างเมามัน
ตรีวราต้องซบหน้าลงกับขอบอ่างยกสองมือยั้นแผ่นกระจกบานเต็มเมื่ออีกฝ่ายกระแทกกระทั้นแรงขึ้น
“โอ่ย!..อึ้ยยยยย”
เมฆาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมีอารมณ์กับผู้หญิงที่ดูไม่เหมือนผู้หญิงอย่างตรีวราได้มากขนาดนี้
หรือนี่เป็เพียงแค่อยากทำเพื่อเอาชนะเขาไม่ได้พิศวาสหรือเสน่หาอะไรกับคนคนนี้
แต่สมองกลับสวนทางกับร่างกายที่ฟ้องชัดว่า้าเพราะนอกจากไม่อยากถอนกายออกแล้ว ยังโถมกระทุ้งหนักหน่วงจนคนอ่อนแรงฟุบนิ่งคาอ่างล้างหน้า
มือหนาไม่กล้าพลิกตัวอีกฝ่ายให้หงายหน้าขึ้นกลัวห้ามใจตัวเองไม่อยู่..เผลอเสียบอาวุธประจำกายเข้าช่องบน
แต่ก็นั่นแหละ..มันถึงปลายทางที่ต้องปลดปล่อยแล้วพอดี
8K
