ในที่สุดสองสามีภรรยาก็ทำตามที่ตกลงกันไว้ กสินธุ์และดาหลาหย่ากันตามกฎหมาย แต่ทั้งสองให้ลูกเป็ผู้เลือกว่าจะอยู่กับใคร สิมิลันเลือกอยู่กับคนเป็พ่อส่วนอันดามันขออยู่กับแม่ เด็กหญิงอันดามันมีความตั้งใจว่าจะดูแลและทำหน้าที่ปกป้องแม่จากอันตรายทั้งปวงแทนพ่อเอง
โดยทั้งคู่มีข้อตกลงร่วมกันว่า ทุกปีอันดามันและสิมิลันจะต้องเดินทางไปหาพ่อกับแม่และอยู่ด้วยเป็เวลาหนึ่งเดือนโดยอันดามันจะกลับเมืองไทยมาหาพ่อ ส่วนสิมิลันจะเดินทางไปหาแม่ที่ฟลอริดา แม้เป็่เวลาสั้นๆแต่มันก็ช่วยให้ความโหยหาต่อคนที่ต้องพรากจากทุเลาลงได้บ้าง
“ไปอยู่ที่โน่นอย่าเอาแต่เล่นซนจนทำให้แม่เป็ห่วงนะลูกอันดาต้องดูแลแม่แทนพ่อกับพี่มิลันนะรู้ไหม” กสินธุ์อบรมและฝากฝังบุตรสาวในวันสุดท้ายก่อนจะจากกัน
“หนูสัญญาค่ะ และจะไม่ยอมให้ใครมาแย่งแม่ไปจากพวกเราด้วย”เด็กหญิงอันดามันบอกด้วยน้ำเสียงหนักแน่น สีหน้าจริงจัง ทว่าภายในใจกลับหนาวเหน็บยิ่งนักเพราะเวลาที่จะได้อยู่กันพร้อมหน้าเหลือน้อยลงทุกที “หนู
จะโทร.หาพ่อกับพี่มิลันทุกวันนะคะ”
“อย่าเลยลูก ค่าโทรศัพท์แพงมาก แต่จำเอาไว้นะ อันดามันจะอยู่ในใจพ่อเสมอ”กสินธุ์ก้มลงจูบหน้าผากบุตรสาวคนเล็ก เขาข่มกลั้นความเ็ปในหัวใจเอาไว้ไม่แสดงออกมาให้ใครเห็น
“พ่อก็จะอยู่ในใจหนูตลอดไปเช่นกันค่ะ งั้นหนูเขียนจดหมายหาพ่อกับพี่มิลันได้ไหมคะ”เด็กหญิงต่อรอง
“เอาเวลาไปตั้งใจเรียนหนังสือให้เก่งๆ แม่จะได้สบายใจดีกว่าไม่ต้องห่วงพ่อกับพี่มิลันหรอกลูก”
“งั้นอันดาจะเขียนเก็บไว้แล้วค่อยส่งมาทีเดียวดีไหมคะ”
“พ่อจะรออ่านจดหมายของอันดานะ” บิดายิ้มพร้อมกอดร่างเล็กแน่น
“หนูรักพ่อนะคะ” เด็กน้อยบอกน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย
“พ่อก็รักลูก รักที่สุดเลยรู้ไหม อันดา” กสินธุ์เสียงเครือไม่แพ้กัน
ความเ็ปที่สุดในชีวิตไม่ใช่แค่การแยกทางกับภรรยาสุดที่รัก แต่ยังรวมถึงการต้องพลัดพรากกับลูกสาวสุดที่รักซึ่งเป็ดั่งแก้วตาดวงใจอีกคนหนึ่งของเขา ในอกปวดร้าวราวกับหัวใจถูกกระชากออกไปทั้งดวง
กสินธุ์และดาหลามองภาพสองพี่น้องกอดกันแน่นด้วยหัวใจหมองเศร้า ไม่มีใครอยากให้เื่แบบนี้เกิดขึ้นกับชีวิตครอบครัวของตัวเองแต่ก็ต้องตัดใจและดำเนินชีวิตต่อเพื่ออนาคตที่ดีของลูก
“อันดา ไปกันเถอะลูก” ดาหลาร้องเรียกเบาๆเมื่อเสียงประกาศเรียกผู้โดยสารขึ้นเครื่องดังเป็ครั้งสุดท้าย
อ้อมกอดที่เด็กหญิงอันดามันต้องจดจำไปชั่วชีวิตคืออ้อมกอดของพ่อและพี่สาวที่มอบให้ในวันนี้เพียงก้าวเท้าตามแม่ไปหัวใจของเด็กน้อยปวดร้าวจนแทบทนไม่ไหว อันดามันหันกลับไปมองหน้าพ่อและพี่สาวขณะเดินตามแม่ต้อยๆจนภาพที่ทั้งคู่ยืนโบกมือให้หายไปจากสายตา
และคำถามก็ผุดขึ้นในหัวของเด็กหญิงตัวน้อย...
ทำไม และอะไรคือสาเหตุที่ทำให้คนสองคนซึ่งรักกันมากอย่างพ่อกสินธุ์และแม่ดาหลาต้องมีบทลงเอยเช่นนี้...
ห้วงรักอันดามันมีอีบุ๊คให้โหลดแล้วนะคะ
ฝากติดตามผลงานของ สนพ.ตะวันเปรมปรีดิ์ พับบลิชชิ่งด้วยค่า
ลิงค์เพจสนพ.นะคะ
https://www.facebook.com/Tawan9645/
และฝากลิงค์อีบุ๊คค่ะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjA3NzE5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiODIwMjYiO30
15K
