[ห้องเรียน]
โบ๊ทยืดตัวขึ้นนั่งตัวตรงเมื่อเขาเห็นนักศึกษาใหม่ชายที่มีหน้าตาคล้ายจนถึงเหมือนกับคนที่เขาเพิ่งเจอก่อนเข้าเรียน
“มึง!”
โบ๊ทหลุดปากเรียกใช้สรรพนามหยาบนิด ๆ กับหนุ่มนักศึกษาหน้าตาหล่อเหลาที่นั่งอยู่ข้างเขาและกำลังจ้องมองเขาอยู่ด้วยสายตาที่ไม่ค่อยเป็มิตรนัก
“นาย!”
โบ๊ทรีบเปลี่ยนสรรพนามเรียกนักศึกษาด้วยคำที่สุภาพขึ้นมานิดหน่อยเมื่อเขาโดนนักศึกษาใหม่จ้องเขาด้วยสายตาที่เริ่มคุกรุ่นและในเวลาต่อมาโบ๊ทก็เปลี่ยนสรรพนามเรียกอย่างสุภาพที่สุดเมื่อเขาเห็นนักศึกษาใหม่เริ่มกำหมัดแน่น
“คุณ!”
โบ๊ทรีบก้มหน้าหลบสายตาคู่นั้นทันทีเมื่อเขาคิดว่านักศึกษาใหม่ต้องเอาเื่เขาแน่ๆ และโบ๊ทก็เริ่มมองซ้ายมองขวาเพื่อหาตัวช่วย จนกระทั่งเขาเหลือบไปเห็นรถถังกำลังนั่งเล่นเกมในมือถืออยู่
“ไอ้รถถังช่วยกูด้วย นักศึกษาใหม่จะต่อยกูอยู่แล้ว”
โบ๊ทเค้นเสียงเบา ๆ ออกไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนของเขาที่นั่งอยู่ห่างออกไปอีกสามโต๊ะเรียนแต่รถถังเพื่อนรักของเขาก็เอาแต่ก้มหน้าเล่นเกม และไม่ได้ยินเสียงของเขาเลยเนื่องจากแ่เบาเกินไป
"กรุณายกขาสั้น ๆ ของนายออกจากหน้าขาฉันด้วย"
เสียงทุ้มของนักศึกษาใหม่แทรกเข้ามาในหูของโบ๊ทบ่งบอกได้ดีว่าเขากำลังโกรธจัดมากแต่ก็ทำให้โบ๊ทรู้ตัวทันทีว่าความจริงแล้วขาหนึ่งข้างของเขาค้างอยู่บนตักของนักศึกษาใหม่จริงๆ โบ๊ทจึงค่อย ๆ ยกขาของตัวเองออกจากตักของนักศึกษาใหม่และค่อย ๆวางเท้าลงบนพื้นเบา ๆ ก่อนที่โบ๊ทจะตีมึนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นและไม่ยอมขอโทษอีกฝ่าย
"สกปรก!"
นักศึกษาใหม่พ่นคำพูดร้ายลึกออกมาเหน็บโบ๊ทเบา ๆแล้วเขาก็หันกลับไปก้มหน้าสนใจตำราเรียนของเขาต่อและเงียบไปและในระหว่างนั้นโบ๊ทก็จะคอยแอบลอบสังเกตนักศึกษาใหม่อยู่เป็ระยะ ๆเมื่อเขามีโอกาส เพราะโบ๊ทอยากรู้ว่านักศึกษาใหม่หน้าตาดีจัดคนนี้จะต่อว่าเขาเื่รองเท้าอีกไหมแต่แล้วหนุ่มนักศึกษาใหม่ก็ไม่ได้พูดถึงเื่เก่าอีกเลยจนกลายเป็โบ๊ทซะเองที่เป็ฝ่ายเริ่มต้นทำความรู้จักกับนักศึกษาใหม่ก่อนในฐานะที่เขาเป็นักศึกษาเก่าที่เก๋าแล้ว
“นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? หรือว่านาย...แอบตามฉันมา?”
“สำคัญตัวเองเกินไปรึเปล่าคุณเตี้ย”
นักศึกษาใหม่เหน็บโบ๊ทกลับมาอย่างเจ็บแสบแต่โบ๊ทก็ยังแกล้งทำเป็ไม่ได้ยินเพื่อหลีกเลี่ยงการกระทบกระทั่งให้ได้มากที่สุดก่อนที่โบ๊ทจะเหลือบมองลงไปยังเท้าของนักศึกษาใหม่ และโบ๊ทก็เห็นว่าเขายังไม่มีรองเท้าใหม่มาเปลี่ยนเลยเพราะโบ๊ทเขายังใส่แค่ถุงเท้าสีดำเท่านั้น
"น ...นี่นายใส่ถุงเท้าเดินเหรอ?"
โบ๊ทถามพร้อมกับใช้มือดันรองเท้าหนังที่ยังไม่ได้ทิ้งให้ลึกเข้าไปในลิ้นชักของเขาเพราะเขาไม่อยากให้นักศึกษาใหม่รู้ว่าเขายังเก็บรองเท้าไว้กับตัว และระหว่างนั้นนักศึกษาใหม่ก็เหลือบมองโบ๊ทด้วยหางตาเล็กน้อยก่อนที่จะหันกลับไปก้มหน้ามองตำราเรียนต่อ
“เอ่อ!”
ความรู้สึกผิดในใจของโบ๊ทเริ่มถาโถมเข้ามาเมื่อโบ๊ทถูกนักศึกษาใหม่เมินใส่จากนั้นโบ๊ทก็ยกมือขึ้นมากุมขมับพร้อมกับบีบนวดเพื่อใช้ความคิด
ติกต๊อก ติกต๊อก ติกต๊อก
"เมื่อเช้า...ขอโทษนะที่บ้วนน้ำลายใส่รองเท้านาย"
ในที่สุดโบ๊ทก็เอ่ยปากต่อนักศึกษาใหม่ออกไปด้วยความรู้สึกผิดที่มีอยู่เต็มหัวใจ
"ยอมรับแล้วเหรอว่าตั้งใจบ้วนน้ำลายใส่รองเท้าของผม?"
นักศึกษาใหม่ถามโบ๊ทกลับมาทั้ง ๆที่เขายังก้มหน้าจ้องมองตำราเรียนของเขาอยู่ และโบ๊ทก็รีบแก้ตัวด้วยคำพูดยอดนิยมที่สังคมปัจจุบันชอบใช้กันเมื่อทำผิด
“คือที่ทำไปทั้งหมดเพราะรู้เท่าไม่ถึงการณ์อย่าถือสาเลยนะตะเอง”
นักศึกษาหน้าหล่อเงยหน้าขึ้นมา พร้อมกับหันมาจ้องมองโบ๊ทนิ่งด้วยสายตาที่ว่างเปล่าไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมา โบ๊ทจึงรีบยกมือขึ้นมาทำท่าแมวเหมียวใส่นักศึกษาใหม่เพื่อหวังว่าจะได้รับการให้อภัย
ปุ่ย ปุ่ย
“หึ!”
นักศึกษาใหม่ยกยิ้มอย่างห้ามไม่ได้เมื่อโบ๊ททำท่าแมวน่ารักใส่เขาก่อนที่เขาจะตอบโบ๊ทกลับมาเสียงเรียบ
"ผมไม่ถือคนบ้า ไม่ว่าคนมักง่ายหรอก"
ถึงแม้ว่าจะเป็เพียงคำพูดที่ฟังดูเรียบง่ายและไม่ได้แสดงความเกลียดชังต่อโบ๊ทแต่โบ๊ทก็ยังไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่ เพราะโบ๊ทคิดว่านักศึกษาใหม่คนนี้เจตนาประกาศศึกกับเขา
"นี่!!! ผมว่าผมก็ขอโทษดี ๆ แล้วนะทำไมยังแขวะอยู่ได้ ไม่แมนเลยนะ"
"อย่างน้อยก็ไม่สาวแตกเหมือนใครบางคนก็แล้วกัน"
"อ้อ...อยากลองของว่างั้น นายคงจะยังไม่รู้สินะว่าฉันเป็ใครแล้วนายเป็ใคร"
โบ๊ทเริ่มเสียงดังเมื่อเขาโดนนักศึกษาคนใหม่ยั่วโมโหไม่หยุดซ้ำเขายังหันมายั่วโมโหโบ๊ทแบบตาต่อตาฟันต่อฟันเมื่อเขาเห็นว่าโบ๊ทกำลังมีน้ำโห
"รู้สิ ผมรู้ว่าคุณเป็ใคร"
“รู้ได้ไง? ใครบอก?”
โบ๊ทกระแทกเสียงแข็งถามนักศึกษาใหม่กลับไปด้วยความไม่พอใจและนักศึกษาใหม่ก็ตอบโบ๊ทกลับมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบคงเส้นคงวา
“ไม่มี แต่รู้ด้วยตาเปล่าว่านายมันก็แค่...”
หนุ่มนักศึกษาใหม่หยุดคำพูดของเขาไว้ให้โบ๊ทได้ลุ้นคำตอบอยู่สักครู่ก่อนที่เขาจะเน้นเสียงออกไปล้อเลียนปมด้อยของโบ๊ท
“ไอ้เตี้ย!”
โบ๊ทข่มตาหลับเข้าหากันแน่นเพื่อข่มอารมณ์ ก่อนที่เขาจะเปิดศึกอย่างเป็ทางการเมื่อเขาโดนนักศึกษาใหม่สบประมาทโดยไม่ให้เกียรติในฐานะที่เขาเป็รุ่นเก๋าของมหาลัย
"นี่!!! อยากนักตายเหรอห๊ะ!"
"อุ้ย! อย่านะคะหนูกลัว"
นักศึกษาใหม่ดัดเสียงแหลมเล็กและอุทานออกไปด้วยจริตที่เหมือนผู้หญิงพร้อมกับยกมือขึ้นตั้งฉากกับลำตัวคล้ายกับว่าเขาเป็คนร้ายที่กำลังกลัวโดนนายตำรวจจับตายมาก
“กวน!”
โบ๊ทตวาดนักศึกษาใหม่ ก่อนที่เขาจะตวัดหางตามองนักศึกษาใหม่ั้แ่หัวจดเท้าอีกครั้งด้วยสายตาเหยียด
“คิดว่าหล่อนักเหรอ เชอะ! เดี๋ยวพ่อก็ตบด้วยหลังมือซะเลยนี่”
โบ๊ทพูดพร้อมกับเงื้อมหลังมือขึ้นเหนือหัวเพื่อเป็การข่มขวัญนักศึกษาใหม่ให้กลัวแต่ว่านักศึกษาใหม่กลับยิ่งได้ใจและแกล้งยั่วโมโหโบ๊ทต่อเนื่องด้วยท่าทางสนุกสนาน
“อ๊ะ! อย่านะคะเตี้ย อย่าทำหนูนะคะหนูกลัว”
"ได้...แล้วเราจะได้เห็นดีกัน จำเอาไว้นะไอ้คุณยาวถ้านายบังอาจมาแหย่หนวดหงส์เหินอย่างคุณโบ๊ทล่ะก็...นายเจอดีแน่! "
“ชื่ออะไรนะ?”
นักศึกษาใหม่เลิกคิ้วสูงถามชื่อของโบ๊ทและโบ๊ทก็ตอบชื่อของเขากลับไปด้วยน้ำเสียงห้วน ๆ
“โบ๊ท”
“ชื่อก็น่ารักดีนะ”
“ขอบคุณที่ชม แต่ไม่ต้องก็ได้เพราะได้ยินจนชินหูแล้ว”
โบ๊ทตวัดหางตามองนักศึกษาใหม่เล็กน้อย ก่อนที่เขาจะทำทีเป็ก้มลงไปมองตำราเรียนของตัวเองบ้างเพราะตอนนี้โบ๊ทอยากสงบศึกแล้ว เนื่องจากฝ่ายตรงข้ามตัวสูงกว่าเขามากเกินไป
แต่ในขณะที่โบ๊ท้าสงบศึกาน้ำลายกับนักศึกษาใหม่ที่เขายังไม่รู้จักชื่อนั้นนักศึกษาใหม่ก็แขวะเขาอีกรอบ
“ชื่อน่ารักดี แต่หน้าตาอ่ะ...อัปลักษณ์ชะไม่มีเลย”
"ตัวเองหล่อตายล่ะ"
โบ๊ทพึมพำออกมาเบา ๆพร้อมกับหันไปทำปากคว่ำใส่นักศึกษาใหม่เพื่อให้อีกฝ่ายรู้ว่าโบ๊ทไม่ชอบ
"ก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอ? "
คำพูดที่ฟังดูเหมือนมั่นใจในความหล่อเหล่าของนักศึกษาใหม่ทำให้หนุ่มโบ๊ทต้องหันไปเหลือบมองใบหน้าอวดดีนั้นอีกครั้งั้แ่หัวจดเท้าก่อนที่เขาจะทำปากคว่ำใส่และเหน็บกลับไปเบา ๆ
"แว๊ะ...ไม่เห็นจะหล่อเลย"
"ไม่หล่อ...แล้วทำไมเมื่อเช้าต้องมองผมซะตาแข็งทื่อแบบนั้นล่ะ?"
นักศึกษาใหม่ยื่นหน้าเข้าไปถามโบ๊ทในระยะใกล้จนลมหายใจเป่ารดใบหน้าของกันและกันพร้อมกับทำหน้าทะเล้นและเลิกคิ้วสูงเพื่อรอคำตอบ และด้วยความชิดใกล้ระดับเอชดีทำให้โบ๊ทสามารถมองเห็นความหล่อเหลาของนักศึกษาใหม่ได้อย่างละเอียดและไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่านักศึกษาใหม่นั้นหล่อไร้เทียมทานจริง ๆ
"เอ่อ! ค ...คือเมื่อเช้า ดื่มกาแฟก่อนมาเรียนน่ะ ก็เลยตาแข็ง"
โบ๊ทตอบนักศึกษาใหม่กลับไปเบา ๆ ก่อนที่เขาจะรีบคว้ากระเป๋าเรียนขึ้นมากั้นกลางระหว่างใบหน้าเขากับใบหน้าหล่อเหลาของนักศึกษาใหม่เอาไว้เพื่อความปลอดภัย...
.....
sundog
162
