จูเฟยหยามองคนที่ช่วยนางไว้อย่างวุดวิดเมื่อสักครู่อย่างพิจารณาชายร่างสูงสวมชุดสีดำใส่หมวกอันใหญ่ที่มีผ้าสีดำผืนบางคลุมไว้รอบๆมองมิเห็นใบหน้า ไอหยา! นี่นางคงมิถูกจอมยุทธช่วยไว้เหมือนในซีรีย์จีนโบราณพวกนั้นหรอกนะ !
"ขอบคุณเ้าค่ะ!" จูเฟยหยาขอบคุณอย่างจริงจังทว่าชายตรงหน้าเพียงพยักเล็กน้อยก่อนจะหันหลังเตรียมจะเดินจากไป
"เดี๋ยวก่อนเ้าค่ะ !" ไม่รู้เหตุใดปากน้อยๆของนางมันจึงอยู่ไม่สุขเอ่ยรั้งคนตรงหน้าที่หันหลังให้จูเฟยหยานางคิดอยากจะตีหัวตนเองสักครั้งจริงๆ ชายชุดดำหันมามองนางอีกครั้งเขายังคงเงียบมิได้พูดอันใดราวกับกำลังรอให้นางเอ่ย จูเฟยหยายิ้มเเห้งตอนนางเรียกนางเรียกเพราะสัญชาตญานไม่สิเพราะปากน้อยๆของนางมันไวต่างหากเเล้วจะเอาอะไรมาเอ่ยกับเขากันล่ะ !
"เอ่อ..มิทราบท่านชื่ออันใด ?" ถามชื่อไปก่อนจะโทษนางมิได้ที่ชวนคุยมิได้เื่ก็เขามิเอ่ยอันใดเลยบางทีเขาอาจเห็นเด็กเช่นนางจะล้มจึงช่วยไว้เฉยๆก็เป็ได้เป็นางที่ปากไวเอ่ยรั้งเขาเองยามนี้ดีเเล้วรั้งไว้ยังต้องคิดอีกว่าจะถามอันใด
จูเฟยหยารู้สึกสับสนกับตัวเองเป็อย่างยิ่งทว่าชายชุดดำก็เอ่ยขึ้นมา "ข้าเป็คนไร้ชื่อเเส้ ! หากคิดจะตอบเเทนบุญคุณเ้าเลิกคิดเถอะเด็กน้อยเช่นเ้าคงตอบเเทนบุญคุณอันใดข้ามิได้ !" เอ่ยจบก็มิรอให้รั้งอีกเขาสกิดปลายเท้าขึ้นก่อนจะใช้วิชาตัวเบาข้ามผ่านผู้คนมากมายไปยังหลังคาบ้านเรือน ! จูเฟยหยามองอย่างตกตะลึง!! เเม่เ้านางนึกว่าวิชาตัวเบามีเเต่ในละครสะอีกวันนี้ได้เห็นของจริงทำให้นางนึกถึงวิชาฟิสิกขึ้นมาทันทีอ๋อยังมีไอเเซก นิวตันกับทรษฎีเเรงโน้มท้วงของเขาด้วย ! หลังจากความตื่นตะลึงผ่านพ้นไปจูบเฟยหยาก็คิดได้ว่าคนที่ช่วยนางพูดอันใดก่อนไป ไอหยาใครกันนะ?
ชั้นห้าของโรงเตี๊ยมชายชุดดำคุกเข่าอยู่หน้าชายหนุ่มที่สวมหน้ากากเงินวาววับมือที่ขาวซีดของเขายกชาขึ้นมาจิบช้าๆ "ไปล้างมือเสีย !" เสียงอันเย็นเยียบของชายตรงหน้าทำให้ชายชุดดำมิกล้าปริปากเขารีบพลิ้วกายหายไปก่อนจะกลับเข้ามาในเวลาต่อมาเขามองชายหนุ่มตรงหน้าก่อนจะรายงานเสียงเรียบ
"เรียนนายท่านรอบกายคุณหนูจูดูเหมือนจะมีคนของจวนจงอู่โหวคอยคุ้มกันอยู่ห่างๆอยู่ขอรับ ! ปิ่นปักผมที่คุณหนูจูปักอยู่ดูเหมือนจะซ่อนกลไกนกหวีดไว้สำหรับเรียกองครักษ์ลับคิดว่าเื่ที่นายท่านผู้เฒ่าโหวรักษาโรคก้อนเนื้อในท้องหายอาจเกี่ยวกับคุณหนูจูขอรับ !" หลี่เฉินเคาะนิ้วเรียวบนโต๊ะช้าๆจวนจงอู่โหวเป็จวนที่มีรากฐานมาจากทหารยึดถือเเละเเยกเเยะบุญคุณความเเค้นกันอย่างชัดเจนหรือว่าเด็กน้อยจะเป็คนรักษานายท่านผู้เฒ่าโหวกันเเน่นะหลี่เฉินครุ่นคิดมุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อยอย่างอารมณ์ดี
สวีฟงมองรอยยิ้มของนายท่านเขาเเปลกใจเล็กน้อยที่คนอย่างนายท่านจะยิ้มกับเื่เล็กน้อยเช่นนี้นี่ไหนเลยจะเหลือภาพจำคนที่นอนบนกองซากศพคนนับพันอีกทั้งยังเเล่เนื้อม้าตายในสนามรบมากินอย่างไม่รู้สึกรู้สาผู้นั้นอีกเห็นกันชัดๆว่าเป็คนหลงไหลในความรัก ! หืมไม่กระมัง?คุณหนูจูผู้นั้นอายุมิถึงสิบขวบด้วยซ้ำเเค่กๆคิดเสียว่าเขาไม่ได้คิดเื่นี้ขึ้นมาก็เเล้วกัน
สองเดือนก่อนตอนที่ร้านยาตระกูลจูเปิดตัวยามากมายถูกขายกระจายไปทั่วรวมถึงเมืองหลวงเองก็เช่นกันเื่นี้จะพ้นหูตาของฟางจิ่นไปได้อย่างไรเขาดูยาหลายตัวของร้านตระกูลจูก่อนจะสดุดตากับยาห้ามเืเพราะอันใดนะหรือเพราะว่าตัวยาห้ามเืของตระกูลจูเหมือนกับยาของผู้ที่ช่วยเหลือหลี่เฉินอย่างไม่ผิดเพี้ยนเเละเดามิยากใช่หรือไม่ว่าเื่นี้ฟางจิ่นย่อมต้องบอกเเก่หลี่เฉินอยู่เเล้วนี่จึงนำไปสู่การหาตัวคนที่ตามหาจนพบตลอดเกือบสองเดือนหลี่เฉินส่งคนมาสืบทุกๆสามวันครั้งว่าเเต่ละวันนางทำอันใดบ้างเช่นกันกับวันนี้เพราะกลัวว่าการเดินตลาดจะก่ออันตรายเเก่เด็กน้อยหลี่เฉินจึงส่งสวีฟงหนึ่งในสิบองครักษ์เงาของเขามาเฝ้าดู
สวีฟงเป็ใครนะหรือเป็มือขวาผู้เ็าของหลี่เฉินอย่างไรเล่าหน่วยองครักษ์เงาปีศาจล้วนเคารพเขาเเม้เเต่เงาทั้งเก้าของหลี่เฉินเล่านั้นก็ยังให้ความยำเกรงสามส่วน จุดธูปสิบดอกบนบานเกรงว่าหากพูดไปให้องครักษ์เงาระดับนี้มาคุ้มครองเด็กน้อยผู้หนึ่งเดินตลาดใครจะเชื่อ !
หลี่เฉินมองสวีฟงอีกครั้งก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเ็า "เ้าคอยดูเเลนางอยู่ห่างๆหากไม่จำเป็อย่าปรากฏตัวหรือเเตะต้องเนื้ิอตัวนางอีก! อีกอย่างห้ามให้คนฝ่ายใดสังเกตเห็นเ้าด้วย !" หากมีผู้ไม่ประสงค์ดีใช้เด็กน้อยเป็หมากใช้กับพวกเขาคงเป็เื่มิดี
บ้านเมืองดูเหมือนจะสงบสุขเเต่เเท้ที่จริงกลับไม่เลยคลื่นใต้น้ำส่งเเรงกระเพื่อมเเผ่วเบาพวกนั้นที่คนพูดถึงมีที่ใดกันเห็นกันชัดๆว่าจะมีการนองเืของเหล่าราชวงศ์หลี่เฉินลุบตามองต่ำเขาเกียจคร้านจะเข้าไปข้องเกี่ยวด้วยเป็ที่สุดเเต่ฐานะของเขาเเละการเป็สหายขององค์ไท่จื่อเกรงว่าฝ่ายอื่นคงมิยอมปล่อยเขาอยู่อย่างสงบอย่างที่หวังเเน่นอนเมื่อเร็วๆนี้ก็มีตัวอย่างให้เห็นมิใช่หรือ ชินอ๋อง ! คนวิปลาสที่อยู่ในคราบของอนุชาผู้เสเพลของฮ่องเต้ผู้นั้นสุนัขจิ้งจอกที่ทั้งเ้าเล่ห์ทั้งโเี้สองเดือนมานี้เขาปั่นหัวพวกคนตระกูลสูงศักดิ์พวกนั้นไปเท่าใดยังมีการใช้เหล่าองค์ชายเ่าั้เป็หมากในกระดานตนอีกจิตใจที่มักใหญ่ใฝ่สูงของเขายากเเท้ยั่งถึงยิ่งนัก สายตาของหลี่เฉินเย็นเยียบขึ้นมากว่าเดิมหลายส่วนในห้องตอนนี้ไม่มีเงาร่างของสวีฟงเเล้วเเต่กลับมีความเย็นะเืเเผ่ออกมาจากตัวหลี่เฉินเเทน !
ตลาดต้นไม้เหล่านี้เป็สินค้าทั้งของเมืองเป่ยหลินเเละสินค้าจากเมืองอื่นเเดนอื่นหลากหลายนางเคยมาซื้อดอกมะลิที่นี่เเละเหล่าโบตั๋นหายากต่างๆเ่าั้ด้วย ! ไม่เพียงเเต่ดอกไม้เพราะต้นไม้หายากหรือไม่มีในเเถวนี้เองก็เช่นกันเฟยหยาเองก็เลืือกซื้อดอกไม้เเละให้พ่อค้าเ่าั้นำไปไว้ที่โรงรถม้ารับจ้างไว้บ้างเเล้วนางคิดจะจ้างรถม้าพวกนั้นขนกลับไปปลูกอย่างไรเสียที่ดินเ่าั้ของนางก็มิสามารถปลูกพืชผักได้เเล้วนางคิดจะยกมันสร้างเป็สำนักศึกษาให้สิ้นเื่ไปเพียงเเต่ยามนี้อากาศใกล้เข้าหน้าหนาวการเอาดอกไม้พวกนี้ลงดินกระทันหันในอากาศเช่นนี้ไม่เป็ผลดีเท่าใดนักถึงนางจะมีสูตรโกงเพียงใดก็ไม่อยากใช้ให้มันเกินหน้าเกินตาผู้อื่น
ดอกไม้ควรปลูกลงดินในเดือนห้าพอเขาหน้าหนาวรากจึงจะเเข็งเเรงพอจะทนฤดูหนาวที่เเสนจะเย็นเยียบนี้ไปได้หากอยู่ๆนางปลูกลงดินในยามนี้เเล้วดอกไม้นางมิตายเเถมยังงอกงามผ่านไปได้ไม่มีอุปสรรคใดเช่นนั้นจะมิเป็การล่อสายตาคนหรือ? เช่นนี้นางจึงตั้งใจจะปลูกมันไว้ที่โรงเรือนในสวนเรือนน้อยอิงเกอไปก่อนรอยามเหมาะเจาะนางจึงจะเอาไปปลูกไว้ในที่ดินที่จะสร้างสำนักศึกษาโดยส่วนใหญ่สำนักศึกษาที่นี่ล้วนสร้างเป็อาคารเเละเรือนติดๆกันนอกจากหอหนังสือที่ดูมีกลิ่นอายความเป็ปัญญาชนเ่าั้เเล้วอย่างอื่นก็ไม่มีที่น่าสนใจอันใด
จากที่สังเกตดูพี่รองของนางเเล้วพบว่าเขาชอบชื่นชมทิวทัศน์งดงามวาดภาพเเละเเต่งบทกลอนจึงมักเดินทางดูทิวทัศน์ธรรมชาติในสถานที่ต่างๆหลากหลาย สำนักศึกษาตระกูลจูมิสู้ทำสิ่งที่ดึงดูดมากเ่าั้เองเหล่าทำให้สำนักศึกษาเต็มไปด้วยทิวทัศน์งดงามพ้นหน้าหนาวนี้นางจะจ้างคนไปขุดต้นดอกเหมยเเละต้นท้อที่โตพอจะออกดอมาลงดินให้มากๆให้กลายเป็ป่าท้อขนาดใหญ่ที่รวมเอาดอกเหมยไว้ด้วยกันเสร็จเเล้วจึงสร้างสำนักศึกษาในป่าท้อปลูกดอกไม้มากมายที่นางซื้อมาวันนี้ทั่วสำนักสร้างเรือนต่างๆเเละอาคารเรียนท่ามกลางสวนท้อทีี่มีทางเดินคดเคี้ยวทิวทัศน์งดงามน้ำตกจำลองเองก็ต้องสร้างหอสมุดเองก็เช่นกันต่อจากนั้นเราก็สร้างศาลากลางน้ำสักหลายเเห่งหน่อยในสระปลูกบัวสีชาดที่นางเคยเห็นในป่าโบราณให้มากๆเลี้ยงปลาหลากสีในน้ำใสสอาด อาจจะใช้เวลาสักหลายเดือนหรืออาจเเรมปีเเต่หากสร้างตามที่นางคิดละก็สำนักศึกษาตระกูลจูต้องมีชื่อเสียงมากเเน่อีกทั้งนางยังคิดจะประยุกต์การเรียนการสอนเป็ระดับชั้นจากโลกปัจจุบันมาใช้ยังที่เเห่งนี้อีกด้วยเเค่คิดนางก็รู้สึกตื่นเต้นมากเเล้ว !
จูเฟยหยาเดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่โดยมีซูซู่เดินกันคนให้ระหว่างเดินเลือกซื้อของฟังคุณหนูเล่าว่าตนเองเกือบล้มหน้าขมำใจของนางก็ใเป็อย่างยิ่งอย่ามองว่าเื่เช่นนี้มิได้ร้ายเเรง ! ใบหน้าหากล้มเเล้วไปขูดกับหินของทางเดินที่ขรุขระเช่นนี้ผลจะออกมาดีได้เช่นไร?น้อยสุดก็าเ็เเผลถลอกเล็กน้อยหากมากเล่า ! เเผลอาจโดนหินขรุขระเ่าั้บาดลึกจนกลายเป็รอยเเผลเป็ก็เป็ได้!ใบหน้าของสตรีหากมีรอยเเผลเป็เเล้วเื่ชีวิตเเต่งงานคงจะพังมิเป็ท่าจะอย่างไรก็ตามผลลัพออกมาเช่นไรก็ล้วนเป็ความผิดของสาวใช้อย่างนางที่ดูเเลคุณหนูไม่ดีพอ ! ซูซู่มองเครื่องหน้าทั้งห้าที่งดงามของคุณหนูเเล้วตั้งมั่นในใจนางจะมิวันยอมให้ใบหน้างดงามราวกับเซียนน้อยของคุณหนูมีเเผลเป็อันขาดสักนิดก็จะมิยอม !
รถม้าตระกูลจูมิใหญ่มากนักขากลับจูเฟยหยามองกลุ่ของผู้อพยพลี้ภัยที่นับวันยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆเเม้พวกเขาในตอนนี้จะยังมิอดอยากเพราะเ้าเมืองซ่งเเจกจ่ายอาหารในยามเช้าทุกวันเเต่หากจำนวนคนยังเพิ่มคนมากเช่นนี้ละก็อาหารที่ราชสำนักประทานมาให้เ้าเมืองซ่งเเจกจ่ายเกรงว่าจะมิเพียงพอจูเฟยหยานางมิอยากคิดถึงหน้าหนาวที่จะถึงนี้เลยเเม้ว่าด่านเหมยหลินที่พวกเขาจากมาจะเหน็บหนาวมิต่างจากเป่ยหลินเท่าใดนัก หากเเต่อย่าลืมเล่า!ว่าที่นี่หาได้มีผ้าห่มหรือเสื้อผ้าอันใดให้พวกเขาห่มคลายหนาวเกรงว่าพวกเขาเองก็ต้องพบกับปัญหาโรคภัยที่มากับฤดูหนาวเช่นกัน !
หากเป็เช่นที่นางคิดเกรงว่าคงหลีกเลี่ยงที่จะเพชิญหน้ากับความวุ่นวายที่พวกเขาก่อมิไหวเป็เเน่ ! การก่อจลาจลมีให้เห็นกันเป็ตัวอย่างอยู่บ่อยครั้งมิใช่หรือ ,
(ยังไม่ได้เเก้คำผิด)
สุดท้ายเเล้วก็ไม่ใช่พระเอกของเรานะคะทุกคน ! คนที่ช่วยน้องไว้คือสวีฟงลูกน้องพระเอกคะ
4K
