ท่ามกลางสายฝนที่ยังคงตกกระหน่ำอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดรถยนต์ของ นนทพัทธ์แล่นมาจอดสนิทที่หน้ากองบังคับการปราบปรามอาชญากรรมทางเทคโนโลยีและเศรษฐกิจแสงไฟสลัวจากห้องกระจกด้านในสะท้อนให้เห็นว่ามีเ้าหน้าที่ระดับสูงหลายคนกำลังนั่งรอคอยการมาของเขาอยู่
รินรดาก้าวลงจากรถพร้อมกับกระชับกล่องไม้กำมะหยี่สีดำไว้ในอ้อมแขนอย่างหวงแหนใบหน้าหวานยังมีร่องรอยของความตื่นตระหนกจากเหตุการณ์เฉียดตายในห้องทำงานของอาภพทนายหนุ่มเอื้อมมือไปแตะไหล่เธอเบา ๆ เพื่อเป็การปลอบประโลม
"ไม่เป็ไรแล้วครับรินเรามาถึงมือตำรวจแล้ว" นนทพัทธ์ส่งยิ้มอบอุ่นให้ ก่อนจะพากันเดินเข้าไปด้านใน
ภายในห้องสืบสวนนนทพัทธ์ส่งกล่องไม้กำมะหยี่สีดำและแฟ้มเอกสารเส้นทางการเงินทั้งหมดให้กับผู้กำกับการสืบสวน ซึ่งเป็รุ่นพี่ศิษย์เก่าคณะนิติศาสตร์ที่เขาได้ประสานงานล่วงหน้าไว้ั้แ่เริ่มพบรอยทุจริตเ้าหน้าที่กองพิสูจน์หลักฐานสวมถุงมือยาง ค่อย ๆ หยิบ‘เครื่องเซ็นลายเซ็นระบบแรงดันหมึกสำเนาอัตโนมัติ’ (Autopen)และบล็อกซิลิโคนลายเซ็นของธวัชชัยออกมาเข้าเครื่องสแกนและตรวจสอบแรงกดหมึกทันที
"นี่มันหลักฐานชิ้นสำคัญเลยนะนนท์"ผู้กำกับการสืบสวนเอ่ยขึ้นหลังจากเ้าหน้าที่รายงานผลวิเคราะห์เบื้องต้น"เครื่องรุ่นนี้มีรหัสซีเรียลนัมเบอร์ระบุชัดเจนว่าสั่งซื้อและนำเข้ามาในชื่อของบริษัทนอมินีที่คุณอาภพเป็เ้าของที่ต่างประเทศและรอยหมึกซิลิโคนนี้...ตรงกับใบอนุมัติโอนเงินห้าสิบล้านในคดีเมื่อสิบปีก่อนร้อยเปอร์เซ็นต์"
"ถ้างั้นหลักฐานชิ้นนี้แ่าพอที่จะออกหมายจับคุณอาภพได้เลยใช่ไหมครับพี่" นนทพัทธ์ถามเสียงเครียด
"เกินพอเลยล่ะ"ผู้กำกับฯ พยักหน้า"เส้นทางการเงินจากกาสิโนที่ลาสเวกัสบวกกับพยานวัตถุชิ้นนี้มันพิสูจน์ได้คาตาว่ามีการปลอมแปลงเอกสารสิทธิ์และฉ้อโกงทรัพย์สินพี่จะรีบเสนอศาลเพื่ออนุมัติหมายจับด่วนที่สุดภายในคืนนี้เลย"
สายลมยามเย็นปะทะใบหน้าเรียวสวยของรินรดาทว่าความเย็นของมันเทียบไม่ได้เลยกับความชาในหัวใจของเธอในเวลานี้หญิงสาวยืนนิ่งอยู่ตรงบันไดทางลงสถานีตำรวจดวงตาคู่หวานหมองลงและเหม่อมองออกไปอย่างไร้จุดหมายในมือยังคงกำสายสะพายกระเป๋าแน่นจนข้อนิ้วเป็สีขาว
นนทพัทธ์เดินตามลงมาหยุดอยู่ข้างๆ เขาเก็บเอกสารลงกระเป๋า ก่อนจะหันมามองหญิงสาวด้วยความรู้สึกขอบคุณ
"เรียบร้อยแล้วครับริน...ขอบคุณรินมากนะครับ...ที่ช่วยพี่เอาหลักฐานมาให้ทางตำรวจได้”
น้ำเสียงของทนายหนุ่มเต็มไปด้วยความซึ้งใจทว่ารินรดากลับปล่อยให้ความเงียบครอบคลุมอยู่ครู่ใหญ่ เธอสูดหายใจเข้าลึกแต่แรงลมที่ผ่านเข้าไปกลับทำให้อกข้างซ้ายเ็ปอย่างประหลาด
"รินยัง...ไม่อยากจะเชื่อเลยค่ะพี่นนท์"
รินรดาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแ่เบาและสั่นเครือเธอหันหน้ามาหานนทพัทธ์ แววตาเต็มไปด้วยความสับสนและช็อกอย่างแท้จริง
"คนร้ายตัวจริงที่ยักยอกเงิน...คือคุณอาภพจริง ๆ เหรอคะ? ชายคนที่ดูเป็ผู้ใหญ่ใจดีคนที่ครอบครัวเราเคารพนับถือ คนที่คอยวางท่าเป็ผู้มีพระคุณและดูแลพี่อคินมาตลอดสิบปี..."
หญิงสาวแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างสมเพชในความจริงอันโหดร้าย ก่อนที่หยาดน้ำตาแห่งความอัดอั้นจะคลอเบ้า
"มันน่ากลัวมากเลยนะคะ...เืเย็นจนน่าขนลุก คนเราจะสามารถสวมหน้ากากเป็คนดีแล้วยืนมองดูครอบครัวของคุณธวัชชัย ต้องพังทลายลงด้วยน้ำมือตัวเองได้ยาวนานถึงสิบปีโดยไม่รู้สึกละอายใจเลยเหรอคะ? เขาเห็น คุณธวัชชัยต้องกลายเป็อัมพาตเพราะโดนใส่ร้าย หลอกใช้ความแค้นของพี่อคินเป็เครื่องมือแล้วยังปล่อยให้พริมาต้องมารับกรรมในสิ่งที่เธอไม่ได้ก่อ...ทั้งหมดนี้เพียงเพราะความโลภของตัวเองคนเดียวเนี่ยนะคะ?"
นนทพัทธ์มองภาพหญิงสาวตรงหน้าด้วยความเห็นอกเห็นใจเขารู้ดีว่าการได้รู้ว่าผู้ใหญ่ที่ตระกูลตัวเองไว้ใจแท้จริงแล้วเป็อสูรร้ายมันสร้างความะเืใจให้เธอมากแค่ไหน
"คนบางคนซ่อนความโลภไว้ใต้หน้ากากของนักบุญครับริน"นนทพัทธ์พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น"อาภพใช้ความแค้นของคุณอคินเป็เกราะกำบังความผิดของตัวเองมาตลอดแต่ตอนนี้หน้ากากชิ้นนั้นมันหลุดออกมาแล้วครับ... ความจริงที่เราได้มาวันนี้จะคืนความบริสุทธิ์ให้คุณลุงธวัชชัย และหยุดยั้งไม่ให้คุณอคินต้องทำผิดไปมากกว่านี้"
รินรดายกมือขึ้นปาดน้ำตาบนใบหน้าอย่างรวดเร็วแม้หัวใจจะยังรู้สึกช็อกกับความโเี้ของอาภพแต่ความจริงข้อนี้ก็ปลุกความเข้มแข็งในฐานะญาติสนิทของอคินขึ้นมาอีกครั้ง
"นั่นสินะคะ...อย่างน้อยคุณธวัชชัยก็หลุดพ้นจากคำกล่าวหา"รินรดาหันกลับไปมองอาคารสถานีตำรวจด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น"เราต้องรีบไปบอกเื่นี้ให้พี่อคินรู้นะคะพี่นนท์... ก่อนที่พี่เค้าจะทำเื่ผิดพลาดที่ไม่มีวันให้อภัยตัวเองไปมากกว่านี้!"
นนทพัทธ์หันมามองรินรดาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมและซาบซึ้งชายหนุ่มส่งข้อความหาพริมาทันทีเพื่อบอกให้เธอรู้ว่าแผนการสำเร็จแล้วแต่เขากลับสั่งให้รินรดาปิดโทรศัพท์มือถือและย้ายไปพักที่เซฟเฮาส์ของสำนักงานกฎหมายสากลชั่วคราวในคืนนี้
"คุณอาภพต้องรู้ตัวแล้วแน่ๆ ว่าของหายไป และคนอย่างเขาคงไม่ยอมอยู่เฉย" นนทพัทธ์วิเคราะห์สถานการณ์ด้วยความรอบคอบ"พี่จะให้ตำรวจชุดสืบสวนเฝ้าประกบและเตรียมหมายจับไว้คืนนี้พวกมันจะไปงัดห้องพี่หรือตามหารินก็ปล่อยให้มันคว้าน้ำเหลวไป...พรุ่งนี้เช้า ทันทีที่คุณอคินเข้าบริษัท พวกเรากับตำรวจจะเข้าไปเปิดโปงความจริงทั้งหมดต่อหน้าคุณอาภพเอง!"
ความยุติธรรมที่ถูกฝังไว้ใต้ความมืดมิดมานานนับสิบปีบัดนี้มีกลไกทางกฎหมายและหลักฐานที่แ่าคอยหนุนหลังพร้อมที่จะทำลายหน้ากากของคนทรยศในเช้าวันรุ่งขึ้นได้อย่างแน่นอน !
62K
![รักนะนายตัวแสบ [เคะท้องได้]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1589355432_81710566.webp)
