ตอนที่ 10 ข้อตกลงลับหลังเมีย
งานวันเกิดที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสุขดำเนินเรื่อยมา จนกระทั่งเวลาล่วงเข้าสู่ยามค่ำ เด็ก ๆ ที่มาร่วมงานต่างทยอยกลับบ้านไปทีละคน
บรรยากาศรอบบ้านเริ่มเงียบสงบลง มีเพียงม่านมุกกับลูกสาวตัวน้อยเ้าเอยที่ยังคงยืนอยู่หน้าบ้านราวกับยังไม่อยากกลับทันที เ้าเอยยกมือเล็ก ๆ โบกลา
“พี่ทะเล เ้าเอยกลับก่อนนะคะ”
ดวงตากลมใสเป็ประกาย ทะเลยิ้มตอบพร้อมโบกมือลากลับด้วยความใสซื่อ ทำให้ภาพตรงหน้าน่ารักจนอบอวลด้วยความอบอุ่น
ม่านมุกหันกลับไปยิ้มให้เ้าของบ้านก่อนเอ่ยเสียงอ่อนหวาน
“งั้นมุกขอตัวกลับก่อนนะคะพี่น้ำ พี่ทิวา”
เธอกุมมือเล็กของลูกสาวเอาไว้แน่น ก่อนจะค่อย ๆ พาเดินออกไปที่ประตูรั้วอย่างสุภาพ
ทันใดนั้นเสียงน้ำหนึ่งดังขึ้นอย่างห่วงใย
“ตอนนี้ก็ดึกแล้ว กลับเองน่าจะไม่ปลอดภัย ให้พี่ทิวาไปส่งดีกว่าค่ะ”
ม่านมุกหยุดชะงัก หันกลับมาส่ายหน้าเบา ๆ ด้วยรอยยิ้มเจือความเกรงใจ
“ไม่เป็ไรค่ะพี่น้ำ มุกเกรงใจ แล้วมันก็คงไม่เหมาะด้วยใช่มั้ยคะ พี่น้ำรู้ใช่มั้ยว่ามุกกับพี่ทิวา…เคยเป็แฟนกันมาก่อน”
น้ำหนึ่งยืนนิ่งไปชั่วขณะก่อนพยักหน้า
“รู้สิคะ พี่ทิวาเล่าให้ฟังแล้ว”
ม่านมุกรีบเสริมทันที
“แบบนั้นยิ่งไม่ควรเลยค่ะ ถึงมุกจะเลิกกับพี่ทิวามานานแล้ว แต่มุกก็ไม่อยากให้พี่น้ำคิดมาก มุกเข้าใจดีค่ะ ผู้หญิงด้วยกันย่อมเข้าใจกันดีที่สุด”
แววตาของน้ำหนึ่งที่มองม่านมุกเปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอยิ้มบาง ๆ ส่งกลับมา
“น้ำเชื่อใจพี่ทิวาค่ะ แล้วน้ำก็ไม่ได้คิดว่าคุณมุกจะทำอะไรไม่ดี ไปเถอะค่ะ ให้พี่ทิวาไปส่ง เ้าเอยเองก็คงง่วงมากแล้ว”
ม่านมุกลังเลเพียงอึดใจ ก่อนจะยิ้มตอบรับอย่างนอบน้อม
“งั้นก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะพี่น้ำ”
ว่าจบเธอก็กุมมือลูกสาวเดินตรงไปยังรถที่จอดอยู่
ทิวาเพียงแค่พยักหน้ายิ้มให้ภรรยาอย่างแ่เบา ก่อนจะย่อตัวลูบหัวลูกชายเบา ๆ
“ทะเลนอนเลยนะครับ เดี๋ยวพ่อไปส่งพี่เ้าเอยกับน้ามุกแล้วจะรีบกลับมานอนด้วย”
น้ำเสียงอบอุ่นทำให้ลูกชายพยักหน้าหลับตาลงอย่างว่าง่าย จากนั้นทิวาก็ลุกขึ้นเดินตรงไปยังรถอย่างไม่รีรอ
ไม่นานรถก็เคลื่อนตัวออกจากบ้าน เสียงเครื่องยนต์ห่างออกไปทุกที น้ำหนึ่งมองตามจนลับสายตา ก่อนจะหันกลับมาจูงมือลูกชายเข้าบ้านไปด้วยรอยยิ้มเรียบสงบ
รถขับไปบนถนนที่ค่อนข้างมืด มีเพียงแสงไฟจากเสาไฟส่องเป็ระยะ ๆ บรรยากาศภายในรถเงียบสงัดจนััได้ถึงความเกร็งของทิวา เขาขับอย่างตั้งใจจนกระทั่งมาถึงหน้าบ้านม่านมุก
เ้าเอยรีบเปิดประตูลงไป เดินเข้าไปในบ้านด้วยท่าทีง่วงงุน
ม่านมุกหันมามองทิวาด้วยแววตาอ่อนโยน
“พี่ทิวาเข้าบ้านก่อนสิคะ ขับรถมาเหนื่อย ๆ มุกจะหยิบเครื่องดื่มให้ ดื่มก่อนค่อยกลับนะ จะได้สดชื่น ๆ ไม่ง่วงขับรถ”
ทิวาส่ายหน้าเล็กน้อย
“ไม่เป็ไรหรอกมุก พี่กลับเลยดีกว่า”
ม่านมุกโน้มตัวเล็กน้อย เสียงหวานออดอ้อน
“นะคะ ดื่มก่อน ไม่เสียเวลามากหรอก”
แววตาเธอสั่นไหวราวกับตั้งใจจะทำให้เขาใจอ่อน
ทิวาจ้องมองเธอเพียงครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้ารับอย่างจนใจ เขาจึงเปิดประตูลงจากรถเดินตามเข้าไปภายในบ้าน
เธอพาเขานั่งที่โซฟาห้องรับแขก แล้วเดินหายเข้าไปในครัวอยู่พักใหญ่ ก่อนจะกลับมาพร้อมกับเครื่องดื่มเย็นชื่นใจที่เปิดฝาไว้เรียบร้อย วางตรงหน้าเขาอย่างใส่ใจ
ทิวาหยิบขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด ก่อนจะวางลงแล้วทำท่าจะลุก แต่ม่านมุกก้าวเข้ามาใกล้ จับแขนเขาไว้แน่น สายตาเต็มไปด้วยความอ่อนไหวปนจริงจัง
“พี่ทิวารู้มั้ยคะ…มุกไม่เคยลืมพี่เลย ต่อให้มีสามีมีลูกแล้ว แต่พี่คือรักแรกที่ฝังในใจมุกเสมอ”
ทิวาเงยหน้าขึ้น สายตาเข้มกดดัน
“แล้วสามีมุกล่ะ เขาทำร้ายมุกยังไงกันแน่ถึงได้หนีมาแบบนี้”
ม่านมุกเม้มปากเบา ๆ ก่อนส่ายหน้า
“ไม่ค่ะ เขาไม่ได้ทำร้ายมุก เราแค่มีปัญหากัน มุกเลยเลือกกลับมาอยู่ไทยสักพัก”
“แต่การหนีปัญหาแบบนี้มันไม่ถูกต้อง เ้าเอยก็้าพ่อ มุกไม่สงสารลูกเหรอ”
“มุกรู้ค่ะ มุกพยายามอยู่ เขาเองก็กำลังง้อมุกอยู่เหมือนกัน ถ้าอีกเดือนเขาปรับตัวดีขึ้น มุกก็จะกลับไปกับเขา”
เธอพูดพลางสบตาทิวาด้วยแววตาที่ลึกล้ำ
บรรยากาศเต็มไปด้วยความอึดอัด ก่อนที่ม่านมุกจะเอ่ยขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงแ่แต่เด็ดเดี่ยว
“แต่ระหว่างนี้ มุกอยากให้เราสองคนทำข้อตกลงกันได้มั้ยคะ”
ทิวาเลิกคิ้ว “ข้อตกลงอะไร มุก”
เธอก้าวเข้ามาใกล้ เอ่ยเสียงเบา
“มุกรู้ค่ะว่า่นี้พี่ทิวากับพี่น้ำ…คงไม่ได้เย็ดกันบ่อย พี่ถึงยอมให้มุกดูดควย วันก่อนพี่ก็ยังเย็ดมุกอยู่เลย”
คำพูดตรง ๆ ของเธอทำเอาทิวาเงียบงัน เพราะมันคือความจริงทั้งหมด ่นี้น้ำหนึ่งแทบไม่ค่อยให้เขาเย็ดเลย จนเขาต้องชักว่าวเองบ่อยครั้ง ความอัดอั้นมันสะสมจนแทบะเิ
ม่านมุกยื่นข้อเสนอด้วยน้ำเสียงแ่หวานแต่แฝงไฟราคะต่อ
“ต่อไปนี้…ถ้าพี่อยากเย็ดเมื่อไหร่ก็มาหามุกได้ มุกเองถ้าเงี่ยนก็จะโทรหาพี่ เราสองคนเท่านั้นที่จะรู้ สามีมุกไม่มีทางรู้ พี่น้ำก็เหมือนกัน…จนกว่ามุกจะกลับต่างประเทศ อย่างน้อยพี่ก็จะไม่ต้องเก็บกด”
ทิวาหลับตาลงชั่วครู่ สูดลมหายใจลึก เสียงในหัวตีกันระหว่างความผิดชอบชั่วดีกับความ้าที่อัดแน่นจนแทบล้นออกมา
“แต่มุกก็รู้ใช่มั้ยว่ามันผิด เราไม่ควรทำแบบนี้”
ม่านมุกยิ้มบาง “หรือพี่ไม่้าก็ได้นะคะ มุกเพียงแค่เสนอ”
ความเงียบปกคลุมอยู่ครู่ใหญ่ ทิวากำลังสับสนในหัวใจ แต่ไฟเงี่ยนที่คุกรุ่นกลับโหมกระหน่ำยิ่งขึ้น เขาหลับตาลงอีกครั้ง ราวกับยอมแพ้ต่อความ้าในใจ
“เื่นี้…จะไม่มีวันให้น้ำหนึ่งรู้เด็ดขาด จะมีเพียงเราเท่านั้น”
ทิวาพูดด้วยเสียงต่ำจริงจัง ก่อนจะทำท่าหันหลังเดินออก แต่ยังไม่ทันก้าว ม่านมุกก็ดึงแขนเขาไว้
เธอสบตาเขาอย่างแน่วแน่ เสียงกระซิบพร่าหวาน
“งั้น…ก็เริ่มข้อตกลงของเราตอนนี้เลยสิคะ”
ทิวายืนนิ่งมองหน้าม่านมุกครู่หนึ่งก่อนที่จะล้วงหยิบมือถือออกจากกระเป๋ากางเกง มือที่สั่นเล็กน้อยไม่รู้ว่าเพราะความกังวลหรือความเร่าร้อนที่กำลังลุกโชนอยู่ในอก
เขากดเบอร์ภรรยาที่คุ้นเคย ปลายนิ้วชื้นเหงื่อแนบกับหน้าจอ เมื่อเสียงปลายสายดังขึ้น หัวใจเขาเต้นแรงจนแทบทะลุอก
“น้ำกับลูกนอนก่อนได้เลยนะ ไม่ต้องรอพี่ พอดีพี่ต้องไปหาไอ้นพมันหน่อย พี่อาจจะกลับพรุ่งนี้เช้าเลย”
น้ำเสียงทิวาพยายามทำให้เรียบที่สุด ไม่ให้สะท้อนความลังเลหรือความเร่าร้อนที่ซ่อนอยู่
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงอ่อนหวานของน้ำหนึ่งจะดังกลับมา
“งั้นพี่จะค้างบ้านพี่นพเลยใช่มั้ย”
“ใช่ พี่จะค้างบ้านไอ้นพมันเลย”
เขาตอบหนักแน่นราวกับตัดสินใจแล้ว แม้ว่าข้างในหัวใจจะยังวุ่นวายไม่หยุด
เมื่อเสียงกดวางสายดังลง ทิวาก็ถอนหายใจยาวเหมือนยอมรับชะตาที่ตัวเองเลือก ก่อนจะค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นไปสบตาคู่สวยของม่านมุกที่ยืนอยู่ตรงหน้า
ริมฝีปากเธอโค้งขึ้นเล็กน้อย แววตาคล้ายเปลวไฟกำลังส่องสะท้อน ความเงี่ยนคุกรุ่นในดวงตานั้นทำให้ร่างกายเขาร้อนวาบเหมือนถูกเผา
ม่านมุกไม่พูดอะไร เพียงแค่ยกมือเรียวขึ้นจับข้อมือหนาของทิวาแล้วออกแรงดึงเบา ๆ จูงเขาเดินเข้าไปยังห้องนอนที่คุ้นเคย
ห้องที่เมื่อไม่กี่วันก่อนทั้งสองเคยเย็ดกันอย่างบ้าคลั่งจนเหงื่อท่วมตัว ทุกก้าวที่เดิน ความทรงจำวันนั้นก็ยิ่งกระตุ้นควยของเขาให้แข็งตึงขึ้นในกางเกง
เมื่อถึงปลายเตียง ม่านมุกปล่อยมือออกช้า ๆ แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนขอบเตียงอย่างสง่างาม
เธอแหงนหน้าขึ้นมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยการยั่วเย้า ริมฝีปากแดงระเรื่อคลี่ยิ้มอย่างรู้ทัน ดวงตาเธอทั้งหวานทั้งร้อนแรงจนทิวารู้สึกเหมือนถูกดูดกลืนเข้าไปทั้งตัว
“ต่อไปนี้พี่อยากเย็ดมุกให้หีแหกยังไงก็เย็ดเลยนะคะ ไม่ต้องกลัวอะไร เื่นี้จะเป็ความลับระหว่างสองเรา”
เสียงเธอพร่าแต่หนักแน่น ราวกับสัญญาอันตรายที่กำลังถูกผูกมัด
ทิวาสูดลมหายใจลึก ร่างกายเขาแทบสั่นไปทั้งตัว มือค่อย ๆ เลื่อนมาปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ด สายตายังคงตรึงอยู่กับใบหน้าสวยที่มองเขาไม่กะพริบ
“งั้นต่อจากนี้ไป มุกก็เตรียมหีไว้รับควยของพี่ได้เลย เพราะต่อจากนี้ หีมุกจะไม่ได้มีวันพัก”
คำพูดตรงไปตรงมาพร้อมกับเสียงต่ำพร่าทำให้ม่านมุกกัดริมฝีปากแน่น หัวใจเธอเต้นแรงราวกับจะทะลุอก ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเงี่ยนสั่นไหว ความรู้สึกผิดถูก ศีลธรรมหรือสายตาคนภายนอกไม่มีความหมายอีกต่อไป
ทิวายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น มองหญิงสาวที่เขาเคยรักและยังคงรักอยู่ตรงหน้า รู้ดีว่าทุกอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้นมันผิด มันจะทำลายทั้งครอบครัวและชีวิตของเขา แต่ความ้าที่กัดกินอยู่ข้างในรุนแรงเกินกว่าจะห้าม
ความร้อนแรงที่ได้รับจากหีของม่านมุกเพียงครั้งเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้เขาเสพติด
ตอนนี้เขาเลือกแล้ว เลือกที่จะก้าวเข้าไปสู่ขุมนรกแห่งราคะด้วยตัวเอง เลือกที่จะยอมแพ้ให้กับไฟเงี่ยนที่กำลังลุกโชน
โปรดติดตามตอนต่อไป.
898
