ปั้ง!
เสียงเปิดประตูจากผู้ที่มาใหม่ทำเอาฉันสะดุ้ง
“ฉันไม่เห็นรู้มาก่อนว่าบริษัทจ้าวกรุ๊ปเป็สนามเด็กเล่น“ เขากล่าวเสียงแข็ง
ฉันยืนตัวแข็งทื่อเมื่อเจอ ”จ้าวลี่ิ“ ตัวจริง เขาตัวสูงเหมือนนายแบบ หน้าตาหล่อเหลาดังเทพปั้นคล้ายหลิวลี่หยางหลายส่วน
“เอ่อ…บอสใจเย็นๆก่อนนะครับ”คุณลุงเลขาเอ่ยห้าม
“สวัสดีค่ะคุณพ่อ!”ฉันเอ่ยออกไปเสียงดัง
“ฉันจำไม่เห็นได้ว่าฉันเคยมีลูก”
“ซือซือกลับกันเถอะ”หลิวลี่หยางเอ่ยขึ้นมา
ซือซือ?
“คุณไม่เชื่อพวกหนูเหรอคะ”
“ไม่”เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดเ็า
“ทั้งที่พวกเราหน้าเหมือนขนาดนี้น่ะเหรอคะ”ใบหน้าพริ้มเพราง้ำงออย่างดื้อดึง
‘เหมือนยันนิสัยเลยแหละ’เลขาคนสนิทแอบคิดในใจ
“งั้นตรวจดีเอ็นเอได้เลยค่ะ”ฉันกล่าวด้วยน้ำเสียงท้าทาย
“ซือซือ ไม่เอาน่าเราไปกันเถอะ”
จ้าวลี่ิมองเด็กสองคนตรงหน้าที่หน้าคล้ายเขาหลายส่วนด้วยความประหลาดใจ เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกทั้งที่พึ่งเคยเจอกันครั้งแรก หรือบางทีเขาควรจะลองตรวจดีเอ็นเอตามที่เด็กพวกนี้บอก
“เดี๋ยว ฉันจะลองตรวจดูก็ได้ เลขาจัดการด้วย”จ้าวลี่ิพูดกับพวกเรา แล้วหันไปสั่งเลขา
“ได้ครับบอส แล้วระหว่างที่รอผลตรวจล่ะครับ จะให้คุณหนูน้อยอยู่ที่ไหน”
“ให้อยู่ที่เพนท์เฮ้าส์จ้าวกรุ๊ปไปก่อน อย่าดื้ออย่าซนหรือทำอะไรพิเรนทร์เด็ดขาด”เขาเอ่ยด้วยใบหน้าขึงขัง
“รับทราบค่ะ ปะป๊า!”ฉันตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
“หยางหยางขอบคุณปะป๊าสิ”
“ฉั…”หลิวลี่หยางต้องกลืนคำปฏิเสธลงคอ เมื่อหันไปเห็นสายตากลมโตออดอ้อนของหลิวลี่ซือ
“ข…ขอบคุณครับ”เขาเอ่ยด้วยเสียงตะกุกตะกัก
จ้าวลี่ิลอบยิ้มมุมปากเพียงชั่วครู่จึงไม่มีใครสังเกต
‘ลูกสาวว่าเหมือนแล้ว ลูกชายเหมือนกว่าอีกนะเนี่ย’เลขาคนสนิทแอบขำเบาๆ
เพนท์เฮ้าส์จ้าวกรุ๊ป
เราทั้งสามคนเดินทางมาเพ้นท์เฮาส์ซึ่งตั้งอยู่บนคอนโดซึ่งเป็ธุรกิจของจ้าวกรุ๊ปแต่จ้าวลี่ิไม่ได้มาด้วย
เนื่องจากเขาต้องไปคุยงานที่ต่างเมือง
“ตอนนี้ห้องที่พร้อมใช้มีห้องเดียว พวกหนูอยู่ห้องเดียวกันได้ใช่มั้ย”ลุงเลขาถาม
“ได้ครับ/ได้ค่ะ”เด็กทั้งสองตอบพร้อมกัน
ลุงเลขากำลังไปโรงพยาบาลเพื่อนำตัวอย่างดีเอ็นเอไปตรวจ เราทั้งสองคนจึงขึ้นมาจัดของบนห้อง
“ซือซือแบบนี้จะดีเหรอ”
“ดีแน่นอนหยางหยางเชื่อเค้าได้เลย”หลิวลี่ซือขำคิกคักอย่างน่ารักจนหลิวลี่หยางหมั่นเขี้ยวยื่นมือไปบีบจมูกรั้นเบาๆ
โรงพยาบาล
“ครับ บอสผมจัดการเรียบร้อยแล้ว”
“อืม”
“บอสครับเื่โรงเรียนของคุณหนูน้อยทำยังไงดีครับ“
“ให้อยู่โรงเรียนที่ดีที่สุดไปก่อน ถ้าฉันกลับไปค่อยว่ากันอีกที”
“รับทราบครับ”
จ้าไม่ค่อยจะสนใจเลย แค่ให้อยู่โรงเรียนที่ดีที่สุดเอง?
200
