ในตอนนี้หลังจากที่เ้าั์โม่จงสลบลงไปแล้ว จูหงเฟยก็นั่งลงกับพื้นระเบียง แล้วใช้มือลูบคลำศีรษะบริเวณหน้าผากของเขาอยู่ป้อยๆ
"อู้ย..!! ไอ้เ้าั์โม่จงนี่หัวมันแข็งซะมัด เล่นเอาหน้าผากของเราปูดโนขึ้นมาลูกเบ้อเริ่มยังกับลูกเกาลัดเลย"
"เฮ้อ..!! หมดหล่อไปเลยเรา คราวนี้ไม่รู้อีกกี่วันหน้าผากที่โนนี่ถึงจะหาย เฮ้อ..!!" จูหงเฟยบ่นในใจไปเรื่อยเปื่อยพร้อมกับลูบคลำหน้าผากที่ปูดโนขึ้นมาของเขาไปด้วย
"เอ้า..!! หลีกๆๆ.. นักเรียนที่มุงดูอยู่หลีกทางให้ครูหน่อย ครูจะเข้าไปดูอาการของโม่จงกับจูหงเฟย เอ้า..!! หลีกๆๆ.." คุณครู 3 ท่าน รีบวิ่งออกมาจากห้องพักครูหลังจากที่พวกเขาสังเกตุเห็นเหตุการณ์ต่อสู้กันของจูหงเฟยกับโม่จงจากหน้าจอกล้องวงจรปิดที่ติดตั้งตัวกล้องเอาไว้ที่บริเวณระเบียงทางเดิน รวมถึงภายในห้องเรียนแต่ละห้อง
หลังจากที่คุณครูทั้ง 3 ท่าน รีบพาทั้งจูหงเฟยและโม่จง ไปรักษาตัวเบื้องต้นที่ห้องพยาบาลแล้ว คุณครูทั้ง 3 ท่านจึงไปแจ้งให้ท่านผู้อำนวยการโรงเรียนทราบเื่ในทันที
ทั้งจูหงเฟยและโม่จง จึงถูกทางโรงเรียนประถมส่งตัวไปยังโรงพยาบาล เพื่อตรวจสอบอาการทางสมองอย่างละเอียด เพราะนี่คือการใช้ศีรษะโขกกันจนอีกฝ่ายถึงกับสลบลงไป
เมื่อจูหงเฟยรวมถึงโม่จง ซึ่งขณะนี้ได้พื้นขึ้นมาจากการสลบแล้วถูกส่งตัวขึ้นมาบนรถพยาบาลฉุกเฉิน และกำลังเดินทางไปจนเกือบที่จะถึงโรงพยาบาล จูหงเฟยก็ถึงถึงกับเกดอาการเหงื่อตกหน้าซีดลงในทันที ทั้งๆที่อากาศก็ไม่ได้ร้อน
"นี่ๆๆ..!! เ้าหนู เธอเป็อะไรไป ทำไมถึงได้หน้าซีดแล้วเหงื่อออกโทรมตัวขนาดนี้"
"ยื่นแขนมา..เดี๋ยวฉันจะวัดความดันให้ แล้วนี่ออกซิเจนกระป๋อง เธอเอาไปสูดเข้าปอดลึกๆหลายๆครั้งนะ" เ้าหน้าที่ฉุกเฉินบนรถพยาบาลรีบเข้ามาทำการปฐมพยาบาลจูหงเฟยเป็การด่วน
"เอ้อ..พี่ครับผมไม่เป็อะไรหรอกครับ เพียงแต่ว่าพี่เปลี่ยนโรงพยาบาลได้ไหมครับ พอดีผมไม่สะดวกโรงพยาบาลนี้ครับ" จูหงเฟยบอกกับเ้าหน้าที่บนรถฉุกเฉินด้วยสายตาที่วิงวอนอย่างน่าสงสาร
"เอ๋..!! โรงพยาบาลนี้มันเป็อะไรเหรอ ทำไม่ถึงไม่สะดวกที่โรงพยาบาลนี้" เ้าหน้าที่ฉุกเฉินถามออกมาด้วยความสงสัย
"คือโรงพยาบาลนี้มันไม่ได้เป็อะไรหรอกครับ มีแต่แม่ผมที่เป็ครับ" จูหงเฟยตอบ
"แม่ของเธอเป็อะไรเหรอ แล้วมันเกี่ยวกันยังไง" คราวนี้เ้าหน้าที่ฉุกเฉินยิ่งงงหนักเข้าไปอีก
"คือ..แม่ผมเป็พยาบาลที่โรงพยาบาลนี้ครับ"
เ้าหน้าที่ฉุกเฉินบนรถทำหน้าตางุนงงไปสักครู่ จากนั้นเ้าหน้าที่บนรถฉุกเฉินก็ขำก๊าก..ออกมาอย่างแรง รวมถึงโม่จงที่นอนอยู่บนเตียงพยาบาลบนรถก็หัวเราะออกมาอย่างสะใจด้วย
"ฮ่าๆๆๆ.. เธอกลัวว่าแม่ของเธอจะทำโทษเธอที่ทะเลาะกับเพื่อนจนต้องถูกส่งตัวมาที่โรงพยาบาลสินะ ฮ่าๆๆ..ขำ..ฉันขำจริงๆ..ฮ่าๆๆๆ.." เ้าหน้าที่ฉุกเฉินย่อมรู้ถึงสาเหตุที่จูหงเฟยกับโม่จงถูกส่งตัวมาที่โรงพยาบาล จากการได้ข้อมูลมาจากคุณครูที่โรงเรียนประถมเป็อย่างดีอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงเดาสาเหตุที่จูหงเฟยไม่สะดวกที่จะเข้าโรงพยาบาลนี้ออกมาได้อย่างรวดเร็ว
"ฮ่าๆๆๆ..ฮ่าๆๆๆ..สะใจ.. สะใจ..จริงๆ.. ไอ้เ้าลูกอ๊อดคราวนี้แกได้โดนบิดหูจนหูขาดแน่ๆ ไอ้เ้าลูกอ๊อดจูหงเฟย ฮ่าๆๆๆ.. สะใจ.." โม่จงที่นอนอยู่ก็แทรกขึ้นมาหัวเราะเยาะจูหงเฟยด้วย
"เงียบปากไปเลย..ไอ้เ้าั์โม่จง แกเองก็จะโดนไม่ต่างกับฉันหรอกน่า แกนั่นแหละที่เป็คนผิด แกไปกระทืบไอ้เ้าหมูตอนฟางหยวนก่อน อย่านึกนะว่าแกจะรอดไปได้ถ้าแม่แกมาถึงที่โรงพยาบาลน่ะ" จูหงเฟยตอบสวนโม่จงกลับไป
โม่จงหุบปาก..ฉับ..!! ลงในทันที เขาคิดตามคำพูดของจูหงเฟยแล้ว ทางตัวเขาเองก็คงจะไม่รอดแน่ๆหากว่าแม่ของเขารู้เื่
เมื่อจูหงเฟยกับโม่จงถูกส่งตัวมาถึงห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล จูหงเฟยกับโม่จงก็ได้รับการตรวจร่างกายอย่างละเอียดจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางด้านสมองอยู่ครู่ใหญ่
แล้วสิ่งที่จูหงเฟยหวาดกลัวก็เป็จริง
แม่ของจูหงเฟยเดินเข้ามาหาจูหงเฟยที่ห้องตรวจ เพราะเเม่ของจูหงเฟยได้รับแจ้งข้อมูลเื่ของจูหงเฟยมาจากเพื่อนพยาบาลในห้องตรวจนั่นเอง
"จบไม่สวยแน่ตรู..~$○€#&>£.." จูหงเฟยบ่นกับตนเองหลังจากที่ได้เห็นแม่ของเขาเดินเข้ามาหาพร้อมกับใบหน้าที่โกรธเกรี้ยวราวกับนางั์ขมูขี..
9K
![[จบ] ระบบร้านค้าแผงลอยขั้นเทพ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1776316625_41806885.webp)
