ชิเอโกะ [Yaoi] มี E-Book จ้า♡

ในค่ำคืนนั้นเอง การเลี้ยงฉลองถึงการมาเยือนก็ถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติในห้องรับรองที่เรือนฝั่งตะวันออก ฮิโรมาสะและมาซาชิต่างพูดคุยกันอย่างเฮฮาและเป็นกันเอง ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่แล่นไปทั่วทั้งร่าง มาซาชิที่เมามายก็ได้เอ่ยบอกให้องครักษ์ที่อยู่ในห้องออกไปให้หมดเพราะเขามีเรื่องส่วนตัวที่จะคุยกับฮิโรมาสะเพียงลำพัง เมื่อได้รับคำสั่งเช่นนั้น เหล่าองครักษ์ก็ทยอยกันออกไปจากห้องรับรองจนหมด เหลือก็เพียงแต่มาซาโตะที่รู้ตัวว่าตนเองก็ต้องออกไปเช่นเดียวกันจึงทำการรินเหล้าเพิ่มให้แก่ฮิโรมาสะพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงถ่อมตน

"ข้าน้อยขออนุญาตออกไปดูชิเงรุสักครู่ เชิญท่านทั้งสองคุยกันโดยไม่ต้องกังวลขอรับ" มาซาชิเห็นเช่นนั้นก็หัวเราะชอบใจ ยกแก้วเหล้าขึ้นมาชนกัน ทั้งสามคนยกเหล้าขึ้นมากระดก มาซาโตะโค้งตัวลงแล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องไป เสียงประตูเลื่อนปิดลงดังฉึบ ฮิโรมาสะและมาซาชิมองหน้ากันแล้วหัวเราะด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ มาซาชิได้โอกาสก็เอ่ยถามขึ้นมาในทันที

"จะว่าไปแล้ว… ท่านไปเจอกับท่านหญิงอากาเนะได้อย่างไรล่ะ" ฮิโรมาสะหัวเราะแล้วส่ายหน้าเบาๆ

"เปล่าหรอกขอรับ ท่านพ่ออิซามุเป็นคนจัดหาให้น่ะขอรับ" มาซาชิร้องอ๋อด้วยใบหน้าที่เหมือนจะทราบดีถึงชะตากรรมของเหล่าชนชั้นสูงที่ต้องแต่งงานด้วยเรื่องการเมือง

"งั้นรึ อืม… ถ้าเช่นนั้นก็ต้องชน~" ทั้งคู่หัวเราะขึ้นอีกครั้งกับบทสนทนาที่เข้ากันได้ดีทั้งๆ ที่เพิ่งเจอกันเป็นวันแรก แต่ทันใดนั้นเอง จู่ๆ ฮิโรมาสะก็เริ่มสายตาพร่าเลือน หูของเขาดับวูบไปเสี้ยววินาทีหนึ่งก่อนจะมีเสียงดังวูบวาบขึ้นเป็นจังหวะพร้อมกับภาพตรงหน้าที่หมุนอย่างรวดเร็ว

"อ่า…" เขาครางออกมาน้อยๆ พร้อมกับแตะเข้าที่ขมับของตน ท่าทางนั้นทำให้มาซาชิหัวเราะชอบใจ

"เมาแล้วรึท่านฮิโรมาสะ" เสียงเอ่ยแซวทำให้ฮิโรมาสะทำเป็นขำแล้วมองไปยังมาซาชิแต่ก็ต้องเบิกตาโพลงเมื่อบัดนี้โกโกะกำลังยืนอยู่ด้านหลังของมาซาชิด้วยแววตาอาฆาตแค้น ฮิโรมาสะตกใจสุดขีดจนแทบจะหงายหลัง มาซาชิเองก็ตกใจไม่แพ้กันที่จู่ๆ ฮิโรมาสะก็หงายตัวล้มลงไปด้วยสีหน้าตกตะลึงสุดขีด เขารีบลุกขึ้นมาหวังจะช่วยพยุง พลันฮิโรมาสะก็เห็นภาพซ้อนจากมาซาชิกลายเป็นโกโกะ ลำคอของนางถูกเฉือนเป็นรอยกรีดลึกแบบในภาพจำวันนั้นที่เขาเห็นสภาพศพในตอนเช้า นางเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเคียดแค้นฝังลึก

"เจ้ายกลูกข้าให้กับมัน!" ฮิโรมาสะอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก มาซาชิเขย่าตัวของฮิโรมาสะเบาๆ เพื่อเรียกสติ

"เป็นอะไรไป ท่านฮิโรมาสะ" โกโกะที่ใบหน้าบูดเบี้ยวด้วยความเคียดแค้นและเสียใจอย่างหาที่สุดไม่ได้กรีดร้องออกมาเสียงดังราวกับทั้งห้องจะถล่มลงมา

"ข้าไม่มีวันให้อภัย! ข้าจะฆ่าโช! ลูกของมันจะต้องตาย!!" ร่างช้ำเลือดช้ำหนองที่พุ่งเข้ามาอย่างอาฆาตมาดร้ายทำให้ฮิโรมาสะตะโกนออกมาด้วยความตกใจ

"หยุดเดี๋ยวนี้!" มือแกร่งคว้าดาบข้างกายก่อนจะฟันคอของโกโกะอย่างแรงจนขาดสะบั้น ศีรษะของนางที่ขาดกระเด็นตกลงบนพื้นและหันหน้ามาทางเขา ดวงตากลมโตนั้นกะพริบอยู่สองสามครั้งก่อนจะตาค้างสิ้นลม ฮิโรมาสะหายใจหอบหนัก น้ำตาใสเอ่อล้นขึ้นมาในดวงตาคมที่สั่นระริก ความรู้สึกมากมายที่เคยมีต่อโกโกะท่วมท้นขึ้นมาในดวงใจอย่างไม่อาจห้าม

"โกโกะ…" ร่างสูงครางเสียงอ่อนด้วยความปวดร้าวและถวิลหาที่เขายังคงเก็บซ่อนทุกความรู้สึกอยู่ภายในใจมาเนิ่นนาน เขาคลานไปพิงเข้ากับผนังพร้อมกับหายใจหอบหนัก จู่ๆ เสียงของอิซามุผู้เป็นพ่อที่จากไปก็ดังขึ้นในความเงียบ

"เพราะเจ้าไปคว้าเอานางไม่มีหัวนอนปลายเท้ามาเป็นเมียเช่นนี้ ตระกูลอิชิฮาระจึงแปดเปื้อนเพราะเจ้า!"

"ท่านพ่อ…" ฮิโรมาสะครางเสียงอ่อน เขายกมือขึ้นมากุมศีรษะของตนเอาไว้พร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาอย่างเงียบๆ ประตูห้องค่อยๆ ถูกเปิดออกพร้อมกับมาซาโตะที่เพิ่งดูชิเงรุเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้นได้ปรากฏตัวขึ้นมา มาซาโตะยืนตะลึงงันกับภาพตรงหน้าที่ได้เห็นจนร่างกายทั้งหมดแข็งทื่อ ศีรษะของมาซาชิผู้เป็นตัวแทนของโชกุนขาดกระเด็นตกอยู่ที่ปลายเท้าของฮิโรมาสะ

"โอ้… ท่าน…" มาซาโตะเสียงสั่นเครือ ร่างกายทั้งหมดทรุดลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง เหล่าทหารองครักษ์ของมาซาชิรีบเดินเข้ามาดูเหตุการณ์ก่อนจะตื่นตะลึงไม่แพ้กัน

"ท่านมาซาชิ!!" เสียงดังเอะอะโวยวายทำให้องครักษ์ทุกคนบริเวณนั้นต่างรีบเข้ามาเสริมกำลัง ฮิโรมาสะที่เมามายถูกลากตัวให้ลุกขึ้น องครักษ์มือหนึ่งของมาซาชิแววตาโกรธจัด ส่วนทหารองครักษ์ของฝ่ายตระกูลอิชิฮาระนั้นก็รีบเข้าไปปกป้องนายของตน ดาบซามูไรถูกชักออกมาเตรียมสังหารฝั่งตรงข้าม กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วบริเวณจนทำให้อยากจะอาเจียน องครักษ์มือหนึ่งของมาซาชิเอ่ยขึ้นด้วยแววตาที่แดงก่ำเต็มเปี่ยมไปด้วยความเคียดแค้นพร้อมกับไฟโทสะที่ลุกโหมท่วมตัว

"ท่านโชกุนจะต้องส่งกองทัพมาตีชิงะจนราบเป็นหน้ากลองหากพวกเจ้าลงมือสังหารพวกข้า" ความเงียบเกิดขึ้นไปทั่วบริเวณ มาซาโตะค่อยๆ พยุงฮิโรมาสะให้ลุกขึ้นอย่างช้าๆ ฮิโรมาสะที่บัดนี้เหมือนจะได้สติก็มองไปรอบกาย เมื่อได้เห็นร่างของมาซาชิ เขาก็สายตาสั่นคลอน หัวหน้าองครักษ์ของมาซาชิเอ่ยเสียงเข้ม

"ท่านอิชิฮาระ" เอ่ยเรียกชื่อของฮิโรมาสะราวกับต้องการคำตอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น ฮิโรมาสะหายใจเข้าลึกก่อนจะพยายามรวบรวมสติ เขาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งราวกับว่ายอมรับชะตากรรมของตนเอง

"เป็นความผิดของข้าเอง จงไปรายงานท่านโชกุนเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น ข้าจะยอมรับผิดและชดใช้อย่างไม่มีเงื่อนไข" มาซาโตะสายตาสั่นคลอน องครักษ์มือหนึ่งได้ฟังดังนั้นก็กัดฟันกรอด เขาหันหน้าไปสั่งทหารของตนด้วยน้ำเสียงอันดัง

"ส่งม้าเร็วไปส่งสาส์นให้ท่านโชกุน!!"

นิยายอัพเป็นประจำทุกวันพุธ เสาร์ อาทิตย์ค่ะ