“น้ำครับ”
“ขอบคุณค่ะพี่ธรรม” นางฟ้าแก้มแดงซ่านยื่นมือไปรับขวดน้ำดื่มจากเขาแก้กระหาย ั้แ่เริ่มต้นเข้าฉากทรงธรรมปฏิบัติต่อเธอดีทุกอย่างทั้งที่จริงเขาก็ปฏิบัติดีเช่นนี้กับทุกคน...แต่เพราะเขาคือคนพิเศษความรู้สึกของดลญาดาจึงพิเศษมากขึ้น
“เหลือแค่ซีนหนูแดงมองไปในทะเล แค่ยืนเฉยๆ แต่อาจจะนานหน่อยนะครับกล้องจะบันทึกภาพหลายมุม” เป็ซีนก่อนพักมื้อกลางวัน เป็ซีนไม่ยากแต่ใช้เวลานานพอสมควร
“ค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นพี่ขอไปเช๊คกล้อง แสง แล้วก็ฉากว่าพร้อมหรือยัง”
“เชิญพี่ธรรมตามสบายค่ะ” หญิงสาวมองตามหลังเขาเป็คนทุ่มเทกับงาน ทีมงานของกีรติเองก็เคารพทรงธรรมไม่ต่างจากเ้านายตัวเอง
ดลญาดาเผลอคิด...พี่ชายแสนดีคนนี้มีข้อเสียอะไรบ้างหรือเปล่านะหรือเพราะความรักมันเข้าตา ทำให้ในสายตาของเธอมองเขาโดดเด่นกว่าชายใดบนโลกทั้งใบ
“น้ำมาแล้วจ้า น้ำมาแล้ว อ้าว ทานน้ำแล้วเหรอหนูแดง” ใบเตยคิดว่าตัวเธอเร็วสุดแล้วนะ
“นี่นังหอม”
“ขาเจ๊”
“หาอะไรมาพัดโบกให้พรีเซนเตอร์ 8 หลักของฉันหน่อยสิยะดูสิ หน้าแดงแก้มแดงไปหมดแล้ว สงสัยจะร้อน” ขวดน้ำถูกวางลงใบเตยต้นหอมกระวีกระวาดหาพัดลมกันยกใหญ่
ดลญาดาแอบขำในใจ ใครว่าหล่อนร้อนกันเหล่าแก้มมันแดงเพราะคนที่เทคแคร์เธออย่างดีต่างหาก...หน้าแดงทุกทีที่หัวใจเต้นแรง
“น้องหนูแดง” คนแก้มแดง คนหาพัดลม คนที่กำลังใช้ใบพัดคนทั้งสามหันไปตามเสียงเรียกของผู้มาใหม่
“คุณภูมิสวัสดีค่ะ” ใบเตยพนมมือไหว้ลูกค้ารายใหญ่อ่อนช้อยงดงาม
“สวัสดีค่ะคุณภูมิ/สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีครับทุกคน นี่กำลังทำอะไรกันอยู่เหรอครับดูวุ่นๆนะ”
“ก็หนูแดงนะสิคะ หน้าแดงไปหมดแล้ว สงสัยเพราะอากาศร้อนค่ะคุณภูมิขา”ใบเตยตอบตามที่เธอเข้าใจ
“น้องหนูแดงร้อนเหรอครับ กองถ่ายนี่ทำงานกันยังไงปล่อยให้พรีเซนเตอร์นั่งร้อนอยู่ได้ นี่เธอ มานี่สิ” ภูมิภัทระโเรียกทีมงานคนหนึ่งที่อยู่ใกล้รัศมีที่สุด
“ค่ะคุณภูมิ”
“ไปจัดการหาพัดลมมาให้คุณหนูแดงเดี๋ยวนี้ ทำงานประสาอะไรน่าหักเงินเดือนให้หมดคนพวกนี้”ท่านรองประธานเบ่งอำนาจทันทีที่ก้าวเข้ามาในกองถ่ายทำโฆษณาตัวใหม่ของบริษัท
“ไม่เป็ไรหรอกค่ะคุณภูมิ” ทีมงานทุกคนหัวหมุนกับเื่งานมากพออยู่แล้วั้แ่เปิดกองดลญาดายังไม่เห็นใครหยุดพักสักคน
“น้องหนูแดงไม่ต้องเกรงใจพี่หรอกครับ พี่พร้อมบริการหนูแดงเต็มที่”
“ว้าย คุณภูมิเอาใจของใบเตยไปเลยค่ะ เท่ห์มาก” ใบเตยยกยอออกนอกหน้าส่วนดลญาดาและต้นหอมเพียงแค่ยิ้มอ่อนเท่านั้น
“น้องหนูแดง หันหน้ามองทะเลนะคะสายตาเหมือนคิดถึงใครบางคนอยู่ ฉากนี้พี่จะขอถ่ายสัก 10 นาทีเพราะฝ่ายตากล้อง้าเก็บภาพทุกมุม จะใช้ภาพถ่ายมุมสูงจากโดรนด้วย”
“10นาทีเลยเหรอกี้ แต่อากาศมันร้อนนะ เกิดไม่สบายขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ”ภูมิภัทรทำหน้าที่ยืนกางร่มให้นางเอกสาวแทนผู้จัดการส่วนตัว
สิ่งที่ไฮโซหนุ่มทำ กำลังทำให้ดลญาดาอึดอัด และอีกอย่าง...เธอก็ไม่ใช่คนอ่อนแอประเภทโดนแดดโดนฝนไม่ได้
“ถ้าไม่ได้ภาพที่้า ก็อาจต้องใช้เวลานานกว่า 10 นาทีด้วยซ้ำครับทุกอย่างพร้อมแล้ว เชิญทุกคนถอยออกมา”
“แกมีสิทธิ์อะไรมาสั่งรองประธานอย่างฉัน เป็แค่ผู้จัดการแผนก อ๋อหรือคิดว่ามีคุณพ่อให้ท้าย เลยเหิมเกริมแบบนี้ห่ะทรงธรรม” ต่อหน้าสื่อท่านรองประธานจะวางตัวเป็อย่างดีแต่เมื่อไม่มีสื่อ ไม่มีกล้อง เขาไม่จำเป็ต้องข่มกลั้นอารมณ์ไว้ในเมื่อเขาไม่ถูกชะตากับผู้จัดการการตลาดอย่างแรง มันเป็หนามหยอกอกเขามาตลอด
“อย่ามีปัญหาเลยค่ะคุณภูมิ พี่ช่อมองพวกเราอยู่นะ”
สิ่งที่กีรติเตือนทำให้ภูมิภัทรชะงักทุกอย่างที่เกิดขึ้นช่อผกาต้องนำไปรายงานบิดาเขาแน่
“ฝากไว้ก่อนเถอะมึง”
“กล้องพร้อม ฉากพร้อมนะครับ เริ่มถ่ายได้” ทรงธรรมไม่สนใจคำพูดพวกนั้นเขาใช้วิทยุสั่งการทีมงานทุกฝ่าย
“หนูแดงเต็มที่นะครับ อดทนหน่อย” คำพูดไม่กี่คำแต่ความเป็ห่วงจากใจสามารถส่งผ่านไปถึงเธอ อากาศวันนี้ร้อนอบอ้าว น่าจะแตะสูงถึง 37-38องศา
“ค่ะพี่ธรรม หนูแดงจะทำเต็มที่” เมื่อได้รับกำลังใจที่ดีดลญาดาก็มีพลังใจเต็มเปี่ยม เธอเริ่มต้นตั้งสมาธิสายตาคู่น้อยทอดมองยังแผ่นน้ำสีครามเบื้องหน้าใจเฝ้าคะนึงหาใครบางคน คนที่เข้ามาช่วยเธอไว้เมื่อ 10ปีก่อน คนที่กอดปลอบโยนเธอเมื่อคืน คนที่จ๊อกกิ้งด้วยกันคนที่เดินเคียงข้างกัน คนที่ถ่ายรูปให้เมื่อเช้า
เขาคนนี้...คือคนที่เธอคิดถึงทุกลมหายใจ
ภูมิภัทรนั่งกอดอกหลังจอมอนิเตอร์ ดวงตาลุกร้อนเป็ไฟ อารมณ์ฉุนไม่สบอารมณ์นานครั้งไฮโซหนุ่มพันล้านจะเกิดความรู้สึกไม่พอใจเช่นนี้ เขาได้ยินเขาเห็นสิ่งที่ทรงธรรมบอกกล่าวดลญาดาเมื่อสักครู่
พี่ธรรม เธอเรียกมันว่าพี่เต็มปากเต็มคำเธอใช้สายตาเก้อเขินต่อหน้ามัน แต่ไม่เคยมองเขาแบบนั้นสักครั้ง
หึ...ดลญาดานะดลญาดา เธอคิดอะไรอยู่กันแน่ หรือหนนี้จะเป็อีกครั้งที่เธอใช้มารยาหญิงหลอกล่อเขาให้หัวปั่น
ระหว่างไฮโซอย่างเขากับผู้ชายธรรมดาอย่างทรงธรรมผู้หญิงร้อยทั้งร้อยต้องเลือกเขาอยู่แล้ว ไม่มีทางเลือกมันอย่างแน่นอน
“คัทค่ะ โอเคพักกองได้ เริ่มถ่ายอีกครั้งตอนบ่าย 2 นะพวกเรา”
“ครับ/ค่ะ” ทีมงานรับเสียงแข็งขัน
“น้องหนูแดงร้อนหรือเปล่าครับ” ทายาทน้ำดื่มวาฬรีบบริการกลางร่มให้พรีเซนเตอร์อย่างเอาอกเอาใจให้มันรู้ไปสิ เขาบริการขนาดนี้เธอจะไม่ยอมใจอ่อน
“ร้อนค่ะ แต่ฉันทนได้” พูดกับเขาแบบขอผ่านไปทีก่อนที่จะสาวเท้าไปนั่งพักในกองถ่าย
ภูมิภัทรบีบร่มในมือแน่น...เป็ครั้งแรกในชีวิตที่ถูกผู้หญิงเมินใส่
‘หยิ่งเหรอ หยิ่งให้ตลอดก็แล้วกัน’
“มาอีกแล้วค่ะ มาอีกแล้วแม่ โมเม้นท์ที่น้องหนูแดง ดลญาดา หรืออีเย็นในละครเื่นางทาสพรายแอบกระซิบว่าตอนนี้กำลังถ่ายโฆษณาชิ้นใหญ่ให้บริษัทน้ำดื่มของไฮโซภูมิที่มีข่าวกุ๊กกิ๊กกันก่อนหน้าและแฟนคลับจับสังเกตภาพสวยๆ ใบหน้าแดงระเรื่อเป็ธรรมชาติ พร้อมแคปชั่นเด็ดที่ว่า @Danyada:Happiness is all around us (^_^) ต้องมาลุ้นกันนะคะว่าความสุขรอบตัวของน้องหนูแดงจะใช่ไฮโซภูมิคนนี้หรือเปล่าหรือจะปฏิเสธว่าเป็เพียงเพื่อนร่วมงานกันเท่านั้น”
คอลัมน์บันเทิงที่เผยแพร่บนโลกโซเซี่ยลต้นหอมและใบเตยยื่นส่งมาให้เ้าตัวดู
“ใครถ่ายให้” ที่แน่ๆ ไม่ใช่คนที่เป็ข่าวด้วยแน่นอน
“พี่ธรรมค่ะ” บอกไปตามความจริง
“ว่ายังไงนะ/อะไรนะ” สองสาวเทียมะโพร้อมกัน โชคดีหน่อยที่ทั้งสามอยู่ในห้องพักส่วนตัว
“ไปสนิทกันตอนไหน ถึงขั้นเรียกพี่เรียกน้องแบบนี้” ต้นหอมจี้ทันทีอยากรู้ว่าทรงธรรมมีส่วนเกี่ยวข้องกับใบหน้าแดงกล่ำในรูปในไอจีและแคปชั่นนั้นแค่ไหน
“พี่ใบเตยกับพี่ต้นหอมจำไม่ได้เหรอคะ ผู้ชายที่หนูแดงขับรถไปปาดหน้าเขาเมื่อวันก่อนไง”
“ที่ฉันยอมปลอมตัวเป็สาวท้อง” ใบเตยชี้มาที่ตัวเอง
“ที่พี่ยอมแต่งชายกลายร่างเป็วินมอเตอร์ไซต์”
“ใช่ค่ะ เพราะหนูแดงอยากรู้จักเขา อยากสนิทกับเขา อยากคุยกับเขา” อยากเข้าไปเป็ส่วนหนึ่งในชีวิตของเขา ดลญาดาจึงยอมเสี่ยงสร้างสถานการณ์เหมือนละครที่เธอเคยเล่น
“เล่ามาเลย เล่ามาน่าจะยาว”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“อุ้ย ใครมา เดี๋ยวพี่ออกไปดูเอง” ใบเตยสาวเท้าไปเปิดประตูยังไม่ทันรู้เื่ราวระหว่างเด็กสาวในสังกัดและพ่อหนุ่มแสนดีอย่างทรงธรรม
ดวงตาผู้จัดการส่วนตัวเบิกกว้าง ปากอ้าค้างเพราะตกตะลึง
โต๊ะเรียบหรู ถูกจัดตกแต่งเอาไว้กลางชายหาดมีไฟระย้าประทับเพิ่มความสวยงามดลญาดาวางช่อดอกไม้ช่อใหญ่ที่ภูมิภัทรนำมาเซอร์ไพรส์
“เชิญนั่งครับ” เธอไม่ปฏิเสธว่าโต๊ะดินเนอร์ตรงหน้าโรแมนติก...แต่คนที่มาด้วยกันทำให้บรรยากาศโรแมนติกสูญเปล่า
นางเอกสาวพยายามปฏิเสธภูมิภัทรสำหรับการดินเนอร์แบบส่วนตัวเธอ้าร่วมทานมื้อเย็นกับพี่ๆและเหล่าทีมงานดังเช่นเมื่อวาน...แต่ปฏิเสธยังไงก็ไม่สำเร็จเมื่อท่านรองประธานผู้เอาแต่ใจไม่ยอมท่าเดียว
ภูมิภัทรเอาแต่ใจเก่ง ไม่รับฟังความ้าของเธอ
“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวกล่าวตามมารยาท
“หนูแดงชอบไหมครับ พี่สั่งให้ทางรีสอร์ทจัดเตรียมเพื่อเราสองคนเลยนะ”เพียงแค่เขาเอ่ยปากพนักงานรีสอร์ทก็เนรมิตดินแดนดินเนอร์ในฝันให้เขาทันที
“ไม่เห็นต้องลำบากเลยค่ะ ฉันอยากทานกับพี่ๆทีมงานมากกว่า” การดินเนอร์กับเขาตามลำพัง ทำให้ดลญาดารู้สึกแปลกแยก
หญิงสาวเหลือบมองไปยังพื้นที่ชิดริมหาดซึ่งเป็พื้นที่รับประทานมื้อเย็นของทีมงานทุกคน...ดาราสาวได้สบตาเข้ากับใครบางคนที่กำลังมองมาทางนี้
ทั้งข่าวที่ออกมาทั้งเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้...เธอกำลังกลัว
ได้โปรด...อย่าเข้าใจหนูแดงผิดนะคะพี่ธรรม
“ดูเหมือนเ้านายเราจะเอาจริงกับน้องนางเอกคนนี้นะคะพี่ช่อ” บนโต๊ะรับประทานอาหารของช่อผกา กีรติและทรงธรรม
“นั่นนะสิคะ ไม่เคยเห็นคุณภูมิทุ่มเทกับผู้หญิงคนไหนแบบนี้มาก่อนเลยค่ะสงสัยจะรักจริงหวังแต่ง”
“รักจริงหวังแต่งเลยเหรอคะพี่ช่อขา ท่านรองประธานที่พวกเรารู้จักนี่ไม่ใช่ผู้ชายธรรมดาเลยนะ”
ใช่...ทรงธรรมก็คิดเห็นเช่นเดียวกับเพื่อนร่วมงานอย่างกีรติ
ภูมิภัทรไม่ธรรมดาเขาเป็คาสโนว่าตัวพ่อ
ความรู้สึกแพร่ซ่านชัดเจนทั่วทั้งหัวใจความรู้สึกที่เขาเป็ห่วงเป็ใยในตัวดลญาดาจับจิต
ในมือของดลญาดาคือน้ำมะพร้าวหอม ส่วนของภูมิภัทรเป็คอกเทลสีสวยที่เขาคะยั้นคะยอให้หญิงสาวดื่มแต่เ้าหล่อนก็เอาแต่ปฏิเสธอย่างเดียว
“หนูแดงไม่สนุกเหรอครับ ทำทีท่าเหมือนจะรำคาญพี่ด้วย”
“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะคุณภูมิ ที่นี่เย็นมาก ลมก็แรง เรานั่งกันนานแล้วและอีกอย่างคุณภูมิก็เหมือนจะเมาแล้วด้วยนะคะ”ความหมายของนางเอกสาวคือ้าสื่อว่าจะไปจากที่นี่
ส่วนสิ่งที่ไฮโซหนุ่มถามว่าเธอเบื่อไหม...คำตอบคือเบื่อมากเบื่อโคตร แต่จะตอบตรงๆแบบนั้นกับลูกค้ารายใหญ่ได้ยังไงดลญาดาต้องมีชั้นเชิงในการเสี่ยงตอบหน่อยสิ
“ตอบดี สมกับเป็นางเอกจริงๆนะครับ ถ้าหนูแดงอยากพักผ่อน เราก็ไปกันเถอะพี่ไปส่ง” ผู้หญิงคนนี้ท่าทางฉลาด ไม่เหมือนผู้หญิงคนก่อนที่เขาเคยควง
แบบนี้สิ...สนุก
“ไม่เป็ไรค่ะ ดิฉันเกรงใจ เดี๋ยวฉันเดินกลับห้องเองได้”
“ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ มันเป็หน้าที่ของสุภาพบุรุษอย่างพี่อยู่แล้ว”โดยที่ชายหนุ่มซ่อนใบหน้าเ้าเล่ห์เอาไว้มิดชิด
“ขอบคุณที่มาส่งนะคะ” เธอมีกระใจขอบคุณเ้าของดินเนอร์ของค่ำคืนนี้
“เดี๋ยวสิครับหนูแดง” คนเมามึนฤทธิ์แอลกอฮอล์กระชากแขนหญิงสาวที่ตั้งท่าจะเปิดประตูเข้าบ้านพักด้วยความแรงที่จับดึงแขนเล็ก ทำให้หญิงสาวเซถลาเขาสู่อ้อมกอดของไฮโซพันล้าน
ดลญาดาเกร็งไปทั้งตัวจากนั้นปฏิกิริยาผลักไสก็เริ่มอย่างรวดเร็ว...แต่ภูมิภัทรไม่ปล่อยให้เป็เช่นนั้นเขายึดร่างนุ่มนิ่มเอาไว้ใต้วงแขน ดันร่างดาราสาวชิดติดขอบประตู
“จะทำอะไร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” ดลญาดาทั้งกลัวทั้งโกรธหน้าเขียวเป็กริ้ว ถ้าไม่นับรวมคนร้ายที่หมายจะขืนใจเธอเมื่อวัยเยาว์ก็มีเขาตรงหน้าที่กระทำตัวได้เลวทรามที่สุด
นี่หรือผู้ชายที่ใครๆยกย่องให้เป็สุภาพบุรุษ เป็หนุ่มฮอตที่สาวๆหลายคนอยาก
“รังเกียจพี่เหรอ แต่พี่ชอบหนูแดงจริงๆนะครับ” ฟอด ทายาทนักธุรกิจหมายจะก้มลงจูบปากแดงอวบอิ่มเย้ายวนตา แต่เ้าหล่อนขัดขืนเบี่ยงหน้า ริมฝีปากหยักจึงพลาดไปโดนซอกคอนวลขาวผ่อง
เมื่อพลาดแล้ว...ภูมิภัทรไม่ปล่อยให้ความผิดพลาดเสียเปล่าเขาสูดดมเอากลิ่นกายหอมของดาราเ้าบทบาทเข้าสู่ปอด
แอด
“ว้าย ตาเถร ตายแล้ว” เสียงเอะอะหน้าห้องทำให้ใบเตยเปิดประตูออกมาดู เธอร้องลั่น
ดลญาดาใช้จังหวะนั้นผลักคนชั่วช้าออกห่างกายหญิงสาวรีบก้าวยาว หนีหายเข้าไปในบ้านพัก
คนเมาน้ำอำพันหมายจะตามเข้าไป
“อย่าค่ะคุณภูมิ” ผู้จัดการสาวสองขวางกั้น
“เธอกล้าขวางฉันเหรอ” ั้แ่จำความได้ เมื่อเขาอยากได้อะไรภูมิภัทรจะทำทุกทางเพื่อให้ได้มา ไม่สนใจอินทร์พรหมทั้งนั้น
“กล้าสิคะ แล้วถ้าคุณภูมิเข้าไป ใบเตยจะร้องให้ลั่น จะร้องให้คนมาช่วยจะร้องให้ดังถึงหูพี่ช่อ คุณกี้กี้ คุณธรรมเลยด้วย” หวังว่าทั้งสามคนนี้จะยับยั้งความมุทะลุของทายาทน้ำดื่มวาฬได้
แล้วมันก็ได้ผล...ทั้งสามชื่อที่ใบเตยกล่าวออกมาทำให้คนเมาเริ่มได้สติ
ถ้าพวกมันคนใดคนหนึ่งรู้...รับรองว่าเื่นี้ถึงหูท่านประธานและถึงตอนนั้นเขาคงโดนท่านตำหนิ
“โธ่เว้ย” ครั้นไม่ได้สิ่งที่หวัง สิ่งที่ตั้งใจท่านรองประธานสบถหัวเสีย พร้อมเดินจากไปในทันที
“ฟู่” สาวสองเป่าปากโล่งอก ไม่ใช่เื่ง่ายที่จะรับมือกับผู้ชายประเภทนี้...จากเดิมที่เธอเชียร์ไฮโซภูมิภัทรสุดเรี่ยวสุดแรงพอเกิดเื่งามหน้าต่อหน้าต่อตา เห็นทีใบเตยต้องกลับลำ
เ้าหล่อนรับไม่ได้ใครที่ใช้กำลังิ่เกียรติดลญาดา ถึงแม้จะรู้จักนางเอกสาวในสังกัดไม่กี่ปีแต่ใบเตยและต้นหอมก็รักดลญาดาไม่ต่างจากน้องสาวแท้ๆ
ผู้ชายคนไหนที่ไม่จริงใจ ไม่ให้เกียรติกัน...ขอบายเถอะค่ะ
“ผู้ชายอะไร ไม่เป็สุภาพบุรุษเอาเสียเลย ไม่เหมือนคุณธรรม” บุคคลที่สามถูกหยิบยกมาเปรียบเทียบ เหมือนเอาเทวดามาเทียบเคียงกับซาตานร้ายไม่มีผิด
ไฟในห้องนอนปีกซ้ายของบ้านพักหลังใหญ่ดับลง
“เฮ้อ” ทรงธรรมถอดถอนหายใจเสียงดัง เขาเห็นทุกอย่างเห็นตอนที่ภูมิภัทรพยายามจะรังแกคนหน้าหวานทรงธรรมในตอนนั้นตั้งใจจะเข้าไปห้ามปราม แต่เขาเห็นผู้จัดการของเธอออกมาปกป้องออกโรงแทนเสียก่อน
เสี้ยววินาทีหนึ่งทรงธรรมผู้ยืนอยู่ไม่ไกลจากเหตุการณ์นักเขามีโอกาสเห็นน้ำตาของหญิงสาวหน้าหวานที่วิ่งเข้าหลบเข้าไปในบ้าน
จะเป็อย่างไงบ้างนะหนูแดง
ความรู้สึกกังวลเป็ห่วง ห่วงหวง ห่วงหา เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว จนหัวใจดวงแกร่งดวงนี้ตั้งรับไม่ทันเมื่อเห็นแสงไฟในห้องนอนของดาราสาวปิดสนิทลง ผู้จัดการหนุ่มผู้ว้าวุ่นหัวใจก็ออกเดินไปในยามวิกาล
เดินไปเดินมา...ทรงธรรมเดินมาหยุดที่ม้านั่งหินอ่อนใต้ต้นหูกวางสถานที่ที่เขาและเธอนั่งพูดคุยกันเมื่อคืน
แสงไฟสีส้มจากหลอดไฟดวงเล็กส่องสว่างรำไรเบื้องหน้าเป็ทะเลสีดำ สำเนาเสียงคลื่นที่ซัดสาดไม่เคยมีวันหยุดพักเหมือนกับหัวใจของเขาที่ไม่เคยหยุดพัก นับั้แ่ดลญาดาก้าวเข้ามาในชีวิต
ฟอดทรงธรรมสูดลมบริสุทธิ์เข้าปอด หวังคลายความปั่นป่วนมากมายในหัวใจตอนนี้เื่ราวของภูมิภัทรเขาเคยได้ยินมาบ้าง เห็นได้ชัดว่าท่านรองประธานกำลังเดินเกมรุกหนักต่อพรีเซ็นเตอร์คนใหม่
แต่สำหรับดลญาดาทรงธรรมไม่รู้ เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย
“พี่ธรรม” เสียงหวานคุ้นเคยของบางคนทำให้คนที่จิตใจว้าวุ่นสับสนคืนสติกลับมา
“หนูแดง มาทำอะไรตรงนี้ครับ” แสงไฟห้องเธอปิดลงชายหนุ่มคิดว่าเธอจะหลับพักผ่อนแล้วเสียอีก
“หนูแดงนอนไม่หลับค่ะ ขอนั่งด้วยได้ไหมคะ” ใบหน้าดวงหวานเศร้าสร้อยดวงตาแดงกร่ำ เป็เครื่องยืนยันว่าก่อนหน้านี้คงร้องไห้อย่างหนัก
“เชิญครับ” ขยับพื้นที่ไว้สำหรับเธอ
“ขอบคุณค่ะ” ตึก ตึก ตึก ดลญาดานั่งลงเอามือประสานไว้ตรงตัก
การได้นั่งข้างคนที่เราแอบรักนอกจากไม่รู้สึกน่ากลัว ไม่น่าขยะแขยงแล้วความรู้สึกตอนนี้ต่างกันลิบลับกับตอนที่เธอใกล้ชิดไฮโซภูมิ
“หนูแดงโอเคหรือเปล่าครับ”
“คะ” เธอมองเขาด้วยความสงสัย
“เออ...เออ พี่พี่เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างที่หน้าห้องพักหนูแดงเมื่อสักครู่นี้”
“พี่ธรรมเห็นเื่ราวระหว่างหนูแดงกับคุณภูมิเหรอครับ” คำพูดของเขาเข้ามาสะกิดต่อมน้ำตาของเธอได้อย่างจัง
“เห็นครับ” ใช่แล้ว ทรงธรรมตอบไปตามความจริง
“หนูแดงกับคุณภูมิเราไม่ได้มีอะไรกันนะคะ หนูแดงไม่ได้คิดอะไรกับเขา”ดลญาดารีบปฏิเสธเป็พัลวัน เธอเสียใจกับเื่ภูมิภัทรมามากพอแล้วคงรับไม่ไหว หากทำให้ทรงธรรมเข้าใจเธอผิดอีก
“พี่ธรรมไม่เชื่อเหรอคะ จะให้หนูแดงไปสาบานที่ไหนก็ได้ หรือจะไปถามพี่ใบเตยพี่ต้นหอมก็ได้นะคะ หนูแดงไม่เคย...”
“พี่เชื่อครับ” เขาเชื่อั้แ่ใบหน้าสวยดูตื่นรีบร้อนอธิบายแก่เขา
“ขอบคุณนะคะที่เชื่อหนูแดง” โล่งใจ โล่งอก
“พี่แค่แปลกใจ ผู้หญิงส่วนใหญ่ก็ชอบผู้ชายแบบคุณภูมิทั้งนั้น” ดารา นางแบบ ไฮโซ พริตตี้ และอีกหลายต่อหลายคน จนเขาจำไม่ไหว
ทุกคนต่างชื่นชอบและนิยมในตัวลูกชายของท่านประธาน
“แต่ไม่ใช่หนูแดงค่ะ” ดลญาดาไม่มีดวงใจไว้สำหรับใครอื่นอีกเมื่อดวงใจดวงน้อยดวงนี้ มันมีเ้าของมานานนับ 10 ปีแล้ว
“ไม่ใช่ทุกคนที่จะชื่นชอบผู้ชายคนนั้นสำหรับหนูแดงแล้ว...หนูแดงจะอยู่กับคนที่หนูแดงอยากอยู่เคียงข้าง จะทานก๋วยเตี๋ยวโบราณกับคนที่อยากทานด้วยจะมองหน้าเฉพาะคนที่อยากมอง จะกอดเฉพาะคนที่อยากอด ถ้าให้เลือกนั่งข้างใครสักคนหนูแดงก็จะนั่งกับคนที่พิเศษต่อหัวใจเท่านั้น” ดวงตาเป็หน้าต่างของหัวใจดลญาดาถ่ายทอดความรู้สึกทุกอย่างในก้นบึ้งแห่งหัวใจให้บุรุษหนุ่มตรงหน้า
“แล้วถ้าอยากสบตา หนูแดงจะสบตาเขาไม่ลดละด้วยหรือเปล่าครับ” เสียงทุ้มสั่นพร่า ทรงธรรมจ้องมองดวงตาแวววาวอย่างแน่วแน่เช่นเดียวกัน
“ค่ะ อื้อออออออ”
1K
