"หัวหน้าเรียกฉันหรือคะ?" นายิกาถามเบาๆหลังจากเคาะประตูและได้รับอนุญาตให้เข้ามาได้ นี่เป็ห้องทำงานของหัวหน้าฝ่ายการเงินของโรงพยาบาลกึ่งรัฐวิสาหกิจชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ปกติหัวหน้าฝ่ายของเธอจะนั่งเคลียร์บัญชีอยู่กับโต๊ะแทบทั้งวัน แต่วันนี้..ทั้งที่ให้คนไป
เรียกเธอมา แต่ทำไมอะไรๆดูเงียบผิดปกติ...
"อ๊ะ!...อื้อออ..." นายิกาอุทานอย่างใเมื่อถูกสวมกอดจากทางด้านหลังและถูกมือใหญ่ปิดปากแดงๆนั่นก่อนจะทันได้ะโให้ใครช่วย
"คิดถึงจัง..." เสียงทุ้มๆฟังดูคุ้นเคยดังขึ้นจนหญิงสาวแอบถอนหายใจโล่งเมื่อพบว่าไม่ใช่คนร้าย แต่พระเ้า! ทำไมเธอต้องโล่งใจด้วยล่ะ นี่น่ะมันไอ้หมอซาดิสก์ชัดๆ! คิดได้แล้วเหยื่อสาวก็ยิ่งดิ้นรนหนักขึ้น ปากเล็กๆพยายามกัดมือใหญ่ขณะที่เล็บสั้นๆนั่นก็พยายามเอี้ยวไปหยิกเ้าหมอหนุ่มเท่าที่จะทำได้...
"โอ๊ย!" พิธานหรือหมอพรตร้องลั่นเมื่อถูกหนีบไปหนึ่งดอกตรงต้นข้อมือขวา "เดี๋ยวมือพิการผ่าตัดไม่ได้ขึ้นมาจะยุ่งเอานะจ๊ะ" ชายหนุ่มนวบแขนหญิงสาวไว้ด้วยมือข้างเดียวก่อนจะชูข้อมือที่ถูกหยิกเป็แผลเืซิบให้ดู นายิกาหยุดดิ้นในทันใดเมื่อเห็นรอยแผลที่ตัวเองฝากไว้ แขนขาวๆอย่างคนสุขภาพดีนั่นดูจะมีแต่รอยแผลจากเล็บผู้หญิงอยู่เต็มไปหมด ซึ่งก็ดูจะไม่ใช่ใครอื่นนอกจากตัวเธอนี่เอง นึกขึ้นมาก็อดสงสารคนผิวบางไม่ได้จนลืมสังเกตไปว่าตอนนี้ปากตัวเองก็เป็อิสระแล้ว เอวก็ถูกกอดไว้เพียงหลวมๆ แต่ตัวเธอเองที่ไม่ดิ้นรนออกจากอ้อมกอดตานั่น
"สงสารล่ะสิ! ใจดีจัง..อย่างนี้ต้องให้รางวัล.." แล้วปากแดงๆของนายิกาก็ถูกหมอหนุ่มอีกเป็ครั้งที่นับไม่ถ้วนของสัปดาห์นี้และเดือนนี้ ชายหนุ่มกดจูบอย่างอ่อนโยนและแทรกลิ้นเข้าไปช้าๆ..ควานชิมลิ้มรสหวานจากลิ้นและปากนุ่มๆองคนตัวเล็กในอ้อมกอดอย่างดูดดื่ม
จนเริ่มรู้สึกได้ว่าเ้าหล่อนตัวอ่อนแล้วนั่นล่ะเขาถึงได้ถอนปากออกอย่างเสียดาย... นายิกาสูดลมหายใจเข้าปอดถี่ๆ ริมฝีปากแดงเจ่อบวมนิดๆดูเย้ายวนที่สุดในสายตาของพรต แต่วันนี้คงมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว...
"สักวันฉันจะฆ่าคุณ!" นายิกาพูดหอบๆ ดวงตาหวานกราดเกรี้ยวแสดงให้เห็นว่าเธอรู้แล้วว่าถูกเขาหลอกให้มาพบ
"ห้ามใช้เครื่องมือแพทย์นะ ผมเสียว!" หมอหนุ่มกวนประสาทสาวต่อ "ใช้แค่'จุมพิต' ก็พอ..." เขาลากเสียงยาวอย่างยั่วเย้าขณะยกนิ้วชี้ลูบปากตัวเองไปมาเบาๆพร้อมสายตาที่มองจ้องปากอิ่มของคนน่ารัก
"คุณนี่มันเกินเยียวยาจริงๆเลยนะ!" นายิกากระแทกเสียงขณะลุกขึ้นอย่างเร่งรีบ เธอมีงานต้องทำแต่ดันถูกเ้าหมอบ้ากามนี่หลอกมาเสียได้ บ้าจริงๆเชียว!
"จำไว้ด้วยว่าต่อไปห้ามยิ้มให้ผู้ชายอื่นอีก! ผมหวง!"